LIVE!

Προς την Ελευθερία

Προς την Ελευθερία Facebook Twitter
0

Συνώνυμο της Αμερικής. Το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο του πλανήτη. Σημείο αναφοράς για τα εκατομμύρια των μεταναστών που έφταναν στο Έλις Άιλαντ. Μνημείο ελευθερίας και συμφιλίωσης των λαών. Υπόσχεση του αμερικάνικου ονείρου. Πρόσωπο που δεν ξεχνάς ποτέ. Ο φύλακας στην πύλη της Νέας Υόρκης.

Μια μέρα σαν τη σημερινή το 1834 είχε γεννηθεί ο άνθρωπος που του έδωσε μορφή και σχήμα: ο γλύπτης σταρ της εποχής του Φρεντερίκ Μπαρτολντί.

Η ιδέα του αγάλματος γεννήθηκε στο μυαλό του Γάλλου ιστορικού Εντουάρ ντε Λαμπουλέ, ο οποίος πρότεινε να κατασκευαστεί ένα μνημείο προς τιμήν της γαλλοαμερικανικής φιλίας. Παραδόθηκε στο Αμερικανικό κράτος (πότε άλλοτε;) στις 4 Ιουλίου του 1884

Τη στατική δομή του μελέτησε ο Γουστάβος Άιφελ.

Το άγαλμα είναι βαρύ: ζυγίζει 225 τόνους.

Είναι, όμως, και ψηλό. Το ύψος του, χωρίς τη βάση υπολογίζεται στα 46,5 μέτρα. Με τη βάση διπλασιάζεται.

Το πέλμα του αγάλματος, έχει μήκος 7,5 μέτρα.

Στο εσωτερικό του έχει 226 σκαλιά. Τα πρώτα 168 σε οδηγούν κατ'ευθείαν στο κεφάλι. Οποιος ανέβει και άλλα 58 φτάνει ως το χέρι, που κρατάει τον πυρσό.
Στην τεράστια βάση του φιλοξενείται από το 1972 το Μουσείο Μετανάστευσης.

Το έργο άρχισε να κατασκευάζεται στη Γαλλία το 1875, υπό την διεύθυνση του γλύπτη Φρεντερίκ- Ογκίστ Μπαρτολντί αφού πρώτα ο ίδιος είχε συγκεντρώσει τα χρήματα σε ειδικό ταμείο (όπου κατέληγαν εισφορές του γαλλικού λαού).

Οι φήμες σε ολόκληρη τη Γαλλία είχαν βουίξει ότι ο Μπαρτολντί φιλοτέχνησε το πρόσωπο του αγάλματος εμπνευσμένος από τη μητέρα του και το σώμα από την ερωμένη του. Πριν ξεκινήσει την κατασκευή του αγάλματος, ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και επέλεξε ο ίδιος την ακριβή θέση που θα έπερνε το άγαλμα στο λιμάνι της Νέας Υόρκης.

Για να φτάσει στην Αμερική το άγαλμα έγινε 350 κομμάτια και τοποθετήθηκε σε 214 κιβώτια. Η συναρμολόγησή του κράτησε 4 μήνες. Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 28 Οκτωβρίου 1886.

Το άγαλμα καλύπτεται από στρώσεις χαλκού.


Ο Μπαρτολντί πέθανε από φυματίωση στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου του 1904.
Σχεδόν 82 χρόνια μετά, το άγαλμα ανακαινίστηκε. Ο παλαιός πυρσός αντικαταστάθηκε από νέο. Ο παλαιός φυλάσσεται πλέον στο μουσείο του μνημείου.

Φέτος, την 4η Ιουλίου Ημέρα της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, οι Αμερικανοί είχαν διπλό λόγο να γιορτάζουν καθώς το σύμβολό τους επανήλθε σε λειτουργία. Εννέα μήνες μετά το κλείσιμό του λόγω του τυφώνα Σάντι, το Άγαλμα της Ελευθερίας υποδέχτηκε ξανά τους νεοϋορκέζους.

Στην πραγματικότητα το μνημείο δεν είχε υποστεί σοβαρές ζημιές. Ωστόσο ο τυφώνας είχε καταστρέψει τον περιβάλλοντα χώρο στο Liberty Island.

*****

Εικαστικά
0

LIVE!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Λίγο πριν από την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, που φιλοξενεί τη συλλογή, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Φλεβάρης έχει πολλές καλές εκθέσεις - ψυχραιμία!

Εικαστικά / Ο Φλεβάρης έχει πολλές καλές εκθέσεις - ψυχραιμία!

Από τη μεγαλειώδη αναδρομική του Ακριθάκη στο Μπενάκη και την αντίστοιχη για τον Αλεξίου μέχρι την έκθεση για τους αδελφούς Χουλιαρά και τη γλυπτική του Τζούροβιτς, τα μουσεία και οι γκαλερί της πόλης έχουν πολλά να δείξουν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ