ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑ ΤΡΑΜΠ

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου Facebook Twitter
Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον - Self Portrait Suspended I (2004)
2

Μια έκθεση σε μια έρημη λονδρέζικη αποβάθρα που επιμελήθηκε το 1988 ο νεαρός τότε Ντέμιαν Χιρστ, όταν ήταν ακόμα σπουδαστής, σηματοδότησε τη γέννηση ενός νέου καλλιτεχνικού κινήματος. Η έκθεση περιλάμβανε δουλειές φίλων και συνομηλίκων του, που έγιναν γνωστοί ως οι Νέοι Βρετανοί Καλλιτέχνες.

Την άτυπη αυτή "κλίκα" συνέδεε το στοιχείο της πρόκλησης στη δουλειά τους. Ενδεικτικό θεωρείται το διάσημο έργο του Χιρστ, The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living (1991) με τον κομματιασμένο καρχαρία βυθισμένο σε φορμαλδεϋδη. Μια από τις καλλιτέχνιδες αυτής της γενιάς ήταν η Σαμ Τέιλορ-Γουντ που εργαζόταν πρωτίστως ως φωτογράφος και video artist. Με τα πιο γνωστά της έργα, Killing Time και Travesty of a Mockery, εξερευνούσε τη σεξουαλικότητα, φτάνοντας μέχρι τις υποψηφιότητες των βραβείων Τέρνερ το 1998. 17 χρόνια μετά, η ίδια καλλιτέχις που άλλαξε το επώνυμό της το 2012 όταν παντεύτηκε τον κατά 23 χρόνια μικρότερό της, ηθοποιό Άαρον Τζόνσον (ο οποίος επίσης μετονομάστηκε σε Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον), βρίσκεται στο προσκήνιο ως σκηνοθέτις πλέον της κινηματογραφικής μεταφοράς του παγκόσμιου εκδοτικού φαινομένου της Ε.Λ. Τζέιμς, 50 Αποχρώσεις του Γκρι.

  

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου Facebook Twitter
Ντέμιαν Χιρστ - The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living (1991)

 

Υπό μια έννοια, η σειρά των συγκεκριμένων βιβλίων έχει διχάσει τόσο όσο κι εκείνοι οι καλλιτέχνες κάποτε. Δικηγόροι που ασχολούνται με την ενδοοικογενειακή βία την έχουν χαρακτηρίσει "οδηγό για σεξουαλικούς βασανισμούς", κριτικοί λογοτεχνίας τη θεωρούν άοσμη αλλά ταυτόχρονα χυδαία, ωστόσο έχουν γραφτεί και εγκωμιαστικά σχόλια που κάνουν λόγο για "βατά έργα που εισάγουν την σαδομαζοχιστική κουλτούρα στη σφαίρα του μέινστριμ". Όπως και να'χει, η ταινία είναι σίγουρα μια από τις πιο αναμενόμενες της χρονιάς. Όμως γιατί μια καλλιτέχνις που έχει αγγίξει το βραβείο Τέρνερ, να βρεθεί στα σκηνοθετικά ηνία ενός τέτοιου πρότζεκτ;

 

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου Facebook Twitter
Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον - Self Pietà (2001)

 

Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον"Ήθελα να ανακαλύψω γιατί έγιναν φαινόμενο αυτά τα βιβλία. Σε πρώτη ανάλυση, το 50 Shades of Grey φαντάζει ένα πολύ σκοτεινό και ενήλικο παραμύθι. Δεν είχα δει προηγουμένως κάτι αντίστοιχο στον κινηματογράφο, οπότε ένιωσα σαν να βρίσκομαι σε μια νέα πραγματικότητα, πράγμα που με εξίταρε οπτικά" εξηγεί η Τέιλορ-Τζόνσον στο Time.

 

Θεματικά, πρόσφατες φωτογραφικές δουλειές της καλλιτέχνιδας, όπως τα Bound, Self Portrait Suspended και Escape Artist, ταιριάζουν με το πνεύμα της ταινίας, αφού άπτονται του κόσμου του S&M. Η ταινία βέβαια δεν αποτελεί την πρώτη της απόπειρα στον κινηματογράφο. Το Nowhere Boy του 2009 παρουσίαζε τα νεανικά χρόνια του Τζον Λένον και συνάντησε ευρεία αποδοχή. Η ίδια θεωρεί ότι εκείνη η ταινία ετοίμασε το έδαφος για αυτό που θα ακολουθούσε. Νωρίτερα, είχε συμμετάσχει στην ανθολογία ταινιών μικρού μήκους Destricted, που εξερευνούσε τα όρια μεταξύ τέχνης και πορνογραφίας. Μεγάλα ονόματα όπως οι Μαρίνα Αμπράμοβιτς, Μάθιου Μπάρνι, Λάρι Κλαρκ και Γκασπάρ Νοέ είχαν δώσει ταινίες τους στο πρότζεκτ και το Death Valley της Τέιλορ-Τζόνσον παρουσίαζε έναν άνδρα να αυνανίζεται στην έρημο (προσοχή, NSFW περιεχόμενο):

 


 

"Όταν περνούσα από οντισιόν για το 50 Shades of Grey, με ρώτησαν από την παραγωγή πώς θα αντεπεξέλθω στο τεράστιο fan base των βιβλίων, αφού δεν έχω αντιμετωπίσει κάτι παρόμοιο στο παρελθόν. Και τους απάντησα ότι έχω ζήσει κάτι ανάλογο μια και η προηγούμενή μου ταινία ήταν για έναν από τους Beatles" περιγράφει η σκηνοθέτις. Για το 50 Shades, η δούλεψε στενά με τον επι χρόνια συνεργάτη της, διευθυντή φωτογραφίας Σίμους ΜακΓκάρβι, αλλά και με την ίδια τη συγγραφέα του βιβλίου. "Είχαμε κοινές απόψεις, όμως υπήρχαν φορές που διαφωνήσαμε έντονα. Δεν θα έλεγα πως είναι ό,τι πιο εύκολο για έναν καλλιτέχνη με ισχυρό όραμα, να έχει από πάνω του κάποιον εξίσου ισχυρογνώμονα".

 

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου Facebook Twitter
Οι πρωταγωνιστές του 50 Shades of Grey, Ντακότα Τζόνσον και Τζέιμι Ντόρναν, φωτογραφημένοι στο Chateau Marmont του Λος Άντζελες για το Time

 

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου Facebook Twitter
Ντακότα Τζόνσον

 

Η ίδια ξεκαθαρίζει ότι η στροφή της στον μέινστριμ κινηματογράφο δεν σηματοδοτεί το τέλος της καριέρας της ως φωτογράφου. "Όταν δουλεύω πάνω σε μια ταινία, πρόκειται για μια πιο συνεργατική εμπειρία. Όταν φωτογραφίζω, απαντώ σε ερωτήσεις που θέτει ο ίδιος μου ο εαυτός. Ως φωτογράφος είμαι πιο αυτόνομη. Ωστόσο, και στο κινηματογραφικό σετ προσπαθώ να τραβάω αρκετές φωτογραφίες και να έχω μαζί τις μηχανές μου όσο πιο συχνά γίνεται".

 

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου Facebook Twitter
Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον - Bram Stoker's Chair I

 

Πώς μια φωτογράφος ανέλαβε τη σκηνοθεσία ενός παγκόσμιου φαινομένου Facebook Twitter
Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον - Escape Artist (Pink and Red, 2008)

 

Δείτε παρακάτω ένα βίντεο για τη φρενίτιδα που έχει προκαλέσει στις γυναίκες το βιβλίο, με μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις που έδωσε παλιότερα η Ε.Λ. Τζέιμς στο Time:

 

 

2

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑ ΤΡΑΜΠ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Anthea Sylbert

Pulp Fiction / Anthea Sylbert (1937-2024): Η πολιτογραφημένη Σκιαθίτισσα ενδυματολόγος του Χόλιγουντ

Η σημαντικότατη Αμερικανίδα ενδυματολόγος του Πολάνσκι και κορυφαίων σκηνοθετών του κινηματογράφου απογοητεύθηκε νωρίς και βρήκε τις ρίζες της μακριά από τη βολή του Χόλιγουντ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Σέλεϊ Ντιβάλ (1949-2024): Η πιο ασυνήθιστη ηθοποιός του αμερικανικού κινηματογράφου

Απώλειες / Σέλεϊ Ντιβάλ (1949-2024): Η πιο ασυνήθιστη ηθοποιός του αμερικανικού κινηματογράφου

Μούσα του Άλτμαν και Όλιβ του Ποπάι, πιο γνωστή ως η γυναίκα που απέφυγε ασθμαίνοντας το τσεκούρι του Νίκολσον στη «Λάμψη» του Κιούμπρικ, η Σέλεϊ Ντιβάλ έγραψε αθόρυβα ιστορία με τα παιδικά προγράμματα που επιμελήθηκε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η προφητική ετεροτοπία του Κλιντ Ίσγουντ

Pulp Fiction / Η προφητική ετεροτοπία του Κλιντ Ίσγουντ

Μισάνθρωπος και επιτιμητικός; Ή ο πιο αναπάντεχα cool τύπος της Βόρειας Καλιφόρνιας που λατρεύει την τζαζ, συντονίζει έναν πρότυπο δήμο και φτιάχνει σοφιστικέ δράματα με αυτόν τον σταράτο τρόπο του να κόβει στη μέση τα περιττά και να εστιάζει στο πρόβλημα;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιώργος Τσιαντούλας, ηθοποιός, σκηνοθέτης

Οι Αθηναίοι / «Γελάτε γιατί χανόμαστε, κάντε σεξ, ταξιδέψτε, διαβάστε και φάτε, φάτε, φάτε»

Ο πολυσυζητημένος πρωταγωνιστής της ταινίας «Το καλοκαίρι της Κάρμεν», Γιώργος Τσιαντούλας, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ζει στο Παγκράτι, διατηρεί θεατρική ομάδα στα Τρίκαλα, έχει παίξει σε παραστάσεις του Ρομέο Καστελούτσι και του Δημήτρη Παπαϊωάννου και τα πιο ριψοκίνδυνα πράγματα που έχει κάνει είναι «γαστρονομικοί συνδυασμοί σε λάθος στιγμή και λάθος ώρα».
M. HULOT
Αντίνοε, θυμάσαι την πρώτη ταινία που είδες σε θερινό;

Pulp Fiction / Αντίνοε, θυμάσαι την πρώτη ταινία που είδες σε θερινό;

Ο αγαπημένος ηθοποιός Αντίνοος Αλμπάνης συζητά με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο και μοιράζεται τις πιο ωραίες αναμνήσεις του από τα θερινά σινεμά, τις ταινίες που είδε εκεί και δεν θα ξεχάσει ποτέ, αλλά και το πώς επιλέγει να μετατρέψει μία καθημερινή στιγμή σε ξεχωριστή εμπειρία, με αφορμή τη νέα τηλεοπτική καμπάνια της Fischer, στην οποία και πρωταγωνιστεί.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

2 σχόλια
Προσωπικά πιστεύω ότι το πρόβλημα το έχει όποιος διαβάζει αυτά τα βιβλία, όχι η συγγραφέας του. Εξάλλου, ας μην ξεχνάμε τον τρόπο που δημοσιεύτηκε και το πώς έγινε τόσο δημοφιλές μόνο ως ebook χωρίς ουσιαστικά να προωθηθεί (πριν αγοράσει η Vintage τα δικαιώματα). Επίσης, θα σας απαντήσω στο γιατί το έκανε: 'A Machiavellian part of me thinks if this is successful, it affords me the freedom and the power to make something on my own terms, later on.' Freeing herself from decision by committee, no doubt" - από συνέντευξή της στο περιοδικό Red, τεύχος Μαρτίου. Δυστυχώς κάπως έτσι γυναίκες σκηνοθέτιδες μπορούν να τραβήξουν την προσοχή, ασχέτως τις περγαμηνές τους.
Μπορει να ειμαι λιγο off topic, αλλα επειδη βγαινει η ταινια πρεπει ΟΛΟΙ να διαβασετε μια πολυ ενδιαφερουσα κριτικη για το βιβλιο:http://www.georgakopoulos.org/work/reviews/50-shades-of-grey/Λεει ολη την αληθεια!