Σε ένα εντυπωσιακό συγκρότημα νεοκλασικών κτιρίων βρίσκεται η Αναργύρειος και Κοργιαλένειος Σχολή στις Σπέτσες, ένα από τα σημαντικότερα σχολεία του 20ού αιώνα στην Ελλάδα, που εγκαινιάστηκε το 1927 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Στις τάξεις της είχαν φοιτήσει μεταξύ άλλων ο Ζάχος Χατζηφωτίου, ο Γεώργιος Ράλλης και οι τρεις αδελφοί Ξενάκη (Κοσμάς, Ιάννης και Ιάσων). Σταμάτησε να λειτουργεί ως σχολείο το 1983. Σήμερα λειτουργεί ως πρότυπο συνεδριακό κέντρο, φιλοξενώντας παγκόσμια συνέδρια και σημαντικές διοργανώσεις ενώ το ένα κτίριό της στεγάζει το Λύκειο Σπετσών.
Τα τελευταία τρία καλοκαίρια η Αναργύρειος και Κοργιαλένειος Σχολή στεγάζει τη Θερινή Μουσική Ακαδημία, μια διεθνή εκπαιδευτική πλατφόρμα όπου νέοι μουσικοί ηλικίας 16 μέχρι 25 ετών συμμετέχουν σε μια σειρά από masterclasses για επτά μουσικά όργανα και φωνή τα οποία παραδίδουν καταξιωμένοι σολίστες και καθηγητές από όλο τον κόσμο, ενώ υπάρχει και παιδικό τμήμα με καθημερινά μαθήματα, ανοικτό και δωρεάν για όσα παιδιά ηλικίας από 4 έως 11 ετών θέλουν να το παρακολουθήσουν. Για πρώτη φορά φέτος είχαν μια 12χρονη μαθήτρια που παίζει τσέλο σαν επαγγελματίας, μια μοναδική περίπτωση στο τσέλο, όπως μας αναφέρουν με ενθουσιασμό.
Τα εντατικά μαθήματα διαρκούν για 10 ημέρες και η τοποθεσία θυμίζει περισσότερο μουσική κατασκήνωση καθώς η σχολή βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τη θάλασσα. Κάθε πρωί οι αίθουσες γεμίζουν με μουσική.
Φέτος, η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία, με 61 μαθητές από 19 χώρες όπως η Κίνα, η Αρμενία, η Ουκρανία, η Τουρκία, η Ιαπωνία, η Γαλλία κ.ά.
Τα εντατικά μαθήματα διαρκούν για 10 ημέρες και η τοποθεσία θυμίζει περισσότερο μουσική κατασκήνωση καθώς η σχολή βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τη θάλασσα. Κάθε πρωί οι αίθουσες γεμίζουν με μουσική. Όταν φτάνουμε η πλειοψηφία των παιδιών κάνει πρόβες για το βραδινό και τελευταίο τους μεγάλο κονσέρτο στο ιστορικό αμφιθέατρο που βρίσκεται ακριβώς πάνω από τη σχολή.
Η έναρξη του προγράμματος έγινε στις 24 Ιουλίου, ενώ η αυλαία έπεσε την Τετάρτη 2 Αυγούστου με μια μεγάλη συναυλία που έδωσε μια ορχήστρα κλασικής μουσικής, η οποία δημιουργήθηκε για πρώτη φορά, φέτος από τους νεαρούς μουσικούς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα και υπό τη διεύθυνση του βραβευμένου Πολωνού βιολονίστα Barte Niziol. Σε διάφορα σημεία του νησιού δίνονταν συναυλίες με ελεύθερη είσοδο καθ' όλη τη διάρκεια των μαθημάτων.
«Το σχέδιο για τον επόμενο χρόνο είναι να δημιουργηθούν μικρότερα σύνολα μουσικής δωματίου», αναφέρει η Λένη Κονιαλίδη, η ψυχή της ακαδημίας. Η κ. Κονιαλίδη κατάγεται από την Ελβετία και την Ουρουγουάη. Παντρεύτηκε έναν Έλληνα γεννημένο στην Ουρουγούαη όπου ζούσε και έγραφε στα ισπανικά για μουσική. Όταν πήραν σύνταξη με τον άνδρα της, επέστρεψαν στην Ελλάδα. Ο γάμος του γιου της την έφερε στις Σπέτσες, όπου βρέθηκε μπροστά στα κτίρια της Αναργύρειου και Κοργιαλένειου Σχολής. «Ήταν άδεια εκείνη την εποχή και βρήκα μια ανοιχτή πόρτα και μπήκα. Δεν μπορώ να το εκφράσω ακριβώς, αλλά είχε τόση ησυχία που με έκανε να σκεφτώ ότι θα ήταν υπέροχα αν αυτός ο χώρος γέμιζε με μουσική», λέει η κ. Λένη που μιλά άπταιστα ελληνικά.
«Στην αρχή ήταν πάρα πολύ δύσκολο από όλες τις πλευρές. Νόμιζα ότι σκαρφαλώνω έναν τοίχο, αλλά τελικά σκαρφάλωνα βουνά. Όμως κάθε φορά τα εμπόδια μου φαίνονταν πιο εύκολα. Έμαθα πώς να τα ξεπερνώ. Μια τέτοια ακαδημία είναι πολύ δύσκολο να ακουστεί. Κάθε φορά που αλλάζουμε όργανα είναι πάρα πολύ δύσκολο να ακουστεί και να έχουμε ανάλογη συμμετοχή. Ακούγεται από στόμα σε στόμα μεταξύ όσων συμμετέχουν κάθε φορά. Η επιλογή των μαθητών γίνεται από τους καθηγητές και δηλώνουν κάποια κομμάτια που θέλουν να δουλέψουν μαζί. Είναι οι ίδιοι καθηγητές κάθε χρόνο.
Δουλεύουν με δασκάλους πολύ υψηλού επιπέδου και κανονικά θα έπρεπε να ταξιδέψουν πάρα πολύ μακριά για να συμβεί κάτι τέτοιο. Επιπλέον, δημιουργούν επαφές με διάφορα πανεπιστήμια, ενώ ήδη ορισμένοι μαθητές με προτροπή των καθηγητών έχουν πάρει υποτροφίες στο εξωτερικό». Η κ. Κονιαλίδη, που στο παρελθόν ήταν υπεύθυνη και για τη δημιουργία της Ελληνοτουρκικής Ορχήστρας Νέων (ΕΤΟΝ), πιστεύει ότι είναι απαραίτητο για κάθε μουσικό που ξεκινά τη σταδιοδρομία του να μάθει να παίζει σε ομάδα, αναπτύσσοντας αρμονικές σχέσεις με συναδέλφους του.
«Τα παιδιά στη μουσική δεν μπορούν να μένουν μόνο στη χώρα τους, κανονικά πρέπει να ταξιδεύουν σε άλλες χώρες, να έρχονται σε επαφή με άλλους μουσικούς και να ανοίγει το μυαλό τους. Δυστυχώς πολλά από αυτά δεν έχουν αυτήν τη δυνατότητα. Η μουσική ακαδημία προσφέρει αυτή την ευκαιρία και για μένα είναι σημαντικό κυρίως για τους νεαρούς Έλληνες μουσικούς να έχουν την ευκαιρία να γνωρίζουν συνομήλικούς τους από άλλες χώρες και να κάνουν φιλίες. Έχουμε 20 μαθητές που έρχονται για δεύτερο χρόνο, και αυτό είναι κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα. Κάθε χρόνο η ακαδημία βελτιώνεται και εξελίσσεται», λέει ολοκληρώνοντας τη σύντομη κουβέντα μας και όντως το περιβάλλον και η ατμόσφαιρα σε κάνει να θέλεις να γίνεις 15 χρονών πάλι και να επισκεφτείς την ακαδημία, όπως αστειευόμαστε μεταξύ μας.
Για να δηλώσει κανείς συμμετοχή στην ακαδημία μπορεί να επισκεφτεί το σάιτ της.
