Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Προσκύνημα στο απομονωμένο νορβηγικό καταφύγιο του Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν
Ταξίδια

Προσκύνημα στο απομονωμένο νορβηγικό καταφύγιο του Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν

Η θρυλική «καλύβα» του μεγάλου Αυστριακού στοχαστή όπου γράφτηκαν οι «Φιλοσοφικές Έρευνες» του, αναπαλαιώθηκε από τους θαυμαστές του και άνοιξε την πόρτα της για τους επισκέπτες

Τον Ιούνιο που μας πέρασε, μια σεμνή και συμβολική τελετή έλαβε χώρα σε μια απόκρημνη πλαγιά πάνω από τη λίμνη Eidsvatnet στη δυτική Νορβηγία. Μέλη του Ιδρύματος Βίτγκενσταϊν μαζί με τον Αυστριακό πρεσβευτή και κάποιους τοπικούς πολιτικούς παράγοντες, βρέθηκαν συγκεντρωμένοι μερικά χιλιόμετρα μακριά από το χωριό Skjolden για να ανακοινώσουν επίσημα την ολοκλήρωση της αναστήλωσης της κατοικίας του Αυστριακού φιλόσοφου Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν που είχε επιλέξει το 1913 αυτό το απομακρυσμένο σημείο για να συγκεντρώσει τις σκέψεις του σε συνθήκες «ήσυχης σοβαρότητας», όπως είχε χαρακτηριστικά γράψει.

 

Μετά το θάνατο του διάσημου φιλόσοφου – και ενός εκ των πιο επιδραστικών στοχαστών του 20ου αιώνα – το 1950, η αρχική κατασκευή είχε αποκαθηλωθεί και μεταφερθεί στο κοντινό χωριό για να επιστρέψει πριν λίγο καιρό ξανά στην αυθεντική, απομονωμένη θέση της, ανακατασκευασμένη ως ακριβής ρέπλικα του κτίσματος που φιλοξένησε τον Βίτγκενσταϊν μεγάλα διαστήματα της ζωής του.

 

Το σπίτι που πέρασε μεγάλα διάστηματα "ήσυχης σοβαρότητας" ο Βίτγκενσταϊν σε μια πλαγιά πάνω από τη λίμνη Eidsvatnet στη δυτική Νορβηγία. Μετά την αναπαλαίωσή του.
Το σπίτι που πέρασε μεγάλα διάστηματα "ήσυχης σοβαρότητας" ο Βίτγκενσταϊν σε μια πλαγιά πάνω από τη λίμνη Eidsvatnet στη δυτική Νορβηγία. Μετά την αναπαλαίωσή του.

 

Το 1913 ο 24χρονος Βίτγκενσταϊν, γόνος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες των Βιέννης, φοιτούσε ακόμα στο Κολέγιο Trinity του Κέιμπριτζ ως επίσημος προστατευόμενος του Άγγλου φιλόσοφου Μπέρτραντ Ράσελ, με τον οποίο συζητούσαν (αντιδικώντας συχνά) ατέλειωτες ώρες σχετικά με τις θεμελιώδεις αρχές της λογικής σκέψης. Το καλοκαίρι εκείνης τη χρονιάς πρότεινε στον φίλο του Ντέιβιντ Πίνσεντ τρία μέρη για διακοπές – Αζόρες, Ανδόρα ή Νορβηγία – αλλά στο μυαλό του είχε ήδη κατακυρωθεί εξαρχής ο τρίτος προορισμός.

 

Ταξίδεψαν λοιπόν ακτοπλοϊκώς από την Βρετανία στο Όσλο κι από εκεί πήραν το τρένο για το Μπέργκεν για να ακολουθήσουν κατόπιν με πλοιάρια την εντυπωσιακή ακτογραμμή των νορβηγικών φιόρδ. Σε επιστολή που είχε στείλει εκείνες τις μέρες στον Ράσελ, έγραφε ο Βίτγκενσταϊν και τα εξής: «Κάθομαι εδώ σ΄ ένα μικρό μέρος μέσα σ΄ ένα όμορφο φιόρδ και σκέφτομαι την καταραμένη θεωρία των τύπων [πρόβλημα μαθηματικής λογικής]». Είχε αποφασίσει ήδη να επιστρέψει στη Νορβηγία για να μείνει για καιρό «εντελώς μόνος με μόνη απασχόληση την εργασία πάνω στη λογική».

 

Άποψη της λίμνης Eidsvatnet σε φωτογραφία του 1914, όταν χτίστηκε το αυθεντικό κτίσμα που φιλοξένησε τον φιλόσοφο.
Άποψη της λίμνης Eidsvatnet σε φωτογραφία του 1914, όταν χτίστηκε το αυθεντικό κτίσμα που φιλοξένησε τον φιλόσοφο.

 

Όταν ανακοίνωσε στον Ράσελ το πλάνο του, εκείνος τον προειδοποίησε ότι θα «φάει» πολύ σκοτάδι και πολλή μοναξιά. Ο Βίτγκενσταϊν του αποκρίθηκε ότι μισεί το φως της μέρας και ότι «αρκετά εκπόρνευσε το μυαλό του συζητώντας με ευφυείς ανθρώπους στο Κέιμπριτζ». Το μόνο που επιζητούσε ήταν η απομόνωση. Στο Skjolden, θα έγραφε αργότερα, «περνώ τις μέρες μου μεταξύ ανεμελιάς, ενασχόλησης με την λογική και κατάθλιψης».

 

Ο Βίτγκενσταϊν (στη μέση) το 1928 στη Βιέννη με συναδέλφους του
Ο Βίτγκενσταϊν (στη μέση) το 1928 στη Βιέννη με συναδέλφους του

 

Το αρχικό σπίτι – όπως και η νέα, αναπαλαιωμένη εκδοχή του – είχε τρεις χώρους: ένα μικρό λίβινγκ ρουμ, μια κουζίνα κι ένα υπνοδωμάτιο. Υπήρχε επίσης και μια σοφίτα μ΄ ένα μικρό μπαλκόνι. Εκεί τον έβλεπαν από το χωριό να σουλατσάρει αδιάκοπα πέρα-δώθε εννέα ολόκληρους μήνες την περίοδο 1936-37 ενώ εργαζόταν πάνω στη διάσημη πραγματεία του με τίτλο «Φιλοσοφικές Έρευνες» που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του.

 

Στην πραγματικότητα, ο ιδιοσυγκρασιακός φιλόσοφος δεν ήταν και τόσο αποκομμένος από τον πολιτισμό στην «καλύβα του Βίτγκενσταϊν», όπως επικράτησε να λέγεται (οι ντόπιοι αποκαλούσαν το κτίσμα «αυστριακό σπίτι» ή απλά «Αυστρία»). Η λίμνη είναι μικρή και όταν πάγωνε τον χειμώνα, μπορούσε κανείς άνετα να την διασχίσει μέχρι το χωριό. Όταν ένιωθε να μην αντέχει το κρύο, την υγρασία και την μοναξιά, πήγαινε κι έμενε σ' ένα πανδοχείο στις όχθες της λίμνης. Όπως και η διετής απομόνωση του Χένρι Ντέιβιντ Θόρω στη λίμνη Γουόλντεν (όπου έγραψε το ομώνυμο βιβλίο) της Μασαχουσέτης, έτσι και ο αναχωρητισμός του Βίτγκενσταϊν στη Νορβηγία δεν ήταν τόσο απόλυτος. Η μητέρα του Θόρω εξακολουθούσε να του πλένει τα ρούχα και να του φέρνει φαγητό από το πατρικό σπίτι, το απείχε μόλις 20 λεπτά με τα πόδια από την καλύβα του.

 

Εσωτερικό της καμπίνας
Εσωτερικό της καμπίνας

 

Είναι επίσης σχεδόν βέβαιο ότι ο ίδιος θα δυσανασχετούσε με την προοπτική να γίνει το αναπαλαιωμένο σπίτι ένα είδος τουριστικού προορισμού «φιλοσοφικού ενδιαφέροντος», όπως αναπόφευκτα θα συμβεί. Δεν είχε άλλωστε ποτέ να πει τίποτε καλό για τους τουρίστες εν γένει. «Οι διαλέξεις μου δεν είναι για τουρίστες», είχε δηλώσει ευθέως κάποτε ενώ ακόμα και στο απομακρυσμένο Skjolden φρόντιζε να πηγαίνει πάντα πριν ή μετά την θερινή τουριστική σεζόν.

 

 

 

 

Με στοιχεία από τους Financial Times και το Aeon

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τουριστική ασφυξία - Η Ευρώπη διχάζεται με τις ορδές επισκεπτών που κάνουν τη ζωή ανυπόφορη
Το ζήτημα της έκρηξης του τουρισμού στην Ευρώπη και το σχέδιο αντιμετώπισης τεσσάρων πόλεων
Η Ισλανδία του Κωνσταντίνου Σοφικίτη μέσα από 35 εντυπωσιακές εικόνες
Ο βραβευμένος με Sony Award φωτογράφος Κωνσταντίνος Σοφικίτης απαθανάτισε τις μαγευτικές αντιθέσεις της καλοκαιρινής Ισλανδίας.
Σόφια, ξημερώματα Πρωτοχρονιάς
Μπορεί να μην έχει το γοητευτικό χάος της Θεσσαλονίκη, τις ανηφόρες, τα κάστρα, και (κυρίως) την παραλία, αλλά η βουλγαρική πρωτεύουσα είναι μία εξίσου όμορφη και ζωντανή πόλη.
Το ταξίδι ενός Έλληνα ορειβάτη από το Νεπάλ στο Κάλα Πατχάρ
Ο Γιώργος Σπυράκης, αρχηγός της ορειβατικής αποστολής του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, μιλάει στο LiFO.gr για την εμπειρία του στο βασίλειο των αιθέρων, με φόντο την πιο ψηλή οροσειρά του πλανήτη
Τάκο τουρ, Barragan και μαργαρίτες στο Μέξικο Σίτι
Με 9 εκατομμύρια κατοίκους, άσχημους ουρανοξύστες και τρομακτική κίνηση, το Μέξικο Σίτι δεν είναι η πιο φιλική πόλη, αλλά έχει όλους τους λόγους που θα σε κάνουν να σχεδιάζεις την επιστροφή σου, προτού φύγεις καν
Όσα πρέπει να γνωρίζετε για να πετάξετε αυτές τις γιορτές εύκολα και γρήγορα με την Ellinair
Πώς σχεδιάσαμε το ιδανικό χριστουγεννιάτικο ταξίδι.
Μάγια Τσόκλη: Η Πρωτοχρονιά μου στην όαση Ελ Άρεγκ
Κάτω από αρχαίους ρωμαϊκούς τάφους
 Διονύσης Π. Σιμόπουλος: Η Πρωτοχρονιά μου το 1969 στη Νεμπράσκα, την πρωτεύουσα του χιονιού και του κρύου
Η χρονιά που ο επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου πέρασε με χιόνι, αλλά και Κορίτσια στον Ήλιο.
Κώστας Ζηρίνης & Ισαβέλλα Μπερτράν: Η Πρωτοχρονιά μας στην κόλαση του βαθυπέδιου Ντάνακιλ
Η ανατολή του 2008 στο πιο ζεστό σημείο του πλανήτη.
12 μέρες στο Τόκιο ή αλλιώς 12 μέρες ζώντας μέσα σε ένα video game
Όλα όσα μου έκαναν εντύπωση από το ταξίδι μου στην Ιαπωνία (και είναι πολλά)
Δεν κλείνεις δωμάτιο, κλείνεις κρεβάτι: Πώς πέρασα μια νύχτα σε ένα capsule hotel του Τόκιο
Η εμπειρία μιας νύχτας σε ένα capsule hotel του Τόκιο ήταν κάπως στριμωγμένη, αλλά πάντως εκπληκτική.
Ισλανδία και Βαρσοβία: Δύο παγωμένα ταξίδια που αξίζει να κάνεις
Η παγωμένη εσχατιά της Ευρώπης και η ιλιγγιώδης ανάπτυξη της πρωτεύουσας της Πολωνίας.
Χριστουγεννιάτικη Εμπειρία Εllinair: Πετώντας με την ελληνική αεροπορική εταιρεία
Η Ellinair, προσφέρει αεροπορικές εμπειρίες υψηλών προδιαγραφών.
 Μασάι-Μάρα: Σαφάρι στο εθνικό πάρκο της Κένυας που αποτελεί την τέλεια «τουριστική παγίδα»
Το κόσμημα της Κένυας μπορούν να το επισκεφθούν μόνο οι «πλούσιοι ξένοι», αλλά όχι οι ντόπιοι, καθώς οι επιχειρήσεις από το εξωτερικό κερδοσκοπούν εδώ και χρόνια πάνω στους φυσικούς εθνικούς πόρους της χώρας.
Το τραγούδι του yasiyateré: Ένας Έλληνας ταξιδεύει στην αποδεκατισμένη φυλή των Aché στην Παραγουάη
Ο καθηγητής καρδιολογίας Χαράλαμπος Βλαχόπουλος περιγράφει το οδοιπορικό του στους ιθαγενείς Aché και τη θλίψη που ένιωσε για τα αποψιλωμένα δάση της Παραγουάης.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή