Δέκα λόγοι που ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο είναι ο πιο δυνατός και εξελίξιμος ηθοποιός της γενιάς του

Δέκα λόγοι που ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο είναι ο πιο δυνατός και εξελίξιμος ηθοποιός της γενιάς του Facebook Twitter
2

Γιατί ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, υποψήφιος και συναισθηματικό φαβορί στα Όσκαρ, είναι ο πιο δυνατός και ακόμη εξελίξιμος ηθοποιός της γενιάς του; Δέκα λόγοι που μπορεί να του χαρίσουν το Όσκαρ για τον «Λύκο της Wall Street».

  

  • Για να μην πελαγώσουμε στις παράπλευρες λεπτομέρειες, είναι καλός ηθοποιός. Ήταν καλός από μικρός και συνεχίζει να εξελίσσεται. Το κοινό του τον παρακολουθεί, τον ακολουθεί, τον αγαπάει, και προστίθενται κι άλλοι, χωρίς απώλειες στο δρόμο. Το μαλακό του πρόσωπο συχνά διχάζει, αλλά δεν το μοστράρει χωρίς λόγο, ή σε ταινίες όπου απουσιάζει ο χαρακτήρας στους ρόλους του. Και δεν έχει καταφύγει στο δεκανίκι του υπερήρωα, ή του δανεικού χαρακτήρα, όπως έχουν κάνει, μετά και τον Παγκόσμιο Πόλεμο Ζ με τον Μπραντ Πιτ, όλοι μα όλοι οι υπολογίσιμοι.
  • Κατόρθωσε, με τη βοήθεια της τύχης φυσικά, να γίνει είδωλο όχι με ένα εποχιακό έπος, όπως η Χαραυγή, ή ένα μοδάτο πυροτέχνημα, όπως το Grease, αλλά με ένα ολοκληρωμένο πολυοσκαρικό μελόδραμα, που πήρε διαστάσεις φαινομένου, χωρίς να είναι κόμικ, sequel, ή εφετζίδικο, νεανικό, ή κωμικό εργάκι. Και να φανταστείτε πως στον Τιτανικό ήταν ελαφρώς λάθος για το ρόλο απέναντι στην Κέιτ Γουίνσλετ, αλλά και στο ύφος της περιόδου, χωρίς να φταίει εκείνος.
  • Αντί να βουλιάξει μετά τον Τιτανικό, έκανε ένα διάλειμμα και ανέκτησε τον περίφημο έλεγχο της καριέρας του χωρίς προβλήματα. Μια ασήμαντη ταινιούλα, το Don's Plum, που γύρισε περίπου στο φιλικό, γύρω στο 1996, και δεν ήθελε με τίποτε να παιχτεί στις ΗΠΑ, κατάφερε να την μπλοκάρει και τελικά προβλήθηκε ανεπαίσθητα εκτός συνόρων.
Δέκα λόγοι που ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο είναι ο πιο δυνατός και εξελίξιμος ηθοποιός της γενιάς του Facebook Twitter
  • Χειρίστηκε αξιοπρεπώς την απουσία του από την πεντάδα των ερμηνειών στην απονομή του 1998, παρά το νεαρόν της ηλικίας του και παρότι ο Τιτανικός είχε 14 συνολικά υποψηφιότητες. Γενικότερα, έχει αντιμετωπίσει με ευγένεια και αθλητική στωικότητα την χασογκολιά του στα βραβεία, χωρίς να επιδείξει εμπάθεια ή πικρία.
  • Ανάρρωσε ταχέως από τις αλήτικες μέρες της γαϊδουρεφηβείας του. Ίσως γιατί δεν κυνηγούσε ουσίες αλλά γυναίκες - η παλιοπαρέα του, άλλωστε, είχε το όνομα Pussy Posse.
  • Προσέξτε τους σκηνοθέτες με τους οποίους έχει συνεργαστεί: Κάμερον, Ίστγουντ, Ταραντίνο, Σκορσέζε, Σπίλμπεργκ, Νόλαν, Μπόιλ, Σκοτ, Μέντες, Λούρμαν, Άλεν. Η αφρόκρεμα. Αν είναι να μάθεις, ας μάθεις από τους καλύτερους. Και δεν είναι μόνο σοβαρός και αγέλαστος στους ρόλους του. Στο Celebrity ήταν φοβερά αυτοσαρκαστικός και η σκηνή με τα καλώδια στον Λύκο ήταν παραληρηματικά αστεία, χάρις και σε αυτόν. Με εξαίρεση την Ανιέσκα Χόλαντ, δεν έχει τολμήσει με μη αγγλόφωνους (ο Λάσε Χάλστρομ δεν πιάνεται), αλλά δεν είναι και υποχρεωτικό να το κάνει - αν ζούσε στα 70ς, όλο και κάποιος Γκοντάρ ή Μπερτολούτσι θα του προέκυπτε. Μετά τον Ντε Νίρο, ο Σκορσέζε βρήκε τον άνθρωπο του, και μάλιστα δήλωσε πως ο Ντι Κάπριο είναι ο μόνος που τον εμπνέει να συνεχίζει να γυρίζει ταινίες.
  • Αν και παίζει σε ταινίες που υπογράφουν σκηνοθέτες με όραμα, και πολλές φορές θα περίμενε κανείς να κυκλοφορήσει η φήμη πως έκανε σημαντικό σκόντο στην αμοιβή του για να μην παρακωλύσει τον προϋπολογισμό, δεν έχει ακουστεί κάτι τέτοιο. Και δεν κατηγορήθηκε ποτέ πως εκείνος τα έπιασε χοντρά με τις συμφωνίες που έκανε, ενώ η παραγωγή μπήκε μέσα και η ταινία ζημιώθηκε. Και αυτό, διότι η συντριπτική πλειοψηφία των ταινιών στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει, έχουν πάει περίφημα στο box office. Ακόμη και το ιδιοσυγκρασιακό Τζάνγκο, ή και δύσκολα projects, όπως το Inception, που θριάμβευσε.
  • Γι' αυτό δεν πέφτει εύκολα από τα 20 εκατομμύρια δολάρια ανά ταινία, ποσόν που αυξάνεται με τα ποσοστά του από την παραγωγή. Λόγω του αλάνθαστου «ιστορικού» του, παραμένει ο πρώτος σε επιλογή στη γενιά του, και διαβάζει σενάρια πριν προλάβουν να κιτρινίσουν από την ατελέσφορη γύρα, ή να λερωθούν από τους καφέδες και τις δαχτυλιές των συναδέλφων του.
  • Δεν έχει ιστορικό κακής συμπεριφοράς προς τους συναδέλφους και τους συνεργάτες του. Το αντίθετο, λέγεται πως είναι ένας τρυφερός και ευγενικός τύπος, που δεν του λείπει το χιούμορ και διακρίνεται για την πίστη και την σταθερότητα του. Τον έχω συναντήσει προσωπικά δύο φορές σε διάστημα 16 χρόνων, και έχω, έστω και στο ελάχιστο χρόνο που μας δίνεται κάθε φορά, οργανωμένη σκέψη, αμεσότητα στην επαφή και φιλική συμπεριφορά, που ξεπερνά τον στεγνό επαγγελματισμό. Ξέρει τι λέει, και δεν είναι αναξιοπρεπώς χαριτωμένος.
  • Δεν έχει λασπωθεί από την ηθικολογική λογική των tabloids, με γάμους, διατροφές και διαζύγια. Εργένης είναι, ότι νομίζει κάνει, λογαριασμό δεν δίνει σε κανέναν, παιδιά-σκυλιά δεν έχει στο κεφάλι του, δεν απλώνει τα προσωπικά του σαν μπουγάδα στα περίπτερα, και η στρατιά των μοντέλων που έχουν φιγουράρει στο πλευρό του δεν τον έχουν βλάψει. Μάλλον έχουν καλλιεργήσει τη φήμη του χαλαρού-μποέμ-λάτρη του ωραίου.
Δέκα λόγοι που ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο είναι ο πιο δυνατός και εξελίξιμος ηθοποιός της γενιάς του Facebook Twitter
  • Είναι πολιτικά ορθός. Και σωστός, διότι δεν έχει σκορπίσει το ενδιαφέρον του σε πολλούς ευγενικούς σκοπούς. Πράσινος και οικολογικός, με ένα ντοκιμαντέρ, την 11η Ώρα, να τεκμηριώνει τα επιχειρήματα του, και προσεγμένες κινήσεις, που δίνουν την εντύπωση του ψύχραιμου διαβασμένου.
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Οθόνες / American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Η American Apparel πουλούσε απελευθέρωση, αλλά πίσω από τις βιτρίνες και το φίνο βαμβάκι το brand ήταν βουτηγμένο στα σκάνδαλα: σεξουαλική παρενόχληση, κατάχρηση εξουσίας και ένα εργασιακό κλίμα που κάθε άλλο παρά cool ήταν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

2 σχόλια
O πιο υπερτιμημένος ηθοποιός. Διεκπεραιωτικός σε εξαιρετικούς κατά τα άλλα ρόλους, καθώς τον έχουν εμπιστευτεί σε ομολογουμένως ξεχωριστές ταινίες. Πρόσωπο φύσει αδύναμο να αποτυπώσει έντονο συναίσθημα και τελικά να πείσει. Παρακολουθώντας τον, σχεδόν σε κάθε φιλμ, φαντασιώνομαι στη θέση του κάποιον Edward Norton ή έστω έναν Christian Bale. Στην οθόνη βλέπω έναν άνθρωπο που προσπαθεί να με πείσει ότι υποκρίνεται κάποιον άλλο. Κι αυτό σίγουρα δεν είναι καλό. Κι αν θεωρήσω ότι ήμουν προκατειλημμένος μαζί του, την ίδια προκατάληψη είχα και για τον παγερά αδιάφορο Matthew McConaughey, στην προ Dallas Buyers Club εποχή φυσικά. Για μένα ο McConaughey αξίζει όλα τα βραβεία φέτος. Αυτήν την ανατροπή εύχομαι να πετύχει κάποτε κι ο Leo.
Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο κατάφερε να αποτινάξει από πάνω του τον ρόλο του Τζακ στον Τιτανικό κάνοντας σοφές επιλογές στις επόμενες ταινίες που έπαιξε. Το θεωρώ μεγάλη μαγκιά του και του βγάζω το καπέλο. Δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα. Για μένα θα πρέπει να πάρει το Οσκαρ. Κι αν άλλος το ΄΄δικαιούται΄΄ φέτος, δεν με ενδιαφέρει. Ας του το έδιναν νωρίτερα.