Λένε πως δεν πρέπει να κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του, όπως και δεν πρέπει να κρίνεις ένα υποψήφιο εραστή από την εμφάνιση του. Δεν συμφωνώ καθόλου. Ποτέ δεν έχεις μια δεύτερη ευκαιρία να κάνεις μια πρώτη εντύπωση. Και όσο άδικο κι είναι αυτό, είναι αληθινό. Τι γίνεται, όμως, αν διαβάσεις ένα βιβλίο και το αγαπήσεις όντως παρά το αδιάφορο εξώφυλλο του; Μα είναι απλό, το ξανασχεδιάζεις, αν έχεις το ταλέντο βέβαια και την αγάπη να δώσεις σε κάτι που αγάπησες την εμφάνιση που του αξίζει. Φαντάζομαι πως κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον Κώστα Βελινόπουλο, ο οποίος ανα-καλύπτει εκ νέου παλιά, αγαπημένα του βιβλία ή για να είμαστε πιο ακριβείς τα βιβλία που συνθέτουν την προσωπική του μυθολογία και τα ανασυνθέτει εικαστικά με τα χειροποίητα εξώφυλλά του. Για τους λάτρεις των βιβλίων αυτό ισοδυναμεί με μία καινούργια ανάγνωση του κειμένου. Γιατί όσο σημαντικό και να είναι το περιεχόμενο ενός βιβλίου το ίδιο το βιβλίο σαν αντικείμενο, σαν ένα μικρό έργο τέχνης προσωπικό και ανεκτίμητο, είναι εξίσου σημαντικό ενισχύοντας ακόμα πιο βαθιά την προσωπική -και λίγο φετιχιστική- σχέση του με τον αναγνώστη. Όπως λέει άλλωστε και ο Κ. Βελινόπουλος: «Βιβλίο δεν είναι μόνον το κείμενο, αλλά και η ίδια του η υπόσταση, η ράχη του, τα έξω και τα μέσα φύλλα».
Τα υπέροχα χειροποίητα εξώφυλλα του Κώστα Βελινόπουλου εκτίθενται την επόμενη Παρασκευή 14/10 στο βιβλιοπωλείο Λεμόνι, στον πεζόδρομο της οδού Ηρακλειδών στο Θησείο.
