Τσεκάροντας το ελληνικό bandcamp, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι τελευταία υπάρχει μια αναβίωση του σκοτεινού synth pop ήχου. Όλο και περισσότερα γκρουπ ξεπετάγονται από το πουθενά και φαίνεται ότι νοσταλγούν τα ’80s.

 

Εδώ που τα λέμε, στην Ελλάδα δεν έφυγε και ποτέ αυτό το είδος από τη μόδα. Τα περισσότερα από αυτά τα σχήματα έχουν δουλειές καλές και ξεχωρίζουν σε κύκλους του εξωτερικού που ακούνε αυτήν τη μουσική. Επιπλέον, δημιουργούν και μια μικρή, αλλά ζωηρή και αξιοπρόσεκτη σκηνή, που λειτουργεί εκτός των σύγχρονων τάσεων.

 

Η βασική πρόκληση για όλα αυτά τα γκρουπ είναι πώς να κάνουν τον ήχο τους να ακούγεται σύγχρονος και όχι παλιομοδίτικος και ξεπερασμένος. Ελάχιστοι το καταφέρνουν αυτό και το ντουέτο των Marva Von Theo είναι από αυτά τα σχήματα που έχουν ξεχωρίσει.

 

Με το δεύτερο άλμπουμ τους, το «Afterglow», η Μάρβα Βούλγαρη και ο Tεό Φοινίδης παρουσιάζουν μια ολοκληρωμένη δουλειά, που μπορεί να μοιάζει βουτηγμένη στη μελαγχολία και στον ρομαντισμό, αλλά ηχητικά είναι βαθύτερη και πλουσιότερη απ’ ό,τι αρχικά φαίνεται, ειδικά σε κομμάτια όπως το «Dissolve» ή το «Forever».

 

Ένα μεγάλο ατού του γκρουπ είναι η φωνή και η φορτισμένη ερμηνεία της Μάρβα, που τραγουδά γεμάτη αυτοπεποίθηση και χάρη που ξεφεύγει από το lo-fi στάτους των περισσοτέρων synth pop συγκροτημάτων. Με λίγα λόγια, αν οι Marva Von Theo δεν βρίσκονταν στην Ελλάδα, θα διαβάζαμε γι’ αυτούς π.χ. στο Pitchfork. Πού ξέρεις; Έτσι όπως έχει παγκοσμιοποιηθεί η μουσική τελευταία δεν είναι καθόλου απίθανο.

 

Τα περισσότερα τραγούδια μας, αν όχι όλα, έχουν βιωματικό χαρακτήρα, οπότε και περιγράφουν προσωπικές μας εμπειρίες, συναισθήματα και σκέψεις. 

 

Όπως και στο προηγούμενο άλμπουμ τους, στο «Dream within a dream» (2018), μουσική και στίχους γράφουν και οι δύο. Τους ζητάω να μου περιγράψουν με την πρώτη πρόταση που τους έρχεται στο μυαλό τα έντεκα κομμάτια του «Afterglow». «Doloroso e con brio» μου απαντούν, κάτι μεταξύ πόνου και μπρίου δηλαδή.

 

Ο Τεό γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε ένα σπίτι που «θα το παρομοίαζα με την “Παραγκούλα” του Παπατσώνη… “η αγάπη την κατοίκησε απ’ αρχής”», όπως περιγράφει. Η Μάρβα, στην Αθήνα: «Θυμάμαι πως είχα αρκετά ουτοπικά πλάνα και εφεύρισκα επαγγέλματα που συνδύαζαν πολλές ιδιότητες ταυτόχρονα! Από τα πιο αστεία ήταν το χειρουργός - σολίστ πιάνου, όπου μάλλον τη μισή χρονιά θα ασκούσα το πρώτο και αφού τέλειωνα με τις υποχρεώσεις μου, θα περιόδευα για το δεύτερο. Αυτό το παιδί υπάρχει ακόμα, προσπαθώντας να χωρέσει όσο περισσότερα μπορεί σε μία καθημερινότητα που ακροβατεί μεταξύ κανονικότητας και ουτοπίας».

 

Τελικά σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο. Για τον Τεό, η μουσική ήταν τόσο απαραίτητη στο σπίτι όσο και ο αέρας που αναπνέαμε, λέει χαρακτηριστικά. «Ακούγαμε και τραγουδούσαμε τα καλύτερα από κάθε είδος μουσικής. Λαϊκή, παραδοσιακή, ποπ, ροκ, κλασική, από Τσανάκαλη μέχρι Grieg. Η μητέρα μου αφηγείται πως με έβλεπε συνεχώς να “παίζω πιάνο” πάνω στα κάγκελα του μπαλκονιού, οπότε και αποφάσισε να αντικαταστήσει το αλουμίνιο με ένα αρμόνιο και αργότερα με ένα πιάνο».

 

Dissolve

 

— Πού γνωριστήκατε;

Μάρβα: Μας έφερε σε επαφή ένας κοινός γνωστός σε μια συναυλία. Η επικοινωνία μας συνεχίστηκε διαδικτυακά, καθώς τότε έμενα στην Αθήνα και ο Τεό στη Βιέννη. 

 

— Τι σας έδωσε κίνητρο να φτιάξετε το γκρουπ;

Tεό: Ακόμα και πριν γνωριστούμε, υπήρχε πάντοτε το ένστικτο για έκφραση μέσω του συνδυασμού γλώσσας και μουσικής. Ήταν περισσότερο η κατάλληλη στιγμή που συναντήθηκαν οι ανάγκες μας για το τραγούδι και πήραν σάρκα και οστά με το όνομα Marva Von Theo. 

 

— Ποιο ήταν το πρώτο κομμάτι που ανεβάσατε;

Μάρβα: Στην κοινή μας, πλέον, πορεία και αφού ολοκληρώσαμε τις ηχογραφήσεις για το πρώτο μας άλμπουμ, παρουσιαστήκαμε σε ένα από τα lives του Sofar Athens, όπου και παίξαμε το κομμάτι μας «What is it about me that you love», το οποίο κινηματογραφήθηκε και ανέβηκε αργότερα στο YouTube.

 

— Πότε και πώς ξεκινήσατε να φτιάχνετε τραγούδια;

Μάρβα: Υπάρχουν (καλά κρυμμένα) τραγούδια που έχω γράψει ήδη από το γυμνάσιο! Υπάρχουν και διάφορα διάσπαρτα από τα φοιτητικά μου χρόνια, αλλά η παρότρυνση του Τεό, που υπήρξε δάσκαλός μου στην ηλεκτρονική παραγωγή κάπου το 2017, ήταν καθοριστική, ώστε να τα φανταστώ σε ένα πιο ολοκληρωμένο σύνολο. Οι συνθέσεις του Τεό πριν από τους MVT κινούνταν περισσότερο στον χώρο της contemporary μουσικής, ενώ είχε ήδη στο ενεργητικό του έργα για ορχήστρα και τρεις προσωπικούς δίσκους ηλεκτρονικής μουσικής. Στους MVT ασχολήθηκε πιο ενεργά με το πoπ τραγούδι. 

 

Marva Von Theo
Aν οι Marva Von Theo δεν βρίσκονταν στην Ελλάδα, θα διαβάζαμε γι’ αυτούς π.χ. στο Pitchfork. Πού ξέρεις; Έτσι όπως έχει παγκοσμιοποιηθεί η μουσική τελευταία δεν είναι καθόλου απίθανο. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
 
 

 

— Για ποιον γράφετε κομμάτια; Έχετε κάποιον στο μυαλό σας όταν δουλεύετε ένα κομμάτι (όταν γράφετε στίχους και μουσική);

Μάρβα: Τα περισσότερα τραγούδια μας, αν όχι όλα, έχουν βιωματικό χαρακτήρα, οπότε και περιγράφουν προσωπικές μας εμπειρίες, συναισθήματα και σκέψεις.

 

— Σας ενδιαφέρουν τα σχόλια που θα κάνει κάποιος άσχετος με τη μουσική σας, κάποιος που δεν σας ξέρει;

Μάρβα: Με ενδιαφέρουν οι διαφορετικές οπτικές ανθρώπων που αφιερώνουν χρόνο στην ακρόαση της μουσικής μας και στην κατανόηση του περιεχομένου της. Στο τέλος, θα κρατήσω εκείνες που μπορούν να βοηθήσουν τη δική μου προσωπική εξέλιξη. 

 

Τεό: Με έλκει η δύσκολη γνώση και με απωθεί η εύκολη γνώμη. Μεγάλη απόσταση για ένα μόνο γράμμα. 

 

— Ποια γκρουπ/μουσικούς ξεχωρίζετε αυτήν τη στιγμή από την ανεξάρτητη μουσική σκηνή (εγχώρια); Πώς την βλέπετε; Πρέπει να αλλάξει κάτι και αν ναι, τι;

Μάρβα: Υπάρχει έντονη και πλούσια καλλιτεχνική δημιουργία στην ανεξάρτητη μουσική σκηνή της Ελλάδας. Θα επιθυμούσα να υπήρχε, όμως, η απαραίτητη πολυγνωμία και το βήμα ώστε να καταφέρουν να λάμψουν ακόμα περισσότερες αξιόλογες δουλειές. Να παρέχεται η κατάλληλη υποστήριξη, όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ώστε να καταφέρνουν όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες να αντεπεξέλθουν στο κόστος που προϋποθέτει η παραγωγή της μουσικής και του υλικού προώθησής της και να μπορούν να την παρουσιάσουν έξω από τα όρια της χώρας τους. 

 

Marva Von Theo
Τα lives. τόσο ως περφόρμερ όσο και ως ακροατές, ήταν συνυφασμένα με την καθημερινότητά μας και είναι αρκετά ψυχοφθόρο το να μην μπορούμε να εκφραστούμε και να εκτονωθούμε με αυτόν τον τρόπο. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
 
 

 

— Με την επιδημία και το lockdown πώς την παλεύετε; Πώς βλέπετε τα πράγματα στην Αθήνα; Πόσο σας έχει κάνει στάσιμους ως γκρουπ η κατάσταση;

Μάρβα: Παραμένουμε δημιουργικοί. Κάποιες φορές πιο εύκολα, κάποιες πιο δύσκολα. Τα lives, όμως, τόσο ως περφόρμερ όσο και ως ακροατές, ήταν συνυφασμένα με την καθημερινότητά μας και είναι αρκετά ψυχοφθόρο το να μην μπορούμε να εκφραστούμε και να εκτονωθούμε με αυτόν τον τρόπο. 

 

— Ποια θα ήταν μια ιδανική συνέχεια για εσάς;

Τεό: Να αλλάξουμε. Να περάσουμε στο επόμενο κεφάλαιο, να σκοτωθεί ο ήρωας.

 

— Ετοιμάζετε κάτι τώρα;

Μάρβα: Τον τελευταίο καιρό συμμετείχαμε σε διάφορες υβριδικές μορφές live, αναζητώντας διαφορετικούς τρόπους να παρουσιάσουμε κομμάτια από τον νέο μας δίσκο, και σύντομα θα αρχίσουμε να παρουσιάζουμε σχετικό υλικό. Παράλληλα, χτίζουμε τα θεμέλια για τον επόμενο δίσκο μας.

 

Ruins