10 βιβλία που διαβάζουμε τώρα

10 ΒΙΒΛΙΑ Facebook Twitter
0

Isaac Bashevis Singer

Γκίμπελ ο σαλός και άλλες ιστορίες
Μτφρ.: Βάιος Λιάπης
Εκδόσεις Κίχλη
Σελ.: 360

GIBBEL
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Ο Bashevis Singer είναι πολύ ιδιαίτερη περίπτωση για πολλούς λόγους, ένας από αυτούς είναι και η επιλογή του να γράφει στα γίντις, τη γλώσσα των Ασκενάζι Εβραίων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, κάτι που αρχικά τον κάνει δυσπρόσιτο. Το έργο του το γνωρίζουμε από την αγγλική μετάφραση και μέσα από αυτό τον κόσμο των εβραϊκών κοινοτήτων. Το πάθος της αφηγηματικής του τέχνης, όμως, τοποθετεί τις συνθήκες που πραγματεύεται σε οικουμενικές διαστάσεις. Τα εννέα διηγήματα που ανθολογούνται σε αυτόν τον τόμο είναι ενδεικτικά: ένα σύμπαν δοσμένο άλλοτε μελαγχολικά άλλοτε με χιούμορ, στοιχειωμένο με δαιμόνια και βρικόλακες, που όμως κατοικείται από ανθρώπους με σάρκα και οστά, που κινούνται μεταξύ ηδυπάθειας και δοκιμασίας, μεταξύ των αδυναμιών της ανθρώπινης φύσης και των επιταγών του ιουδαϊκού νόμου. 

Χαρούκι Μουρακάμι

Σκοτώνοντας τον Κομεντατόρε

Μτφρ.: Βασίλης Κιμούλης
Εκδόσεις Ψυχογιός
Σελ.: 448

ΚΟΜΕΝΤΑΤΟΡΕ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Μετά την εγκατάλειψή του από τη γυναίκα του, ένας τριαντάρης ζωγράφος απομονώνεται στο βουνό, στο σπίτι ενός παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνη. Μια μέρα ακούει έναν θόρυβο από τη σοφίτα και ψάχνοντας, ανακαλύπτει έναν κρυμμένο πίνακα. Με αυτήν του την ανακάλυψη, χωρίς να το θέλει, ανοίγει έναν κύκλο μυστηριωδών περιστάσεων και για να τον κλείσει ξεκινάει ένα επικίνδυνο ταξίδι σε έναν σκοτεινό κόσμο που μόνο ο Μουρακάμι θα μπορούσε να δημιουργήσει. Ένα ακόμα έργο φαντασίας γύρω από τον έρωτα, την τέχνη, την εμμονή, τον πόλεμο και τη μοναξιά. Ουσιαστικά και εδώ ο συγγραφέας κάνει αυτό που ξέρει καλά, και μάλιστα με τρόπο που συνεχίζει να συγκινεί το κοινό του: μπλέκει το πραγματικό με το μεταφυσικό, κρατώντας έναν καθρέφτη όχι για να αποτυπώσει τον κόσμο αλλά για να μας ανοίξει την πόρτα στο σύμπαν που κρύβεται πίσω του. Όχι και άσχημα για έναν συγγραφέα που διατείνεται ότι η έμπνευση για το πρώτο του μυθιστόρημα τού ήρθε, ενώ παρακολουθούσε έναν αγώνα μπέιζμπολ, και έκτοτε δεν σταμάτησε να γράφει. 

Θεόδωρος Γρηγοριάδης

Η νοσταλγία της απώλειας

Εκδόσεις Πατάκη
Σελ.: 288

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Οξύς και διεισδυτικός παρατηρητής του παρόντος, με αδιάλειπτη και αβίαστη επαφή με το παρελθόν, ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης έχει μια διακριτική και ουσιαστική παρουσία στην ελληνική λογοτεχνική σκηνή εδώ και αρκετά χρόνια. Στην τελευταία του κυκλοφορία ασχολείται με ένα προσφιλές του θέμα, την απώλεια. Το προηγούμενο βιβλίο του αφορούσε τον πατέρα του, ένα «τραγούδι» αφιερωμένο σ’ εκείνον. Στη συλλογή διηγημάτων του που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τον τίτλο «Η νοσταλγία της απώλειας» συνεχίζει το ταξίδι του στο παρελθόν, αυτήν τη φορά διευρύνοντάς το μέσα από τριάντα μία αφηγήσεις προσωπικές, ιστορίες φίλων και περαστικών έτσι όπως του φανερώθηκαν μέσα από σημειωματάρια ξεχασμένα. Συνδετικός κρίκος η μνήμη, ο πόνος, η απώλεια, οι εμμονές του έρωτα. Φτιάχνοντας μια «αποσπασματική μυθοπλασία», όπως την αποκαλεί ο ίδιος, κυρίως αναρωτιέται «πότε η ανάκληση μιας ιστορίας γίνεται εκμυστήρευση με όλο της το κόστος και όχι απλώς η νοσταλγία της απώλειας».  

Χαν Γκανγκ

Μάθημα ελληνικών

Μτφρ.: Αμαλία Τζιώτη
Εκδόσεις Καστανιώτης
Σελ.: 192

ΜΑΘΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Μετά τη βραβευμένη με Booker «Χορτοφάγο», μια καφκικής σύλληψης ιστορία που διερευνά την επιθυμία και την ντροπή, την καταπίεση και την εξουσία μέσα από την ιστορία μιας αφοσιωμένης Νοτιοκορεάτισσας νοικοκυράς που ξαφνικά αποφασίζει να χειραφετηθεί, σταματώντας να τρώει κρέας ‒πράξη ακραίας ανεξαρτησίας στη χώρα της‒, και συνεχίζει, ονειρευόμενη να γίνει φυτό, το «Μάθημα ελληνικών» μας δίνει μια ακόμα ευκαιρία να γνωρίσουμε τη συγγραφέα Χαν Γκανγκ, μέσα από μια διαφορετική ηρωίδα. Μια γυναίκα που, λόγω του χωρισμού και της στέρησης της επιμέλειας του παιδιού της, χάνει για δεύτερη φορά την ομιλία της, και αποφασίζει να ασχοληθεί με τα αρχαία ελληνικά. Τότε συναντά έναν καθηγητή που σταδιακά χάνει την όρασή του και, παρά το δικό του τραυματικό παρελθόν και τον τρόμο που του προκαλεί η σιωπή της, καταφέρνει να την πλησιάσει∙ μαζί ξαναβρίσκουν την επιθυμία να επικοινωνήσουν και να διανύσουν ην απόσταση που θα τους φέρει στο φως. 

Γκράχαμ Γκρην

Καμένο χαρτί

Μτφρ.: Αχιλλέας Κυριακίδης
Εκδόσεις Πόλις
Σελ.: 285

ΚΑΜΕΝΟ ΧΑΡΤΙ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Στα έργα του Γκράχαμ Γκρην μπορεί κανείς να βρει όλα εκείνα τα στοιχεία που συνιστούν την ουσία ενός σκεπτόμενου ανθρώπου που ως ευαίσθητος δέκτης όσων συμβαίνουν γύρω του και μέσα του προσπαθεί να σωθεί ή, έστω, να να ισορροπήσει, βιώνοντας ουσιώδη διλήμματα, αντιφατικές συμπεριφορές και μεταιχμιακές καταστάσεις. Στο «Καμένο χαρτί» ο ήρωας, ένας αρχιτέκτονας, αποτελεί ακριβώς αυτό, μια «χαμένη υπόθεση», έναν άνθρωπο που υποφέρει από ένα είδος ηθικής λέπρας που έχει ακρωτηριάσει το ενδιαφέρον του για οτιδήποτε συμβαίνει γύρω του. Η παραμονή του σε ένα λεπροκομείο καθολικού μοναστηριού στο Βελγικό Κονγκό θα τον φέρει αντιμέτωπο με αντιθέσεις και αμφιβολίες που απηχούν τα ερωτήματα που προσπαθεί να απαντήσει και ο ίδιος ο Γκρην σχετικά με το νόημα της ζωής σε έναν «κόσμο αβεβαιότητας και απελπισίας, χωρίς ποτέ να πάψει να πιστεύει στο απέραντο έλεος του Θεού που μπορεί να γλιτώσει και τον πιο άθλιο αμαρτωλό».   

Mariana Leky

Το όνειρο της Ζέλμα

Μτφρ.: Μαρία Αγγελίδου
Εκδόσεις Gutenberg
Σελ.: 397

ΖΕΛΜΑ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Η πρώτη εμφάνιση της Mariana Leky στη λογοτεχνία, που έκτοτε έμεινε στις λίστες με τα ευπώλητα στη Γερμανία και όπου αλλού έχει μεταφραστεί και κυκλοφορήσει. Μια ιστορία για τη Ζέλμα, η οποία κάθε φορά που βλέπει στο όνειρό της ένα οκάπι, ένα σπάνιο ζώο, εξαιρετικά απίθανο να συναντήσει κανείς στην καρδιά της βόρειας Γερμανίας, κάποιος πεθαίνει. Την αφηγείται η εγγονή της Λουίζε, η οποία βλέπει τον κόσμο γύρω της να αλλάζει γρήγορα∙ το όνειρο της γιαγιάς της, ωστόσο, θα λειτουργήσει καταλυτικά σε κρίσιμες στιγμές της ζωής της. Μια ιστορία που αγαπάει τους ήρωές της, ακόμα και στις κακές στιγμές τους, ξεκινάει με πόνο, αλλά στο τέλος τον αποδέχεται, βρίσκοντας έναν τρόπο να δείξει πως η ζωή είναι ωραία. Σύμφωνα με τη μεταφράστριά του Μαρία Αγγελίδου, ένας λόγος για να διαβάσεις το «Όνειρο της Ζέλμα» είναι «γιατί ο κόσμος, ο χώρος και ο χρόνος μέσα σου θα μεγαλώσει, θα γίνει πλουσιότερος, πιο ζωντανός, πιο ωραίος». 

Colson Whitehead

Μπέρδεμα στο Χάρλεμ

Μτφρ.: Μυρσίνη Γκανά
Εκδόσεις Ίκαρος
Σελ.: 456

ΜΠΕΡΔΕΜΑ ΣΤΟ ΧΑΡΛΕΜ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Τον Colson Whitehead τον γνωρίσαμε αρχικά με τα «Αγόρια του Νίκελ», την ιστορία ενός μαύρου αγοριού στο Χάρλεμ της δεκαετίας του ’60 που αναγκάζεται να εκτίσει ποινή σε ένα διαβόητο αναμορφωτήριο. Στο «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ», το background, o χώρος, ο χρόνος η κοινότητα, παραμένουν ίδια, η ιστορία αλλάζει: παρακολουθούμε την αλλαγή του Ρέι από έναν ήρεμο μαγαζάτορα σε έναν απατεώνα, που μέχρι το τέλος παλεύει ανάμεσα στους δύο εαυτούς του. Οικογενειακή σάγκα, αστυνομικό μυθιστόρημα, κωμωδία, κοινωνικό σχόλιο για τη φυλή και την εξουσία: ο συγγραφέας μιλάει για τις ουσιαστικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαύροι εκείνη την εποχή και παράλληλα για όσα μας συγκροτούν μέσω της αφήγησης που ο καθένας μας επιλέγει. Η ζωντανή, κινηματογραφική σχεδόν αφήγηση κάνει το μυθιστόρημα προσιτό, αφήνοντας να διαφανούν οι λεπτομέρειες ενός καλοζυγισμένου, λιτού ύφους.  

Oρχάν Παμούκ

Ο Τζεβντέτ μπέη και οι γιοι του

Μτφρ.: Στέλλα Βρετού
Εκδόσεις Πατάκη

ΤΖΕΒΝΤΕΤ ΜΠΕΗ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Η ιστορία του μεγαλύτερου μέρους του εικοστού αιώνα της γειτονικής μας χώρας μέσα από αυτό που συνήθως αποκαλούμε «οικογενειακή σάγκα». Τρεις γενιές της ίδιας οικογένειας διασχίζουν τις δεκαετίες από το 1905 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970: η ιστορία των γιων και των εγγονών του δραστήριου εμπόρου Τζεβντέτ μπέη, παράλληλα με τις αλλαγές που συμβαίνουν στην καθημερινότητα της Ιστανμπούλ την ίδια περίοδο, συνθέτουν την εικόνα της ακανθώδους πορείας ανάπτυξης της Τουρκίας. Στο πρώτο του μυθιστόρημα, που βραβεύτηκε, ο Ορχάν Παμούκ αναπτύσσει τα χαρακτηριστικά που τον καθιέρωσαν στη συνέχεια: τη γλαφυρή αφήγηση, τις πλούσιες, λεπτομερείς περιγραφές και τη ζωντανή αναπαράσταση της ιδιωτικής ζωής στη χώρα του. Ένας τρόπος να καταλάβει ο αναγνώστης τις αγκυλώσεις, τις συγκρούσεις και τις αντιθέσεις που συγκρότησαν και συγκροτούν την ψυχοσύνθεση ενός λαού που μας κρατάει πάντα σε εγρήγορση. 

Carson McCullers

Η μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου

Μτφρ.: Μιχάλης Μακρόπουλος
Εκδόσεις Διόπτρα
Σελ.: 232

ΜΠΑΛΑΝΤΑ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Ένα από τα βασικά θέματα που απασχολούν την Carson McCullers στο σύνολο της εργογραφίας της είναι η ιδέα της απόλυτης, τρομακτικής μοναξιάς, της ανάγκης να ανήκεις και η αδυναμία να το πετύχεις. Αυτή η ιδέα, τοποθετημένη στο πλαίσιο μιας «πληκτικής πόλης» με ασαφείς συντεταγμένες, αποκτά μια άλλη διάσταση, πιο βαριά και καθολική, δημιουργώντας το βασικό μοτίβο της «Μπαλάντας του θλιμμένου καφενείου», του πρώτου διηγήματος της ομώνυμης συλλογής, που περιλαμβάνει άλλα έξι έργα. Ιστορίες με ήρωες «αταίριαστους», χαμένους, απομονωμένους ανθρώπους σε μικρές πόλεις του αμερικανικού Νότου, που μιλούν για το άπιαστο όνειρο της αγάπης και τη βασανιστική μοναξιά και ζωντανεύουν μέσα από τη μαεστρία και τη δύναμη της αφήγησης της McCullers. Όχι τυχαία, ο Τενεσί Ουίλιαμς, ένας συγγραφέας που αποτύπωσε με μοναδική ακρίβεια και ευαισθησία την απόγνωση του ανθρώπου, είχε πει για εκείνη ότι «κατάλαβε την ανθρώπινη καρδιά τόσο βαθιά, ώστε κανείς άλλος συγγραφέας δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα την ξεπεράσει».   

Βίβιαν Στεργίου

Δέρμα

Εκδόσεις Πόλις
Σελ.: 360

ΔΕΡΜΑ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ

Πριν από πέντε χρόνια η Βίβιαν Στεργίου έκανε την πρώτη της λογοτεχνική εμφάνιση με το «Μπλε Υγρό», μια συλλογή με δεκαέξι αυτοτελή διηγήματα, «μερικές μικρές ιστορίες καθημερινότητας [...] “κομμάτια» πραγματικότητας”, εικόνες σε ροή», πάντα σε σχέση με την καθημερινότητα όπως την παρατηρούσε γύρω της, σε συγκεκριμένους ανθρώπους και καταστάσεις της γενιάς της, με φόντο και πρωταγωνιστή την Αθήνα. Στη δεύτερη συλλογή της που κυκλοφορεί με το τίτλο «Δέρμα» αντλεί και πάλι το υλικό της απ’ όσα και όσους την περιβάλλουν, φτιάχνοντας ιστορίες με χαλαρές μεταξύ τους συνδέσεις και κεντρικό θέμα τη ζωή των ηρώων της. Οι διαπροσωπικές επαφές των millenials και η διάδρασή τους κυρίως με τα social media, ο τρόπος που προσπαθούν να υπάρξουν σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, έχοντας αφομοιώσει το κλίμα της κρίσης, της ρευστότητας και της αβεβαιότητας της τελευταίας δεκαετίας, χαρτογραφούνται από τη συγγραφέα με ειλικρίνεια, διεισδυτικότητα και αφοπλιστική απλότητα.   

  

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Πιβό και οι ταξιτζήδες

Οπτική Γωνία / Ο επιδραστικός Πιβό και οι ταξιτζήδες

Σε αντίθεση με τη Γαλλία, μια εκπομπή για το βιβλίο και τη λογοτεχνία με τεράστια θεαματικότητα στην ελληνική τηλεόραση, που να συζητείται και να καθηλώνει τους πάντες μπροστά στις οθόνες, φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός. 
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Μακριά από τα κουσούρια του χαρτογιακά

Βιβλίο / Κωστής Παπαγιώργης: Μακριά από τα κουσούρια του χαρτογιακά

Τα κριτικά κείμενα του Κωστή Παπαγιώργη για τον Λορεντζάτο, τον Μαλεβίτση, τον Γιανναρά, τον Ράμφο, τον Καστοριάδη, τον Αξελό, τον Κονδύλη, τον Λυκιαρδόπουλο, τον Ζουμπουλάκη και τον Ζηζιούλα.
ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗΣ
Ντέιβιντ Λοτζ: «Θεραπεία»

Το πίσω ράφι / Η «Θεραπεία» του Ντέιβιντ Λοτζ για το υπαρξιακό μας άγχος

Ένα από τα δημοφιλέστερα βιβλία του Βρετανού συγγραφέα (και του εξαιρετικού ψυχογράφου με το πικρόχολο χιούμορ), που βρισκόταν εδώ και χρόνια εκτός αγοράς, επιτέλους επανεκδίδεται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Μπερνάρ Πιβό: «Αμήχανοι θεατές»

To πίσω ράφι / Όταν ο Μπερνάρ Πιβό επιτέθηκε στη μέση νοικοκυρά για τα τηλεοπτικά σκουπίδια που καταναλώνει

Το βιβλίο «Αμήχανοι θεατές» του Γάλλου πολιτιστικού δημοσιογράφου που πέθανε πριν από λίγες ημέρες ήταν σαν τις εκπομπές του, ανάλαφρο και ταυτόχρονα διεισδυτικό.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Ν. Μούσχουρη- Φ. Απέργης: «Το όνομά μου είναι Νάνα»

Το πίσω ράφι / Νάνα Μούσχουρη: «Είμαι ικανή ν’ αγαπήσω, αλλά όχι να πέσω στα πόδια του ανθρώπου που αγαπώ»

Η βιογραφία «Το όνομά μου είναι Νάνα», ένα δυσεύρετο πια βιβλίο του 2007, προέκυψε από την απόφασή της Μούσχουρη ν’ αφηγηθεί τη ζωή της στον Φώτη Απέργη.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ