Η ΑΜΕΡΙΚΑ ΦΕΡΕΡΑ που ξεκίνησε την καριέρα της με την ταινία «Οι πραγματικές γυναίκες έχουν καμπύλες» και στη συνέχεια έγινε διάσημη ως “Ugly Betty” υποδύεται στην Barbie την Γκλόρια, μια γυναίκα που ζει στον πραγματικό κόσμο και είναι οι δικές της σκοτεινές φαντασιώσεις για την Μπάρμπι αυτές που θέτουν σε κίνηση την υπαρξιακή κρίση της κούκλας.
Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς ότι η πιο κρίσιμη σκηνή της ταινίας είναι το σημείο που η Γκλόρια επιχειρεί να παρηγορήσει και να καθησυχάσει την Μπάρμπι ξεσπώντας σε έναν σαρωτικό μονόλογο όπου περιγράφει τις τρελές και αντιφατικές προσδοκίες που πρέπει να διαπραγματευτούν οι γυναίκες.
«Όταν δούλευα με την Αμέρικα στις πρόβες», λέει η σκηνοθέτρια της ταινίας Γκρέτα Γκέργουιγκ, «κάποια στιγμή μοιράστηκε μαζί μου κάτι που είχε γράψει πολλά χρόνια νωρίτερα σε ένα σημειωματάριο, το οποίο έμοιαζε εκπληκτικά με τον συγκεκριμένο μονόλογο. Ήταν μοιραίο το ότι είχαμε φτάσει, η καθεμιά μας με τον τρόπο της, σ’ αυτό το στιγμή. Όταν "έπαιξε" αυτόν τον μονόλογο, ήταν σα να προέρχεται από ένα μέρος μέσα της, απροκάλυπτο και αληθινό».
Έχω κουραστεί τόσο πολύ να βλέπω τον εαυτό μου και κάθε άλλη γυναίκα να γίνεται κόμπος για να φαίνεται συμπαθητική. Και αν όλα αυτά ισχύουν ακόμα και για μια κούκλα, τότε δεν ξέρω καν τι να σκεφτώ πια.
Η ίδια η Φερέρα λέει ότι διαβάζοντας για πρώτη φορά αυτές τις λέξεις στο σενάριο, ήταν σα να την χτύπησε «η αλήθεια σαν κεραυνός». «Δεν υπάρχει γυναίκα στη ζωή μου για την οποία αυτές οι λέξεις δεν είναι αληθινές», δηλώνει στους Los Angeles Times. «Ούτε μία. Και όταν ακούμε την αλήθεια, μας αγγίζει με έναν συγκεκριμένο τρόπο που καθιστά αδύνατο να την ξεχάσουμε».Ακολουθεί ολόκληρος ο μονόλογός της στην ταινία:
Είναι κυριολεκτικά αδύνατο να είσαι γυναίκα. Όσο όμορφη και όσο έξυπνη κι αν είσαι, ποτέ δεν πιστεύεις ότι είσαι αρκετά καλή. Πρέπει πάντα να είμαστε εξαιρετικές, αλλά με κάποιο τρόπο το κάνουμε πάντα λάθος.
Πρέπει να είσαι αδύνατη, αλλά όχι πολύ αδύνατη. Και ποτέ δεν μπορείς να πεις ότι θέλεις να είσαι αδύνατη. Πρέπει να λες ότι θέλεις να είσαι υγιής, αλλά συγχρόνως οφείλεις να είσαι και αδύνατη. Πρέπει να έχεις λεφτά, αλλά δεν μπορείς να ζητήσεις λεφτά γιατί αυτό είναι χυδαίο. Πρέπει να προσπαθείς να γίνεις το αφεντικό, αλλά δεν μπορείς να είσαι σκληρό αφεντικό. Πρέπει να ηγείσαι, αλλά δεν μπορείς να απορρίπτεις τις ιδέες των άλλων. Πρέπει να αγαπάς το να είσαι μητέρα, αλλά να μη μιλάς συνέχεια για τα παιδιά σου. Πρέπει να είσαι γυναίκα καριέρας, αλλά και να φροντίζεις πάντα για τους άλλους.
Πρέπει να αντιδράς στις φριχτές ανδρικές συμπεριφορές, αλλά αν το κάνεις, σε κατηγορούν ότι διαρκώς παραπονιέσαι. Πρέπει να παραμένεις όμορφη για τους άνδρες, αλλά όχι τόσο όμορφη ώστε να τους δελεάζεις υπερβολικά ή να απειλείς με την ομορφιά σου άλλες γυναίκες, από τη στιγμή που υποτίθεται ότι είσαι μέλος της γυναικείας αδελφότητας. Πρέπει πάντα να ξεχωρίζεις και πάντα να είσαι ευγνώμων. Μην ξεχνάς όμως ποτέ ότι το σύστημα είναι στημένο. Δεν πρέπει ποτέ να γερνάς, να είσαι ποτέ αγενής, να κάνεις επίδειξη, να είσαι εγωίστρια, να πέφτεις, να αποτυγχάνεις, να δείχνεις ότι φοβάσαι, να παρεκκλίνεις από τη γραμμή. Είναι τόσο δύσκολο! Είναι τόσο αντιφατικό και κανείς δεν πρόκειται να σου δώσει μετάλλιο ή να σου πει ευχαριστώ! Και στο τέλος σου λένε ότι όχι μόνο τα έχεις κάνεις όλα λάθος, αλλά και ότι για όλα φταις εσύ.
Έχω κουραστεί τόσο πολύ να βλέπω τον εαυτό μου και κάθε άλλη γυναίκα να γίνεται κόμπος για να φαίνεται συμπαθητική. Και αν όλα αυτά ισχύουν ακόμα και για μια κούκλα, τότε δεν ξέρω καν τι να σκεφτώ πια.
