Η δουλειά του Ai Weiwei δεν περιορίζεται συνήθως σε «μικρά» μεγέθη. Οι πιο γνωστές εγκαταστάσεις του Κινέζου καλλιτέχνη και ακτιβιστή είναι κατασκευασμένες σε «επική» κλίμακα. Μιλάμε για έργα για τα οποία μπορεί να έχουν χρειαστεί 99 τόνοι ατσάλι ή 8 εκατομμύρια ηλιόσποροι. Συνεπώς η είδηση ότι αυτό το διάστημα δραστηριοποιείται στον σχεδιασμό μιας συλλογής κοσμημάτων, η οποία έκανε το ντεμπούτο της στο Λονδίνο αυτή την εβδομάδα, μπορεί και να αποτελεί έκπληξη.
Όταν το T magazine τον ρώτησε αν κινείται προς μια νέα καλλιτεχνική κατεύθυνση, εκείνος απάντησε: «Ούτε καν! Πάντα αγαπούσα τα κοσμήματα, την ιστορία και την αισθητική τους, την αίσθηση του παρελθόντος που αναδίδουν. Τα χρησιμοποιούμε από τη Νεολιθική εποχή και αυτό πάντα με εξίταρε...».
Η νέα συλλογή «Rebar in Gold» του Ai Weiwei είναι διαθέσιμη στη λονδρέζικη γκαλερί Elisabetta Cipriani και θα εκτίθεται μέχρι τις 16 Ιανουαρίου. Η γκαλερί ειδικεύεται εδώ και έξι χρόνια σε «τέχνη που μπορεί να φορεθεί», έχοντας συνεργαστεί με διεθνείς καλλιτέχνες όπως οι Giorgio Vigna, Γιάννης Κουνέλλης, Ilya και Emilia Kabakov.
Η δουλειά του Weiwei αντλεί έμπνευση από το περιστατικό του καταστροφικού σεισμού του Σετσουάν, που ήταν η αιτία να χάσουν τη ζωή τους 90.000 άνθρωποι το 2008. Πολλά από τα θύματα ήταν παιδιά που παγιδεύτηκαν κάτω από τα συντρίμμια των σχολείων της περιοχής τα οποία τηρούσαν πολύ χαμηλά κατασκευαστικά πρότυπα. Όταν ο καλλιτέχνης επισκέφθηκε την τοποθεσία μετά το σεισμό, ήταν τόσο συγκινημένος και εξοργισμένος με τη συμφορά, που συνέλεξε 200 τόνους από τις κατεστραμμένες ατσάλινες μπάρες στα χαλάσματα. Όταν επέστρεψε στο εργαστήρι του, μαζί με την ομάδα του, τις επεξεργάστηκαν και δημιούργησαν το υπέροχο έργο «Straight» που παρουσιάστηκε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2013.
Τα μοτίβα και οι συμβολισμοί που τον απασχόλησαν σε αυτό το έργο είναι ακόμα παρόντα και στο πρότζεκτ με τα κοσμήματα. Ο Weiwei δημιούργησε χρυσές ράβδους-μινιατούρες και τις μετέτρεψε σε βραχιόλια διαφορετικού μήκους. «Μου άρεσε που δούλεψα με χρυσό 24 καρατίων, γιατί ήταν πολύ εύπλαστος. Έχω δώσει ένα δικό μου σχέδιο σε κάθε μπάρα, αλλά μπορεί ο καθένας να το προσαρμόσει στο σχήμα που επιθυμεί, να φτιάξει τη δική του ιστορία».
Πρόκειται για μια πραγματικά όμορφη συλλογή, παρά την τραγωδία από την οποία άντλησε έμπνευση. Όμως ο καλλιτέχνης δεν διακρίνει αυτή την αντίφαση. «Το σημαντικό είναι η μνήμη. Η δική σου, η δική μου, προσαρμόζεις το κομμάτι για να σου ταιριάζει. Χρησιμοποίησα χρυσό που είναι πολύτιμος, όπως και η ζωή. Αν φοράς αυτό το κόσμημα στη μνήμη μιας ζωής που χάθηκε ή της δικής σου ζωής που απλώνεται μπροστά σου, αυτό έχει σημασία. Ο σεβασμός στη ζωή έχει σημασία».
