Ονομάζεται MUSAN, ή Μουσείο Υποβρύχιας Γλυπτικής Αγίας Νάπας, και είναι η τελευταία πρωτοβουλία του Άγγλου γλύπτη Jason deCaires Taylor (Dover, 1974), ο οποίος ειδικεύεται στη δημιουργία υποβρύχιων γλυπτών.
Μετά τη δημιουργία βυθισμένων έργων-μυσείων στην Αυστραλία, τις Μαλδίβες, τη Γαλλία και διάφορα άλλα μέρη του κόσμου, ο Tέιλορ εγκαινίασε τώρα το νέο του μουσείο πριν από λίγες ημέρες, το οποίο βρίσκεται 200 μέτρα από τις ακτές της πόλης της Αγίας Νάπας, ένα τουριστικό θέρετρο στο ανατολικό τμήμα της Κύπρου γνωστό για τις παραλίες του. Εδώ, στα βάθη της θάλασσας, ο Tέιλορ έχει εγκαταστήσει 93 γλυπτά τοποθετημένα απευθείας στον βυθό: μερικά απεικονίζουν ανθρώπους, άλλα δέντρα και φυτά. Μεταξύ των γλυπτών υπάρχει επίσης μια ομάδα που ονομάζεται The Underwater Forest, ένα πραγματικό υποβρύχιο δάσος που θέλει να είναι το πρώτο του είδους του στον κόσμο.
Τα έργα, και ιδίως εκείνα που αντιπροσωπεύουν δέντρα, εξήγησε ο Τέιλορ σχεδιάστηκαν για να προσελκύσουν τη θαλάσσια ζωή. Επιπλέον, μερικά από τα δέντρα θα επιπλέουν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια, έτσι ώστε ολόκληρη η δομή να αποτελεί ένα περίπλοκο περιβάλλον για τη θαλάσσια ζωή σε όλα τα επίπεδα. Όπως συμβαίνει συχνά στην τέχνη του Τέιλορ, τα έργα συνδέονται με έννοιες επειγόντων ζητημάτων που αφορούν τη φύση. Το MUSAN στην πραγματικότητα εγκαταστάθηκε σε μια έκταση άμμου μέσα σε προστατευμένη θαλάσσια περιοχή. Το γλυπτό δάσος θα προσελκύσει μια μεγάλη ποικιλία θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας επειδή, θυμάται ο καλλιτέχνης, τα τελευταία χρόνια η παρουσία της χλωρίδας και της πανίδας στη Μεσόγειο έχει μειωθεί, και κατά συνέπεια ο στόχος του είναι να συμβάλει στον επαναπληθυσμό.
Όλα τα έργα του Jason de Caires Taylor αποτελούν μέρος μιας οικο-καλλιτεχνικής κίνησης στην οποία το έργο τέχνης αλληλεπιδρά με το περιβάλλον και εξελίσσεται με απρόβλεπτους τρόπους.
Μεταξύ των έργων υπάρχουν επίσης γλυπτά που απεικονίζουν παιδιά που παίζουν. Το τελευταίο, εξηγεί ο Tέιλορ, «μας υπενθυμίζει την ανάγκη μας για τον φυσικό κόσμο ως ένα μέρος για να το εξερευνήσουμε, να ανακαλύψουμε και να πυροδοτήσουμε τη φαντασία μας. Τα τελευταία 50 χρόνια, τα παιδιά αποκλείονται όλο και περισσότερο από τα άγρια μέρη της φύσης που υπήρχαν κάποτε. Τα παιδιά, με κάμερες στο χέρι ενώ παίζουν κρυφτό στο δάσος, στρέφουν τους φακούς τους προς το ανθρώπινο γένος. Ελπίζουν σε ένα μέλλον όπου το μυστήριο και η μαγεία της φύσης θα επιστρέψουν. Η ανάγκη να αναβιώσουμε τους ωκεανούς μας είναι τόσο επείγουσα όσο και η ανάγκη να αποκατασταθεί η σύνδεσή μας με τον φυσικό κόσμο».
Όλα τα έργα του Jason de Caires Taylor αποτελούν μέρος μιας οικο-καλλιτεχνικής κίνησης στην οποία το έργο τέχνης αλληλεπιδρά με το περιβάλλον και εξελίσσεται με απρόβλεπτους τρόπους. Δεν υπάρχει τελικό προϊόν, εξηγεί ο καλλιτέχνης, «αλλά ένα συνεχώς εξελισσόμενο θαλασσινό τοπίο.
Τελικά, το έργο της φύσης θα αντικαταστήσει το έργο του καλλιτέχνη. Τα γλυπτά δέντρα και τα παιδιά που παίζουν μεταξύ τους θα καταναλωθούν και θα αποικιστούν από τη θαλάσσια βιομάζα, παρέχοντας τροφή και καταφύγιο σε διάφορα πλάσματα, αλλά κυρίως υπενθυμίζοντας ότι εμείς οι ίδιοι ανήκουμε στη φύση». Το MUSAN θα είναι προσβάσιμο σε δύτες και λάτρεις των καταδύσεων και η παρουσία του σηματοδοτείται από μια μικρή προβλήτα στην παραλία.
