ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΑΝΕΙΣ να είναι κακό το «Hurry Up Tomorrow», το έκτο κατά σειρά άλμπουμ του Weeknd που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Ο 34χρονος Καναδός ολοκληρώνει την τριλογία που ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια με το «After Hours» με έναν εξαιρετικό δίσκο. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Το συνειδητοποιείς λίγο στον τρόπο που το κοινό υποδέχτηκε το «Hurry Up Tomorrow»: αν και έκανε μεγάλα streaming νούμερα, δεν ήταν τόσο μεγάλα όσο τα προηγούμενα, παρ’ όλα αυτά ανέβηκε στην κορυφή του Billboard και θεωρείται το πιο εμπορικό άλμπουμ της χρονιάς που μόλις ξεκίνησε.
Το «After Hours», που κυκλοφόρησε μέσα στην πανδημία, λατρεύτηκε όσο κανένα άλλο άλμπουμ εκείνη την περίοδο σε παγκόσμιο επίπεδο. Γεμάτο τραγούδια που μιλούσαν άμεσα στη χρονική στιγμή την οποία βιώναμε τότε, ήταν αδύνατο να το προσπεράσεις. Ο Abel Tesfaye εμφανιζόταν πιο σοβαρός, πιο σκοτεινός και απαισιόδοξος, υιοθετώντας μια αινιγματική περσόνα, καταρρακωμένη από αυτοκαταστροφικές τοξικές σχέσεις και λάθος αποφάσεις. Έντονα αυτοαναφορικός, κοιτούσε πίσω στο έργο του και στην αρχή της καριέρας του, προσπαθώντας να κάνει τον απολογισμό του, κάτι που δεν φαίνεται γενικά να αποτινάζει και εδώ.
Για τους φαν του, η τριλογία του δανείζεται στοιχεία από τη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη, με τα τρία άλμπουμ να συμβολίζουν τη διαδρομή του από την κόλαση («After Hours») προς το καθαρτήριο («Dawn FM») και τον παράδεισο («Hurry Up Tomorrow»). Ενδιαφέρουσα θεωρία, αν μη τι άλλο.
Μουσικά πλουραλιστικό, το «Hurry Up Tomorrow» κρύβει κάτι για όλους: από πειραματισμούς του τρομερού «Sao Paolo», ένα εκρηκτικό μείγμα house και Brazilian funk, μέχρι trap όπως το «Timeless» με τον Playboi Carti αλλά και πειραγμένες φολκ μπαλάντες και ’70s soul.
Ο ίδιος άφησε υπόνοιες ότι ίσως η τωρινή δουλειά του να είναι και η τελευταία του ως Weeknd, το ψευδώνυμο –ή την περσόνα– που χρησιμοποιεί εδώ και 13 χρόνια και θέλει τώρα να «σκοτώσει». Η προώθηση του άλμπουμ έγινε με εσχατολογικά μηνύματα όπως «το τέλος είναι κοντά», ενώ στο «Wake Me Up», εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, πριν αυτό μετατραπεί σε μια σύγχρονη απόδοση του «Thriller» του Michael Jackson διά χειρός Justice, ερμηνεύει τους στίχους «το μόνο που μου έχει απομείνει είναι η κληρονομιά μου/Χάνω τη μνήμη μου/Δεν υπάρχει μετά θάνατον ζωή, καμιά άλλη πλευρά/Είμαι ολομόναχος όταν πέφτει το σκοτάδι», κάνοντας μια σύνδεση με τον πεσιμισμό του «Gasoline» από το προηγούμενο άλμπουμ του.
The Weeknd, Justice - Wake Me Up (Audio)
Βέβαια, παραμένει άγνωστο αν όντως το εννοεί: αν θα κυκλοφορεί δηλαδή μουσική από εδώ και μπρος με το κανονικό του όνομα, Abel Tesfaye, ή αν θα τα παρατήσει όλα και θα ασχοληθεί αποκλειστικά με τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Αν και θα έπρεπε να τρέμει κανείς στην ιδέα, όπως γράφουν στον «Guardian», αν αναλογιστεί το «The Idol», στο οποίο πρωταγωνιστούσε και το οποίο ήταν άθλιο, σύμφωνα με πολλούς – η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω δει για να έχω προσωπική άποψη. Εκεί, όμως, φαίνεται ότι το πηγαίνει. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, κυκλοφόρησε το τρέιλερ ενός φιλμ με τον ίδιο τίτλο στο οποίο πρωταγωνιστεί και το οποίο θα προβληθεί στους κινηματογράφους τον Μάιο.
Αν θεωρήσουμε ότι όλα αυτά ισχύουν, τότε μας αφήνει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Ένα άλμπουμ με 22 κομμάτια στο οποίο συμμετέχει μια πλειάδα από ονόματα, όπως οι Justice, Giorgio Moroder, οι μακροχρόνιοι συνεργάτες του Metro Booming και Oneohtrix Point Never, οι Future, Playboi Carti, Anitta και Lana Del Rey. Μουσικά πλουραλιστικό, το «Hurry Up Tomorrow» κρύβει κάτι για όλους: από πειραματισμούς του τρομερού «Sao Paolo», ένα εκρηκτικό μείγμα house και Brazilian funk, μέχρι trap όπως το «Timeless» με τον Playboi Carti αλλά και πειραγμένες φολκ μπαλάντες και ’70s soul. Ο Tesfaye χαρακτήρισε τον ήχο του άλμπουμ ως «Φρανκενστάιν», έτσι όπως παίζει με τα είδη.
Το μόνο μελανό σημείο του είναι ότι στα εξαντλητικά 90 λεπτά που διαρκεί απαιτεί να του αφιερωθείς σαν να βλέπεις μια ταινία, αλλά, αντίθετα από μια ταινία, ως ακροατής πλέον είναι αρκετά δύσκολο να συγκεντρωθείς σε ένα άλμπουμ χωρίς διακοπές. Δεν ξέρω αν αφαιρεί από τη συνολική ακρόαση, αλλά σίγουρα αυτή η αποσπασματικότητα δεν λειτουργεί και απόλυτα υπέρ της. Τα απίθανα περάσματα που κάνει, π.χ., από κομμάτι σε κομμάτι χάνονται, όπως συμβαίνει με το «Niagara Falls» και το «Take Me Back to L.A.».
The Weeknd - São Paulo (Official Music Video)
Κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας του το 2022, ο Tesfaye αναγκάστηκε να τα παρατήσει στη μέση επειδή η φωνή του έσπασε όταν τραγουδούσε το «Can’t Feel My Face». Δεν ανακάλυψε ποτέ τον λόγο, αν ήταν κάποιο πρόβλημα στις φωνητικές του χορδές από υπερβολική χρήση ή κόπωση. Το σοκ που έπαθε εκείνη τη βραδιά ίσως αποτυπώνεται ιδανικά στο κομμάτι «Baptized in Fear», στο οποίο περιγράφει μια κρίση πανικού.
Δεν ξέρω αν αυτό τον οδήγησε στην απόφαση να επαναπροσδιορίσει την καριέρα του. Το «Hurry Up Tomorrow» μάς αποχαιρετά υποβλητικά με μπαλάντες. Στην τελευταία του στιγμή, στο ομώνυμο κομμάτι, κάνει μια ηχητική αναφορά που το ενώνει με το «High for This», το κομμάτι που ανοίγει το «House of Balloons», το πρώτο επίσημο άλμπουμ του, ολοκληρώνοντας τον κύκλο, κοιτώντας προς το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.
The Weeknd - Baptized In Fear (Audio)
To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
