«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα»

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Βερολινέζικη ντεκαντάνς: Ο Nick Cave στο γραφείο/ πατάρι / υπνοδωμάτιο του στο Κρόιζμπεργκ. μέσα της δεκαετίας του '80.
2

Την ημέρα που το πλήθος από την «άλλη μεριά» σκαρφάλωνε στο Τείχος του Βερολίνου και ξεκινούσε την τελετουργική κατεδάφισή του με σφυριά, βαριοπούλες και ό,τι άλλο μέσο βρισκόταν εύκαιρο, ο Νικ Κέιβ και τα περισσότερα μέλη της μπάντας του, ζούσαν ήδη στην Δυτική πλευρά της πόλης επτά χρόνια σχεδόν. Είχαν ρουφήξει την σκοτεινή αλλά γλυκιά (ή έστω εθιστικά γλυκόπικρη) παρακμή που ξεχείλιζε από παντού και ήταν εκεί, πλάι στο Τοίχος, στα θρυλικά στούντιο Hansa, που είχαν ηχογραφήσει τα άλμπουμ που τους είχαν καθιερώσει πλέον ως μία από τις πιο υπολογίσιμες (και πιο δημοφιλείς, ειδικά στην Ευρώπη – από την Ισλανδία ως τη χώρα μας) δυνάμεις του μετα-πανκ, εναλλακτικού ροκ.

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Το κτίριο δίπλα στο Τείχος που στεγάζει το στούντιο Hansa παραμένει στη θέση του παρά τις μεταμορφώσεις της πόλης.

Κάποια επιφανή μέλη όμως των «Κακών Σπόρων», όπως ο Μπάρι Άνταμσον, δεν είχαν αντέξει αυτή την υπόγεια ζωή («γυρνάγαμε σαν τις άδικες κατάρες, σα να επιπλέουμε άσκοπα χωρίς προορισμό – ένιωθα ότι έχω να κοιμηθώ πάνω από πέντε χρόνια», θα έλεγε αργότερα) και είχαν εγκαταλείψει ήδη την μπάντα και το βαμπιρικό υπογάστριο της πόλης. Οι υπόλοιποι είχαν παραμείνει λίγο-πολύ, ήδη όμως διαισθάνονταν ότι οι μέρες του στο Βερολίνο ήταν μετρημένες.

Στις 9 Νοεμβρίου του 1989, δεν βρίσκονταν στα επιβλητικής ατμόσφαιρας στούντιο για να ηχογραφήσουν το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, The Good Son, που θα κυκλοφορούσε την επόμενη χρονιά, και θα χάραζε μια νέα κατεύθυνση (πιο «ενήλικη» και με έμφαση στις μπαλάντες») για το γκρουπ. Η ηχογράφηση είχε ήδη γίνει στην Βραζιλία, είχαν επιστρέψει όμως στο Βερολίνο για να μιξάρουν το υλικό, ως μια αποχαιρετιστήρια χειρονομία στην πόλη που υπήρξε το κέντρο επιχειρήσεων τους για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας που σύντομα θα έληγε με κοσμογονικό κρότο.

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Ο Brian Eno, ο Robert Fripp και ο David Bowie κατά την ηχογράφηση του 'Heroes" στο στούντιο Hansa, 1977.

Στο εξαιρετικού ενδιαφέροντος φετινό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Hansa Studios: By the Wall, 1976-90», εμφανίζεται μεταξύ άλλων επιφανών μουσικών που έζησαν την εμπειρία αυτού του μοναδικού κτιρίου (Ο David Bowie, ο Iggy Pop, οι Depeche Mode, οι REM, οι U2 είναι μόνο κάποια από τα μεγάλα ονόματα που ηχογράφησαν εκεί τα πιο σημαντικά έργα τους) και ο Μικ Χάρβεϊ, ο αιώνιος «υπολοχαγός» (και συν-δημιουργός) του Κέιβ, και μόνιμος ισορροπιστής μιας μπάντας διαρκών εντάσεων. «Ακούγεται περίεργο ή αστείο, αλλά δεν θέλαμε να καταγράψουμε τότε αυτό που συνέβαινε δυο βήματα από το κτίριο», λέει στην ταινία. «Ήμασταν απορροφημένοι με τη μίξη του άλμπουμ και ήταν σα να είναι αόρατος όλος αυτός ο κόσμος που μπαινόβγαινε φωνάζοντας να βγούμε να δούμε αυτό το ιστορικό γεγονός που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας».

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Το στούντιο όπου ηχογραφήθηκαν κάποια από τα πιο σημαντικά έργα της ροκ δισκογραφίας

Όταν βγήκαν τελικά έξω, αντίκρυσαν σε απόσταση μερικών μέτρων, αυτό που ο υπόλοιπος πλανήτης παρακολουθούσε με δέος από τις τηλεοράσεις του. Ήταν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το Βερολίνο, για την Ευρώπη, για τον κόσμο. Ήταν όμως και το τέλος της μακρόχρονου ταξιδιού της μέρας στη νύχτα και για την ίδια την μπάντα. Ο Νικ Κέιβ είχε μπει ήδη σε διαδικασία αποτοξίνωσης από την ηρωίνη, ενώ κατά την παραμονή του στην Βραζιλία είχε ερωτευτεί τη μέλλουσα σύζυγό του. Για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας που περίμενε στη γωνία και αναμενόταν σαφώς πιο ηλιόλουστη, είχε επιλέξει ως μόνιμη κατοικία και πηγή έμπνευσης το Σάο Πάουλο.

Σήμερα, το κτίριο – αντίθετα από πολλά άλλα στην περιοχή – παραμένει στη θέση του, όπως παραμένει λειτουργικό και το στούντιο εντός του, παρότι βέβαια έχει χαθεί για πάντα εκείνη η στοιχειωμένη, δημιουργική αίγλη που το συνόδευε κάποτε. Όπως τονίζει και ο Τζον Κρίστι, δημιουργός του ντοκιμαντέρ για το ιστορικό στούντιο, «αυτός ο χώρος δεν ήταν μουσείο, ήταν ένα απίστευτο εργαστήριο – στο τέλος της μέρας, υπάρχουν κάποια πράγματα, την πνευματική, μεταφυσική διάσταση των οποίων είναι αδύνατο να αρνηθεί κανείς».

 
Μουσική
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο νέος δίσκος του Γιάννη Κότσιρα είναι ανθοδοχείο

Μουσική / «Παράθυρο στο άπειρο»: Ο Γιάννης Κότσιρας σε ανέκδοτους στίχους του Άλκη Αλκαίου

Κάθε κομμάτι με ανέκδοτους στίχους του Άλκη Αλκαίου είναι μια είδηση για το τραγούδι. Και είναι διττή η ταυτότητα του συγκεκριμένου δίσκου, όπως και η συνολική πορεία του ερμηνευτή του.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΛΑΣΑΚΗΣ
«Κοντεύω να τρελαθώ!»: Οι ερωτικές επιστολές του Έρικ Κλάπτον προς τη σύζυγο του Τζορτζ Χάρισον

Μουσική / «Κοντεύω να τρελαθώ!»: Οι ερωτικές επιστολές του Έρικ Κλάπτον προς τη «Layla»

Οι βαθιά ειλικρινείς ερωτικές επιστολές του Έρικ Κλάπτον προς την Πάτι Μπόιντ, ενώ εκείνη ήταν παντρεμένη με τον Τζορτζ Χάρισον, βγαίνουν σε δημοπρασία, αποκαλύπτοντας ένα από τα πιο διαβόητα ερωτικά τρίγωνα του ροκ σύμπαντος.
THE LIFO TEAM
Ένας σύγχρονος οργανοποιός Ήφαιστος

Μουσική / Σε ένα μικρό εργαστήριο στην εξοχή της Αττικής, ο Ανδρέας Σίκκης κατασκευάζει ένα νέο μουσικό όργανο

Ενώ παλαιότερα η συντριπτική πλειοψηφία των ενδιαφερόμενων ήταν από την υπόλοιπη Ευρώπη, την Αμερική, ακόμα και την Ιαπωνία, το handpan με τον ιδιαίτερο, ονειρικό του ήχο κερδίζει όλο και περισσότερους θαυμαστές στην Ελλάδα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΟΛΗΣ
Toquel: «Νιώθω ότι τα οφείλω όλα στη μάνα μου»

Μουσική / Toquel: «Νιώθω ότι τα οφείλω όλα στη μάνα μου»

Από το «Karolina» μέχρι τη σαρωτική επιτυχία του «1111» ο Toquel έχει αλλάξει πολύ ως καλλιτέχνης, ως άνθρωπος, όμως, είναι πάντα ίδιος, το παιδί που είχε φιλοδοξία να κάνει καλά τη μάνα του και να κατακτήσει την κορυφή. Στο ΟΑΚΑ γιορτάζει την επιτυχία του με ένα σόου που δεν έχει ξαναδεί το ελληνικό ραπ.
M. HULOT
Τι δουλειά έχει να διδάσκεται η Τέιλορ Σουίφτ στο Χάρβαρντ;

Μουσική / Τι δουλειά έχει να διδάσκεται η Τέιλορ Σουίφτ στο Χάρβαρντ;

Η καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας στο Χάρβαρντ, Στέφανι Μπαρτ, εξηγεί σε κείμενό της στο «The Atlantic» γιατί επέλεξε να διδάξει ένα μάθημα με τίτλο «Η Τέιλορ Σουίφτ και ο κόσμος της» στο εξάμηνο που μόλις ξεκίνησε.
THE LIFO TEAM
H ραπ και ο Παζολίνι

Αφιέρωμα Σαλό / «Να λες πως πέθαινα 120 ημέρες μια Τρίτη»: H ραπ και ο Παζολίνι

Mε αφορμή την ταινία του Παζολίνι, εννέα καλλιτέχνες της ελληνικής ραπ σκηνής συνθέτουν πρωτότυπα τραγούδια με στίχους που αντλούν την έμπνευσή τους από το περιεχόμενο της ταινίας αλλά και από το ευρύτερο ποιητικό σύμπαν του Ιταλού σκηνοθέτη.
M. HULOT