Η ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ Φεστιβάλ Βενετίας στον χάρτη των σημαντικών ραντεβού του παγκόσμιου σινεμά συνέβη το 2013, τότε που ο πρόεδρος Αλμπέρτο Μπαρμπέρα έπεισε Warner και Κουαρόν πως το «Gravity» χρειάζεται το φεστιβάλ και το φεστιβάλ το «Gravity», το οποίο ξεκίνησε από αβέβαιο και ακριβό ρίσκο και κατέληξε σε ολοσχερή θρίαμβο, με Όσκαρ και έσοδα, και για το φεστιβάλ σήμανε μια σειρά ετήσιων επιλογών που δημιουργούν ωραίο ή σκέτο θόρυβο, προϋπαντώντας italo-κομψά τη σεζόν, καθώς και μια θεαματική εγγύηση για τον θεσμό που πρόσφατα η «Vogue» χαρακτήρισε «cool μεγαλύτερο αδελφό των Καννών», μιας και προηγείται χρονολογικά.
Μετά την περσινή επέτειο των 80 χρόνων, που θόλωσε από την απουσία μεγάλων ονομάτων εξαιτίας της διπλής χολιγουντιανής απεργίας, φέτος θα είναι όλες και όλοι εδώ, με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής την Ιζαμπέλ Ιπέρ, που δήλωσε πως τα φεστιβάλ σώζουν το σινεμά – και μάλλον έχει δίκιο.
Μετά την περσινή επέτειο των 80 χρόνων, που θόλωσε από την απουσία μεγάλων ονομάτων εξαιτίας της διπλής χολιγουντιανής απεργίας, φέτος θα είναι όλες και όλοι εδώ, με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής την Ιζαμπέλ Ιπέρ.
Το ελληνικό ενδιαφέρον είναι διπλό: εκτός από το «Harvest» της Αθηνάς Τσαγγάρη που διεκδικεί Χρυσό Λέοντα, επανέρχεται στο τμήμα Orizzonti με το «Quiet Life» ο Αλέξανδρος Αβρανάς, εμπνεόμενος από το σύνδρομο Child Resignation που πλήττει παιδιά προσφύγων στη Σουηδία, 11 χρόνια μετά το βραβείο σκηνοθεσίας του για το «Miss Violence». Από τις πολλές και ποικίλες συμμετοχές, αυτή είναι η sold out δεκάδα:
Joker, Folie a Deux
Η Lady Gaga, ως «Lee» Quinn, συνοδεύει τον Τοντ Φίλιπς και τον Χοακίν Φίνιξ στην προσπάθειά τους να μην επαναπαυθούν, συνεπώς να μην επαναλάβουν τον βραβευμένο με Χρυσό Λέοντα «Joker» του 2019. Η (όχι και τόσο εξωφρενική, αν το καλοσκεφτούμε) ιδέα να το γυρίσουν σε μιούζικαλ ενέχει ένα κάποιο ρίσκο, αλλά, όπως διατυμπανίζουν και οι ίδιοι, αυτό ακριβώς επιδιώκουν στην ταινία του φεστιβάλ.
From Darkness to Light
Ένας από τους μεγαλύτερους και πιο αληθινούς αστικούς μύθους στην ιστορία του σινεμά είναι πως ο Τζέρι Λιούις είχε γυρίσει το 1972 –και μάλιστα με φιλοδοξίες Χρυσού Φοίνικα– μια κωμωδία για το Ολοκαύτωμα, πολύ πριν από τον Ρομπέρτο Μπενίνι, τόσο μνημειωδώς άστοχη, που απαξάπαντες οι ολίγοι άτυχοι που την είδαν, έστω και τμηματικά, αισθάνθηκαν φρίκη ή προσβολή και τον συμβούλευσαν να την εξαφανίσει, πράγμα που έκανε, δωρίζοντας μια κόπια στην αμερικανική Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με τον αυστηρό όρο να συναντήσει το κοινό της μόνο μετά το 2025. Έναν χρόνο πριν, οι ντοκιμαντερίστες Λιούρι και Φίντλερ συγκέντρωσαν ανέκδοτο υλικό του «The Day the Clown Died» και μας προθερμαίνουν στο «From Darkness to Light».
Maria
Μετά την «Τζάκι» και την (Νταϊάνα) «Σπένσερ», η Κάλλας κλείνει τη γυναικεία τριλογία του Πάμπλο Λαραΐν, μάστερ των ιμπρεσιονιστικών βιογραφιών – είχε προηγηθεί ο Νερούδα. Η Αντζελίνα Τζολί, που μόνο κατά φαντασίαν μοιάζει με την Ελληνίδα ντίβα, καλείται να αποδώσει τη μέλανα ψυχή των τελευταίων της χρόνων, στο Παρίσι της απομόνωσης και της απώλειας.
The Brutalist
Ο Μπρέιντι Κορμπέτ, κάποτε ηθοποιός και εκλεκτικός σκηνοθέτης, έχει αγγίξει κάποιες καλλιτεχνικές χορδές, αν και δεν έχει φτάσει στο κοινό του σινεμά – κοινώς, παραμένει ένας άγνωστος με όραμα. Το πιθανό μεγαλύτερό του break, μετά το «Vox Lux», μπορεί να έρθει με το «Brutalist», το σινεμασκόπ, σχεδόν τετράωρο πορτρέτο ενός εμιγκρέ (Έιντριαν Μπρόντι) σε μια υπόθεση που θυμίζει το «Fountainhead» της Ραντ.
Babygirl
Η Νικόλ Κίντμαν δεν είχε ποτέ πρόβλημα με το φλερτ της μυθοπλασίας με τα ταμπού, και το φλερτ γενικώς. Στο «Babygirl» είναι στέλεχος και τα φτιάχνει με τον δόκιμο Χάρις Ντίκινσον, που κάτι έμαθε από τις συνέπειες μιας εξουσιαστικής σχέσης στο «Τρίγωνο της Θλίψης». Σκηνοθετεί η Ολλανδή Χαλίνα Ρέιν.
The Room Next Door
Σαν φυσική συνέχεια της επεισοδιακής σχέσης των Αλμπέρτο και Σαλβαδόρ στο «Πόνος και Δόξα» περιγράφει η πρωταγωνίστρια του «The Room Next Door», Τίλντα Σουίντον, την επανασύνδεση φιλενάδων σε γυναικεία εκδοχή. Αγγλόφωνο ντεμπούτο μεγάλου μήκους για τον Πέδρο Αλμοδόβαρ.
Queer
Αν μια ερμηνεία ακούγεται για Όσκαρ στο φετινό φεστιβάλ, αυτή είναι του Ντάνιελ Κρεγκ. Ο Τζέιμς Μποντ τρέχει πίσω από έναν νεαρό άνδρα στη μεταφορά του «Queer» του Μπάροουζ από τον Λούκα Γκουαντανίνο. Μετά τον εραστή του Φράνσις Μπέικον στο «Η Αγάπη είναι ο Διάβολος», τον δολοφόνο και παρ' ολίγον βιαστή στη φαντασία του Καπότε στο «Infamous», και βέβαια τον επιθεωρητή Μπενουά Μπλαν στα «Knives Out», ο Κρεγκ δείχνει πολύ άνετος σε γκέι χαρακτήρες.
Wolfs
16 χρόνια είχαν να συναπαντηθούν στη μεγάλη οθόνη ο Τζορτζ Κλούνι με τον Μπραντ Πιτ, και στο «Wolfs», που στην Ελλάδα θα προβληθεί μόνο στην AppleTv και όχι στις αίθουσες, παίζουν τους μοναχικούς fixers που αναγκάζονται να συνεργαστούν απρόθυμα, δίνοντας τον ορισμό της λυκοφιλίας. Μετά τη φωτογράφισή τους για το «GQ», θα γίνουν η χαρά των φωτογράφων στο Lido.
Harvest
Στην περσινή συνέντευξη Τύπου για το «Dogman», ο πρωταγωνιστής Κάλεμπ Λάντρι Τζόουνς μιλούσε με βαριά σκοτσέζικη προφορά, εξηγώντας πως βρισκόταν στη method ζώνη του ρόλου του στο «Harvest», μεταφορά του μεσαιωνικού δράματος του Τζιμ Κρέις από την Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη, η οποία επιστρέφει στη Βενετία 14 χρόνια μετά το βραβευμένο για την ερμηνεία της Αριάν Λαμπέντ «Attenberg».
Kill The Jockey
Μετά τον γκέι δολοφόνο με το αγγελικό πρόσωπο, ένας μαφιόζος θέλει οπωσδήποτε να σκοτώσει έναν ούτως ή άλλως προβληματικό αναβάτη που του σκότωσε το πανάκριβο άλογο: μετά το «El Angel», άλλο ένα θρίλερ αιματηρών μπελάδων και αδύναμων χαρακτήρων από τον Αργεντινό Λουίς Ορτέγκα.
