Καλά να αντιγράφεις στα 18 και στα 25. Μα, στα 40;

Facebook Twitter
18

Εκεί γύρω στα 30-35 – κι αν ήσουν και παιδί που χώθηκε στη δουλειά μικρό – σε πιάνει μια μανία είτε να ολοκληρώσεις σπουδές (που άφησες στη μέση, τρέχα γύρευε τώρα γιατί, ο καθείς συνήθως έχει μια καλή δικαιολογία) είτε να πιάσεις κανά μεταπτυχιακούλι, έτσι να βρίσκεται, όχι ότι θα βγάλεις λεφτά, ξηγημένα πράματα.

Αν έχεις περάσει τις παραπάνω πίστες, καμιά φορά τη μανία τη λένε «διδακτορικό». Αυτή είναι μανία τύπου «πίστα – κανονάκι». Πληρώνεις από την τσέπη σου (συνήθως) για να κλειστείς σπίτι για καμιά 5ετία, σε μια παραλλαγή στρατιωτικής θητείας που δεν λήγει στο 18μηνο.

Και στις 3 περιπτώσεις, (επίσης συνήθως) χαίρεσαι – δηλαδή, ταλαιπωριέσαιμόνος. Οι γύρω, 9 στις 10, δεν συμμερίζονται τη χαρά. «Τι το θες το πτυχίο / μεταπτυχιακό / διδακτορικό; Λεφτά για πέταμα έχεις; Ωχού, καημένη /-ε, δεν κάνεις κανά παιδάκι; Περνάει ο καιρός! Θα το μετανιώσεις!».

Και μετά, αρχίζουν και κόβουν και τα πολλά πολλά. Για 'σένα οι αργίες είναι ευκαιρία για «στρώσιμο» στο διάβασμα, για τους άλλους κέφι - γλέντι. Εννοείται ότι κι εσύ, μπαίνεις, βγαίνεις, χαίρεσαι, απλώς το πρόγραμμα είναι πιο σφιχτό, καμιά φορά δεν πειράζει κιόλας, ευκαιρία για «ξεσκαρτάρισμα», και μάλιστα πολύ ευγενής, πολύ διακριτική.

Πλην, όμως, η όλη ιστορία είναι κομμάτι παλούκι. Ο καιρός, όντως, περνάει και την αρχική χαρά και τσίτα, την όρεξη να στρωθείς και να το πάρεις το ρημάδι (ό,τι από τα 3 που προαναφέρθηκαν) διαδέχεται η κούραση. Διότι (μπορεί και να) δουλεύεις. Και το 10ωρο (12ωρο / 14ωρο) έχει δικούς του νόμους. Επίσης (μπορεί και ήδη) να 'χεις οικογένεια. Με το ένα χέρι να ζεσταίνεις μπιμπερό και με το άλλο να κρατάς το σύγγραμμα που είναι βαρύτερο απ' τον μπέμπη.

Και κάποια στιγμή, κλατάρεις. Αλλά (ακόμη) δεν τα παρατάς. Τα βλέφαρα σου μονίμως κλείνουν, αλλά εξακολουθείς να παραδίδεις εργασίες, να καλύπτεις ύλη (που πολλές φορές δεν καταλαβαίνεις, αλλά προσπαθείς), είσαι πάνω στην υπέρβαση, το 'χεις πάρει προσωπικά, το (οικογενειακό – φιλικό) «σύμπαν» σε καλεί, αλλά δεν ακούς, 1 με 5 το ξημέρωμα είναι η καλύτερη σου: το σπίτι ησυχάζει, τηλέφωνα δεν χτυπάνε, ανάσα δεν ακούγεται, τίποτα δεν ενοχλεί – διακόπτει – θέλει κάτι από εσένα.

Αλλά, (το είπαμε αυτό) ο καιρός περνάει. Απελπίζεσαι, βγαίνεις ντεφορμέ, μιλάς με κόσμο που περνάει τα ίδια μανίκια και – ωπ..!-  κάποιος είναι πιο μάγκας, «φροντιστήριο, φίλε!» σου λέει, με ύφος συνωμοτικό, όπως στις αμερικάνικες ταινίες, που η ηρωίδα κουτουλάει για τα SAT και κάποιος της πασάρει χαπάκια αϋπνίας για να αντέξει.

 

Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για χαπάκια πνευματικής «σούζας». Ούτε καν για το απόσταγμα του καρβέλειου άσματος για «πανεπιστήμιο (μεταπτυχιακό – διδακτορικό, μην το ξαναπάμε)» που «δεν βγαίνει δίχως φροντιστήριο».

Εδώ, μιλάμε για συμφωνίες, ταρίφες, φιλικές τιμές.

Που ξεκινάνε κάπως έτσι:

 

«Είμαστε μια νέα δυναμική ομάδα που αποτελείται από πτυχιούχους / διδάκτορες της Φιλοσοφικής, του Οικονομικού Πανεπιστημίου και της Θεολογικής. Σας παρέχουμε επιστημονική, υπεύθυνη στήριξη, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΧΕΜΥΘΕΙΑ για την εκπόνηση των γραπτών σας εργασιών, πτυχιακών, μεταπτυχιακών, κ.λπ».

Και καταλήγουν κάπως έτσι:

-          Μία καλή εργασία (καλή, όμως, όχι βλακείες) «εξατομικευμένη», σενιαρισμένη, με τις παραπομπές της, τη σωστή βιβλιογραφία την ψαγμένη, με το γράψιμο το πειστικό, το προσαρμοσμένο στον χαρακτήρα του... αποσυνάγωγου φοιτητού κοστίζει από 200 έως 500 ευρώ. (Τιμές κρίσης).

-          Σημειώσεις, βοηθήματα, πραγματάκια για τα μάτια σου μόνο, φιλική τιμή 50 ευρώ.

-          Μία ψευτο-αξιοπρεπής εργασία, που, όμως, κινδυνεύει να «χτυπήσει» κόκκινα στα αντι-plagiarism λογισμικά της σχολής ή να βρεθείς να γίνεσαι ρόμπα με το ίδιο γραπτό να «ταξιδεύει» σε διαφορετικά τμήματα Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων, φτήνια, πολύ φτήνια 20-30 ευρώ. Ψιλικατζίδικα πράγματα, high risk.

(Κι αλίμονο. Ο... Όφις είναι παντού. Φέιγ βολάν έξω από τις Ομαδικές Συμβουλευτικές Συναντήσεις της σχολής, στο e-mail σου, delivery στο σπίτι σου, με μήνυμα στο κινητό σου. Και φυσικά σε βαράει κι ο εγωισμός που τόσο καιρό δεν σκάμπαζες τα της Φιλοσοφίας και με «σφίξιμο» και ζόρισμα «τσίμπαγες» ένα 7. Άντε, 7,5. Κι ο «ψαγμένος», φύσαγε κάτι 9άρια που σου βγάζανε τα μάτια).

Ok, συμβαίνουν αυτά. Και έξω από το πανεπιστήμιο να 'χεις περάσει, ξέρεις ότι όλα έχουν μια τιμή κι ότι πολλά (όπως κι αυτό) γίνονται με... εχεμύθεια. Και πάλι ok, όλα αυτά έχουν μία πέραση λες, όταν είσαι 18, 20, άντε 25, έχεις περάσει σε μια σχολή που σιχαίνεσαι, έχεις φράγκα και τα σκορπάς, όπως σ' αρέσει, θες να ξεμπερδεύεις, γιατί «έτσι», ε, και τα φροντιστήρια κλέφτες δεν θα γίνουνε. Σωστά;

Για κάτι που επέλεξες εσύ, όμως; Στα 30, 40+; Γιατί πληρώνεις, άνθρωπε; Βλακεία δεν είναι;

18

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ελλάδα / Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας, Ευάγγελος Μανωλόπουλος, μιλά στη LiFO για τα εμβόλια και τις φαρμακευτικές αγωγές που εξετάζονται. Απαντά για το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εξηγεί ποια είναι η αλήθεια για τις ΜΕΘ, πότε θα αποχωριστούμε τις μάσκες αλλά και πότε προβλέπεται η επάνοδος στην κανονικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τech & Science / Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τι θα σημάνει η γενική χρήση των εμβολίων; Θα εφαρμοστούν νέοι κανόνες σχετικά με τον εμβολιασμό; Πότε προσδιορίζεται η έναρξή του; Και τι γίνεται με τους αρνητές;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Νικόλας Σεβαστάκης / Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Η όποια στρατηγική για τον εμβολιασμό χρειάζεται να είναι σκληρή με τον νεοφασισμό των fake news και της ωμής παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να εντάξει τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις και τις δεύτερες σκέψεις πολλών ανθρώπων.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ελλάδα / Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ο πνευμονολόγος-εντατικολόγος στο νοσοκομείο Παπανικολάου μιλά για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ΜΕΘ και τις μελλοντικές ανησυχίες του σχετικά με την πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ελλάδα / Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχολιάζει όλες τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

9 σχόλια
Είναι απλά τραγικό και άδικο!!!!!!!!Κάθεσαι εσύ στραβώνεσια να βγάλεις τη διπλωματική σου και παίρνεις με βια ενα 8 και έρχεται ο ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ που μόλις ανοίξει το στόμα του..πετάει το ένα μαργαριτάρι μετά το άλλο.. και παίρνει 10.Θα πρεπε εσείς που το κάνετε κιόλας, να σκέφτεστε τι προσφέρει όλο αυτό;;; Απαίδευτους ανθρώπους που τολμούν να λένε πως έχουν μεταπτυχιακό κτλ. και να ανηκουν στη νέα και "μορφωμένη" γενιά !!
εμένα με ''θρέφει'' ακόμα, αν και τα φροντιστήρια χωρίς να κάνουν τίποτα, απλά ως μεσάζοντες κρατάν προμήθεια και το φίδι το βγάζουν ''οι ανεξάρτητοι συνεργάτες''. Και έχω κάνει μέχρι και διπλωματικές άλλων, έχοντας πάει πίσω η δικιά μου και μέχρι που σκέφτηκα ''μωρέ μήπως αφού δεν προλαβαίνω να τη δώσω τη δικιά μου σε φροντιστήριο''?
Θα πρεπε εσείς που το κάνετε κιόλας, να σκέφτεστε τι προσφέρει όλο αυτό;;; Απαίδευτους ανθρώπους που τολμούν να λένε πως έχουν μεταπτυχιακό κτλ. και να ανηκουν στη νέα και "μορφωμένη" γενιά !!
Εδώ κολλά το Νύχτα το πείρες το δίπλωμα – πτυχίο.Ντροπή που σε όσους πουλάνε τις εργασίες.Αύριο αυτός που την αγόρασε θα περιμένει δίπλα σου για συνέντευξη με τον ίδιο τίτλο σπουδών.
Εγώ δεν διακρίνω ότι μιλά για το ΕΑΠ. Μπορεί να αφορά οποιαδήποτε σχολή. Όπως και να έχει, είναι πραγματικά απαράδεκτο φαινόμενο. Συχνά βέβαια και οι εργασίες που έχουν εκπονήσει οι ίδιοι οι φοιτητές, προπτυχιακοί ή μεταπτυχιακοί είναι για κλάματα. Χαμηλό το επίπεδο, αλλά πολλά τα λεφτά Άρη...
Το άρθρο κάνει ΜΠΑΜ ότι αφορά το ΕΑΠ.Τίποτα παιδιά, απλά είναι τα πράγματα (τουλάχιστον στο ΕΑΠ), οι αγορασμένες εργασίες απλά θα σε ξεφορτώσουν απο άγχος και χρόνο κατά την διάρκεια του έτους. Οι εξετάσεις είναι όμως η ουσία, εκεί σκας σε τοίχο, ειδικά αν όλο το χρόνο το μόνο που έκανες είναι να στέλνεις έτοιμες εργασίες.Και όταν μιλάμε για εξετάσεις, μιλάμε για ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, ούτε SOS, ούτε θέματα απο παρατάξεις, ούτε αντιγραφές ούτε τπτ. Οι εξετάσεις είναι ΣΟΒΑΡΕΣ και πιο αυστηρές απο δεκάδες άλλα ιδρύματα (δεύτερο πτυχίο είμαι, έχω εμπειρία)Εξετάσεις με ανοιχτά βιβλία, 15 κιλά σημειώσεις και τράβα τώρα συνέδεσε εσύ σε 3 ώρες θέματα που δεν άγγιξες όλο το έτος. Γράφεις 3 ώρες ασταμάτητα και δεν ξέρεις αν έφτασες την βάση ή έστω το 6ρι ωστε να νιώσεις ασφαλής μέχρι να βγούν τα αποτελέσματα και ενώ εσύ ετοιμάζεσαι ταυτόχρονα για 2η εξεταστική
Βεβαια στα μαθηματα του ΕΑΠ γνωρίζω ότι ένα ποσοστό του συνολικού βαθμού του μαθήματος δίδεται από τις εκπονούμενες εργασίες. Γιατί όλες τις εργασίες της ξαδέρφης μου τις κάνω εγώ και γνωρίζω πως αν δεν γράψει επαρκώς στο τέλος περνάει το μάθημα με αυτές.
Δεν είναι έτσι. Εξετάσεις πρέπει να δώσεις έτσι κι αλλιώς και να περάσεις, αλλιώς δεν περνάς το μάθημα. Οι εργασίες μετράνε κατά 30% στον τελικό βαθμό. Μάλλον η ξαδέρφη σου δεν έχει καμία επαφή με τη σχολή της. http://www.eap.gr/view.php?artid=534
Σαν επάγγελμα κακό δεν μου φαίνεται, ασχολείσαι συνεχώς με καινούρια πράγματα, μαθαίνεις πολλά (ολόκληρες πτυχιακές κάνεις) και βγάζεις και το νοίκι...
Ρε παιδί μου, πληρώνεται αυτή η δουλειά; Ναι, ασχολείσαι με καινούρια πράγματα. Ναι, μαθαίνεις πολλά. Αλλά η εργασία που κάνεις δεν παύει να είναι πνευματική ιδιοκτησία. Εσένα Johnny Panic δεν σε πείραζε που έκανες όλη αυτή τη δουλειά και δεν φαινόταν πουθενά τ' όνομά σου; Δεν σε πείραζε να ξέρεις ότι αν τις παρέδιδες ως δικές σου θα 'χες τόσα πτυχία, τόσα μεταπτυχιακά διπλώματα; Μιλάμε για έρευνα, όπου αναπόφευκτα υπεισέρχεται και το προσωπικό στοιχείο. Να σου αναγνωριστεί, τέλος πάντων, ο κόπος σου (όχι μόνο σε χρήμα, εννοείται).
Αυτό ισχύει..Αλλά εν καιρώ ανεργίας και κρίσης,ένας πχ φιλόλογος ή λογιστής στα 27 του,βγάζει το κατι του. Δεν ξέρω αν είναι πλέον τόσο δύσκολο με το Google στα πόδια μας.Και αν είσαι και εντάξει , έχεις περισσότερη ζήτηση,εε κάπου θα ακουστείς και τσουπ,κάπου θα σε πάρουνε.(Ακόμη και στο πανεπιστήμιο για έλεγχο των πτυχιακών!Γιατί όχι;)
Αν και ο Nikolaos Vourvachis είπε τα πράγματα με τ' όνομά τους: "οι άνθρωποι αυτοί είναι απλώς λαμόγια, πάντα ήτανε και πάντα θα είναι", θέλω να τοποθετηθώ πιο συναισθηματικά και να πω ότι πρόκειται για την απόλυτη ξεφτίλα. Όχι μόνο τα διδακτορικά. Κάθε αγορασμένη πνευματική εργασία αντιστοιχεί σ' έναν/μία ξεφτιλισμένο φοιτητή/φοιτήτρια, σπουδαστή, ερευνητή, που όχι μόνο είναι ανίκανος/η να συμβάλλει με την προσωπική του συνεισφορά αλλά είναι κι εντελώς ανίκανος/η να δοθεί με αγάπη και χαρά σ' αυτό που έχει προσωπικά επιλέξει.
Τα anti-plagiarism softwares τουλάχιστον στην Ελλάδα και σε μεγάλα ιδρύματα δε νομίζω να χρησιμοποιούνται ιδιαιτέρως.Όσον αφορά την ουσία του άρθρου σας τα πρακτικά στοιχεία που θίγετε (ωράριο μελέτης, κούραση παράλληλα με δουλειά, αποχή από αργίες, ενδεχόμενος "στιγματισμός" καθώς δεν ακολουθείς την πεπατημένη), παίζουν πάρα πολύ και σε πολύ μικρότερη ηλικία, αν πχ κάνεις δεύτερη σχολή. Αλλά δε νομίζω να είναι τόσο σισσύφειο έργο. Είναι δύσκολο αλλά όχι αλυσιτελές γιατί νομίζω ότι συνήθως οι άνθρωποι σε τέτοιες ηλικίες κάνουν πιο ώριμες επιλογές έχοντας καταλήξει τι είναι αυτό που τους αρέσει και έχουν την πεποίθηση ότι είναι σχετικά καλοί. Αν όντως καταφεύγουν σε τέτοιες ηλικίες σε fast-food λύσεις είναι απλώς λαμόγια, πάντα ήτανε και πάντα θα είναι και δεν έχει να κάνει με το φόρτο δουλειάς που πρέπει να διεκπεραιώσουν...
Όχι, δεν του άρεσαν οι τιμές μου! Ήταν πολύ δύσκολο και απαιτητικό το θέμα και το είχα μελετήσει πολύ στο πανεπιστήμιο. Θα είχε πάει εξαιρετικά. Δεν είχα πέσει ποτέ κάτω από 8,5/10 σε εργασία που πούλαγα. Α! και να μην ξεχνάμε ότι θα την έγραφα και στα αγγλικά την εργασία.