Δυσκολίες στη διαίρεση

Ωραίο και ζόρικο πρόβλημα οι μοναχογιοί. Φιλικά ζευγάρια που μαθαίνουν την παιδαγωγική παρακολουθώντας -μέσα κι έξω- τον κανακάρη τους, συμπίπτουν σε ένα αξιοπερίεργο. Στην αριθμητική, οι πιτσιρικάδες, ενώ τα καταφέρνουν στην πρόσθεση, στην αφαίρεση, στον πολλαπλασιασμό (που τον βλέπουν σαν σύντομη πρόσθεση), παρουσιάζουν έμφυτη αποτροπή προς τη διαίρεση. Ποια να 'ναι η αιτία τάχα; Όπως θα έλεγε και ο Έλληνας Κροίσος στη διαφήμιση. Ο μοναχογιός είναι και μονάρχης. Καρπούται αποκλειστικά όλα τα κεφάλαια στοργής, ενδιαφέροντος, μέριμνας, θωπείας, υπόσχεσης. Η οικογένεια μπορεί να του φέρεται αυστηρά, αλλά είναι και χαϊδεύτρα. Όλα του ανήκουν εξ ορισμού. Κάθε νέο παιχνίδι «προστίθεται» στον όγκο των παλαιών· συνεχώς παίρνει χωρίς να δίνει. Αν του «αφαιρεθεί» κάτι (όπως το γκέιμ μπόι ενίοτε), η αιτία είναι παιδαγωγική και συμβιβάζεται. Αλλά με τη «διαίρεση» δεν έχει και δεν θέλει να έχει σχέση. Διαίρεση στα παιχνίδια, στα χάδια, στα ρούχα, στις χάρες; Πρόκειται για σκάνδαλο ολκής. Προδοσία γονέων. Όπως ξέρουμε, η μεγαλύτερη συμφορά του μοναχογιού είναι η έλευση του μικρότερου αδελφού, όπερ σημαίνει διαίρεση στα πάντα. Μισή μισή η αγάπη, το δωμάτιο, τα παιχνίδια, οι ματιές, τα λόγια. Αρά όποιος δεν μαθαίνει διαίρεση ξορκίζει ασυνειδήτως και τη μεγάλη απειλή.