«Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες»: Είναι καλή η πολυαναμενόμενη ταινία;

Εκεί που Τραγουδάνε οι Καραβίδες Facebook Twitter
Η φυσιογνωμία της Ντέιζι Έντγκαρ - Τζόουνς έχει μεν ευγενή κι αθώα χαρακτηριστικά αλλά το παίξιμό της συχνά φανερώνει μια εσωτερική διεργασία, μιας υποδόρια ένταση. Courtesy of Sony Pictures
0

Αν ο κινηματογραφικός ιστορικός του μέλλοντος έβγαζε πόρισμα από τα social media, θα πίστευε ότι η Ντέιζι Έντγκαρ-Τζόουνς είναι η μεγαλύτερη σταρ των καιρών μας τόσο συχνά που εμφανίζονται στο newsfeed καρέ από το «Normal People». Κι όμως, αν ρωτήσεις εκατό ανθρώπους, ζήτημα να ξέρουν οι πέντε πώς τη λένε, οι υπόλοιποι θα σου απαντήσουν «το κορίτσι του "Normal People"».

Αυτό ενδέχεται να αλλάξει τώρα που πρωταγωνιστεί στην κινηματογραφική μεταφορά του best seller Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες. Η φυσιογνωμία της έχει μεν ευγενή και αθώα χαρακτηριστικά, δίνοντας την εντύπωση ενός ανιδιοτελούς χαρακτήρα, αλλά το παίξιμό της συχνά φανερώνει μια εσωτερική διεργασία, μιας υποδόρια ένταση, μια καλή σχέση με πιο ενστικτώδεις μορφές έκφρασης που τη βοήθησε στις σαρκικές σκηνές της σειράς και την καθιστά ιδανική για να ενσαρκώσει χαρακτήρες που απαιτούν κάτι πιο σύνθετο από μια απλή έκφραση της αθωότητας.

Όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο και γνωρίζουν περισσότερα για την πλοκή της ταινίας, φανταζόμαστε ότι αντιλαμβάνονται γιατί πρόκειται για εμπνευσμένο casting.

Η «ενορατική» αυτή κινηματογράφηση με τα νωχελικά travelings και τα γκρο πλαν της πανίδας συμπληρώνεται από το score του Μάικλ Ντάνα, οι oriental παρορμήσεις του οποίου συνήθως δίνουν μια πνευματικότητα, μια θρησκευτική νότα στα δρώμενα, όποτε χρειάζεται.

Αντίστοιχα, ο καρατερίστας Ντέιβιντ Στράδερν έχει την κοψιά σταρ παλιότερης εποχής, αποπνέει ακεραιότητα, καλοσύνη, όχι όμως και αδυναμία. Αν δούλευε στα '40s και στα '50s, θα έκανε τα ρεπό του Τζέιμς Στιούαρτ και του Χένρι Φόντα. Το φιλμ τού δίνει τη δυνατότητα να υποδυθεί έναν τέτοιο χαρακτήρα, έναν δικηγόρο που, όχι τυχαία, φορά λευκό κουστούμι, έναν ευγενικό πλην προσηλωμένο στα ιδανικά του υπερασπιστή της δικαιοσύνης.

Εκεί που Τραγουδάνε οι Καραβίδες Facebook Twitter
Πρόκειται για ένα ανά στιγμές ευπρόσδεκτα παλιομοδίτικο θέαμα, με τις βαλτώδεις τοποθεσίες της Βόρειας Καρολίνας να μετατρέπονται σε έναν πανέμορφο, σχεδόν μυστικιστικό χώρο. Courtesy of Sony Pictures

Αν οι Καραβίδες ήταν ένα τέτοιο δικαστικό δράμα παλιάς κοπής, ο Στράδερν θα είχε βρει τον ρόλο και την ταινία που πάντα περίμενε. Αλλού όμως στοχεύουν το έργο και η κατάληξή του, η οποία, αν και δοσμένη με τέτοια αρμονία που προσυπογράφει σκηνοθετικά όσα δηλώνει περί φύσης, τον αφήνει έκθετο.

Είτε η Ντέλια Όουενς, που έγραψε το βιβλίο, και η Λούσι Μπάλιβαρ, που το διασκεύασε, δεν καταλαβαίνουν τον αντιδραστισμό αυτού που λένε και είναι προσανατολισμένες στην έκπληξη είτε, ακόμα χειρότερα, καταλαβαίνουν πλήρως και το ασπάζονται. Όπως και να ’χει, παραμένει προβληματικό φύσει και θέσει, με έμφαση στο «φύσει». Στο πλαίσιο μιας κριτικής που δεν θέλει να αποκαλύψει τα μυστικά της ταινίας, δεν θα επεκταθούμε περισσότερο.

Κατά τα λοιπά, πρόκειται για ένα ανά στιγμές ευπρόσδεκτα παλιομοδίτικο θέαμα, με τις βαλτώδεις τοποθεσίες της Βόρειας Καρολίνας να μετατρέπονται σε έναν πανέμορφο, σχεδόν μυστικιστικό χώρο.

Η «ενορατική» αυτή κινηματογράφηση με τα νωχελικά travelings και τα γκρο πλαν της πανίδας συμπληρώνεται από το score του Μάικλ Ντάνα, οι oriental παρορμήσεις του οποίου συνήθως δίνουν μια πνευματικότητα, μια θρησκευτική νότα στα δρώμενα, όποτε χρειάζεται.

Πρόκειται για ένα καλογυαλισμένο περιβάλλον, ίσως λιγότερο βρόμικο σε σχέση με τις σελίδες του βιβλίου, όπως μας το επιβεβαίωσαν –ο υπογράφων το παράτησε στις πρώτες σελίδες–, αλλά θεμιτά καλογυαλισμένο, αφού το ζητούμενο είναι η κινηματογραφική τεχνητότητα.

Εκεί που Τραγουδάνε οι Καραβίδες Facebook Twitter
Η Ντέιζι Έντγκαρ - Τζόουνς. Courtesy of Sony Pictures

Η Κάια, η ηρωίδα, εγκαταλείπεται σε πολύ νεαρή ηλικία από μητέρα και αδελφούς, μένει μόνη της με τον πατέρα της και μαθαίνει από νωρίς τον τρόπο της (αρσενικής) βίας. Μια μέρα ο πατέρας της εξαφανίζεται χωρίς εξήγηση και αναγκάζεται να μεγαλώσει μόνη της.

Οι κάτοικοι της πόλης την απορρίπτουν, με την καλοσύνη ενός μαύρου ζεύγους που διατηρεί παντοπωλείο κι ενός αγοριού που εκδηλώνει ενδιαφέρον να είναι οι μοναδικοί της σύνδεσμοι με την ανθρωπότητα. Ο βάλτος, με τη χλωρίδα του και τα πλάσματα που σουλατσάρουν, γίνεται η οικογένειά της.

Με τον συνδυασμό όσων αναφέραμε, η Ολίβια Νιούμαν καταφέρνει να μετατρέψει το περιβάλλον όπου ζει η Κάια σε ακόμα έναν χαρακτήρα κι αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να της πιστώσουμε, ακόμα κι αν βρίσκουμε την αφήγηση περιστασιακά σπασμωδική ή τη διαχείριση του ρομάντζου αναιμική – δεν είναι ρομάντζο η ταινία άλλωστε.

Η καλή εισπρακτική πορεία της, πάντως, μαρτυρά ότι υπάρχει ακόμα ένα κοινό για μεταφορές best seller λαϊκής κατανάλωσης, πρόθυμο να επισκεφτεί μια αίθουσα για να τις παρακολουθήσει, εκεί που η τηλεόραση και το format της σειράς μοιάζουν να έχουν την πρωτοκαθεδρία. Αν γεννήσει και πάλι σχετικό κινηματογραφικό trend αντίστοιχων μεταφορών, μπορεί να κάνει καλό στο σινεμά, γιατί καμιά φορά τέτοια βιβλία πέφτουν στα χέρια του Φίντσερ και προκύπτουν ταινιάρες.

Η ταινία «Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες» που βασίζεται στο ομώνυμο best seller της Ντέλια Όουενς (εκδ. Δώμα) κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους την Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

10 επιλογές για τα θερινά (και όχι μόνο) σινεμά

Οθόνες / 10 ταινίες, 10 λόγοι να βρεθείς σε ένα θερινό σινεμά αυτό το καλοκαίρι

Η ενισχυμένη δεκάδα των ταινιών που περιμένουμε στα μέσα του καλοκαιριού μέχρι και τις ζεστές πρώτες εβδομάδες του Σεπτεμβρίου περιλαμβάνει τα πάντα: παγκόσμιες πρεμιέρες, Μarvel και σταρ, οσκαρικά φιλμ που ποντάρουν στην επιθυμία του κοινού να τα απολαύσει κανονικά, στην αίθουσα δηλαδή, κωμωδίες και επανεκδόσεις, και μια πολυαναμενόμενη μεταφορά μαζικού μπεστ σέλερ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανατολικά της Εδέμ»: Το μαγνητικό ντεμπούτο του Τζέιμς Ντιν επιστρέφει στα θερινά σινεμά

Οθόνες / «Ανατολικά της Εδέμ»: Το μαγνητικό ντεμπούτο του Τζέιμς Ντιν επιστρέφει στα θερινά σινεμά

Η συναρπαστική ταινία του 1955 σε σκηνοθεσία Έλια Καζάν είναι μία από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές επανεκδόσεις του φετινού καλοκαιριού.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φρανκενστάιν: Ένα θεσπέσιο μελόδραμα που σε παρασύρει και σε ματώνει

Ανταπόκριση από τη Βενετία / Φρανκενστάιν: Ένα θεσπέσιο μελόδραμα που σε παρασύρει και σε ματώνει

O Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο θα έκανε την Μέρι Σέλεϊ περήφανη. Ο δικός του Φρανκενστάιν κατορθώνει να μην προδώσει το πνεύμα του πολυδιασκευασμένου μυθιστορήματός της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ