Χρυσές Σφαίρες: Η προγραφή του Μπράιαν Σίνγκερ;

Χρυσές Σφαίρες: Η προγραφή του Μπράιαν Σίνγκερ; Facebook Twitter
1

Κάνοντας την έκπληξη, το Bohemian Rhapsody νίκησε σε δύο σημαντικές κατηγορίες το A Star is Born, την αντίπαλή του μουσική βιογραφία, στην κατηγορία του καλύτερου δραματικού φιλμ και αντίστοιχα του ηθοποιού σε πρωταγωνιστικό ρόλο, στη χτεσινή απονομή των βραβείων των ανταποκριτών ξένου Τύπου του Χόλιγουντ.

Όσοι γνωρίζουν, περίμεναν πώς θα στριμωχνόταν στις παραδοσιακές ευχαριστίες ο άσωτος, επί ένα χρόνο άφαντος, σκηνοθέτης του 80% της ταινίας πάνω στη ζωή και το έργο του τραγουδιστή των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι, Μπράιαν Σίνγκερ.

Από πέρυσι είχαν ακουστεί δυσάρεστα νέα από το γύρισμα: ο Σίνγκερ αργούσε να εμφανιστεί στο πλατό και όποτε αναλάμβανε δουλειά, κουραζόταν γρήγορα και αποχωρούσε, επικαλούνταν συνεχώς οικογενειακά προβλήματα, και πάθαινε κρίσεις πανικού, για να τον αντικαταστήσει ο διευθυντής φωτογραφίας του και να βγάλει τη μέρα.

Τα ίδια είχαν επαναληφθεί και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του X-Men Apocalypse, πράγμα που ανάγκασε το αφεντικό του στούντιο να προειδοποιήσει τον Σίνγκερ πριν από την έναρξη του Bohemian να μην παραβεί τους κανονισμούς, να είναι συνεπής και να κάνει σωστά τη δουλειά του, αν δεν ήθελε να απομακρυνθεί.

Στις Χρυσές Σφαίρες, ο Σίνγκερ δεν παρευρισκόταν στο τραπέζι της ταινίας, ως είθισται στην καθιστή απονομή. Για πρώτη φορά μια ταινία γιορτάστηκε τόσο εμφατικά και ο αναγραφόμενος ως δημιουργός της δεν αναφέρθηκε καθόλου, σαν να μην ενεγράφη ποτέ στο DNA της.

Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο η Fox προχώρησε στη συγκεκριμένη επιλογή δημιουργού, όταν η αποχρώσα ένδειξη είχε δημιουργήσει προηγούμενο και μάλιστα κακό. Κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά, αλλά το γεγονός πως ο Σίνγκερ είχε καλό track record με τις προηγούμενες δουλειές τους, δηλαδή είχε «βγάλει λεφτά» με τις ταινίες του, ίσως υπολογίστηκε ως ελαφρυντικό για μια δεύτερη ευκαιρία.

Η δεύτερη απορία αφορά τη σεξουαλική συμπεριφορά του Σίνγκερ: με εκκρεμές το ξεμπρόστιασμα για κατηγορίες βιασμού, ο σκηνοθέτης που παλιότερα είχε απαλλαγεί από άλλες κατηγορίες παρενόχλησης ανηλίκων, και μάλιστα σε οντισιόν, θα έπρεπε λογικά να είχε θεωρηθεί απαγορευτικός για ένα μεγάλο studio, ειδικά σε μια εποχή που ακόμη και μη εντελώς στοιχειοθετημένη συμπεριφορά τέτοιας έκτασης δεν περνά απαρατήρητη και δεν αντισταθμίζεται από το αποδεδειγμένο ταλέντο.

Όταν τελικά απολύθηκε από το σετ του Bohemian Rhapsody, κάποιοι συνέδεσαν την κίνηση με πιθανές κατηγορίες, και όχι με αντιεπαγγελματική συμπεριφορά. Τον Σεπτέμβριο της περασμένης χρονιάς, ένα δημοσίευμα του Esquire έβγαλε στο φως τις κατηγορίες βιασμού και οι ηθοποιοί, σε άλλον τόνο, μίλησαν εύγλωττα για ταραγμένο γύρισμα. Ο Ράμι Μάλεκ ηρωοποιήθηκε, στην προσπάθειά του να κρατήσει αναμμένη τη φλόγα της ταινίας που έκανε χρόνια να έρθει στο πανί.

Κάπου μάλιστα διάβασα πως το καστ μαζεύτηκε για να αποφασίσει πώς θα πορευτεί και όλοι μαζί χτύπησαν την πόρτα των προϊσταμένων, ζητώντας άμεση αντικατάσταση. Ο Ντέξτερ Φλέτσερ προσελήφθη ως πυροσβέστης/τροχονόμος και ολοκλήρωσε τα γυρίσματα. Λόγω των κανονισμών της ένωσης σκηνοθετών, ωστόσο, η ταινία χρεώθηκε κανονικά στον Σίνγκερ, αλλά στις συνεντεύξεις, ούτε φωνή ούτε ακρόαση από τον Αμερικανό.

Χρυσές Σφαίρες: Η προγραφή του Μπράιαν Σίνγκερ; Facebook Twitter
Το team του «Bohemian Rhapsody» επί σκηνής παραλαμβάνει τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας. Φωτο: Paul Drinkwater/Getty Images

Στις Χρυσές Σφαίρες, ο Σίνγκερ δεν παρευρισκόταν στο τραπέζι της ταινίας, ως είθισται στην καθιστή απονομή. Για πρώτη φορά μια ταινία γιορτάστηκε τόσο εμφατικά και ο αναγραφόμενος ως δημιουργός της δεν αναφέρθηκε καθόλου, σαν να μην ενεγράφη ποτέ στο DNA της.

Η απάλειψή του ξεπερνά ακόμη και τις κλασικές δικαστικές διαμάχες ή οικονομικές αντεγκλήσεις που μπορεί να έχει μια εταιρεία από τον εναγόμενο και ακουμπά τη σφαίρα της ντροπής. Ο συνδυασμός ενός ανεύθυνου, όπως υποστηρίζουν χωρίς να το κραυγάζουν οι εμπλεκόμενοι στο Bohemian Rhapsody, με τον ηθικό σπίλο που κρέμεται πάνω από εξωκινηματογραφικές του δράσεις, τον τοποθέτησαν στη ζώνη του λυκόφωτος.

Όπως το Roma κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας για τον Κουαρόν αλλά απουσίαζε από την κατηγορία της ταινίας, για καθαρά τυπικούς λόγους που αφορούν τους κανονισμούς των Golden Globes, έτσι και το Bohemian Rhapsody μοιάζει να αυτοσκηνοθετήθηκε ή να υπονοείται πως σε κάποιες περιπτώσεις οι ταινίες που έχουν ένα δικό τους μοτέρ δεν χρειάζονται απαραίτητα έναν σκηνοθέτη για να υλοποιηθούν – μια παλιά χολιγουντιανή θεωρία που ήθελε να ανατρέψει την αντίθετη ευρωπαϊκή εμμονή περί σινεμά του δημιουργού, λογίζοντας τους σκηνοθέτες ως ικανούς, ειδικούς υπαλλήλους.

Ο Σίνγκερ, χωρίς να προδώσει συντεταγμένες, προθέσεις ή διαθέσεις, απάντησε με μια φωτό από τον προσωπικό του λογαριασμό. Απεικονίζεται, πλάτη, να σκηνοθετεί τον Μάλεκ σε μια σκηνή από την ταινία και από κάτω ευχαριστεί μόνο τα μέλη του ξένου Τύπου για την επιλογή τους.

Στα χαρτιά, η ταινία είναι δική του. Αυτός την προθέρμανε, ήθελε πολύ να είναι ζωτικό κομμάτι της, και για λόγους που μόνο εκείνος γνωρίζει, ψυχολογικούς ή άλλους, δεν κατάφερε να τερματίσει μαζί με τους συναδέλφους του. Οι υπόλοιποι έχουν τελείως διαφορετική άποψη.

Με το βλέμμα πλέον στραμμένο προς τα Όσκαρ, οι Σφαίρες εκτόπισαν το μεγάλο τους φαβορί, το A Star is Born, βάζοντας στο παιχνίδι το Bohemian Rhapsody, που εξαιτίας του σκηνοθέτη, εκτός από μια σχετική γκρίνια για τις σκηνές που δεν είχαν μουσική και παράσταση, δεν πολυσυζητούνταν για άλλα βραβεία πέρα από εκείνο της ερμηνείας για τον Μάλεκ.

Οθόνες
1

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

10 επιλογές από το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5-15/3)

Οθόνες / 10 ταινίες που ξεχωρίσαμε από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τιμά με Χρυσό Αλέξανδρο τον Μπιλ Μόρισον και τη Βουβούλα Σκούρα, υποδέχεται τη Ζιλιέτ Μπινός και ξεδιπλώνει ένα πλούσιο πρόγραμμα με αφιερώματα, διεθνείς συμμετοχές και δυνατές ιστορίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κώστας Μπακιρτζής: «Στα λερωμένα καθίσματα και στους τοίχους του Βίλμα έχουν αποτυπωθεί ιστορίες έρωτα και πάθους»

Οθόνες / «Τα λερωμένα καθίσματα του "Βίλμα" λένε ιστορίες έρωτα και πάθους»

Οι Κώστας Μπακιρτζής και Κωστής Σταμούλης μιλούν για τον τελευταίο κινηματογράφο ερωτικών ταινιών λίγο πριν από την πρεμιέρα της ταινίας «Βίλμα: Το τελευταίο αντίο» στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Culture / Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Παρότι εμφανίστηκε στην οθόνη για λιγότερο από τρία λεπτά, η ερμηνεία της Elsa Lanchester άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, ενώ η ίδια έζησε μια αντισυμβατική, μποέμ ζωή στο Λονδίνο και το Χόλιγουντ του 20ού αιώνα.
THE LIFO TEAM
Οι Callas έφτιαξαν μια DIY οδύσσεια τσέπης

Οθόνες / Η νέα ταινία των The Callas είναι μια DIY οδύσσεια τσέπης

Με την πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία τους ο Λάκης και ο Άρης Ιωνάς γύρισαν μια ιστορία γυναικείας αλληλεγγύης, περιέργειας και αγάπης για το «ξένο» με χιούμορ, που ξεπερνά τα όρια της παραδοσιακής αφήγησης.
M. HULOT
Είναι ο Τζιμ Κάρεϊ «σπουδαίος ηθοποιός»;

Οθόνες / Είναι ο Τζιμ Κάρεϊ «σπουδαίος ηθοποιός»;

Οι Γάλλοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον Καναδό ηθοποιό. Το απέδειξαν με ένα εγκάρδιο βραβείο Σεζάρ για την καριέρα του, που συνοδεύτηκε από ενθουσιώδες standing ovation, σε μια σάλα που είχε από Ιζαμπέλ Ιπέρ μέχρι Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Το ελληνικό σινεμά στα πάνω του

The Review / «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Μια καλή ταινία

Η οδύσσεια μιας νεαρής ταλαντούχας τζουντόκα που προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το θέμα της ταινίας του Γιώργου Γεωργόπουλου που απέσπασε ήδη θετικά σχόλια όπου έχει προβληθεί. Μιλήσαμε για την ταινία με τον σκηνοθέτη Αργύρη Παπαδημητρόπουλο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες πίσω απ' τις κάμερες

76η Berlinale / Γιατί οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες σκηνοθέτιδες;

Με αφορμή το «Couture», τη νέα ταινία με την Αντζελίνα Τζολί, εντοπίζουμε την τάση Γαλλίδων σκηνοθέτιδων να συνεργάζονται με σταρ του Χόλιγουντ, που αναζητούν μια φρέσκια παρένθεση από το αγγλόφωνο αφήγημα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Από το βιβλίο στην οθόνη»

Οθόνες / Βιβλία που έγιναν ταινίες. Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Μεγάλοι δημιουργοί όπως οι Όρσον Γουέλς, Φρανσουά Τριφό, Μιχάλης Κακογιάννης, Ζιλ Ντασέν και Κώστας Γαβράς ζωντανεύουν βιβλία των Νίκου Καζαντζάκη, Φραντς Κάφκα, Κοσμά Πολίτη και άλλων σπουδαίων λογοτεχνών.
M. HULOT
Frederick Wiseman (1930-2026 : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Αποχαιρετισμοί / Frederick Wiseman (1930-2026) : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Ήρεμος κριτής των θεσμών και ευαίσθητος παρατηρητής συνηθισμένων ανθρώπων, ο Φρέντερικ Γουάϊζμαν παρέδωσε ένα εντυπωσιακό αρχείο θεμάτων με έμφαση σε οικονομικές και πολιτικές συνισταμένες, ξεκινώντας από το χρονικό ενός φρικαλέου ιδρύματος και ολοκληρώνοντας το έργο του με ένα gourmand εστιατόριο!
THE LIFO TEAM
76η BERLINALE: Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

76η Berlinale / Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

Οι αντιδράσεις για την απουσία δέσμευσης του 76oυ Φεστιβάλ Βερολίνου όσον αφορά τον πόλεμο στη Γάζα επισκίασαν τη γυναικεία παρουσία, ιδίως την αξιοπρόσεκτη ερμηνεία της Σάντρα Χιούλερ στην ταινία «Rose».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Robert Duvall

Απώλειες / Ρόμπερτ Ντιβάλ (1931-2026): Η σιωπηλή δύναμη του αμερικανικού σινεμά

O Ρόμπερτ Ντιβάλ ανέδειξε τα χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις της «λευκής» αμερικανικής ψυχής και πήρε Όσκαρ Α' ρόλου, παίζοντας έναν ρημαγμένο μουσικό της κάντρι σε μία από τις πολλές ιδιοφυείς και εξαιρετικά σύνθετες ερμηνείες του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 150 χρόνων;

Μόδα & Στυλ / «Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 180 χρόνων;

Χωρίς ψυχή, παρά την καυτή χημεία μεταξύ Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι, το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ διαβάζεται σαν ένα σύγχρονο μελόδραμα με άπειρα κοστούμια και σουρεαλιστικά σκηνικά.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ

σχόλια

1 σχόλια
Α,ρε Βryan,γιατί μου το κάνεις αυτό; Γιατί με πικραίνεις έτσι; Εσύ,παρέα με τον Christopher McQuarrie,τον Kevin Spacey,τον John Ottman και τον Newton Tomas Siegel,με μάθατε σινεμά πριν από 20 χρόνια,όταν αγόρασα σε βιντεοκασέτα από το περιοδικό Hitech το αριστούργημά σας,Συνήθεις Ύποπτοι. Όλο το καλοκαίρι του 1998,αντί για διακοπές και μπάνια,το πέρασα βλέποντας την εργάρα αυτή και με την βοήθεια της ανάλυσης της Ηλέκτρας Βενάκη,αντελήφθην το μέγεθος του κατορθώματός σας.Εσείς με κάνατε να αγαπήσω το σινεμά μόνο μ' αυτήν την ταινία,την οποία έχω δει αμέτρητες φορές,μεχρι να την καταλαβω πλήρως,όχι πως τα κατάφερα,δηλαδή,είναι τόσο κρυπτογραφημένη! Βλέπεις,καμία άλλη ταινία δεν την έχει φτάσει στην πλοκή,ίσως το rashomon,το pulp fiction,το memento,άντε και το predestination(τί,είναι πολλές;). Εδώ και δύο δεκαετίες προσκυνώ το όραμα,το ταλέντο και την μαεστρία σας,και ματαια περιμένω να τα ξαναδώ σε παρόμοιας φιλοδοξίας και έμπνευσης εγχείρημα(κι όχι σε sequel,όπως αφρόνως φωνάζουν κάποιοι,οι οποίοι,μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί το ανεπανάληπτο του μεγαλείου του μύθου του Kayser Soze).Κι εσύ,Bryan,τι κάνεις αντ' αυτού; όχι μόνο γυρίζεις τη μία μπούρδα μετά την άλλη, μειώνοντας,έτσι,τις ελπίδες μου για καλό σινεμά,αλλά τώρα,ξεσπά και αυτό το σκάνδαλο,που,απ' ό,τι φαίνεται,θα σου στερήσει την καριέρα κι πιθανώς όχι μόνο αυτή. Είναι αποκαρδιωτικό να βλέπω δυο εκ των πέντε βασικών υπευθύνων της τελειότητας των Συνήθων Υπόπτων να σέρνονται-σχεδόν ταυτόχρονα(!)-στα δικαστήρια με τόσο βαριές(not to mention,τις ίδιες!)κατηγορίες.Νοιωθω προδομένος,πως αυτό που μου χάρισαν και αγαπώ τόσο πολύ,δεν ήθελαν στην πραγματικότητα να μου το δωρίσουν,μιας και η πρώτη τους προτεραιότητα ήταν τα ανήλικα αγόρια,κι όχι η δική μου μυσταγωγική μέθεξη στο πνευματικό τους δημιούργημα...Βέβαια,για να είμαι και δίκαιος,αλλά και ολίγον αισιόδοξος για το μέλλον των δικών μου fab 5,να τονίσω πως ο βασικός υπεύθυνος για το usual suspects,δηλαδή ο σεναριογράφος,την ίδια ώρα που σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής(ναι,πρωταγωνιστής,μη κοιτάτε,που για ξεκαρφωμα πήρε όσκαρ δευτεραγωνιστή!)οδεύουν σε άδοξο τέλος,αυτός διαπρέπει με εργάρες,όπως το mission:impossible fallout και με γεμίζει γλυκιά ελπίδα για το μέλλον.Πόσο ειρωνικό,οι δημιουργοί μιας αλληγορίας για τις παγίδες και τα τεχνάσματα του διαβόλου(ναι,για μένα το έργο έχει -κυρίως- θρησκευτική χροιά και εν γένει μεταφυσική ανάγνωση/εξήγηση)εις βάρος των ανθρώπων,να πέφτουν οι ίδιοι θύματα(προτού γίνουν θύτες)της πονηρίας του χαρακτήρα που δείχνουν στην ταινία! Το δημιούργημά τους,είναι ο δήμιος τους! Τραγικό...