REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού

REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter
4


Όταν ακούστηκαν οι οδηγίες ότι απαγορεύεται να φωτογραφίσουμε με φλας ή χωρίς, και να απενεργοποιήσουμε τα κινητά μας, το κοίλον δεν είχε γεμίσει όπως όλοι περίμεναν.  Ίσως να έφταιγε η απειλή της βροχής, που άλλωστε είχε κάνει την εμφάνιση της λίγες ώρες νωρίτερα. Παρόλο το συνωστισμό των φωτορεπόρτερ που περίμεναν πληθώρα διασημοτήτων, η παράσταση ξεκίνησε με ελάχιστους από δαύτους.

Τέλος πάντων, μαζευτήκαμε περί τους 4500 θεατές, και ήταν 9:10 όταν άρχισαν να ακούγονται οι πρώτοι στίχοι από τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη (το ίδιο έργο που εγκαινίασε πριν 60 χρόνια στις 11 Ιουλίου του 1954 τα Επιδαύρια σε σκηνοθεσία του Ροντήρη),  σε ολοκαίνουργια μετάφραση της Νικολέττας Φριτζήλα δια στόματος της Μάρθας Φριτζήλα που υποδύθηκε τη θεά Αφροδίτη. Διασχίζοντας την ορχήστρα, ντυμένη όπως η Μελίνα στο Gaily Gaily του Νόρμαν Τζούισον – ιδιοκτήτρια παλιού αμερικάνικου σαλούν-, ενώ στο πέρασμα της τα άσπρα κύματα, δηλαδή κάτι άσπρα πανιά καταγής,  έκαναν πέρα αποκαλύπτοντας το γαλάζιο δάπεδο – σαν τη  θάλασσα στην οποία η αρχαία ποντοπόρος Αθήνα κυριαρχούσε. Με μια βεντάλια στο χέρι  περιέγραψε την οργή της  για το γιο του Θησέα του βασιλιά της Αθήνας που τολμάει να περιφρονεί τον έρωτα και να δηλώνει αφοσιωμένος στη θεά του κυνηγιού την Άρτεμη. Κι αποφασίζει να τον τιμωρήσει γι’ αυτό. Σε όλο το υπόλοιπο έργο θα επόπτευε τα τεκταινόμενα  από τη ψηλότερη σιδεριά της επικλινούς πλατφόρμας σε σχήμα βεντάλιας - σκηνικό που διέθετε σκάλες, πατάρια αλλά και ένα είδος ανελκυστήρα  που ανέβαζε και κατέβαζε ανθρώπους από τα ενδότερα του παλατιού. Το έργο συνέχισε με ιαχές νέων αντρών, η κουστωδία του Ιππόλυτου,  από το βάθος του δάσους πίσω από την ορχήστρα να τρέχουν πέρα δώθε σαν αγριοκάτσικα  κραδαίνοντας γαλάζια πανιά.

REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter
Η Μάρθα Φριντζήλα ως Θεά Αφροδίτη.
REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter
Η Λυδία Κονιόρδου ως Φαίδρα

Η Αφροδίτη τελικά ρίχνει το δίχτυ του έρωτα στην  Φαίδρα για τον πρόγονο της Ιππόλυτο, γιο του Θησέα και το όλον μοιραία οδηγείται σε  τραγωδία. Η Φαίδρα, ερμηνευμένη από την Λυδία Κονιόρδου, σκηνοθέτη της παράστασης συγχρόνως, εμφανίστηκε μέσα σε πέπλα, μακριά κατάξανθα μαλλιά και διάθεση που δεν  έμοιαζε ακριβώς ερωτική και πάντως ελάχιστα τραγική. Ο Ιππόλυτος μαθαίνει το πάθος της για εκείνον από την τροφό που του το εκμυστηρεύεται και θίγεται τόσο πολύ, αυτό το ενάρετο και παρθένο βασιλόπουλο,  που το εκφράζει με έναν λόγο - μνημείο απαξίας για τη γυναίκα. Λόγος  οργής και θυμού για το ερωτικό ενδιαφέρον της μητριάς του. Παρολ’ αυτά θα δώσει όρκο στη τροφό, ότι δεν θα το μαρτυρήσει.  

REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter
Νίκος Κουρής ως Ιππόλυτος.

Μέχρι τα μισά, η παράσταση έμοιαζε ιλαροτραγωδία. Ουκ ολίγες φορές το κοινό ξέσπασε σε αυθόρμητα γέλια, όπως στις σκηνές μεταξύ της Φαίδρας και της τροφού. Η σπουδαία Λήδα Πρωτοψάλτη ως τροφός σοφά υπογράμμισε την λαϊκότητα και την αφέλεια του χαρακτήρα προξενώντας την ευθυμία. Αλλά και τα δεκατρία μέλη του γυναικείου χορού βοήθησαν οπωσδήποτε να υπογραμμιστεί το κωμικό στοιχείο, ντυμένα με παστέλ χρώματα σαν pinup girls, κομμώσεις ‘50s και από πάνω γυμνούς σκελετούς κρινολίνων με κυλινδρικές στήλες  νέον λευκού φωτός, να παίζουν μεταξύ τους με μπάλες θαλάσσης. Ο αντρικός χορός κυνηγοί – σύντροφοι του Ιππόλυτου, οκτώ  νεαροί γυμνασμένοι άντρες, γυμνοί από τη μέση και επάνω, σαν μέλη αδελφότητας φοιτητών της Οξφόρδης αλλοπαρμένοι με  το όραμα μιας σύγχρονης Αρκαδίας, υπερκινητικοί καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, όργωναν  πάνω κάτω διατρέχοντας ολόκληρο το σκηνικό και τον περιβάλλοντα χώρο, βγάζοντας άναρθρες φωνές, ενίοτε φοβερίζοντας τις νεαρές παρθένες του γυναικείου χορού.

REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter
REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter
Τα δεκατρία μέλη του γυναικείου χορού βοήθησαν οπωσδήποτε να υπογραμμιστεί το κωμικό στοιχείο, ντυμένα με παστέλ χρώματα σαν pinup girls, κομμώσεις ‘50s και από πάνω γυμνούς σκελετούς κρινολίνων με κυλινδρικές στήλες νέον λευκού φωτός, να παίζουν μεταξύ τους με μπάλες θαλάσσης.

Οι προθέσεις της παράστασης άρχισαν να διαφαίνονται σαφέστερα όταν η Φαίδρα αυτοκτονεί στην απέλπιδα προσπάθεια της να σώσει την τιμή της. Η επιστροφή του Θησέα –καρικατούρα βασιλιά, ντυμένος σαν παπουτσωμένος γάτος με κατακκόκινη λιβρέα και ένα στέμμα σαν αυτά που βάζουν στα καρναβάλια τα παιδιά-  σηματοδοτεί και την επιστροφή στην τραγικότητα. Η σύγκρουση Θησέα-Ιππόλυτου είχε άλλο βάρος με ό,τι είχε προηγηθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή και η ένταση της αντιπαράθεσης μεταξύ τους προσγείωσε πετυχημένα την ευριπίδεια στιχομυθία στο σήμερα. Οι δύο ηθοποιοί, Θέμης Πάνου και Νίκος Κουρής, αναμετρήθηκαν σε επίπεδα αντάξια των χαρακτήρων που ερμήνευαν και έσωσαν, όσο μπόρεσαν, την τραγωδία. Ιδιαίτερα η ερμηνεία του Κουρή ως Ιππόλυτος  θα καταγραφεί σαν προσωπική του επιτυχία.

REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter

Βέβαια, η τελευταία σκηνή όπου ο Ιππόλυτος μιλάει και συγχωρεί τον πατέρα του αργοπεθαίνοντας κατρακύλησε στην ίδια αμηχανία με τις αρχικές σκηνές ενώ η Άρτεμις με το χρυσοποίκιλτο φορεματάκι της ερμηνευμένη από την Φανή Αποστολίδου δεν σταμάτησε να επιδεικνύει  τις γυμναστικές της επιδεξιότητες όσο αποκάλυπτε στον αλαζόνα πατέρα το μέγεθος της ακρισίας του. Το έργο έκλεισε με δύο κορυφαίες  –θύμιζαν λίγο σαν να ξεπήδησαν από προηγούμενη παράσταση των φετινών Επιδαυρίων- οι οποίες μόνες πια στην ορχήστρα αν και με τον Ιππόλυτο δίπλα τους νεκρό και όρθιο, να λένε: «Οι ιστορίες των μεγάλων αξίζει να τις κλαις και να τις λες – για πάντα», κάνοντας και μία μικρή υπόκλιση σαν να είχα μόλις πει ποιηματάκι σε σχολική γιορτή. Τα φώτα σβήσανε, το χλιαρό χειροκρότημα έγινε δυνατότερο όταν εμφανίστηκαν όλοι οι συντελεστές και έγινε ακόμα πιο ηχηρό για την Λήδα Πρωτοψάλτη που συγκινημένη κάλυψε το πρόσωπο της σαν να ήθελε να συγκρατήσει κάποια δάκρυα χαράς. Το ναυάγιο όμως, κατά γενική ομολογία, δεν είχε αποφευχθεί. Κι όχι λόγω βροχής αφού δεν έβρεξε καθόλου. Αλλά ήταν μία ευχάριστη βραδιά στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. 

REVIEW/ Είδαμε τον Ιππόλυτο του Εθνικού Facebook Twitter
Το χλιαρό χειροκρότημα έγινε δυνατότερο όταν εμφανίστηκαν όλοι οι συντελεστές και έγινε ακόμα πιο ηχηρό για την Λήδα Πρωτοψάλτη που συγκινημένη κάλυψε το πρόσωπο της σαν να ήθελε να συγκρατήσει κάποια δάκρυα χαράς.

Όλες οι φωτογραφίες από τη σελίδα του Εθνικού Θεάτρου στο Facebook

4

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού» ο Γιόζεφ Νατζ παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας το “Full Moon”

Χορός / Ο Γιόζεφ Νατζ χορογραφεί τις φάσεις του φεγγαριού στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού», ο φημισμένος ουγγρικής καταγωγής χορογράφος και εικαστικός επιστρέφει στην Καλαμάτα με το «Full Moon», μια δυνατή παράσταση αφιερωμένη στην αφροαμερικανική τζαζ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

Στις Πρόβες της Επιδαύρου / Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

«Hecuba, not Hecuba» ονομάζεται το νέο μεγάλο «στοίχημα» του Τιάγκο Ροντρίγκες, η παράσταση που παρουσιάζει ο Πορτογάλος σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν με την Comédie-Française στην πρώτη του Επίδαυρο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κατερίνα Ευαγγελάτου και Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

Πολιτισμός / Τελικά, έχει η τέχνη τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο;

Στην ανοιχτή συζήτηση με γενικό άξονα «Τέχνη και κοινωνία», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, εκπρόσωποι του καλλιτεχνικού χώρου αναζήτησαν το νόημα της ενασχόλησής τους με τις τέχνες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου θέλει να μετουσιώσει την ευριπίδεια τραγωδία του μυστικισμού, της έκστασης αλλά και της βαρβαρότητας σε μια καλλιτεχνική εμπειρία με ενορχηστρωτή τον ίδιο τον Διόνυσο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Συναντώντας τις ηθοποιούς της παράστασης «Θεόφιλος sold»

Θέατρο / «Βρίσκουμε την ποίηση και την αθανασία μέσα στη θνητότητα»

Οι νεαρές ηθοποιοί Αιμιλιανή Σταυριανίδου και Αριάδνη Κωσταντακοπούλου δεν ήξεραν σχεδόν τίποτα για τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, όταν τους πρότεινε η Όλια Λαζαρίδου να συμμετέχουν στην παράσταση «Θεόφιλος sold».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ντίνα Κώνστα: «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Σαν Σήμερα Πέθανε / Ντίνα Κώνστα (1938-2022): «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Η Ελληνίδα ηθοποιός που πέρασε από όλες τις μεγάλες θεατρικές σκηνές της Αθήνας και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό για τους τηλεοπτικούς της ρόλους ως «Γιολάντα» στο «Δις Εξαμαρτείν» και Ντένη Μαρκορά στους «Δύο ξένους» αφηγήθηκε την πολυκύμαντη ζωή της στο LiFO.gr.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Ο Γιάννης Κακλέας επιστρέφει στην ανελέητη σάτιρα του Αριστοφάνη με μια ελεύθερη μεταφορά του «Πλούτου» που θα ανεβάσει στην Επίδαυρο, φιλοδοξώντας να πει πολλές σκληρές αλήθειες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Έπειτα από έξι μήνες προβών, η πολυαναμενόμενη Ορέστεια, η παράσταση που ετοίμασε ο σπουδαίος διεθνής σκηνοθέτης πάνω στην τριλογία του Αισχύλου, στην πρώτη του συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, είναι έτοιμη για την Επίδαυρο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
48’ με τη Βαρβάρα Λαζαρίδου

Θέατρο / H Βαρβάρα Λαζαρίδου φυλάει την Επίδαυρο 22 καλοκαίρια

Η υπεύθυνη του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου θα περάσει και φέτος το καλοκαίρι της στην Αργολίδα, επιβλέποντας τη λειτουργία και την προστασία του χώρου. Έχει πάντα στην τσέπη της μια καρτέλα παυσίπονα για τους ηθοποιούς που υποφέρουν από πονοκεφάλους.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Φιλαρέτη Κομνηνού

Θέατρο / Φιλαρέτη Κομνηνού: «Με πληγώνει το ότι δεν διεκδικούμε πλέον το αυτονόητο»

Mαθαίνει από τους νεότερους, είναι στο θέατρο για να αντιμετωπίσει τον έμφυτο φόβο που έχει για την πλήξη, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πάρει το ρίσκο μιας αποτυχημένης ερμηνείας. Φέτος, στη Μικρή Επίδαυρο, απομυθοποιεί το απόλυτο σύμβολο θρήνου και απόγνωσης, την Εκάβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
M. HULOT
Ιφιγένεια η εν Αυλίδι: Το τέλος της αθωότητας

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Ιφιγένεια η εν Αυλίδι: Το τέλος της αθωότητας

Η Ανθή Ευστρατιάδου καλείται να ερμηνεύσει για δεύτερη φορά τον ρόλο της ηρωίδας του Ευριπίδη στην πολυαναμενόμενη παράσταση του Τιμοφέι Κουλιάμπιν που ανοίγει τα φετινά Επιδαύρια.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

4 σχόλια
οι ερμηνείες ήταν εξαιρετικές. η σκηνοθεσία τα κουστούμια και η κίνηση ήταν το ναυάγιο! ο Θησέας εμφανίστηκε σαν τον Αγιο Βασίλη και ο χορός με τα φωτισμένα φουρό συμπλήρωναν την χριστουγεννιάτικη έμπνευση! Ο Ιππόλυτος παρόλο που είχε άσχημα χτυπημένο (σχεδόν λιωμένο) κεφάλι, εμφανίστηκε καθισμένος στις πλάτες των συντρόφων του, λες και πανηγύριζαν κάτι, και μετά όρθιος, αργοπεθαίνωντας (;) εδοσε συγχώρεση στον Θησέα. ΕΛΕΟΣ!!! Μια τραγωδία που γιόρτασε τα 60 χρόνια από την πρώτη φορά που ανέβηκε, ως σκέτη τραγωδία!!!
Συμφωνώ σε πολλά σημεία με το άρθρο. Πέρα από κάποια σκηνοθετικά τρικ που μου άρεσαν κυριως αυτα που εκμεταλλέοντα ολο το χώρο του θεάτρου, βρηκα τις ερμηνείες αρκετά πληκτικές και γενικα βαρέθηκα παρα πολυ. Ηταν μια απο τις πιο βαρετες παραστασεις που έχω δει και εχω δει αρκετες. Καμια σχεση με το επιπεδο που περιμενα.
οταν στην τελευταια γραμμή ενός κυρίως, περιγραφικού κειμένου,χαρακτηρίζεις "ναυάγιο" μαι παράσταση και μάλιστα του Εθνικού και μάλιστα στην Επίδαυρο,δεν πρεπει να αιτιολογήσεις γιατι ηταν ναυάγιο?και τελικά ήταν ναυάγιο ή ευχάριστη βραδιά?