Ο Bad Bunny και το μέλλον της παρεξηγημένης urbano μουσικής

Ο Bad Bunny και το μέλλον της urbano μουσικής Facebook Twitter
Στη Λατινική Αμερική τον λατρεύουν σαν θεό και η μουσική του ακούγεται παντού.
0


ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΑ ΟΤΙ Ο
 Bad Bunny κυκλοφόρησε νέο άλμπουμ, η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι βαριέμαι λίγο. Για έναν ποπ σταρ του μεγέθους του είναι αρκετά δύσκολο να φανταστείς ότι δεν θα κάνει μια από τα ίδια. Δυστυχώς, η ποπ τελευταία ακούγεται σαν να τρως αναμασημένο φαγητό. Το ίδιο συμβαίνει και με το ρεγκετόν ή η την urbano μουσική, όπως αποκαλούν ό,τι έχει σχέση με λάτιν και χιπ χοπ. Δηλαδή έχει εμπορευματοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό που ακούγεται εντελώς μονότονη και ανέπνευστη. Σπάνια θα βγει ένα κομμάτι που θα προκαλέσει έκπληξη – για άλμπουμ δεν το συζητάμε. Και αυτό φαίνεται τόσο στη mainstream όσο και στην ανεξάρτητη σκηνή. Δεν ξέρω πότε ακριβώς άρχισε να συμβαίνει αυτό, αλλά υποθέτω ότι είναι μια αναπόφευκτη συνέπεια της πλήρους μαζικοποίησης του ήχου τα τελευταία χρόνια. 

Ο Bad Bunny, επομένως, θα μπορούσε όντως να κάνει μία από τα ίδια, να συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα και να φτιάξει ένα άλμπουμ για το ΤikΤok για να κάνει δισεκατομμύρια streams και για να σαρώσει στην Αμερική. Προς τιμήν του, και ευτυχώς για τους φαν του και για όσους αγαπούν την καλή μουσική, δεν επιχειρεί καθόλου κάτι τέτοιο. Το «Debí tirar más fotos», το έκτο κατά σειρά άλμπουμ του, είναι πρωτίστως ένα άλμπουμ φόρος τιμής στην πατρίδα του, το Πουέρτο Ρίκο και στη μία ώρα που διαρκεί δεν είναι καθόλου βαρετό, όπως αποδεικνύεται στην πορεία. 

Για τα γούστα μιας μερίδας του κόσμου μπορεί να κάνει «φτηνή μουσική» επειδή ακριβώς αγκαλιάζει το ρεγκετόν, ένα εντελώς παρεξηγημένο μουσικό είδος στη συνείδηση των μουσικόφιλων, που δεν θεωρείται τόσο εξεζητημένο για να ασχοληθούν στα σοβαρά. Είναι, όμως, περισσότερο ακτιβιστής απ’ όσο φαίνεται.

Στα ελληνικά ο τίτλος σημαίνει «Θα έπρεπε να είχα πάρει περισσότερες φωτογραφίες» και δίνει κάπως το στίγμα για το τι ακριβώς πρέπει να περιμένεις. «Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν την ιστορία», δήλωσε σε μια μεγάλη συνέντευξη στο «Rolling Stone» για την προώθηση της νέας του δουλειάς. «Σήμερα, οι άνθρωποι μπορούν να βγάζουν φωτογραφίες συνέχεια, αλλά παλιότερα θυμάμαι ότι ήταν κάτι το ξεχωριστό. Θυμάμαι ότι η μαμά μου έβγαζε πάντα φωτογραφίες. Όταν είχαμε γενέθλια ή κάποιο άλλο γεγονός, έβγαζες δύο φωτογραφίες και μετά τις φύλαγες για τη θεία που ήταν 90 χρονών ή όταν ερχόταν η τάδε με το καινούργιο της μωρό· όταν τις έδειχνες, ήταν ένα γεγονός. Όλη η οικογένεια καθόμασταν μαζί σε ένα τραπέζι, τις μοιράζαμε μεταξύ μας και λέγαμε: “Ουάου, κοίτα αυτό!”». Ήταν για να ξαναζήσουμε αυτές τις στιγμές. Όταν μεγάλωσα, θύμωνα πολύ όταν η μητέρα μου έβγαζε φωτογραφίες, τη θεωρούσα τρελή, αλλά τώρα σκέφτομαι το αντίθετο: “Γαμώτο, μακάρι να είχα μια φωτογραφία από αυτό”. Πλέον όλα αυτά τα νοσταλγικά συναισθήματα και η ευγνωμοσύνη που νιώθεις γι’ αυτές τις στιγμές είναι κάτι πολύ περισσότερο από τις φωτογραφίες. Ένα φωτογραφικό άλμπουμ αποτελεί επίσης μια αντανάκλαση του πώς, όταν είσαι μακριά, εκτιμάς τα πράγματα περισσότερο και τα καταλαβαίνεις καλύτερα».

Ο Bad Bunny και το μέλλον της urbano μουσικής Facebook Twitter
Παρά τις αρχικές εντυπώσεις, ο Bad Bunny δεν έχει κάνει ένα νοσταλγικό άλμπουμ που επιστρέφει σε άλλες, πιο αθώες εποχές.

Mε τον ίδιο τρόπο που μια φωτογραφία αποτυπώνει μια στιγμή, στο άλμπουμ του επιχειρεί να αποτυπώσει μουσικά και πολιτικά την ιστορία του Πουέρτο Ρίκο από τον 19o αιώνα μέχρι σήμερα που μαστίζεται από ορδές Αμερικανών τουριστών. Ακόμη και η ημερομηνία που κυκλοφόρησε δεν είναι τυχαία. Βέβαια, δεν θα περίμενες κάτι διαφορετικό από έναν από τους πιο συνειδητοποιημένους δημιουργούς της γενιάς του. Μάλιστα, τώρα που πάτησε τα 30 και η επιτυχία δεν τον απασχολεί. Και πλέον φαίνεται. Βέβαια, παρά τη δημοτικότητά του, είναι από τους ελάχιστους μουσικούς που ποτέ δεν ξέχασε τις ρίζες ή την κουλτούρα του για να κάνει καριέρα.

Για τα γούστα μιας μερίδας του κόσμου μπορεί να κάνει «φτηνή μουσική» επειδή ακριβώς αγκαλιάζει το ρεγκετόν, ένα εντελώς παρεξηγημένο μουσικό είδος στη συνείδηση των μουσικόφιλων, που δεν θεωρείται τόσο εξεζητημένο για να ασχοληθούν στα σοβαρά. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζουν, όμως, είναι ότι ό ιδιος ειναι περισσότερο ακτιβιστής απ’ όσο φαίνεται. Έχουμε μιλήσει και στο παρελθόν σχετικά, αλλά με κάθε νέα του δουλειά το αποδεικνύει.

Bad Bunny - NUEVAYoL (Official Video)

Το «Debí tirar más fotos» είναι ένα ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικά άλμπουμ που έρχεται σχεδόν ταυτόχρονα με την εκλογή του Tραμπ στην Αμερική και την επερχόμενη αλλαγή απέναντι στους (ισπανόφωνους) μετανάστες. Οι προθέσεις του γίνονται ξεκάθαρες από το εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, «NUEVAYoL», που δανείζεται 20 δευτερόλεπτα από το ένα κλασικό κομμάτι σάλσα του 1975, το «Un verano en Nueva York» των θρυλικών El Gran Combo και συνεχίζει ως ένα ξεδιάντροπο όργιο από dembow ρυθμούς. Σχολιάζει πολιτικά καταστάσεις, αλλά με γούστο, όπως στο «Turista», που αναφέρεται στο πρόβλημα του υπερτουρισμού και αρχικά μπερδεύει τον ακροατή με τους μεταφορικούς στίχους του, αλλά εννοεί κάτι άλλο, πιο καίριο. «Στη ζωή μου ήσουν τουρίστας / Είδες μόνο το καλύτερό μου και όχι πώς υπέφερα / Έφυγες χωρίς να ξέρεις πώς έγιναν οι πληγές μου, χωρίς να ξέρεις / Και δεν ήταν δουλειά σου να τις γιατρέψεις, ήρθες για να περάσουμε καλά / Και περάσαμε καλά». Κάπως έτσι πάνε και τα 17 κομμάτια του άλμπουμ, τα οποία είναι απολαυστικά στην πλειοψηφία τους και έχουν διπλή όψη: από τη μια είναι σαν μια χορευτική και ενίοτε γλυκόπικρη λάτιν έκρηξη που σε κάνει να επιχειρείς να χορέψεις salsa, από την άλλη σε κάνουν να κοιτάξεις τριγύρω σου και να σκεφτείς. 

Bad Bunny - BAILE INoLVIDABLE (Video Oficial)

Παρά τις αρχικές εντυπώσεις, ο Bad Bunny δεν έχει κάνει ένα νοσταλγικό άλμπουμ που επιστρέφει σε άλλες, πιο αθώες εποχές. Δεν είναι αυτή η πρόθεσή του. Έχει κάνει ένα άλμπουμ για όλες τις γενιές, τόσο για τους παππούδες και τις γιαγιάδες του όσο και για τις νεότερες ηλικίες που θέλουν να ξεφύγουν στα κλαμπ.

Δεν γνωρίζω καν αν απευθύνεται στο δυτικό κοινό ή αν θα το κατανοήσουν στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη. Στην Αμερική άργησε να ανέβει στην κορυφή του Billboard, αν και έσπασε κάθε ρεκόρ streaming.Στη Λατινική Αμερική τον λατρεύουν σαν θεό και η μουσική του ακούγεται παντού. Ένα ακόμη αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι οι κριτικές που διαβάζεις προέρχονται κυρίως από άτομα με λατινοαμερικάνικη καταγωγή που καταλαβαίνουν τον ήχο του και εξηγούν λεπτομερώς το ιστορικό υπόβαθρο που αυτός κουβαλάει. Για να γίνουμε πιο σαφείς, έχει κάνει ένα άλμπουμ για το μέλλον της λάτιν μουσικής, όπως πρέπει.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

RaiNao

Μουσική / Στο Πουέρτο Ρίκο το μέλλον του ρεγκετόν και του urbano είναι γυναικείο και queer

Όταν διαβάζεις για την urban σκηνή του Πουέρτο Ρίκο, στην οποία αναπτύχθηκε το ρεγκετόν όπως το γνωρίζουμε σήμερα, δεν γίνεται να μη σου έρθει στο μυαλό η Ελλάδα και η εδώ σκηνή του χιπ χοπ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το φαινόμενο «Manos»: O πιο δημοφιλής Έλληνας YouTuber κατάφερε να κατακτήσει και την κορυφή του Spotify

Μουσική / Manos: O πιο δημοφιλής Έλληνας YouTuber κατακτά και την κορυφή του Spotify

Για εκατομμύρια παιδιά και εφήβους ο Manos δεν ήταν απλώς ένας YouTuber αλλά ένας ψηφιακός φίλος. Δεκατέσσερα χρόνια μετά το πρώτο του βίντεο, μιλά για τη σχέση ζωής με το κοινό του, τις δυσκολίες της πρόωρης δημοσιότητας, την προσωπική του επανεκκίνηση και τη θεαματική είσοδό του στη μουσική με τις επιτυχίες «Baby» και «Κενό».
M. HULOT
Γιώργος Κανέλλης - Discobole

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Κανέλλης: «Το Discobole δεν ήταν ένα απλό κατάστημα»

Από τα παιδικά του χρόνια στο Παλαιό Φάληρο ως το άνοιγμα του θρυλικού «Discobole», κι απ’ τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή ως τη σημερινή αναγέννηση του βινυλίου – ο άνθρωπος πίσω από το σημαντικότερο δισκάδικο της πόλης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Έλενα Λεώνη: «Βαριέμαι να είμαι συνέχεια σωστή»

Μουσική / Έλενα Λεώνη: «Βαριέμαι να είμαι συνέχεια σωστή»

Με το εξαιρετικό ντεμπούτο άλμπουμ της, «1.», και το viral «Βαριέμαι πολύ», η Έλενα Λεώνη μετατρέπει την πίεση που προκαλούν οι προσδοκίες και η ανάγκη να είναι διαρκώς παραγωγική σε σύγχρονη ελληνική ποπ που συνδυάζει παράδοση, συναίσθημα και προσωπική ελευθερία.
M. HULOT
Queer Ranch Festival: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Μουσική / Queer Ranch Festival στη Λέσβο: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Τέσσερις θηλυκότητες έβαλαν το ταλέντο και τις επαφές τους και έφτιαξαν ένα φεστιβάλ στην Ερεσό της Λέσβου που συγκεντρώνει άτομα από όλο τον πλανήτη και τα εισιτήριά του γίνονται sold out μέσα σε μισή ώρα.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μουσική / O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μετά από μια άνιση σεζόν, ο Βρετανός DJ δεν μας άφησε να πάρουμε ανάσα παίζοντας ένα minimal techno set που αντλούσε από όλα τα είδη ηλεκτρονικής μουσικής και δεν θύμιζε τίποτα απ' όσα έχεις ακούσει ως τώρα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ
HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μουσική / HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μισή άνθρωπος και μισή άλογο, η 26χρονη Γερμανίδα DJ και παραγωγός φέρνει στην ηλεκτρονική μουσική κάτι σχεδόν ξεχασμένο: την καθαρή διασκέδαση, το χάος και την ελευθερία τού να μην παίρνεις τον εαυτό σου υπερβολικά στα σοβαρά.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το σουξέ»

Lifo Videos / Σταμάτης Κραουνάκης: «Στα 70 μου, δεν έχω όρεξη για καβγάδες»

Σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες της «Λυσιστράτης», ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράζεται αναμνήσεις από τη διαδρομή του, σχόλια για ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής και πρακτικές επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT