Βραβευμένο με το βραβείο καινοτομίας της Βασιλικής Ένωσης Αρχιτεκτόνων του Καναδά για την μπρουταλιστική αρχιτεκτονική του, το Μεγάλο Θέατρο του Κεμπέκ είναι μια εμβληματική πολιτιστική εικόνα της πόλης που συνδέεται με τις παραστατικές τέχνες.
Οι Lemay και Atelier 21 ανέλαβαν την αποκατάσταση και προστασία του θρυμματισμένου εξωτερικού κελύφους του κτιρίου και της εμβληματικής τοιχογραφίας του Jordi Bonet. Ο Μπονέ μετακόμισε στο Μόντρεαλ το 1954, συνέχισε στη Σχολή Καλών Τεχνών τις σπουδές που είχε κάνει στην Ισπανία και άρχισε να σπουδάζει κεραμικά με τον Jean Cartier. Πειραματίστηκε με αυτό το νέο μέσο αποδεχόμενος όλες τις προσφορές εργασίας και άρχισε να δημιουργεί τις πρώτες του τοιχογραφίες. Ο Τζόρντι Μπονέ εξοργίστηκε από τις παραχωρήσεις που θα έπρεπε να κάνει για να παρουσιάσει το έργο του σε γκαλερί ή μουσεία. Ήθελε να κάνει τέχνη για τους ανθρώπους.
Η δεκαετία του 1960 θα ήταν ένα σημείο καμπής στην καριέρα του. Θα φιλοτεχνούσε περισσότερες από εκατό τοιχογραφίες για να προβληθούν σε όλο τον κόσμο. Τα πρώτα του κομμάτια κατασκευάστηκαν με κεραμικό και μπετόν και μετά άρχισε να χρησιμοποιεί αλουμίνιο και μπρούντζο. Περισσότερα από 100 έργα του υπάρχουν στο Κεμπέκ και θεωρούνται εθνικοί θησαυροί.
Ένα από αυτά βρίσκεται στην πρόσοψη του Grand Théâtre de Québec που περιλαμβάνει δύο αίθουσες παραστάσεων, για θέατρο και όπερα, καθώς και πολλά φουαγιέ.
Με το θέατρο να υφίσταται τη φθορά του χρόνου και το σκυρόδεμα να έχει αλλοιωθεί αρκετά, μετά από εθνικό διαγωνισμό επιλέχθηκε ο αρχιτέκτονας Victor Prus που ανέλαβε το δύσκολο έργο όχι μόνο να ανακαινίσει το κτίριο αλλά και να μην πειράξει τα δομικά του στοιχεία τα οποία θεωρούνται ιστορικά και διατηρητέα.
Με το θέατρο να υφίσταται τη φθορά του χρόνου και το σκυρόδεμα να έχει αλλοιωθεί αρκετά, μετά από εθνικό διαγωνισμό επιλέχθηκε ο αρχιτέκτονας Victor Prus που ανέλαβε το δύσκολο έργο όχι μόνο να ανακαινίσει το κτίριο αλλά και να μην πειράξει τα δομικά του στοιχεία τα οποία θεωρούνται ιστορικά και διατηρητέα.
Το νέο σχέδιο περιβάλλει το ωδείο που υπάρχει στο χώρο από μια αυλή για να περιορίσει την ηχορύπανση από τον περιβάλλοντα θόρυβο, ενώ υπήρχε η ανάγκη να βρεθεί η λύση προστασίας των τριών εξωτερικών τοιχωμάτων με τις ανάγλυφες τοιχογραφίες του Μπονέ που καταλαμβάνουν ανάγλυφο και γλυπτό 3.600 τετραγωνικών μέτρων.
Όχι μόνο δεν υπήρχε απλή λύση στην επικίνδυνη κατάσταση του Grand Théâtre της πόλης του Κεμπέκ: δεν υπήρχε κανένας που να συντηρούσε τους θρυμματισμένους τοίχους του χωρίς να αλλάξει τις διαστάσεις του, να εισαγάγει νέα υλικά ή να καταστρέψει την ανεκτίμητη ιστορική τοιχογραφία του Μπονέ. Η εργασίες απαιτούσαν μια σε βάθος κατανόηση του έργου του αρχιτέκτονα και μια προσθήκη σεβαστή και σε διάλογο με το αρχικό έργο.
Οι προκατασκευασμένοι μπετόν εσωτερικοί και εξωτερικοί τοίχοι, συνυφασμένοι με την τοιχογραφία, διαλύθηκαν λόγω διείσδυσης υγρασίας. Το ίδιο το κτίριο ήταν πολύ εύθραυστο για να επιτρέψει οτιδήποτε άλλο εκτός από την ελάχιστη άμεση επέμβαση.
Αφού μελετήθηκε μια σειρά από παραδοσιακές λύσεις, η ομάδα των Lemay και Atelier 21 υπέβαλε μια πειστική πρόταση που ανταποκρινόταν στις ανάγκες του έργου ενώ εισήγαγε μια σύγχρονη όψη. Ένα προσαρμοσμένο περίβλημα από γυαλί και μια διακριτική ατσάλινη κατασκευή που διατηρεί την απαραίτητη θερμοκρασία και υγρασία για τη διατήρηση του κτιρίου.
Οι αδρές γραμμές του κτιρίου παρουσιάζονται σήμερα με λεπτότητα με μια οικολογικά βιώσιμη λύση. Το Grand Théâtre de Québec μπορεί να συνεχίσει να είναι η καρδιά της πόλης χωρίς να πειράξει κανένας τίποτα για τα επόμενα πενήντα χρόνια, μετά από πέντε χρόνια έρευνας, ανάπτυξης και σχολαστικής εργασίας.
