Λίγα βιβλία μ' έχουν συγκλονίσει κι επηρεάσει τόσο όσο «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» της Μαργαρίτας Καραπάνου. Απ' την πρώτη παγερή σελίδα μέχρι την τελευταία, η καλειδοσκοπική της κατάδυση στην αγριότητα της παιδικής ηλικίας, της μνήμης και των αισθήσεων, συνθέτει κατ' εμέ έναν απ' τους σπουδαιότερους θησαυρούς της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας. Και, καθώς το ζήτημα της ψυχικής νόσου και η μετάπλασή της μέσα απ' την τέχνη της γραφής, είναι στοιχεία αλληλένδετα με τον βίο και τα βιβλία της Καραπάνου, όταν η μητέρα μου αυτοκτόνησε στα τέλη του 2002 - έπειτα από τριάντα χρόνια πάλης με τη διπολική διαταραχή - ο πόνος της απώλειάς της δέθηκε αυθόρμητα κι ανεξήγητα με την Κασσάνδρα, γεννώντας έναν μονόλογο που συνδύαζε πραγματικότητα και μύθο. Ελπίζω μονάχα να στάθηκα αντάξιος των περιστάσεων και των αισθημάτων.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις σήμερα στην Αθήνα: Μέχρι τι ώρα και πού είναι κλειστοί δρόμοι
«Τον έχουμε!»: Οι ΗΠΑ διέσωσαν και τον δεύτερο αγνοούμενο πιλότο μετά την κατάρριψη F-15 από το Ιράν
Fuel Pass 2026: Πώς θα μάθω αν είμαι δικαιούχος
Πάσχα 2026: Πότε φαίνεται να «χαλάει» ο καιρός – Τι δείχνουν οι πρώτες εκτιμήσεις
Βασιλιάς Κάρολος: Το πραγματικό τρίτο πρόσωπο στον γάμο του με την Νταϊάνα και ο μυστηριώδης θάνατός του
σχόλια