«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα»

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Βερολινέζικη ντεκαντάνς: Ο Nick Cave στο γραφείο/ πατάρι / υπνοδωμάτιο του στο Κρόιζμπεργκ. μέσα της δεκαετίας του '80.
2

Την ημέρα που το πλήθος από την «άλλη μεριά» σκαρφάλωνε στο Τείχος του Βερολίνου και ξεκινούσε την τελετουργική κατεδάφισή του με σφυριά, βαριοπούλες και ό,τι άλλο μέσο βρισκόταν εύκαιρο, ο Νικ Κέιβ και τα περισσότερα μέλη της μπάντας του, ζούσαν ήδη στην Δυτική πλευρά της πόλης επτά χρόνια σχεδόν. Είχαν ρουφήξει την σκοτεινή αλλά γλυκιά (ή έστω εθιστικά γλυκόπικρη) παρακμή που ξεχείλιζε από παντού και ήταν εκεί, πλάι στο Τοίχος, στα θρυλικά στούντιο Hansa, που είχαν ηχογραφήσει τα άλμπουμ που τους είχαν καθιερώσει πλέον ως μία από τις πιο υπολογίσιμες (και πιο δημοφιλείς, ειδικά στην Ευρώπη – από την Ισλανδία ως τη χώρα μας) δυνάμεις του μετα-πανκ, εναλλακτικού ροκ.

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Το κτίριο δίπλα στο Τείχος που στεγάζει το στούντιο Hansa παραμένει στη θέση του παρά τις μεταμορφώσεις της πόλης.

Κάποια επιφανή μέλη όμως των «Κακών Σπόρων», όπως ο Μπάρι Άνταμσον, δεν είχαν αντέξει αυτή την υπόγεια ζωή («γυρνάγαμε σαν τις άδικες κατάρες, σα να επιπλέουμε άσκοπα χωρίς προορισμό – ένιωθα ότι έχω να κοιμηθώ πάνω από πέντε χρόνια», θα έλεγε αργότερα) και είχαν εγκαταλείψει ήδη την μπάντα και το βαμπιρικό υπογάστριο της πόλης. Οι υπόλοιποι είχαν παραμείνει λίγο-πολύ, ήδη όμως διαισθάνονταν ότι οι μέρες του στο Βερολίνο ήταν μετρημένες.

Στις 9 Νοεμβρίου του 1989, δεν βρίσκονταν στα επιβλητικής ατμόσφαιρας στούντιο για να ηχογραφήσουν το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, The Good Son, που θα κυκλοφορούσε την επόμενη χρονιά, και θα χάραζε μια νέα κατεύθυνση (πιο «ενήλικη» και με έμφαση στις μπαλάντες») για το γκρουπ. Η ηχογράφηση είχε ήδη γίνει στην Βραζιλία, είχαν επιστρέψει όμως στο Βερολίνο για να μιξάρουν το υλικό, ως μια αποχαιρετιστήρια χειρονομία στην πόλη που υπήρξε το κέντρο επιχειρήσεων τους για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας που σύντομα θα έληγε με κοσμογονικό κρότο.

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Ο Brian Eno, ο Robert Fripp και ο David Bowie κατά την ηχογράφηση του 'Heroes" στο στούντιο Hansa, 1977.

Στο εξαιρετικού ενδιαφέροντος φετινό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Hansa Studios: By the Wall, 1976-90», εμφανίζεται μεταξύ άλλων επιφανών μουσικών που έζησαν την εμπειρία αυτού του μοναδικού κτιρίου (Ο David Bowie, ο Iggy Pop, οι Depeche Mode, οι REM, οι U2 είναι μόνο κάποια από τα μεγάλα ονόματα που ηχογράφησαν εκεί τα πιο σημαντικά έργα τους) και ο Μικ Χάρβεϊ, ο αιώνιος «υπολοχαγός» (και συν-δημιουργός) του Κέιβ, και μόνιμος ισορροπιστής μιας μπάντας διαρκών εντάσεων. «Ακούγεται περίεργο ή αστείο, αλλά δεν θέλαμε να καταγράψουμε τότε αυτό που συνέβαινε δυο βήματα από το κτίριο», λέει στην ταινία. «Ήμασταν απορροφημένοι με τη μίξη του άλμπουμ και ήταν σα να είναι αόρατος όλος αυτός ο κόσμος που μπαινόβγαινε φωνάζοντας να βγούμε να δούμε αυτό το ιστορικό γεγονός που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας».

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα» Facebook Twitter
Το στούντιο όπου ηχογραφήθηκαν κάποια από τα πιο σημαντικά έργα της ροκ δισκογραφίας

Όταν βγήκαν τελικά έξω, αντίκρυσαν σε απόσταση μερικών μέτρων, αυτό που ο υπόλοιπος πλανήτης παρακολουθούσε με δέος από τις τηλεοράσεις του. Ήταν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το Βερολίνο, για την Ευρώπη, για τον κόσμο. Ήταν όμως και το τέλος της μακρόχρονου ταξιδιού της μέρας στη νύχτα και για την ίδια την μπάντα. Ο Νικ Κέιβ είχε μπει ήδη σε διαδικασία αποτοξίνωσης από την ηρωίνη, ενώ κατά την παραμονή του στην Βραζιλία είχε ερωτευτεί τη μέλλουσα σύζυγό του. Για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας που περίμενε στη γωνία και αναμενόταν σαφώς πιο ηλιόλουστη, είχε επιλέξει ως μόνιμη κατοικία και πηγή έμπνευσης το Σάο Πάουλο.

Σήμερα, το κτίριο – αντίθετα από πολλά άλλα στην περιοχή – παραμένει στη θέση του, όπως παραμένει λειτουργικό και το στούντιο εντός του, παρότι βέβαια έχει χαθεί για πάντα εκείνη η στοιχειωμένη, δημιουργική αίγλη που το συνόδευε κάποτε. Όπως τονίζει και ο Τζον Κρίστι, δημιουργός του ντοκιμαντέρ για το ιστορικό στούντιο, «αυτός ο χώρος δεν ήταν μουσείο, ήταν ένα απίστευτο εργαστήριο – στο τέλος της μέρας, υπάρχουν κάποια πράγματα, την πνευματική, μεταφυσική διάσταση των οποίων είναι αδύνατο να αρνηθεί κανείς».

 
Μουσική
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

TETΑΡΤΗ 18/01-«Τα νέα της Αλεξάνδρας»: Ένα τραγούδι – διασυρμός για μία γυναικοκτονία που διαφημίστηκε ως έγκλημα τιμής 

Ο επόμενος κόσμος / «Τα νέα της Αλεξάνδρας»: Ένα τραγούδι–διασυρμός για μία γυναικοκτονία

Η Χριστίνα Γαλανοπούλου καταγράφει τις λεπτομέρειες και τα στοιχεία που τεχνηέντως «ξέχασε» ο συνθέτης του διάσημου ρεμπέτικου και συζητά με τη σκηνοθέτιδα Βάσια Ντούλια για την αποκατάσταση της υστεροφημίας της δολοφονημένης Αλεξάνδρας Μυλωνάκου μέσα από το reclaim του τραγουδιού.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Δημήτρης Πλατανιάς: «Δεν είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω τα πάντα για το τραγούδι»

Μουσική / Δημήτρης Πλατανιάς: «Δεν είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω τα πάντα για το τραγούδι»

O κορυφαίος Έλληνας βαρύτονος έκανε τα όνειρά του πραγματικότητα, τραγούδησε τους ρόλους που τον ιντρίγκαραν, ταξίδεψε, γεύτηκε αμέτρητες επιτυχίες, είπε τα γενναία «όχι».
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Η Σακίρα και η ταξικοποίηση της απιστίας

Οπτική Γωνία / Η Σακίρα και η ταξικοποίηση της απιστίας

Ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός και η σύγκριση των κοινωνικών τάξεων στο σύμπαν των celebrity ήταν το τελευταίο οχυρό των πολέμιων της πολιτικής ορθότητας. Να, όμως, που πέφτει κι αυτό – ας είν’ καλά οι χορηγοί.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ