Ο Νίκος Χατζόπουλος ανεβάζει ένα από τα θεατρικά έργα της ποιήτριας Μαρίας Λαϊνά.

Ο Νίκος Χατζόπουλος ανεβάζει ένα από τα θεατρικά έργα της ποιήτριας Μαρίας Λαϊνά. Facebook Twitter
Η κυκλικότητα είναι έννοια-κλειδί στη δραματουργία, καθώς ποτέ κανείς δεν νικάει για πάντα, ούτε μπορεί να εξουσιάζει για πάντα, και κάποτε οι έσχατοι έσονται πρώτοι... Φωτό: Ελεονώρα Λύτρα
0



Γνωστή κυρίως για την ποίησή της (διακεκριμένη εκπρόσωπος της γενιάς του '70), η Μαρία Λαϊνά έχει ασχοληθεί και με τη θεατρική γραφή. Στην έκδοση απάντων των θεατρικών της (εκδ. Αιγόκερως) συμπεριλαμβάνονται οκτώ έργα. Ένα από αυτά είναι το Ένα... δύο... τρία που με τον σαφώς πιο επιτυχημένο τίτλο Η Πασιέντζα εντάχθηκε στο πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών.

Όσο ζεις, δεν μπορείς παρά να παίζεις και η ανατροπή είναι το πιο γοητευτικό στοιχείο του παιχνιδιού.


Εκ πρώτης όψεως, ανακαλεί το Τάβλι του Κεχαΐδη. Σύντομα αντιλαμβάνεσαι, ωστόσο, ότι το έργο της Λαϊνά αντιστέκεται στη ρεαλιστική αληθοφάνεια (της συνομιλίας δύο ανδρών, εκ των οποίων ο ένας ρίχνει πασιέντζες και ο άλλος τον παρακολουθεί) και στη λεκτική κυριολεξία. Υποψιάζεσαι τα «νοήματα» που κυκλοφορούν ανάμεσα στις γραμμές – αφήνονται μετέωρα στο έλεος της αμφισημίας/πολυσημίας των λέξεων και της ετοιμότητας των θεατών να αναγνωρίσουν ότι κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων υπάρχει μια μαύρη τρύπα: Νόημα δεν υπάρχει. Είναι, άλλωστε, επίμονο το μοτίβο του διαφεύγοντος Νοήματος στο έργο της Λαϊνά κι ένα από τα έξοχα κείμενά της, ένας σπαρακτικός μονόλογος, έχει τίτλο ακριβώς αυτήν τη λέξη: Το Νόημα (εκδ. Καστανιώτη). Ο Κεχαΐδης απομακρύνεται, ο Μπέκετ καταφθάνει.


Ο Νίκος Χατζόπουλος, που ανέλαβε να σκηνοθετήσει την Πασιέντζα, δοκίμασε με τον Αργύρη Ξάφη και τον Κώστα Βασαρδάνη (ο ίδιος ο σκηνοθέτης κρατάει τον μικρό, αλλά καταλυτικό ρόλο του Αγνώστου) διαφορετικούς τρόπους ερμηνείας, ώσπου να καταλήξει στη λύση της μάσκας. Η μάσκα λειτουργεί ως ενισχυτής θεατρικότητας: ο ρεαλισμός αποκλείεται και η σκηνή ορίζει απολύτως τους όρους πρόσληψης της δράσης. Τα πρόσωπα γίνονται μορφές και οι «απλοϊκοί» τους διάλογοι αποκτούν άλλη διάσταση – ενισχύεται η υποφώσκουσα ένταση αλλά και η κωμικότητά τους. Η κυκλικότητα είναι έννοια-κλειδί στη δραματουργία, καθώς ποτέ κανείς δεν νικάει για πάντα, ούτε μπορεί να εξουσιάζει για πάντα, και κάποτε οι έσχατοι έσονται πρώτοι. Σε τι; Πού; Δεν έχει σημασία. Όσο ζεις, δεν μπορείς παρά να παίζεις και η ανατροπή είναι το πιο γοητευτικό στοιχείο του παιχνιδιού.

Νίκος Χατζόπουλος
Η πασιέντζα
της Μαρίας Λαϊνά
20-23 Ιουνίου
ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ
Φρυνίχου 14, Πλάκα
(Μετρό: Ακρόπολη)
210 3222464 /
210 3236732
www.theatro-technis.gr

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Θέατρο / «Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Μια σειρά από συμβάντα που μοιάζουν καθημερινά και την ίδια στιγμή τόσο εξωπραγματικά συγκροτούν το αριστουργηματικό έργο του Τσέχοφ που κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23 Ιανουαρίου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Γιατί ο «Οιδίποδας» κάνει απανωτά sold-out;

The Review / Γιατί ο «Οιδίποδας» κάνει απανωτά sold-out;

Μετά τον θρίαμβο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, ο Ρόμπερτ Άικ σκηνοθετεί με Έλληνες ηθοποιούς τη σύγχρονη διασκευή της τραγωδίας του Σοφοκλή στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση – και ο θρίαμβος συνεχίζεται, με παράταση των παραστάσεων ως τις αρχές Φεβρουαρίου. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τη Στεφανία Γουλιώτη για το έργο και την παράσταση, τον σκηνοθέτη και το ρίσκο που συνιστούν πάντα οι διασκευές αρχαίου δράματος.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν ο Αγγελάκας συναντά τον Μικρό Πρίγκιπα

Θέατρο / Γιάννης Αγγελάκας: «Έχουμε τσαλαπατήσει το παιδί μέσα μας»

Το σύμπαν του «Μικρού Πρίγκιπα» και του δημιουργού του, Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερί, ζωντανεύει στη σκηνή της Στέγης από τον Έλληνα τραγουδοποιό με στόχο να υπενθυμίσει την αξία της χαμένης μας παιδικότητας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιώργος Κοτσιφάκης

Χορός / Γιώργος Κοτσιφάκης: «Θέλω και στη ζωή να κάνω όσα συμβαίνουν στη σκηνή»

Του είπαν «δεν θα γίνει χορευτής με τίποτα» – σήμερα θεωρείται από τους καλύτερους χορευτές της Ευρώπης. Ξεκίνησε την καριέρα του συμμετέχοντας στο «2» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, και σήμερα κάνει διεθνή περιοδεία με το «My fierce ignorant step».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο takis ξεκίνησε από το Κιάτο και έφτασε στα κορυφαία θέατρα του κόσμου

Θέατρο / Ο takis ξεκίνησε από το Κιάτο και έφτασε στα κορυφαία θέατρα του κόσμου

Έχει υπογράψει μερικά από τα πιο τολμηρά ανεβάσματα των τελευταίων ετών. Έφτασε στην πεντάδα υποψηφιοτήτων των Διεθνών Βραβείων Όπερας 2025. Ποιος είναι ο ταλαντούχος Έλληνας σκηνογράφος και ενδυματολόγος;
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Απόστολος Βέττας: «Στο θέατρο οι πιστοί δηλώνουν την πίστη τους με το χειροκρότημα»

Βιβλίο / Απόστολος Βέττας: «Στο θέατρο οι πιστοί δηλώνουν την πίστη τους με το χειροκρότημα»

Ο σπουδαίος σκηνογράφος συγκέντρωσε την πολύτιμη σαραντάχρονη εμπειρία του σε ένα δίτομο λεξικό για τη σκηνογραφία, αναδεικνύοντάς την ως αυτόνομη τέχνη και καταγράφοντας την εξέλιξή της στο ελληνικό θέατρο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιάννης Τσουμαράκης: «Στον Οιδίποδα βρίσκουμε τον Έπσταϊν και τους βιασμούς παιδιών»

Θέατρο / Γιάννης Τσουμαράκης: «Στον Οιδίποδα βρίσκουμε τον Έπσταϊν και τους βιασμούς παιδιών»

Με το βραβείο Χορν στις αποσκευές του αλλά και την ερμηνεία του στο ρόλο του Πολυνείκη στον Οιδίποδα του Ρόμπερτ Άικ, ο νεαρός ηθοποιός βρίσκεται ήδη «στον καλό δρόμο». Βραβεία, σημαντικοί ρόλοι, το θέατρο σήμερα. Πώς τα βλέπει όλα αυτά;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ