Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή»

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
0

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Gabriel Orozco, Tree Bench, 1996, 40.6x50.8 cm
 

— Πώς προέκυψε ο τίτλος της έκθεσης;
Ο τίτλος προέκυψε μέσα από τη φύση και την ιδέα να δημιουργηθεί ένας κήπος του οποίου τα δομικά στοιχεία θα είναι έργα τέχνης. Ο πληθυντικός αναφέρεται στις πολλαπλές εκδοχές που μπορεί να έχει ένας κήπος και αυτό γίνεται με την προσθήκη έργων τέχνης που έγιναν από διάφορα και ετερόκλητα μέσα, ενώ η εξέλιξη εισάγει την έννοια της ανάπτυξης και αντίστροφα αλλά και την έννοια του χρόνου (των εποχών), στοιχείο που επηρεάζει άμεσα την αλλαγή και τη διαμόρφωση ενός κήπου. Η φύση από μόνη της εξαπλώνεται χωρίς όριο σε έναν κήπο, το φυσικό στοιχείο μπορεί να χειραγωγηθεί και να σκηνοθετηθεί.


— Τι έργα θα συναντήσουν οι επισκέπτες;
Το έργο του Αντωνάκη, που υποδέχεται τον θεατή, τα λουλούδια του Nobuyoshi Araki και του Ross Bleckner, το τοπίο-χαλί της Αλεξάνδρας Κεχαγιόγλου, ένα λιβάδι με χρώματα του Paul Desborough, το δάσος του Julian Opie, ένα έργο-μνημείο για τον προσωπικό και συλλογικό κήπο του ΧΟΥΣ/Εμμανουήλ Χουσάκου. Ο επισκέπτης θα μπορεί να ξεκουραστεί στο γλυπτό παγκάκι του Κώστα Ρουσσάκη ή στη φωτογραφία του Gabriel Orozco, να αφουγκραστεί την κίνηση των δέντρων μέσα από το βίντεο της Ντιάνας Μαγκανιά, να παρατηρήσει το παράδοξο στη φωτογραφία του Μίλτου Μανέτα κ.ά.

Ο κήπος κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα αλλάζει και θα αναδιαμορφώνεται. Πείτε μας λίγα λόγια γι' αυτό.
Αυτός είναι ο κύριος άξονας γύρω από τον οποίο δομείται η έκθεση από την πλευρά της επιμέλειας. Στους δύο μήνες που θα διαρκέσει η έκθεση θα προστίθενται και θα αφαιρούνται έργα, άλλα θα αναπτύσσονται στον χώρο και άλλα θα παίρνουν την τελική τους μορφή, καθώς θα πλησιάζει η έκθεση στο τέλος της. Ο κήπος είναι ένας ζωντανός οργανισμός, όπως είναι και μία συλλογή έργων τέχνης, η προσέγγιση είναι αρκετά πειραματική, όπως και ο συνδυασμός όλων των καλλιτεχνών που συμμετέχουν στην έκθεση.



Έχει ενδιαφέρον που στην Αθήνα οι κάτοικοι της πόλης «ανθίζουν» τα μπαλκόνια τους, ενώ αντίθετα η έννοια του συλλογικού κήπου έχει τελείως διαφορετική αντιμετώπιση.

— Πείτε μας λίγα πράγματα για το έργο με τίτλο «The Big Allotment Challenge»;

Για δύο μήνες ο Αντωνάκης θα μεταφέρει το στούντιό του στον χώρο της έκθεσης για να στήσει το έργο «The Big Allotment Challenge» που θα είναι ένας χάρτινος κήπος από λαδοπαστέλ εν εξελίξει. Ο τίτλος προέκυψε από την ομώνυμη εκπομπή διαγωνισμού κηπουρικής του BBC, το έργο θα ξεκινήσει να φυτρώνει κατά τη διάρκεια των εγκαινίων στις 11 Νοεμβρίου και θα ολοκληρώνεται σταδιακά με τη λήξη της έκθεσης τον Ιανουάριο. Πρόκειται για ένα έργο διαδραστικό, όπου ο επισκέπτης θα παρακολουθεί τον καλλιτέχνη κυριολεκτικά επί το έργον.

— 

Ποια τρία έργα δεν πρέπει να χάσουμε;
Τη φωτογραφία της Nan Goldin, τα δύο έργα του Κωνσταντίνου Κακανιά και το ζωγραφικό έργο της Χρυσάνθης Κουμιανάκη.

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Στάβια Γριμάνη

— 

Ποιες είναι οι παράλληλες δράσεις που θα πραγματοποιηθούν; Το κοινό μπορεί να συμμετέχει σε αυτές;


Κάθε Σάββατο, για τους επόμενους δύο μήνες, ο Αντωνάκης θα επεμβαίνει και θα εξελίσσει το ζωγραφικό του έργο κατά τη διάρκεια των ωρών λειτουργίας της έκθεσης. Μέσα στον Δεκέμβριο θα προστεθεί στην έκθεση το πείραμα-έργο του καλλιτέχνη Κοσμά Νικολάου σχετικά με τη φύτευση και την επιρροή που έχει δεχτεί από την ψυχοτρονική τεχνολογία και θα συνοδευτεί από μία παρουσίαση του πειράματος. Οι υπόλοιπες δράσεις είναι σε εξέλιξη... Θα έρθουν στο φως μέσα στους επόμενους δύο μήνες και θα ανακοινώνονται από το site και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της γκαλερί «Ρεβέκκα Καμχή».

— 

Εσείς θεωρείτε ότι λείπουν οι κήποι και γενικά το πράσινο από το κέντρο της Αθήνας;


Έχει ενδιαφέρον που στην Αθήνα οι κάτοικοι της πόλης «ανθίζουν» τα μπαλκόνια τους, ενώ αντίθετα η έννοια του συλλογικού κήπου έχει τελείως διαφορετική αντιμετώπιση. Οι κήποι και ο δημόσιος χώρος δεν χρήζουν της ίδιας περιποίησης και φυσικής παρουσίας. Θα ήθελα να δω τον Εθνικό Κήπο ή το Πεδίον του Άρεως να χρησιμοποιούνται περισσότερο. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ελλάδα είναι μια μεσογειακή χώρα, οι χώροι πρασίνου που μπορούν να αναπτυχθούν έχουν και τα ανάλογα χαρακτηριστικά του μεσογειακού κλίματος, οπότε με αυτή την έννοια το μοντέλο «κήπος» που μπορεί να ισχύει σε άλλες χώρες εδώ έχει τα δικά του, ιδιότυπα χαρακτηριστικά.

Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Paul Desborough, Lair of the Still Outdoors, 2011, ακρυλικό, 380x475 εκ. Φωτό: Κωνσταντίνος Δουμπενίδης
Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
ΧΟΥΣ/ Εμμανουήλ Χουσάκος, Autophito (sine hortus) , μάρμαρο, κόλλα, φυτά, χώμα, μεταβλητές διαστάσεις. Φωτό: Κωνσταντίνος Δουμπενίδης
Ένας κήπος αναπτύσσεται μέσα στην Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» Facebook Twitter
Χρυσάνθη Κουμιανάκη, Βόλλευ, 2011, ακρυλικό σε μουσαμά, 40 x 81 εκ. Φωτό: Κωνσταντίνος Δουμπενίδης

«Κήποι σε εξέλιξη», 11/11-16/1, Τρ.-Παρ. 12:00-20:00 & Σάββατο 12:00-18:00 ή κατόπιν συνεννόησης, Aίθουσα Tέχνης «Ρεβέκκα Καμχή», Λεωνίδου 9, Μεταξουργείο, 210 5233049

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρήστος Ιωακειμίδης: Ο «κατασκευαστής εκθέσεων» και η γέννηση της επιμέλειας στην Ελλάδα

Εικαστικά / Χρήστος Ιωακειμίδης: Ο «κατασκευαστής εκθέσεων» και η γέννηση της επιμέλειας στην Ελλάδα

Με αφορμή την επετειακή έκθεση του ΕΜΣΤ για τον «Ελληνικό Μήνα στο Λονδίνο», ο Χριστόφορος Μαρίνος ανασύρει μια αδημοσίευτη συνομιλία του 2010 και αναρωτιέται τι έχει πραγματικά αλλάξει στο σώμα της ελληνικής τέχνης μισό αιώνα μετά.
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
Δέκα σημαντικές εκθέσεις που αξίζουν το ταξίδι

Εικαστικά / 10 εκθέσεις που αξίζουν το ταξίδι

Τα μεγάλα μουσεία και οι διεθνείς διοργανώσεις προετοιμάζονται για τη νέα χρονιά και υπόσχονται να μας αποκαλύψουν κάτι νέο για παλιούς και σύγχρονους καλλιτέχνες, από τον Μουνκ μέχρι τη Φρίντα Κάλο, και από τον Ραφαήλ μέχρι μια έκθεση για τα ’90s.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όλες οι σημαντικές εκθέσεις του 2026

Εικαστικά / Όλες οι σημαντικές εκθέσεις που έρχονται το 2026

Η επαναλειτουργία του Παλαιού Μουσείου Ακρόπολης, η «Αφροδίτη» του Τζεφ Κουνς, η μνημειακή τοιχογραφία της Μπάρμπαρα Κρούγκερ, η πρώτη φωτογραφική έκθεση του Γιώργου Λάνθιμου και η αναδρομική του Αλέξη Ακριθάκη σκιαγραφούν το πολιτιστικό τοπίο του 2026.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Οι 10 πιο σημαντικές «μεγάλες» αθηναϊκές εικαστικές εκθέσεις του 2025 με χρονολογική σειρά

Εικαστικά / Οι 10 καλύτερες εκθέσεις του 2025

Από τα «Plásmata 3» και τη Μαρλέν Ντιμάς έως τη Λίλα Ντε Νόμπιλι, το 2025 ανέδειξε μια από τις πιο πυκνές και ουσιαστικές εικαστικές χρονιές της Αθήνας. Με χρονολογική σειρά, επιστρέφουμε στις μεγάλες εκθέσεις που ξεχώρισαν, συζητήθηκαν και άφησαν το στίγμα τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Πάολα Λάκαχ: «Η ζωή είναι ένα κύμα που το καβαλάς και σε πάει»

Εικαστικά / Πάολα Λάκαχ: «Η ζωή είναι ένα κύμα που το καβαλάς και σε πάει»

Αρχιτέκτων και γλύπτρια. Με συριακές ρίζες και παιδικά χρόνια στην Αίγυπτο, πιστεύει ότι «η πορεία μας πρέπει να είναι προς το φωτεινό κομμάτι της ζωής». Από τις πρώτες καλλιτέχνιδες που πειραματίστηκαν με ανακυκλώσιμα υλικά ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, αναζητά το παιχνίδι, την έρευνα και την πολλαπλή χρήση ενός αντικειμένου, μεταφέροντας την ίδια φόρμα από το ελάχιστο στο μεγαλειώδες. Η Πάολα Λάκαχ αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
12 διαμάντια από την έκθεση «Από τον Μονέ στον Πικάσο» και η ιστορία τους

Εικαστικά / 12 διαμάντια στην έκθεση «Από τον Μονέ στον Γουόρχολ» και η ιστορία τους

Από τα 84 έργα που φιλοξενεί η έκθεση, επιλέξαμε αυτά στα οποία αξίζει να σταθούμε, καθώς περιηγούμαστε στην ιστορία, στον πλούτο και στην περιπλοκότητα των κινημάτων της τέχνης τα τελευταία 130 χρόνια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Εκθέσεις Δεκέμβριος 2025

Εικαστικά / Ο Δεκέμβρης έχει εκθέσεις που δεν χάνονται

Η έκθεση «Από τον Monet στον Warhol», που άνοιξε πριν από λίγες μέρες, δικαίως μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας, όπως και το αφιέρωμα στο έργο της Λίλα ντε Νόμπιλι. Η λίστα μας όμως δεν εξαντλείται σε αυτές τις δύο!
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Δυο τιτάνες της ζωγραφικής, δυο μεγάλοι αντίπαλοι στην Tate Britain

Εικαστικά / Τέρνερ και Κόνσταμπλ: Δύο μεγάλοι ανταγωνιστές συναντιούνται ξανά

Για να τιμήσει τα 250 χρόνια από τη γέννησή τους η Tate Britain εξερευνά με μια έκθεση-ορόσημο τις αλληλένδετες ζωές τους και αυτό που τους ένωνε πάνω απ' όλα, την ανεξάντλητη πηγή ομορφιάς και έμπνευσης που είναι η φύση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Η Chryssa συνέδεσε την αρχαία μορφή και απλότητα με τη σύγχρονη τεχνολογία»

Εικαστικά / «Η Chryssa συνέδεσε την αρχαία μορφή και απλότητα με τη σύγχρονη τεχνολογία»

Με αφορμή τη δωρεά του αρχείου της στο ΕΜΣΤ, μέσα από πλήθος τεκμηρίων και σημειώσεων, ξαναδιαβάζουμε το έργο μιας σπουδαίας καλλιτέχνιδας της πρωτοπορίας και αναζητάμε εκ νέου την προσωπικότητά της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο κόσμος του Ανδρέα Βουτσινά ζωντανεύει ξανά σε μια σπάνια εκθεση

Εικαστικά / Ο κόσμος του Ανδρέα Βουτσινά ζωντανεύει ξανά σε μια σπάνια έκθεση

Σπάνια αντικείμενα, έργα τέχνης, memorabilia, φωτογραφίες, αφιερώσεις και μία μικρή αναπαράσταση του σπιτιού του χαρισματικού ηθοποιού, δάσκαλου και σκηνοθέτη στο Παρίσι έχουμε την ευκαιρία να δούμε στην έκθεση «Εγώ, ο Ανδρέας Βουτσινάς» που ξεκίνησε μόλις.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Η Λίλα Ντε Νόμπιλι έχτισε περιοχές θαυμάτων, ρομαντισμού και τρυφερότητας»

Εικαστικά / «Η Λίλα Ντε Νόμπιλι έχτισε περιοχές θαυμάτων, ρομαντισμού και τρυφερότητας»

Μια έκθεση για τη θρυλική ζωγράφο, σκηνογράφο και ενδυματολόγο εμβληματικών παραστάσεων όπερας και θεάτρου ανοίγει στην Αθήνα χάρη στη μοναδική συλλογή του Ερρίκου Σοφρά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ορόσημο της σύγχρονης τέχνης και της γκέι ορατότητας: Ο πίνακας του Χόκνεϊ που έπιασε τα 44 εκατομμύρια

Εικαστικά / Ορόσημο της ζωγραφικής και της γκέι ορατότητας: Ο πίνακας του Χόκνεϊ που έπιασε τα 44 εκατομμύρια

Πριν από λίγες μέρες ο οίκος Christie’s δημοπράτησε το πρώτο από τα διπλά πορτρέτα που δημιούργησε ο μεγάλος Βρετανός καλλιτέχνης στα τέλη της δεκαετίας του 1960.
THE LIFO TEAM
Ο Λάζαρος Ζήκος ήθελε να χαρίζει τα έργα του

Εικαστικά / Ο Λάζαρος Ζήκος ήθελε να χαρίζει τα έργα του

H έκθεση «Tα εικονο-όργανα του Λάζαρου Ζήκου» μάς θυμίζει τον ανήσυχο, ευφάνταστο καλλιτέχνη που έφυγε νωρίς, ξανασυστήνοντας τα ανατρεπτικά, ευφυή, παιγνιώδη, σκοτεινά και ενοχλητικά πολλές φορές έργα του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ