Νυχτερινός τύπος;
Αρκετά... Αλλά η ημέρα, και δη το φυσικό της φως, είναι αυτό που με βοηθά στη ζωγραφική μου και μόνο όταν υπάρχει αυτό μπορώ να δουλέψω ικανοποιητικά! Ίσως γι' αυτό προσπάθησα από την αρχή η έκθεσή μου να είναι λουσμένη στο φως και να κυριαρχεί το λευκό, ενώ μιλάω για τη «νύχτα».
Τι προτερήματα έχει η νύχτα;
Η νύχτα κρύβει τις ατέλειες... οι κινήσεις αποκτούν μια κάποια θεατρικότητα, ενώ το πιο σημαντικό για μένα είναι το εκτυφλωτικό φως των αστεριών, που το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να δει! Είναι εκεί όμως!
Τι υλικά χρησιμοποιείς;
Όταν δημιουργώ εγκαταστάσεις, χρησιμοποιώ φυσικά ή τεχνητά υλικά, όπως το νέο, το μάρμαρο, η στάχτη, το χώμα κ.ά., ενώ στα ζωγραφικά μου έργα χρησιμοποιώ κυρίως ακρυλικά και μελάνια. Τελευταία ασχoλήθηκα αρκετά και με τη μεταξοτυπία και ένα μέρος από τα έργα αυτής της τεχνικής παρουσιάζω για πρώτη φορά στο πλαίσιο της έκθεσης.
Δέχεσαι επιρροές από το εκάστοτε περιβάλλον στο οποίο δημιουργείς;
Φυσικά και δέχομαι... Και νομίζω πως φαίνεται καθαρά στα έργα μου η επιρροή όσων συμβαίνουν γύρω μου.
Διαβάζω ότι εμπνέεσαι όμως και από τον Hegel. Τι είναι για σένα ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος;
Πρέπει να σου πω πως την πρώτη αναφορά στη «Νύχτα του Κόσμου» τη διάβασα σε γραπτό του μεγάλου στοχαστή, Κώστα Αξελού. Ο Αξελός, λοιπόν, με οδήγησε στον Hegel. Η αναφορά του Γερμανού φιλοσόφου στη «Νύχτα» με γοήτευσε και γι' αυτό που περιγράφει και υπονοεί (σχετικά με το ανθρώπινο ασυνείδητο δηλαδή), αλλά κυρίως γιατί είναι τόσο διαφορετική από το υπόλοιπο διαλεκτικό/πανλογικό του έργο, για το οποίο άλλωστε έχει ξεχωρίσει. Για εμένα, λοιπόν, ο Hegel στο διάστημα του σχεδιασμού των έργων ανάμεσα στη σχέση φύσης και νόησης, αντικειμένου γνώσης και ιδεαλισμού, αισθητικής και τέχνης υπήρξε κυρίως το πώς από μια τρομερή αρνητικότητα μπορούμε να οδηγηθούμε σε κάτι θετικό!
