Planet of Zeus: Πού να χωρέσει η ελληνική σκηνή μια τέτοια μπαντάρα;

Planet of Zeus: Πού να χωρέσει η ελληνική σκηνή μια τέτοια μπαντάρα; Facebook Twitter
«Απ' τ' αλώνια στα σαλόνια»
0

Τι ωραίο συναίσθημα να βλέπεις την αγαπημένη σου μπάντα να πετυχαίνει τους στόχους της και να ξέρεις πως ήσουν εκεί από την αρχή! Το όνειρο του κάθε ελιτιστή. «Α, τώρα τους μάθατε εσείς; Όταν εμείς...». Δεν ήμουν όμως έτσι ποτέ μου και ούτε σκοπεύω να γίνω τώρα. Κι ας ήμουν εκεί από την αρχή.

Τα στερνά τιμούν τα πρώτα λένε. Πρέπει να ήταν Ιούλιος του 2002. Ξέρεις, εκείνες τις εποχές που δεν μπορούσες να κάνεις stories (γιατί δεν υπήρχαν) και που βλέπαμε τις συναυλίες με τα μάτια στραμμένα στην σκηνή και όχι στο κινητό. Ίσως να ανταλλάσσαμε και SMS.

Συνέβη στο υπόγειο της οδού Χέυδεν, εκεί απέναντι από τη Βίλα Αμαλίας. Αμφότερα στέκονται ως εγκαταλελειμμένα μνημεία σήμερα. Ο κόσμος έφυγε, μα οι αναμνήσεις έμειναν. Και τίποτα και κανείς και ποτέ δεν θα σταθεί ικανό να σβήσει τούτη εδώ την ανάμνηση: Ήμουν με τον Β. από το πρωί. Βαριόμασταν πολύ κι απ' όσο θυμάμαι δεν κάναμε και κάτι για αυτό. Η μισή μέρα είχε φύγει, το σπίτι δεν μας χωρούσε, οι δικοί μου μας είχαν πρήξει, «χαμήλωσε τη μουσική» και «χαμήλωσε τη μουσική»... Επικαλεστήκαμε έξοδο στην καφετέρια της γειτονιάς και μοιραία καταλήξαμε στην Πλατεία Εξαρχείων. Νέκρα! Δεν περνούσε ψυχή! «Ρε, μήπως είναι νωρίς για μπίρα;» είπε ανοίγοντας το πρώτο κουτάκι. Είχε έναν γνωστό, που είχε έναν γνωστό, που είχε έναν άλλον γνωστό... «Παίζουν οι Deepened Nail (και οι Planet, αλλά δεν το ξέραμε) στο Rodeo, είναι φιλαράκια. Πάμε;». «Ξέρω 'γω... Πάμε!». Δεν υπήρχε ελληνική σκηνή τότε, ελάχιστα πράγματα και ακόμη λιγότερα αυτά που εμείς γνωρίζαμε. Η ενημέρωση ανύπαρκτη κι εμείς στο μεταίχμιο της φοιτητικής μας σταδιοδρομίας, να προσπαθούμε να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε στην ζωή μας. Ιδέα δεν είχαμε. Οι Planet όμως ήξεραν από τότε.

Είχαμε δει κι αν είχαμε δει συναυλίες ήδη τότε, τους Rage Against The Machine στο θέατρο Πέτρας, τους Metallica στη Ριζούπολη, τους Slayer στο Περιστέρι κι άλλα πολλά, δεν ήταν παρθένα τα μάτια, τα αυτιά και το μυαλό, όμως ήξερα πως εκεί κάτι σπουδαίο συνέβαινε, και θα επιβεβαιωνόμουν πολλά χρόνια αργότερα.

Δεν ξεχνάω τη στιγμή που πάτησαν στην σκηνή. Ιδρώτας (δεν ήταν και σπουδαίος ο κλιματισμός εκεί μέσα, Ιούλιο μήνα), ενέργεια, διάθεση... Δεν φανταζόμουν πως μια μπάντα της γειτονιάς θα έπαιζε έτσι! Κοίταξα τριγύρω μου, ήμασταν 10-15 άτομα το πολύ. Μπορεί να λέω και πολλά. Πραγματικά, μου έκανε εντύπωση. Είχαμε δει κι αν είχαμε δει συναυλίες ήδη τότε, τους Rage Against The Machine στο θέατρο Πέτρας, τους Metallica στη Ριζούπολη, τους Slayer στο Περιστέρι κι άλλα πολλά, δεν ήταν παρθένα τα μάτια, τα αυτιά και το μυαλό, όμως ήξερα πως εκεί κάτι σπουδαίο συνέβαινε, και θα επιβεβαιωνόμουν πολλά χρόνια αργότερα.

Ακολούθησε το Summer Rock Festival του 2005 στο camping της Αντιπάρου. Πάλι στόμα με στόμα ενημερώθηκα πως οι Lord13 (πόσοι τους θυμάστε) έστηναν τη δική τους stoner / heavy rock γιορτή σε ένα μέρος που προσωπικά θα βρισκόμουν πρώτη φορά! Ναι, καλά ακούσατε: Stoner / heavy rock, από τότε! Κατά το απογευματάκι πάτησαν στη σκηνή. Ήξερα τι να περιμένω, ήμουν και λιάρδα...

Δυο μέρες πέρασαν μέσα στο γέλιο και την τρελή χαρά. Η local stoner / heavy σκηνή έκανε τα πρώτα της βήματα και μάλιστα καθόλου δειλά. Άκουσα τότε για τη Spinalonga Records. Μια εγχώρια δισκογραφική, λέει, που στήριζε τα σχήματα της εποχής κ.λπ. Πρωτάκουστα πράγματα. Μάλλον τελικά δεν ήμασταν τόσο Ουγκάντα όσο μας είχαν αφήσει να νομίζουμε. Δεν ξεχνώ το σχόλιο ενός website εγχώριας κατανάλωσης λίγες μέρες μετά: «Ο τραγουδιστής των Planet of Zeus έχει καταπιεί τον Καιάδα». Ω ναι, κι ακόμη να τον χωνέψει!

 

Planet of Zeus - Macho Libre, Live @ An Club, 2011

Τα υπόλοιπα περνούν από το μυαλό γρήγορα. Σαν ταινία. Πώς πέρασαν τα χρόνια... Το ιδρωμένο sold out στο An Club το 2011. Δεν χωρούσαμε, κυριολεκτικά. Κι εκείνοι το ίδιο. Πού να χωρέσει η ελληνική σκηνή μια τέτοια μπαντάρα; Επέζησαν τα πέτρινα χρόνια και τώρα υψώνονταν αγέρωχοι και άνοιγαν τις φτερούγες τους πάνω από μια πλειάδα μπαντών που ήθελε να ξεχωρίσει και δεν ήξερε πώς. Μαζί ανοιγόταν και ο δρόμος για το εξωτερικό.

Το sold out στο Gagarin ήρθε μοιραία τον Νοέμβριο του 2012. Τι άλλο θα μπορούσε να έχει γίνει δηλαδή; Το 2013, μπαίνοντας στο Gazi Music Hall, καμάρωνα σαν γύφτικο σκεπάρνι! Οι Planet μας παίζουν λαϊβάρα! Λίγο μετά την επική εμφάνισή τους και 30-40 λεπτά αφού οι Clutch είχαν ανέβει στη σκηνή, το μαγαζί ακόμη «βρόμαγε» σουπερσταριλίκι. Οι ίδιοι σίγουρα δεν ένιωσαν τέτοιοι ποτέ, αλλά εμείς έτσι τους βλέπαμε. Ο κόσμος δεν μπορούσε να το ξεπεράσει. Λίγο πριν από την έλευση του «Regulator» οι ιαχές ήρθαν και πάλι αυθόρμητα σαν μια γενετήσια παρόρμηση. «Σεξ και βία στον πλανήτη Δία».

 

Planet of Zeus - Gagarin 205 Live Music Space, 2012

Ιερά Οδός, Απρίλιος 2015, πυροτεχνήματα μέσα στο σκυλάδικο και βάρος, ανείπωτο βάρος. Πόσο δεμένα έπαιζαν! Το 2018 έχασα τις δύο εμφανίσεις στο Gagarin γιατί ήταν άρρωστη η μικρή. Ξέχασα να πω πως στο μεταξύ παντρεύτηκα και έκανα παιδί. Λεπτομέρειες... Μεγάλωσε η μπαντάρα, μεγαλώσαμε κι εμείς μαζί. Το συναίσθημα όμως κάθε φορά που τους έβλεπα ίδιο. Κοίταζα τριγύρω μου και οι 10-15 του Rodeo απλά γίνονταν όλο και περισσότεροι, με αποκορύφωμα τις 9.000 ψυχές του «Parklife», στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Από μερικές χιλιάδες die-hard fans, μέχρι πατεράδες, μαμάδες και παιδιά (αυτή ήταν η δική μας περίπτωση), ήμασταν όλοι εκεί. Και ξέρεις, φίλε, πως είσαι μεγάλη μπάντα, όταν αποτελείς πανανθρώπινο και παγκόσμιο φαινόμενο. Αυτοί ήταν, είναι και θα είναι οι Planet of Zeus!

Αυτό το διήμερο δεν θέλω να έχω παρέα, αποφάσισα να το περάσω μόνος... Την Παρασκευή 20 και το Σάββατο 21 (ναι, και τις δύο ημέρες, τόσο αχόρταγος) θα είμαι στην πρώτη σειρά του Fuzz Live Music Club, μαζί με τους πιτσιρικάδες. Δεν ξέρεις πλέον τι σου επιφυλάσσει το μέλλον, αν και το μέλλον αυτών των κυρίων το είχα δει να προδιαγράφεται από νωρίς. Θα υψώσω ποτήρι και γροθιά στον αέρα, και θα φωνάξω «Σεξ και βία στον πλανήτη Δία», σαν να ήταν η τελευταία μου φορά!

Planet of Zeus, σας ευχαριστώ για 17 υπέροχα χρόνια. Τα χρόνια που μεγαλώσαμε μαζί!

Planet Of Zeus - Revolution Cookbook

Info

Οι Planet of Zeus πραγματοποιούν τη φετινή διπλή headline εμφάνισή τους στην Αθήνα, την Παρασκευή 20 και το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου στο Fuzz Live Music Club.

Πληροφορίες: Facebook

Εισιτήρια: https://bit.ly/2S4ZVxy

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ