Κόπολα, Κουαρόν, Κιάνου Ριβς, Σπάικ Λι και λοιποί επιφανείς του παγκόσμιου σινεμά στηρίζουν σινε-κολεκτίβα της Ρώμης μετά από επίθεση ακροδεξιών. «Είναι απαράδεκτα τέτοια πλήγματα όχι μόνο για τον κόσμο της τέχνης και του σινεμά αλλά για ολόκληρη την κοινωνία» αναφέρεται χαρακτηριστικά στο μήνυμα συμπαράστασης.

 

Πολλά διάσημα ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου έσπευσαν να δηλώσουν με κοινό μήνυμα την στήριξή τους στην Ιταλική κινηματογραφική κολεκτίβα Cinema America που διοργανώνει τακτικά ελεύθερες προβολές σε ιστορικά σημεία της Ρώμης αλλά και σε φυλακές και άλλα ιδρύματα.

 

Στο μήνυμα, το οποίο ανέβηκε στη σελίδα του Cinema America στο Facebook μερικές μέρες μετά την επίθεση που δέχτηκαν τέσσερις θεατές κατά την υπαίθρια προβολή της τελευταίας ταινίας του Πολ Σρέιντερ, "First Reformed", αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα έξης:

 

«Είναι απολύτως απαράδεκτο το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα κάποιοι που θέλουν να επιβάλλουν τις απόψεις τους μέσω τυφλής βίας... Είναι απαράδεκτα τέτοια πλήγματα όχι μόνο για τον κόσμο της τέχνης και του σινεμά αλλά για ολόκληρη την κοινωνία».

 

Κόπολα, Κουαρόν, Κιάνου Ριβς, Σπάικ Λι και άλλοι στηρίζουν σινε-κολεκτίβα της Ρώμης μετά από επίθεση ακροδεξιών

 

Σύμφωνα με ιταλικά μέσα, τουλάχιστον ένας από τους δράστες της επίθεσης που έγινε στις 16 Ιουνίου, ανήκει στο ακροδεξιό Blocco Studentesco (Μπλοκ Σπιουδαστών), τα οποίο αποτελεί ουσιαστικά τη νεολαία του κόμματος CasaPound (το όνομα προέρχεται από τον ποιητή Έζρα Πάουντ), που είναι τηρουμένων των αναλογιών, η αντίστοιχη Χρυσή Αυγή.

 

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο IndieWire ο ιδρυτής του Cinema America, Βαλέριο Καρότσι, δήλωσε σχετικά με την επίθεση: «Έχουμε μπει στο στόχαστρό τους επειδή επικοινωνούμε με τον κόσμο με έναν υπερκομματικό τρόπο. Δυστυχώς είναι ξεκάθαρο ότι σε ολόκληρο το πλανήτη έχει επικρατήσει το μήνυμα ότι η απρόκλητη χρήση βίας είναι ΟΚ στις μέρες μας».

 

Από τη μεριά του, ο Πολ Σρέιντερ, ο οποίος επίσης υπογράφει τη δήλωση συμπαράστασης, δήλωσε: «Το θετικό στην υπόθεση είναι ότι συμβαίνει κάτι που θυμίζει αυτό που έγινε πριν από μισό αιώνα, όταν ένα κινηματογραφικό κίνημα μορφοποιήθηκε σε πολιτικό κίνημα».