ΤΟ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΕΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ φεστιβάλ της πρωτεύουσας, που στο παρελθόν είχε καλεσμένους ονόματα όπως ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο Κρίστοφερ Λι και ο Κεν Λόουτς, επιστρέφει και φέτος, με ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει, πέρα από το σύνηθες διαγωνιστικό ευρωπαϊκών ταινιών, αφιερώματα στον Κλοντ Σοτέ, στον Τζον Κασσαβέτη, στον Ρότζερ Κόρμαν, στην Μπέτυ Λιβανού, στον Στέλιο Χαραλαμπόπουλο, στον Κάφκα και σε ταινίες σχετικές με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών. Θα έχει, επίσης, τη Βαλέρια Γκολίνο ως επίσημη προσκεκλημένη (σ.σ. στην προβολή της ταινίας «Εγώ σου το ‘χα πει» στις 23/11), masterclass από τον διευθυντή φωτογραφίας Γιώργο Αρβανίτη και πολλές ακόμα παράλληλες εκδηλώσεις. Ταινία έναρξης είναι το «Quiet Life» του Αλέξανδρου Αβρανά, ταινία λήξης το «Sarah Bernhardt: La Divine» του Γκιγιόμ Νικλού.
Το φεστιβάλ διεξάγεται από 21 ως 27 Νοεμβρίου στις αίθουσες Τριανόν, Newman και Studio. Εμείς, αντί αναπαραγωγής του δελτίου Τύπου, επιλέξαμε δέκα προβολές που πιστεύουμε ότι αξίζει να παρακολουθήσετε.
The Fall of the House of Usher
Πιθανότατα το διαμάντι του στέμματος από τον κύκλο κινηματογραφικών μεταφορών έργων του Έντγκαρ Άλαν Πόε υπό την επίβλεψη του θρυλικού Ρότζερ Κόρμαν, με τις ρωγμές στο σπίτι να συμβολίζουν εκείνες στην οικογενειακή σχέση των οικοδεσποτών του, με σκηνογραφία καμωμένη με επιμέλεια δυσεύρετη στις μέρες μας, ενδεχομένως και σε εκείνες τις μέρες, με οικονομία ζηλευτή, αλλά και με την αξιοζήλευτη αρετή των καλύτερων b-movies, όπου αν ξύσεις το κάδρο, βρίσκεις από κάτω ολόκληρο σημειολογικό θησαυρό.
The Killers
Αν και στη σκιά της ταινίας του Ρόμπερτ Σιόντμακ, το ριμέικ του Ντον Σίγκελ εισάγει ένα στυλιζάρισμα κι ένα αμοραλιστικό πρότυπο που θα μεσουρανούσε στο σινεμά των ‘70s και θα υιοθετούσαν ο Ταραντίνο και οι επίγονοί του στο μέλλον. Ταυτόχρονα αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον δείγμα της παράλληλης φιλμογραφίας του Τζον Κασσαβέτη, εκείνης όπου πρόσφερε το υποκριτικό ταλέντο του σε άλλους δημιουργούς – εδώ η ερωτική εμμονή του χαρακτήρα μεταφράζεται σε μεταβολή της κινησιολογίας, σε ένα σκέβρωμα και μια σταδιακή απώλεια της σιγουριάς και της άνεσης.
Le Choses de la Vie
Στο συναρπαστικό μελόδραμα του Κλοντ Σοτέ, που έχει ευλογηθεί με το συγκινητικότερο μουσικό θέμα του Φιλίπ Σαρντ, ένας άνδρας έχει αυτοκινητιστικό ατύχημα. Στα τελευταία του λεπτά περνά μπροστά από τα μάτια του όχι ακριβώς όλη του η ζωή, μα εκείνα που επέλεξε να κρατήσει σαν φυλαχτό και σαν κατάρα. «Les choses de la vie», όπως λέει κι ο τίτλος. Η ιδιαίτερη αφηγηματική δομή –επιστρέφουμε διαρκώς στο ατύχημα– και η παρουσία της Ρόμι Σνάιντερ κάνουν το φιλμ ακόμα πιο ξεχωριστό.
A Woman Under the Influence
Yπάρχουν ερμηνείες και, έπειτα, υπάρχει κι αυτό που κάνει και η Τζίνα Ρόουλαντς στο «Μια γυναίκα εξομολογείται», που ξεπερνά τα όρια της υποκριτικής και σε κάνει να αναρωτιέσαι αν μπόρεσε να είναι ποτέ ξανά η ίδια μετά από κάτι τέτοιο. Θα πιάσεις αρκετές φορές τον εαυτό σου να ζητά βοήθεια κατά τη διάρκεια αυτού του κασσαβετικού φιλμικού άθλου, που μοιάζει να μη χωρά σε είδη, να αψηφά φιλμικές ταυτότητες, όπως ακριβώς η ηρωίδα του ασφυκτιά εντός των ρόλων που καλείται να υποδυθεί σε καθημερινή βάση.
After Hours
Αρμοστά τοποθετημένο στο καφκικό αφιέρωμα του φεστιβάλ, κοενικό πριν τους Κοέν και με διαφορά η πιο παιχνιδιάρικη ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε, το «After Hours» είναι επηρεασμένο από την αισθητική της εποχής και εκτυλίσσεται σε μια Νέα Υόρκη που μοιάζει με λαβύρινθο, υποσχόμενο δώρα στο τέλος – αν καταφέρεις να βγεις από αυτόν. Θα μπορούσε να ιδωθεί ως ο δικός του «Μάγος του Οζ» αλλά και σαν προσπάθεια του ίδιου να αποφύγει τις εκτός σινεμά εξαρτήσεις του, που ειρωνικά μοιάζουν να αποτελούν πηγή έμπνευσης όσων συμβαίνουν στη μεγαλύτερη διάρκεια.
Mανία
Ίσως ο «Ξαφνικός Ερωτας» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου να είναι η προφανής (και η πιο must) επιλογή από το αφιέρωμα στην Μπέτυ Λιβανού, ωστόσο η «Μανία» του Γιώργου Πανουσόπουλου προβάλλεται σπάνια. Υπό τους μεθυστικούς ήχους του Νίκου Ξυδάκη, τα σώματα γίνονται ένα με το φυσικό τοπίο και ο Έλληνας δημιουργός προσθέτει ακόμα μια ψηφίδα σε ένα έργο που ανέδειξε επιτυχημένα τον ερωτισμό ως αναπόσπαστο στοιχείο της φύσης (μας).
Λαϊκοί Βάρδοι – Στιγμές από τη ζωή τους και τη ζωή μας
Nτοκιμαντέρ αφιερωμένο στον Πάνο Γεραμάνη αλλά και στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Γνωστές και άγνωστες ιστορίες του πενταγράμμου, όπως προέκυψαν από τις συνομιλίες του με τους εργάτες και τους πρωτοπόρους του είδους, μέσα από την ιστορική εκπομπή του «Λαϊκοί Βάρδοι». Ένα συγκινητικό ντοκουμέντο το οποίο δικαιούται λαϊκό προσκύνημα.
Africa Star
Eλάχιστοι Κύπριοι δημιουργοί επιλέγουν να γυρίσουν ταινία στην κυπριακή διάλεκτο, ακόμα λιγότεροι είναι εκείνοι που δεν δραστηριοποιούνται στο αμιγώς λαϊκό θέαμα. Το ασπρόμαυρα φωτογραφημένο και αφηγηματικά φιλόδοξο «Africa Star» ακολουθεί τρεις γενιές Κύπριων γυναικών και μας έρχεται με θετικά σχόλια από τα (λιγοστά) μέρη που προβλήθηκε μέχρι στιγμής.
Close your Eyes
Πέρα από εκείνη του Χαγιάο Μιγιαζάκι, υπήρξε ακόμα μία μεγάλη επιστροφή μέσα στο 2023, αυτή του Βίκτορ Ερίθε, δημιουργού μιας από τις καλύτερες ταινίες που κοίταξαν τον κόσμο μέσα από το παιδικό βλέμμα, του «Πνεύματος του Μελισσιού», και του «El Sur». Δυστυχώς, οι καιροί είναι αδίστακτοι απέναντι σε δημιουργούς μη σοσιαλμιντιακά φιλικούς, ευτυχώς οι ταινίες μένουν και περιμένουν να ανακαλυφθούν – κι αυτή εδώ μόνο στη σκοτεινή αίθουσα μπορεί να βιωθεί σωστά και απερίσπαστα.
Το 37ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου διεξάγεται 21-27/11 στις αίθουσες Τριανόν, Νewman και Studio. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τη σελίδα του φεστιβάλ.
