Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή»

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
0

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Gabriel Orozco, Tree Bench, 1996, 40.6x50.8 cm
 

— Πώς προέκυψε ο τίτλος της έκθεσης;
Ο τίτλος προέκυψε μέσα από τη φύση και την ιδέα να δημιουργηθεί ένας κήπος του οποίου τα δομικά στοιχεία θα είναι έργα τέχνης. Ο πληθυντικός αναφέρεται στις πολλαπλές εκδοχές που μπορεί να έχει ένας κήπος και αυτό γίνεται με την προσθήκη έργων τέχνης που έγιναν από διάφορα και ετερόκλητα μέσα, ενώ η εξέλιξη εισάγει την έννοια της ανάπτυξης και αντίστροφα αλλά και την έννοια του χρόνου (των εποχών), στοιχείο που επηρεάζει άμεσα την αλλαγή και τη διαμόρφωση ενός κήπου. Η φύση από μόνη της εξαπλώνεται χωρίς όριο σε έναν κήπο, το φυσικό στοιχείο μπορεί να χειραγωγηθεί και να σκηνοθετηθεί.


— Τι έργα θα συναντήσουν οι επισκέπτες;
Το έργο του Αντωνάκη, που υποδέχεται τον θεατή, τα λουλούδια του Nobuyoshi Araki και του Ross Bleckner, το τοπίο-χαλί της Αλεξάνδρας Κεχαγιόγλου, ένα λιβάδι με χρώματα του Paul Desborough, το δάσος του Julian Opie, ένα έργο-μνημείο για τον προσωπικό και συλλογικό κήπο του ΧΟΥΣ/Εμμανουήλ Χουσάκου. Ο επισκέπτης θα μπορεί να ξεκουραστεί στο γλυπτό παγκάκι του Κώστα Ρουσσάκη ή στη φωτογραφία του Gabriel Orozco, να αφουγκραστεί την κίνηση των δέντρων μέσα από το βίντεο της Ντιάνας Μαγκανιά, να παρατηρήσει το παράδοξο στη φωτογραφία του Μίλτου Μανέτα κ.ά.

Ο κήπος κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα αλλάζει και θα αναδιαμορφώνεται. Πείτε μας λίγα λόγια γι' αυτό.
Αυτός είναι ο κύριος άξονας γύρω από τον οποίο δομείται η έκθεση από την πλευρά της επιμέλειας. Στους δύο μήνες που θα διαρκέσει η έκθεση θα προστίθενται και θα αφαιρούνται έργα, άλλα θα αναπτύσσονται στον χώρο και άλλα θα παίρνουν την τελική τους μορφή, καθώς θα πλησιάζει η έκθεση στο τέλος της. Ο κήπος είναι ένας ζωντανός οργανισμός, όπως είναι και μία συλλογή έργων τέχνης, η προσέγγιση είναι αρκετά πειραματική, όπως και ο συνδυασμός όλων των καλλιτεχνών που συμμετέχουν στην έκθεση.



Έχει ενδιαφέρον που στην Αθήνα οι κάτοικοι της πόλης «ανθίζουν» τα μπαλκόνια τους, ενώ αντίθετα η έννοια του συλλογικού κήπου έχει τελείως διαφορετική αντιμετώπιση.

— Πείτε μας λίγα πράγματα για το έργο με τίτλο «The Big Allotment Challenge»;

Για δύο μήνες ο Αντωνάκης θα μεταφέρει το στούντιό του στον χώρο της έκθεσης για να στήσει το έργο «The Big Allotment Challenge» που θα είναι ένας χάρτινος κήπος από λαδοπαστέλ εν εξελίξει. Ο τίτλος προέκυψε από την ομώνυμη εκπομπή διαγωνισμού κηπουρικής του BBC, το έργο θα ξεκινήσει να φυτρώνει κατά τη διάρκεια των εγκαινίων στις 11 Νοεμβρίου και θα ολοκληρώνεται σταδιακά με τη λήξη της έκθεσης τον Ιανουάριο. Πρόκειται για ένα έργο διαδραστικό, όπου ο επισκέπτης θα παρακολουθεί τον καλλιτέχνη κυριολεκτικά επί το έργον.

— 

Ποια τρία έργα δεν πρέπει να χάσουμε;
Τη φωτογραφία της Nan Goldin, τα δύο έργα του Κωνσταντίνου Κακανιά και το ζωγραφικό έργο της Χρυσάνθης Κουμιανάκη.

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Στάβια Γριμάνη

— 

Ποιες είναι οι παράλληλες δράσεις που θα πραγματοποιηθούν; Το κοινό μπορεί να συμμετέχει σε αυτές;


Κάθε Σάββατο, για τους επόμενους δύο μήνες, ο Αντωνάκης θα επεμβαίνει και θα εξελίσσει το ζωγραφικό του έργο κατά τη διάρκεια των ωρών λειτουργίας της έκθεσης. Μέσα στον Δεκέμβριο θα προστεθεί στην έκθεση το πείραμα-έργο του καλλιτέχνη Κοσμά Νικολάου σχετικά με τη φύτευση και την επιρροή που έχει δεχτεί από την ψυχοτρονική τεχνολογία και θα συνοδευτεί από μία παρουσίαση του πειράματος. Οι υπόλοιπες δράσεις είναι σε εξέλιξη... Θα έρθουν στο φως μέσα στους επόμενους δύο μήνες και θα ανακοινώνονται από το site και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της γκαλερί «Ρεβέκκα Καμχή».

— 

Εσείς θεωρείτε ότι λείπουν οι κήποι και γενικά το πράσινο από το κέντρο της Αθήνας;


Έχει ενδιαφέρον που στην Αθήνα οι κάτοικοι της πόλης «ανθίζουν» τα μπαλκόνια τους, ενώ αντίθετα η έννοια του συλλογικού κήπου έχει τελείως διαφορετική αντιμετώπιση. Οι κήποι και ο δημόσιος χώρος δεν χρήζουν της ίδιας περιποίησης και φυσικής παρουσίας. Θα ήθελα να δω τον Εθνικό Κήπο ή το Πεδίον του Άρεως να χρησιμοποιούνται περισσότερο. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ελλάδα είναι μια μεσογειακή χώρα, οι χώροι πρασίνου που μπορούν να αναπτυχθούν έχουν και τα ανάλογα χαρακτηριστικά του μεσογειακού κλίματος, οπότε με αυτή την έννοια το μοντέλο «κήπος» που μπορεί να ισχύει σε άλλες χώρες εδώ έχει τα δικά του, ιδιότυπα χαρακτηριστικά.

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Paul Desborough, Lair of the Still Outdoors, 2011, ακρυλικό, 380x475 εκ. Φωτό: Κωνσταντίνος Δουμπενίδης
Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
ΧΟΥΣ/ Εμμανουήλ Χουσάκος, Autophito (sine hortus) , μάρμαρο, κόλλα, φυτά, χώμα, μεταβλητές διαστάσεις. Φωτό: Κωνσταντίνος Δουμπενίδης
Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Χρυσάνθη Κουμιανάκη, Βόλλευ, 2011, ακρυλικό σε μουσαμά, 40 x 81 εκ. Φωτό: Κωνσταντίνος Δουμπενίδης

«Κήποι σε εξέλιξη», 11/11-16/1, Τρ.-Παρ. 12:00-20:00 & Σάββατο 12:00-18:00 ή κατόπιν συνεννόησης, Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή», Λεωνίδου 9, Μεταξουργείο, 210 5233049

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Χλόη Ακριθάκη / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ