Πάνε γύρω στα 10 χρόνια που ο πιτσιρικάς Beirut, δηλαδή ο Zach Cordon, κυκλοφόρησε το Gulag Orchestra – το παρθενικό του άλμπουμ – και έπαιξε για πρώτη φορά ζωντανά στην Αθήνα με το γιουκαλίλι τις βαλκανικές μελωδίες του. Είχε γίνει σε μία νύχτα ένας από τους αγαπημένους μουσικούς του Ελληνικού κοινού. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει, δεν παίζει πια μόνος του. Έχει κάνει μια κανονική μπάντα, τους έχει δώσει το όνομα που χρησιμοποιούσε από τότε και έχει γνωρίσει ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία. Γεννήθηκε στην Σάντα Φε των Ηνωμένων Πολιτειών και μπορεί να μην είχε ανάλογη καταγωγή με τις μουσικές που έπαιζε, είχε όμως ταλέντο στα όργανα – τον λες άνετα πολυοργανίστα - και του άρεσε και η τζαζ από μικρός. Στα 17 του, ο αδερφός του τον έβαλε να ακούσει world μουσική. Παράτησε το πανεπιστήμιο και αποφάσισε να πάρει την τύχη στα χέρια του σαν επαγγελματίας μουσικός.
Παρά το όνομα που είχε βαφτίσει το μουσικό του πρότζεκτ δεν είχε επισκεφτεί ποτέ τον Λίβανο και την πρωτεύουσα του. «Ένας από τους λόγους που ονόμασα έτσι το συγκρότημα είναι το ότι το συγκεκριμένο μέρος έχει γνωρίσει πολλές συγκρούσεις. Δεν πρόκειται για κάποιου είδους πολιτική θέση. Ανησυχούσα γι' αυτό από την αρχή. Όμως είναι ένα τόσο εύηχο όνομα. Ίσως αν τα πράγματα εκεί κάτω γίνονταν πολύ άσχημα να το άλλαζα. Αλλά όχι τώρα. Εξακολουθεί να είναι πολύ σχετικό με τη μουσική μου. Δεν έχω πάει στη Βηρυτό, αλλά τη φαντάζομαι σαν μία κομψή αστική πόλη περικυκλωμένη από τον αρχαίο μουσουλμανικό κόσμο. Το μέρος όπου συναντιούνται διαφορετικά πράγματα», δήλωνε στην αρχή της καριέρας του. Πέρασαν όμως τα χρόνια και το έκανε και αυτό κάποια στιγμή. Σήμερα, με λίγα παραπάνω κιλά, έχει κυκλοφορήσει 4 άλμπουμ με τελευταίο το ‘Νο Νο Νο’ του 2015 που έχει πιο ποπ κατεύθυνση και επισκέπτεται ξανά την χώρα μας για δυο συναυλίες σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα στις 30 Μαΐου και 1 Ιουνίου στο πλαίσιο του Release Athens 2016.
1/6, Release Athens 2016, Πλατεία Νερού (Ολυμπιακός Πόλος Φαλήρου), είσοδος: 26-32€
Οι Tindersticks δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις. Όταν βγήκε το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ το 1993 δεν έμοιαζαν με τίποτα παρόμοιο από αυτά που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή. Ενάντια σε μόδες οι Tindersticks είχαν έναν έντονα εμμονικό ατμοσφαιρικό ήχο, έναν κούκλο τραγουδιστή με crooner φωνητικά και αξεπέραστε μελωδίες που έμοιαζαν περισσότερο με μικρές ιστορίες ανεκπλήρωτου έρωτα στα 5 λεπτά που διαρκούσαν (Το My Sister, έναν από τα πιο ανατριχιαστικά κομμάτια που έχουν γράψει, σε στοιχειώνει το ίδιο σήμερα στο άκουσμα του ή το City Sickness).
Αν και πολλοί τους σύγκριναν με άλλους «καταραμένους» μουσικούς όπως ο Nick Cave, o Leonard Cohen ή ακόμα και ο Tom Waits, πάντοτε είχαν τον δικό τους χαρακτήρα που τους έδινε ένα τελείως ξεχωριστό ύφος με πιο πολλά τζαζ και σόουλ στοιχεία. Ιδιαίτερα παραγωγικοί αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά χαμηλών τόνων, έχουν κυκλοφορήσει δέκα άλμπουμ από το 1991 που σχηματίστηκαν στο Νότινγκαμ. Τα δύο πρώτα τους είναι τουλάχιστον τα αδιαμφισβήτητα αριστουργήματα τους. Κι αν για πολλά χρόνια είχαν χαθεί στις κυκλοφορίες τους, ανάμεσα στα διάφορα κινηματογραφικά πρότζεκτ και τις αμέτρητες συνεργασίες, φέτος στις αρχές του χρόνου κυκλοφόρησαν το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, το The Waiting Room που απαιτεί την προσοχή σου από την αρχή. Είναι η πιο φιλόδοξη δουλειά τους από τότε. Τους βρίσκει σε μεγάλες φόρμες και αν και σπάνια γύριζαν βίντεο - αξίζει κάποιος να μπει στο κανάλι τους στο youtube να δει όσα υπάρχουν - , γύρισαν ένα φιλμ που το συνοδεύει. Είναι και ο κύριος λόγος που επισκέπτονται την Ελλάδα για μια συναυλία στην Θεσσαλονίκη και δύο στην Αθήνα. Ακόμη όμως και αν έχεις χάσει επαφή μαζί τους μια συναυλία τους είναι μια μυσταγωγική εμπειρία, σαν να βλέπεις με συγκίνηση έναν παλιό αγαπημένο φίλο μετά από δέκα χρόνια αλλά μοιάζει σαν τον συνάντησες μόλις χτες.
25- 26/5, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Λεωφ. Συγγρού 107-109, είσοδος: 20-40€
