Η Μυρτώ Αλικάκη θέλει να δουλεύει και να μη μιλά καθόλου

Η Μυρτώ Αλικάκη θέλει να δουλεύει και να μη μιλά καθόλου Facebook Twitter
0

Στο μυαλό είναι ο στόχος! Αυτή είναι ίσως η πρώτη φράση της Κατερίνας Γώγου, που θυμάται κανείς. Είναι ο τίτλος της μουσικοθεατρικής παράστασης που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα στο Ρυθμός-stage, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κορδέλλα. Μελοποιημένα ποιήματα και θεατροποιημένα πεζά, ζωντανεύουν σε αυτό το αφιέρωμα.

Στη σκηνή, η Μυρτώ Αλικάκη, διαβάζει αποσπάσματα από το έργο της.

Τη συναντήσαμε και μιλήσαμε για την παράσταση:

Τι ακριβώς κάνετε επί σκηνής;

Αυτή είναι μια παράσταση στην οποία διαβάζω αυτοβιογραφικά αποσπάσματα από κείμενα της Κατερίνας Γώγου και η Νάνα Μπινοπούλου με τον Κώστα Χαριτάτο θα ερμηνεύουν τα μελοποιημένα ποιήματά της από την πολυσυλλεκτική παραγωγή «Πάνω κάτω η Πατησίων».

Αυτά εναλλάσσονται στη σκηνή με τα τραγούδια και προβολές οπτικού και οπτικοακουστικού υλικού (από slideshow γνωστού και ανέκδοτου φωτογραφικού υλικού, αποσπάσματα από παλιές και νεώτερες ταινίες στις οποίες συμμετείχε και super8 film από το προσωπικό αρχείο του Γιώργου Κορδέλλα, τραβηγμένο από τον ίδιο στο σπίτι της Κατερίνας).

Είναι η πρώτη φορά που έρχεσαι σε επαφή με το έργο της Κατερίνας Γώγου;

Πέρσι ήρθα σε επαφή για πρώτη φορά, όταν διάβασα κάποια ποιήματά της σε μια παρουσίαση.

Την είχα ακουστά, αλλά μέχρι τότε δεν είχα μπει στον κόπο και χοντρικά ήξερα περίπου αυτό που πιστεύει ο κόσμος.

Πως σου φάνηκε η ποίησή της;

Μου άρεσε που διάβασα πολλά πράγματα πίσω από τους στίχους και τα κείμενα, τα οποία αλλάζουν μέσα στο χρόνο. Στην πρώϊμη περίοδό της γράφει μια επαναστατική ποίηση με αναρχικά στοιχεία, αλλά στη συνέχεια αλλάζει η προβληματική της. Αποτάσσει το αμιγώς πολιτικό και αρχίζει να την απασχολεί το πιστεύω της.

Ποιό είναι αυτό;

Να είναι οι άνθρωποι ελεύθεροι και ευτυχισμένοι. Εκεί ακριβώς βιώνει και μια ματαίωση μέσα στις υπαρξιακές της αναζητήσεις και στη συνέχεια το περιθώριο και τη μοναξιά.

Την απασχολεί η σχέση της με το παρελθόν και η μητρότητα. Ειδικά η μητρότητα, την απασχολεί πολύ. Κατά τη γνώμη μου είναι μια εσωτερική ποιήτρια και αν θέλουμε να μιλήσουμε γραμμικά για το έργο της βλέπουμε μια διαδρομή από το πνεύμα της επανάστασης στην εσωτερικότητα.

Εσύ στη σκηνή την υποδύεσαι;

Οχι, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Αυτό είναι ένα αφιέρωμα στην Κατερίνα Γώγου. Εγώ, σαν ηθοποιός, διαβάζω τα ποιήματα και κάποια πεζά της, δεν την υποδύομαι. Διαβάζοντάς την, επιχείρησες να βρεις μια άλλη πλευρά της; Εγώ προσπαθώ να την αντιμετωπίσω όπως πιστεύω και όχι ακριβώς όπως πιστεύεται.

Δηλαδή;

Να βρω τη δυναμική της, την τρυφερή της πλευρά, την παιδική της πλευρά και το πιο ευάλωτό της κομμάτι.

Ο κόσμος που έρχεται στην παράσταση πως αντιμετωπίζει αυτά που ακούει;

Η Κατερίνα Γώγου, με έναν τρόπο είναι επίκαιρη κάθε τόσο. Αυτά που έχει γράψει ακουμπάνε στις εποχές και στις γενιές. Έρχονται συνομίληκοί της, ή λίγο νεώτεροί της, έρχονται 35άρηδες που την έχουν ακούσει ή έχουν διαβάσει αποσπασματικά κάποια ποιήματα και βλέπεις την αντίδρασή τους. Δημιουργείται μια ατμόσφαιρα, μια δύναμη και αυτό δείχνει ότι τα γραπτά της ξεπερνούν το χρόνο και φτάνουν όλο και σε περισσότερους ανθρώπους σαν να γράφτηκαν χθες.

Είναι αλήθεια ότι σιχαίνεσαι τις συνεντεύξεις;

Ναι. Αλλά έχω συνηθίσει.

Με το κεφάλι θρύψαλα

απ΄ τη μέγγενη των παζαριών σας

την ώρα της αιχμής και κόντρα στο ρεύμα

θ΄ ανάψω μια μεγάλη φωτιά

και κει θα ρίξω όλα τα Μαρξιστικά σας βιβλία

έτσι που να μη μάθει ποτέ η Μυρτώ

τα αίτια του θανάτου μου.

Μπορείτε να της πείτε ότι δεν άντεξα την άνοιξη

ή πως πέρασα με κόκκινο.

Ναι. Αυτό είναι πιο πιστευτό.

Με κόκκινο. Αυτό να της πείτε.

Ξεκίνησα να αντιγράφω 4 από τα ποιήματα που διάλεξαν ο σκηνοθέτης Γιώργος Κορδέλλας και η Μυρτώ Αλικάκη από αυτά που διαβάζονται στην παράσταση. Δε μου κάθεται το μονοτονικό. Ήθελα τις σελίδες του βιβλίου. Λίγο παλιές, τσαλακωμένες, με τυπογραφικά που δεν υπάρχουν.
Προτιμώ αυτή τη μορφή που ακολουθεί.

*****

Θέατρο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Θέατρο / Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν από το ελληνικό θέατρο και το σινεμά. Από νωρίς επέλεξε να ζει και έξω από το θεατρικό συνάφι. «Δεν μπορώ να ξυπνάω κάθε πρωί και να αναρωτιέμαι τι θα παίξω ή που θα παίξω» δηλώνει ενώ θεωρεί τη μοναχικότητα πηγή δημιουργικότητας. Η Ελένη Ερήμου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Οι Αθηναίοι / Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Ξεκίνησε από τα καλλιστεία, για μία ψήφο δεν στέφθηκε Μις Κόσμος, έπαιξε δίπλα στον Κουν, υπήρξε μούσα του Τάκη Κανελλόπουλου, αλλά κυρίως του Ανδρέα Βουτσινά. Στα 92 της ακόμα οδηγεί και παρακολουθεί θέατρο, ελπίζοντας πάντα να βρει καλά στοιχεία, ακόμα και σε κακές παραστάσεις.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μπομπ Γουίλσον

Απώλειες / Μπομπ Γουίλσον (1941-2025): Το προκλητικό του σύμπαν ήταν ένα και μοναδικό

Μεγάλωσε σε μια κοινότητα όπου το θέατρο θεωρούνταν ανήθικο. Κι όμως, με το ριζοσπαστικό του έργο σφράγισε τη σύγχρονη τέχνη του 20ού αιώνα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Υποκλίθηκε πολλές φορές στο αθηναϊκό κοινό – και εκείνο, κάθε φορά, του ανταπέδιδε την τιμή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
H ανάληψη του Οιδίποδα αναβάλλεται επ’ αόριστον

Θέατρο / H ανάληψη του Οιδίποδα αναβάλλεται επ’ αόριστον

Ο «Οιδίποδας» του Γιάννη Χουβαρδά συνενώνει τον «Τύραννο» και τον «Επί Κολωνώ» σε μια παράσταση, παίρνοντας τη μορφή μιας πυρετώδους ανασκαφής στο πεδίο του ασυνείδητου - Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Ζιλιέτ Μπινός: Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων στην Επίδαυρο

Θέατρο / Ζιλιέτ Μπινός: Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων στην Επίδαυρο

Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός προσπαθεί να παραμείνει συγκεντρωμένη μέχρι την κάθοδό της στο αργολικό θέατρο. Παρ’ όλα αυτά, βρήκε τον χρόνο να μας μιλήσει για τους γυναικείους ρόλους που τη συνδέουν με την Ελλάδα και για τη σημασία της σιωπής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα όσα ζήσαμε στο 79ο Φεστιβάλ της Αβινιόν: από το «La Distance» του Ροντρίγκες έως τη μεγάλη επιτυχία του Μπανούσι

Θέατρο / Όλα όσα ζήσαμε στο 79ο Φεστιβάλ της Αβινιόν

Οι θερμές κριτικές της «Liberation» και της «Le Monde» για το «ΜΑΜΙ» του Μπανούσι σε παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση είναι απλώς μια λεπτομέρεια μέσα στις απανωτές εκπλήξεις που έκρυβε το πιο γνωστό θεατρικό φεστιβάλ στον κόσμο.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Κωνσταντίνος Ζωγράφος: Ο «Ορέστης» του Τερζόπουλου

Θέατρο / Κωνσταντίνος Ζωγράφος: «Ο Τερζόπουλος σου βγάζει τον καλύτερό σου εαυτό»

Ο νεαρός ηθοποιός που πέρυσι ενσάρκωσε τον Πυλάδη επιστρέφει φέτος ως Ορέστης. Με μια ήδη πλούσια διαδρομή στο θέατρο δίπλα σε σημαντικούς δημιουργούς, ετοιμάζει ένα νέο έργο εμπνευσμένο από το Νεκρομαντείο του Αχέροντα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα»: Αξίζει η παράσταση για τον «μάγκα» του ελληνικού πενταγράμμου;

The Review / «Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα»: Αξίζει η παράσταση για τον «μάγκα» του ελληνικού πενταγράμμου;

Με αφορμή την παράσταση γι’ αυτόν τον αυθεντικό δημιουργό που τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 μεσουρανούσε, ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου σχολιάζουν τον αντίκτυπό του στο κοινό σήμερα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Οιδίπους Τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή: Η άνοδος, πτώση και η αποθέωση

Αρχαίο Δράμα Explained / «Οιδίπους Τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή: Η άνοδος, η πτώση και η αποθέωση

Τι μας μαθαίνει η ιστορία του Οιδίποδα, ενός ανθρώπου που έχει τα πάντα και τα χάνει εν ριπή οφθαλμού; Η κριτικός θεάτρου Λουίζα Αρκουμανέα επιχειρεί μια θεωρητική ανάλυση του έργου του Σοφοκλή.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Αλίκη Βουγιουκλάκη: Στη ζωή έσπαγε τα ταμπού, στο θέατρο τα ταμεία

Θέατρο / Αλίκη Βουγιουκλάκη: Πώς έσπαγε τα ταμεία στο θέατρο επί 35 χρόνια

Για δεκαετίες έχτισε, με το αλάνθαστο επιχειρηματικό της ένστικτο, μια σχέση με το θεατρικό κοινό που ακολουθούσε υπνωτισμένο τον μύθο της εθνικής σταρ. Η πορεία της ως θιασάρχισσας μέσα από παραστάσεις-σταθμούς και τις μαρτυρίες συνεργατών της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Καραθάνος: «Εμείς είμαστε οι χώρες, τα κείμενα, οι πόλεις, εμείς είμαστε οι μύθοι»

Θέατρο / Νίκος Καραθάνος: «Εμείς είμαστε οι χώρες, τα κείμενα, οι πόλεις, εμείς είμαστε οι μύθοι»

Στον πολυαναμενόμενο «Οιδίποδα» του Γιάννη Χουβαρδά, ο Νίκος Καραθάνος επιστρέφει, 23 χρόνια μετά, στον ομώνυμο ρόλο, ακολουθώντας την ιστορία από το τέλος προς την αρχή και φωτίζοντας το ανθρώπινο βάθος μιας τραγωδίας πιο οικείας απ’ όσο νομίζουμε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ένα δώρο που άργησε να φτάσει

Θέατρο / «Κοιτάξτε πώς φέρονταν οι αρχαίοι στους ξένους! Έτσι πρέπει να κάνουμε κι εμείς»

Ένα δώρο που έφτασε καθυστερημένα, μόλις είκοσι λεπτά πριν το τέλος της παράστασης - Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για το «ζ-η-θ, ο Ξένος» σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Η Κασσάνδρα της Έβελυν Ασουάντ σημάδεψε το φετινό καλοκαίρι

Θέατρο / Η Κασσάνδρα της Έβελυν Ασουάντ σημάδεψε την «Ορέστεια»

Η «Ορέστεια» του Θεόδωρου Τερζόπουλου συζητήθηκε όσο λίγες παραστάσεις: ενθουσίασε, προκάλεσε ποικίλα σχόλια και ανέδειξε ερμηνείες υψηλής έντασης και ακρίβειας. Ξεχώρισε εκείνη της Έβελυν Ασουάντ, η οποία, ως Κασσάνδρα, ερμήνευσε ένα αραβικό μοιρολόι που έκανε πολλούς να αναζητήσουν το όνομά της. Το φετινό καλοκαίρι, η παράσταση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, στους Δελφούς και στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων.
M. HULOT
Η Λίνα Νικολακοπούλου υπογράφει και σκηνοθετεί τη μουσικοθεατρική παράσταση «Χορικά Ύδατα»

Θέατρο / «Χορικά Ύδατα»: Ο έμμετρος κόσμος της Λίνας Νικολακοπούλου επιστρέφει στη σκηνή

Τραγούδια που αποσπάστηκαν από το θεατρικό τους περιβάλλον επιστρέφουν στην πηγή τους, σε μια σκηνική τελετουργία γεμάτη εκπλήξεις που φωτίζει την τεράστια καλλιτεχνική παρακαταθήκη της στιχουργού.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ημέρωμα της στρίγγλας»: Ήταν ο Σαίξπηρ μισογύνης;

The Review / «Το ημέρωμα της στρίγγλας»: Ήταν ο Σαίξπηρ μισογύνης;

Γιατί εξακολουθεί να κερδίζει το σύγχρονο κοινό η διάσημη κωμωδία του Άγγλου βάρδου κάθε φορά που ανεβαίνει στη σκηνή; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητούν με αφορμή την παράσταση που σκηνοθετεί η Εύα Βλασσοπούλου.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ