Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter

Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel

0

Λίγα μέρη εμπνέουν τόσο έντονη νοσταλγία για την παλιά Νέα Υόρκη του ελεύθερου πνεύματος και της μποέμικης εκκεντρικότητας όσο το Chelsea Hotel. Παρότι έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί το δημιουργικό ή αυτοκαταστροφικό (ή και τα δύο) καταφύγιο μερικών από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς, εικαστικούς και μουσικούς του περασμένου αιώνα, και τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε μια διαρκή διαδικασία αναπαλαίωσης (ειδικά από τη στιγμή που εκδιώχθηκε ο θρυλικός διαχειριστής του, Σίντνεϊ Μπαρντ το 2007), υπάρχει ακόμα κάτι πολύ ιδιαίτερο στο 250 δωματίων «μισοστοιχειωμένο» ξενοδοχείο, όπως διαπίστωσε ο φωτογράφος Colin Miller.

Ο Miller ξεκίνησε το 2015 να καταγράφει με το φακό του κάποιους από τους καμιά πενηνταριά εναπομείναντες ενοίκους και τα διαμερίσματά τους (στους περισσότερους παλαιότερους ενοίκους διαμερισμάτων έγινε έξωση το 2008 μετά την αλλαγή ιδιοκτησίας ενώ από το 2011 το ξενοδοχείο σταμάτησε να δέχεται νέους ενοικιαστές). Ο ίδιος περίμενε ότι η διαδικασία θα διαρκούσε δέκα μήνες το πολύ.

Όπως δηλώνει στο βιβλίο και ο κινηματογραφιστής Tony Notarberadino που μένει σε ένα διαμέρισμα του 6ου ορόφου από το 1994: «Το Chelsea είναι μεγαλύτερο από οποιονδήποτε και θα μας θάψει όλους».

Τελικά πέρασαν πάνω από τέσσερα χρόνια μέχρι να καταφέρει να προσελκύσει και να πείσει αρκετούς μόνιμους ενοίκους να του ανοίξουν την πόρτα στα εκπληκτικά διαμερίσματά τους και να του επιτρέψουν να τα φωτογραφήσει. Οι κόποι του ανταμείφθηκαν εν τέλει και οι φωτογραφίες του συγκεντρώθηκαν σε ένα νέο φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο "Hotel Chelsea: Living in the Last Bohemian Haven" που κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες.

«Δεν πρόκειται για επικήδειο», δηλώνει ο φωτογράφος για την έκδοση και προσθέτει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στο ξενοδοχείο τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που εμποδίστηκε η έξωση όλων των κατοίκων και η εσωτερική κατεδάφισή το 2014, ενώ τα πλάνα για να μεταλλαχτεί πλήρως σε boutique hotel και εστιατόριο έχουν κολλήσει. Όπως δηλώνει στο βιβλίο και ο κινηματογραφιστής Tony Notarberadino που μένει σε ένα διαμέρισμα του 6ου ορόφου από το 1994: «Το Chelsea είναι μεγαλύτερο από οποιονδήποτε και θα μας θάψει όλους».

Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Το υπνοδωμάτιο του Tony Notarberardino στο διαμέρισμά του στον έκτο όροφο. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
O Tony Notarberardino. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Ο φωτογράφος και κινηματογραφιστής Tony Notarberardino έχει διατηρήσει στο διαμέρισμά του την αισθητική κληρονομιά του Αυστραλού καλλιτέχνη Vali Myers, που έζησε εδώ στην δεκαετία του '70. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
To υπνοδωμάτιο της Susanne Bartsch. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Στο μπάνιο της Susanne Bartsch (event producer), διακρίνονται τα δικά της μωσαϊκά που καλύπτουν τους τείχους και το ταβάνι. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Στο διαμέρισμα της Susanne Bartsch. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Το διαμέρισμα της Suzanne Lipschutz, ιδιοκτήτριας της νεοϋορκέζικης αντικερί Secondhand Rose, είναι γεμάτο από vintage ταπετσαρίες. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Το διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων των καλλιτεχνών Ruth και Daniel Shomron όπου ζουν από τα τέλη της δεκαετίας του '70. Κάποτε ανήκε στον Mark Twain. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Γεμάτο με πίνακες του συζύγου της, ειικαστικού Bernard Charles Childs, που πέθανε πριν από 20 χρόνια, είναι το διαμέρισμα που διαμένει ακόμα η Judith Childs. Το είχαν 'πιάσει' μαζί το 1966. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Το εξωτερικό του Hotel Chelsea. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Στο διαμέρισμα της επιφανούς διακοσμήτριας εσωτερικών χώρων Colleen Weinstein, μπορεί κανείς να συναντήσει αυθεντικούς πίνακες του Damien Hirst και πρωτότυπα prints φωτογραφιών που τράβηξαν ο Salvador Dalí, ο Mick και ο αείμνηστος σύζυγός της, ο φωτογράφος Arthur Weinstein. © Colin Miller
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel Facebook Twitter
Το σπίτι του τηλεοπτικού παραγωγού Steve Willis, ο οποίος διαμένει στον τέταρτο όροφο του Chelsea από το 1994. Κάποτε το διαμέρισμα ανήκε στην Janis Joplin.

Με στοιχεία από τους New York Times

 

Φωτογραφία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γκάζι 1982-1984: Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο εκτίθενται ξανά

Φωτογραφία / Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι εκτίθενται ξανά

Ο Νίκος Μάρκου φωτογράφισε τους εργάτες στο παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι λίγο προτού κλείσει οριστικά. 44 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες εκτίθενται ξανά. Ντοκουμέντο μιας εποχής στερημένης και αθώας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Κατερίνα Αγγελοπούλου κατέγραψε ένα συλλογικό τραύμα, όσα συνέβησαν στο Μάτι

Φωτογραφία / «Η μυρωδιά, κάπως, έχει ξεχαστεί. Ο ήχος, όχι»

Στο Μάτι πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια. Την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς βρισκόταν εκεί και πρόλαβε να σώσει το βαλιτσάκι του πατέρα της, σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η εικαστικός και φωτογράφος Κατερίνα Αγγελοπούλου μιλά στη LiFO για το πώς κατέγραψε με τον φακό της τις ιστορίες όσων χάθηκαν αλλά και όσων κατάφεραν να επιζήσουν, δημιουργώντας έναν τόμο-ντοκουμέντο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Φωτογραφία / Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Μια έκθεση αφιερωμένη στη διαχρονική κληρονομιά ενός σπουδαίου φωτογράφου, που μέσα από τον φακό του αποτύπωσε εικόνες οι οποίες μιλούν για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα.
THE LIFO TEAM
Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Φωτογραφία / Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Για πρώτη φορά εκτίθενται οι φωτογραφίες από τη «συντριπτική» επίσκεψή του το 1994 σε μια ψυχιατρική δομή της Αυστρίας και η συνάντησή του με τους καλλιτέχνες-τρόφιμους του ιδρύματος.
THE LIFO TEAM
«The Face»: το περιοδικό που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς

Φωτογραφία / «The Face»: Το περιοδικό που σου έλεγε πώς να ζεις

Το θρυλικό έντυπο που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς, καταγράφοντας όλες τις υποκουλτούρες της δεκαετίας του ’80 και του ’90 με εξαιρετικά κείμενα και πρωτοποριακές φωτογραφίες, είναι ακόμα επιδραστικό.
M. HULOT
Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Οι Αθηναίοι / Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Κάνοντας σκέιτ, φωτογράφιζε cool και ενδιαφέροντες ανθρώπους. Όταν κατάλαβε ότι έτσι πιάνει το ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και μετατρέπει το στιγμιότυπο σε έργο τέχνης, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ο Bill Georgoussis αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT