Η αλληγορία και η φάρσα πίσω από το «Φθινόπωρο» του Αρτσιμπάλντο Facebook Twitter
Το «Φθινόπωρο» του Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο.

Η αλληγορία και η φάρσα πίσω από το «Φθινόπωρο» του Αρτσιμπόλντο

0



ΟΛΟΙ ΚΑΠΟΥ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ, αυτόν τον κάπως άσχημο, αλλά ενδιαφέροντα τύπο. Τώρα που είναι και η εποχή του τριγυρίζει σε διάφορες σελίδες του Instagram, σε αφιερώματα για το φθινόπωρο. Είναι ένας από τους 4 άντρες του Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο, ένας για κάθε εποχή.

Κάθε μέρος του προσώπου του αποτελείται από ένα φθινοπωρινό φρούτο και καθένα από αυτά έχει τον συμβολισμό του: διάφορες ποικιλίες σταφυλιού και μία γλυκοκολοκύθα για κεφάλι, δύο καρποί καρυδιάς γύρω από αυτήν, ένα μεγάλο αχλάδι για το πρόσωπο –μάγουλα και μύτη– και ένα κάστανο για στόμα, ένα ρόδι για το πηγούνι και ένα μανιτάρι με ένα σύκο για αυτί και μετά ένα άσπρο ραπανάκι και ένα κίτρινο καρότο στον λαιμό. Και για ένδυμα ένα παλιό, ξύλινο βαρέλι. Παράνοια σκέτη!

  

Κι όμως, το εύρημά του «έσωσε» τον Αρτσιμπόλντο και όχι μόνο τον ξεχώρισε, αλλά τον μετέτρεψε σε αληθινή έμπνευση για πολλούς σουρεαλιστές που δεν θα γνώριζε ποτέ, αλλά μέσα από την έμπνευση του έργου του είναι σαν να τους γνώρισε έναν έναν και να τους κάθισε στο θρανίο της φανταστικής σχολής του υποχρεωτικά. 

Αν και ξεκίνησε στην Τέχνη ως ακόμα ένας συμβατικός ζωγράφος που για πρότυπο του είχε τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι και παρά το ότι θα μπορούσε να γίνει ακόμα ένας πορτρετίστας που θα βιοποριζόταν φτιάχνοντας σεμνές αριστοκράτισσες κάποιας αυλής, σύντομα βρήκε τον δρόμο του, στο Μιλάνο και στην υπηρεσία του Μαξιμιλιανού ΙΙ και του γιου του, Ροδόλφου στην Αυστρία. 

Η μανία του να φτιάχνει πορτρέτα κυρίως από φρούτα και ψάρια τον στεφάνωσαν με τη φήμη του πλέον ασυνήθιστου, κάποτε και απροσάρμοστου καλλιτέχνη της Αναγέννησης, αλλά η μαύρη αλήθεια είναι ότι ο Αρτσιμπόλντο έκανε τη δική του προσπάθεια να χωρέσει στο κάδρο των καλλιτεχνών της Ευρώπης εκείνης της εποχής, έστω και με λίγη... φάρσα παραπάνω.

Με κάποιον τρόπο, ο Αρτσιμπόλντο αναμειγνύει τον ορθολογισμό με το παράλογο, την παρατήρηση της φύσης με τη μεταφυσική (που ενδιέφερε ιδιαιτέρως και το πρότυπό του, τον Ντα Βίντσι) και παράγει κάτι που θα συζητηθεί χρόνια μετά από τους υπερρεαλιστές. Είναι δυνατόν οι νεκρές φύσεις να αναπαρίστανται από ανθρώπους;

(Εντάξει, εκτός από τον σουρεαλισμό του οφείλουν πολλά και οι ευφάνταστες μητέρες που θέλουν να προσθέσουν λαχανικά στη διατροφή των παιδιών τους και για να τα κάνουν πιο ελκυστικά, φτιάχνουν προσωπάκια με καρότα, καλαμπόκια και λαχανάκια Βρυξελλών στα πιάτα τους!).

Με κάποιον τρόπο, ο Αρτσιμπόλντο αναμειγνύει τον ορθολογισμό με το παράλογο, την παρατήρηση της φύσης με τη μεταφυσική (που ενδιέφερε ιδιαιτέρως και το πρότυπό του, τον Ντα Βίντσι) και παράγει κάτι που θα συζητηθεί χρόνια μετά από τους υπερρεαλιστές. Είναι δυνατόν οι νεκρές φύσεις να αναπαρίστανται από ανθρώπους; 

Πέρα από το τι απαντά η ιστορία της Τέχνης για την περίπτωσή του –κάποτε τον βρίσκει πονηρό και με παιγνιώδη διάθεση, κάποτε πανέξυπνο ορθολογιστή που παίζει με τα σωστά υλικά μετά από μήνες παρατήρησης– είναι ωραίο να τον συναντάς στα social media, που εννιά στις δέκα κάπως αδιαφορούν για τέτοιες λεπτομέρειες και ακόμη πιο σπάνια κοντοστέκονται για να κοιτάξουν προσεκτικά έναν καλλιτεχνικό γρίφο του 1573.

 
 
 
 
 
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

🍂🍂🍂BIENVENIDO EL OTOÑO🍂🍂🍂 Guisseppe Archimboldo se conoció por pintar retratos llenos de humor y doble sentido componiendo los retratos con flores, frutas, animales y objetos. En su época, su trabajo no fue muy valorado, hasta que el siglo XX fue redescubierto para ser un gran referente para los artistas de las vanguardias, principalmente para Salvador Dalí. Con este cuadro en Áurica le queremos dar la bienvenida al otoño en nuestra parte del mundo. Ya tenemos que sacar las chamarras porque ya se empieza a sentir el frío.🥶 ¿Conocen otra pieza de Archimboldo? ¿Les gustaría que hiciéramos una máster class en los JUEVES DE MÁSTER sobre él? Déjenos sus comentarios #Pasiónporcrear #Pasiónporaprender #Archimboldo #ElOtoño #Historiadelarte #ArtHistory #Fall #Autumn #Manierismo #Altorenacimiento #guiseppearchimboldo

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Áurica Arte (@aurica_centro) στις

 

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Εικαστικές Εκθέσεις Μαρτίου 2026

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ