Η πρώτη φορά που αισθάνθηκα ρίγη στο άκουσμα ενός κομματιού
Dirty Diana- Michael Jackson η σκηνή που έπεφτε στα γόνατα ο Μιχάλης
H πρώτη αφίσα συγκροτήματος που κρέμασα στο δωμάτιο μου
Τρύπες
Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό από την δεκαετία του ογδόντα
Michael Jackson και ΠΑΣΟΚ
Η πρώτη φορά που αισθάνθηκα περήφανος που κάνω μουσική
Η στιγμή που τελείωσα το πρώτο μου κομμάτι. Ηταν το «Κοπέλα» το οποίο μπηκε και στο «Πάστα Φλώρα»
Η τελευταία φορά που αισθάνθηκα τρακ πριν βγω στην σκηνή
To άνοιγμα στην συναυλία του Moby το 2011, είχα τέτοια ένταση που ακόμα και μετά την δική μου εμφάνιση δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω την συναυλία του.
Το πρώτο μουσικό κομμάτι που μου άρεσε και δεν είχε καμία σχέση με την μουσική που δημιουργώ σήμερα
Nirvana - Love buzz
Το πρώτο live μου/Το πρώτο dj set
Η εμφάνιση στον διαγωνισμό του cocacola sound wave, όπου κάθε συγκρότημα παρουσίαζε τα τραγούδια του στο κοινό κ όταν ήρθε η σειρά μου και το έκανα το κοινό δεν με άφηνε να φύγω από την σκηνή και μου ζητούσε να συνεχίσω παρόλο που εγώ δεν είχα άλλα κομμάτια.
H τελευταία φορά που ένας θαυμαστής/θαυμάστρια μου ξέφυγε εντελώς
……………..
Η τελευταία φορά που εκνευρίστηκα με ένα σχόλιο που άκουσα για το είδος της μουσικής που κάνω
Κάθε φορά που ακούω την μαμά μου ....κάνε αγόρι μου κανένα ελληνικό να κάνεις κάνα σουξέ...
Η πρώτη ιδέα που μου ήρθε στο μυαλό για την τελευταία μου δουλειά
Το video clip στο Λονδίνο με τα πορτραίτα ανθρώπων για το single του Never Give it up που άνοιξε το άλμπουμ του High Times. Ένα κομμάτι που για μένα μεταμορφώθηκε μέσα σε όλη αυτή την παγκόσμια αλλά και Ελληνική πραγματικότητα σε μοτο.
Η τελευταία φορά που αισθάνθηκα ικανοποίηση σε ένα live ως θεατή
Στο τελευταίο Plisskenn festival 2015 όπου οι Who made who άξιζαν και τα 40 ευρώ του εισιτηρίου και ήταν οι μόνοι.
Ο τελευταίος δίσκος άλλου συγκροτήματος/τραγουδιστή που δεν μπορώ να σταματήσω να ακούω
Το προπέρσινο των Duft Punk, όπου το θεωρώ ένα μουσικό σεμινάριο με εμπνευσμένα κομμάτια και άψογη παραγωγή
Ένα συλλεκτικό αντικείμενο που έχει να κάνει με την μουσική για το οποίο αισθάνομαι περήφανος
Μια πένα που είχα πάρει από τον Παύλο Παυλίδη σε μια συναυλία των ξύλινων σπαθιών στην πρώτη συναυλία που είχα παρακολουθήσει.
Ένα μουσικό κομμάτι που μου φέρνει στο μυαλό αμέσως τους γονείς μου
Ενα παραδοσιακό τραγούδι το "Στέργιους πισμάνιψι"
Ένας δίσκος που καθόρισε την εφηβεία μου
Στην αρχή της το Nevermind των Nirvana , στην συνέχεια το Aenima των Tool και στο τέλος της το Play του Moby.
Η τελευταία φορά που βούρκωσα στο άκουσμα ενός κομματιού
Κάθε φορά που ακούω το Black των Pearl Jam
________________
To High Times κυκλοφορεί από την δισκογραφική εταιρεία του Monsieur Minimal (Μo.Mi Records) σε διανομή της Feelgood Records. Μπορείτε να το αγοράσετε εδώ
Περισσότερα για τον Monsieur Minimal στο site του και στην σελίδα του στο Facebook
