If grief could wait

If grief could wait Facebook Twitter
0
  • ΛΑΟΣ: Πάνσοφος λαός. Καρούζος & Καστοριάδης & Κονδύλης & Κουνέλλης στα αζήτητα, αν εξαιρέσουμε μιαν Αγέρωχη (ελεεινή & τρισάθλια αριθμητικά) Λαϊκή Ελίτ. Ομοίως, στα αζήτητα: Demetrios Stratos, John Cassavetes, Yanni Christou, Maria Callas, Nicholas Calas, δοξασμένοι, με ονόματα γραμμένα με στοιχεία λατινικά, εις την αλλοδαπή (κατήντησα αλήτης εν ταις αλλοδαπαίς, έλεγε ο Ιώσηπος Μοισιόδαξ).
  •  ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: «Στο μέσον μιας μακρινής καταχνιάς, ίσως θυμηθούμε τις συνάφειες, ανακαλύψουμε μαζί ό,τι υπάρχει, ξανακατακτήσουμε τη νιότη, ξαναγίνουμε παρέα, παρεούλα, συντροφιά, ομάδα, ασκέρι, φουρνιά, συμμορία. Ξαναθερίσουμε πάθη, κυριαρχήσουμε στις εξεγέρσεις».(Κάρλος Φουέντες: Σε αυτά πιστεύω, μτφρ. Αμαλία Βασιλακάκη, εκδ. Καστανιώτης, σ. 362)
  •  ΛΑΟΣ: Πάνσοφος λαός. Μισό εκατομμύριο (και βάλε) αγόρασαν και απόλαυσαν το ανθυποπορνό μιας ανθυποπόρνης Τζούλιας.
  • Συγγραφείς: «Το Ουράνιο Τόξοέπιασε την κοπέλααπό το μπράτσο και την οδήγησε στην καλύβα του. Αν και ορισμένοι τον θεωρούσαν αλλόκοτο άνθρωπο, ήταν αρκετά αγαπητός στο χωριό. Ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τα σημάδια του ουρανού, κυρίως για τα ουράνια τόξα, από τα οποία προερχόταν και το παρατσούκλι του. Στις βεγγέρες που έκανε με τους γείτονες ήταν ικανός να μιλάει με τις ώρες γι’ αυτά. Έτσι έμαθα κι εγώ, που είχα στήσει αυτί και τον άκουγα από μια σκοτεινή γωνιά, ότι το ουράνιο τόξο είναι ένα μακρύ καμπυλωτό βλαστάρι, κούφιο σαν καλάμι. Η μια του άκρη είναι βυθισμένη σ’ ένα ποτάμι ή σε μια λίμνη απ’ όπου τραβάει το νερό, το οποίο στη συνέχεια μοιράζει δίκαια σ’ όλη την ύπαιθρο. Μαζί με το νερό τραβάει όμως ψάρια και άλλα πλάσματα, κι αυτός είναι ο λόγος που βρίσκουμε το ίδιο είδος ψαριών σε λίμνες, γούρνες και ποτάμια που δεν συνδέονται μεταξύ τους». (Jerzy Kosinski, Το Βαμμένο Πουλί, μτφρ. Τρισεύγενη Παπαϊωάννου, εκδ. Μεταίχμιο, σ. 171)
  • ΛΑΟΣ: Πάνσοφος λαός: λαζοπουλομορφάντρας από τη μια, και από την άλλη μανταμοσουσούδες φιλελευθεροκεϋνσιανμού άνευ δοτικής, δασείας, περισπωμένης, και βαρείας.
  • ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: «Ο Φερνάντο Πεσσόα δεν είχε δίπλωμα οδήγησης, ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται από τα αρχεία του Δήμου της Λισαβόνας. Σίγουρα δεν διέθετε αυτοκίνητο: αυτός ο «περαστικός του εαυτού του», όπως αυτοπροσδιορίζεται σ’ ένα ποίημα, έπαιρνε το τραμ, όπως φαίνεται από τις επιστολές του και το ημερολόγιό του, ή πήγαινε με τα πόδια, όπως το αποδεικνύουν όλες οι φωτογραφίες του που γνωρίζουμε». (Aντόνιο Ταμπούκι: Η Νοσταλγία του Πιθανού - Γραπτά για τον Φερνάντο Πεσσόα, μτφρ. Ανταίος Χρυσοστομίδης, εκδ. Άγρα, σ. 232)

           

           

           

 

 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Βιβλίο / Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Λειτούργησε ως κέντρο Γερμανών αντιφρονούντων πριν από τον πόλεμο, έγινε έδρα της Γερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κατοχή και κέντρο υποδοχής των διασωθέντων από στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Απελευθέρωση.
THE LIFO TEAM
Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Βιβλίο / Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Στην αυτοβιογραφία του «I Regret Almost Everything», ο Κιθ ΜακΝάλι δεν αφηγείται την ιστορία ενός θριαμβευτή αλλά ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την ανασφάλεια σε αισθητική. Η ειλικρινής, ωμή αφήγησή του είναι ένας ανελέητος απολογισμός γεμάτος ενοχές, αποτυχίες και μια επίμονη αίσθηση ότι τίποτα από όσα έχτισε δεν μπόρεσε να καλύψει το εσωτερικό του κενό.
M. HULOT
Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Βιβλίο / Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Καλλιτέχνιδα με πολύπλευρο έργο ‒ σινεμά, περφόρμανς, βιβλία, video art. Μια ανήσυχη, τολμηρή, σύγχρονη Aμερικανίδα που δεν ησυχάζει στιγμή. Έρχεται στην Αθήνα, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το πίσω ράφι/ Τόνι Μόρισον «Τζαζ»

Το πίσω ράφι / «Τζαζ»: Η σκοτεινή ιστορία που έδωσε στην Τόνι Μόρισον το Νόμπελ

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’20, εν μέσω της Μεγάλης Μετανάστευσης και της έκρηξης της τζαζ, η μεγάλη Αφροαμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία έρωτα και βίας, φωτίζοντας τα τραύματα του παρελθόντος που διαμορφώνουν τις ζωές των ηρώων της.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: O ασπρόμαυρος κόσμος του Πάμπστ

The Review / Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: Η άνοδος και η πτώση ενός σπουδαίου σκηνοθέτη

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάει με τον κορυφαίο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη για το μυθιστόρημα «Ασπρόμαυρο» του Ντάνιελ Κέλμαν. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Αυστριακός σκηνοθέτης Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και θέμα του οι καλλιτέχνες που συνθηκολόγησαν με το Κακό στις ποικίλες σατραπείες του κόσμου. Εν προκειμένω, στη ναζιστική Γερμανία.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Γκαμπριέλ Ζουκμάν / «Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Γκαμπριέλ Ζουκμάν, που έγινε διάσημος με την πρότασή του για άπαξ φορολόγηση 2% σε κάθε μεγιστάνα επιμένει ότι η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πολλά εχόντων δεν είναι φυσικός νόμος αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που επιβάλλεται να αλλάξουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Radio Lifo / Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης κουβεντιάζει με τον Τάσο Μπρεκουλάκη και τη Μαρία Δρουκοπούλου με αφορμή το νέο του βιβλίο «Μέσα από τις λέξεις» και λύνει όλες τους τις απορίες.
THE LIFO TEAM
Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος, ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες και δικά μας παιδιά.

Βιβλίο / Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος κι ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες- δικά μας παιδιά

Σύμφωνα με την έκδοση «Ο Βουρκόλακας και άλλα μορμολύκεια», η μορφή του ενυπήρχε στις ελληνικές αφηγήσεις, διαπερνώντας αρχαίες δοξασίες και προφορική παράδοση - έτσι εξηγείται το πρόσφατο ενδιαφέρον για τις ιστορίες λαογραφικού τρόμου.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Βιβλίο / Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Η πρόσφατη έκδοση του «Πιο πέρα από τη θάλασσα» στα ελληνικά αποδεικνύει με τον πιο παραστατικό τρόπο ότι ο Ιρλανδός συγγραφέας δεν είναι μόνο ο πιο ουσιαστικός αναθεωρητής του μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, αλλά ίσως και ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της λογοτεχνίας της χώρας του.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

Πολυμεταφρασμένη και πολυβραβευμένη, με παρουσία σχεδόν πέντε δεκαετιών στο λογοτεχνικό προσκήνιο, η γνωστή συγγραφέας ανατρέχει στα νεανικά της χρόνια, μιλά για την έλξη που της ασκούσε ανέκαθεν το διαφορετικό και σχολιάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Βιβλίο / «Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Στο βιβλίο του «Καλλιστεία» ο Μανώλης Μελισσάρης περιγράφει πώς μια παρέα queer ανδρών έκανε στη συμπρωτεύουσα το 1929 τον δικό της διαγωνισμό ομορφιάς, παράλληλα με τον πρώτο «επίσημο», αναβιώνοντας ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απώλειας»

Βιβλίο / Νίκος Βέλμος: Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απωλείας»

Εκατό χρόνια κλείνουν φέτος από την κυκλοφορία του περιοδικού «Φραγκέλιο» που ίδρυσε ο λογοτέχνης, ηθοποιός, ζωγράφος, εκδότης, γκαλερίστας και κοινωνικός επαναστάτης Νίκος Βέλμος, μια παραγνωρισμένη πλην όμως πολυσχιδής, μποέμικη και άκρως επιδραστική προσωπικότητα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας τολμηρό προσωπικό αντίο

Το πίσω ράφι / Ένα τολμηρό προσωπικό αντίο

Ο Ντέιβιντ Πλαντ γράφει τον «Αγνό εραστή» για να αποχαιρετήσει τον επί τέσσερις δεκαετίες σύντροφό του Νίκο Στάγκο, συστήνοντάς μας ταυτόχρονα με έναν συγκινητικό και αποκαλυπτικό τρόπο αυτόν τον διακεκριμένο ποιητή και επιμελητή εκδόσεων.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ