Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Gabi Ben Avraham: Ο φωτογράφος των δρόμων του Τελ Αβίβ μιλά στο LIFO.gr

Και παρουσιάζει 15 φωτογραφίες από τη γεμάτη ένταση καθημερινότητα των διάφανων ανθρώπων του δρόμου

Αγαπούσε την φωτογραφία και οι πρώτες του απόπειρες να φωτογραφήσει ήταν την δεκαετία του ογδόντα. Αργότερα εγκατέλειψε το χόμπι του. Χρειάστηκε να πάρει ένα δώρο πριν από πέντε χρόνια και από τα χέρια της συζύγου του, μια ψηφιακή μηχανή, για να ανακαλύψει ότι την αγάπη του για την φωτογραφία όχι μόνο δεν την είχε ξεχάσει, αλλά ήταν έτοιμος να ξαναβγεί στους δρόμους για χάρη της. Για τον 56χρονο Gabi Ben Avraham, προγραμματιστή και πατέρα τριών παιδιών, η φωτογραφία είναι συνδεδεμένη με την αγάπη του για την πόλη που μεγάλωσε και έζησε τη ζωή του, το Τελ Αβίβ. Οι δρόμοι, οι άνθρωποι, οι ιστορίες τους. Η δουλειά του είναι ένας ύμνος στους διάφανους ανθρώπους της καθημερινότητας. Τον ακούμε στην συνέντευξη που παραχώρησε στο LIFO.gr

 

— Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνηση από την παιδική σου ηλικία;

Στο νηπιαγωγείο, θα ήμουν περίπου τεσσάρων. Περίμενα τη μαμά μου και είχε αργήσει. Θυμάμαι αισθανόμουν εγκαταλελειμμένος.

 

— Γιατί έγινες φωτογράφος δρόμου;

Από πολύ μικρός ενδιαφερόμουν για την φωτογραφία. Μου ασκούσε έλξη η φωτογραφία –ντοκιμαντέρ και οι φωτογράφοι των πόλεων. Η φωτογραφία για εμένα είναι πάθος. Είναι ένα τρόπος να δω τον κόσμο γύρω μου, μέσω του οποίου μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματα μου, από την δική μου οπτική.

Η φωτογραφία είναι η τέχνη μου και ο δικός μου τρόπος αυτοπραγμάτωσης. Μέσω των φωτογραφικών φακών κοιτάζω συνεχώς τον κόσμο γύρω μου, αναζητώντας την «αποφασιστική» στιγμή  η οποία θα χαθεί για πάντα, εάν δεν την πιάσω. Όταν πατάω το κουμπί, προσπαθώ να κάνω κάποια αίσθηση, επαναφέροντας σε σειρά το χαοτικό σχήμα που υπάρχει γύρω μου δημιουργώντας μια σύνθεση.

Αυτό το οποίο με τράβηξε στη φωτογραφία δρόμου είναι ότι μου αρέσει να τραβάω φωτογραφίες ανθρώπων σε αστικά  περιβάλλοντα  όπου πάντα υπάρχει μια ιστορία να φυλακίσεις με τον φακό σου. Ο δρόμος δεν είναι στούντιο. Κάποιες φορές στέκομαι και περιμένω να συμπέσουν  τα πράγματα -ένας ποδηλάτης, ένας χορευτής, ένα παιδί- τα οποία κινούνται διαρκώς. Δεν έχουν κατά νου ότι κινούνται προς ένα βασικό αντικείμενο, κάτι το οποίο εγώ έχω στο μυαλό μου. Τα εργαλεία «μιλούν» μεταξύ τους, κάνοντας έναν ιδιαίτερο διάλογο, είτε πρόκειται για το χρώμα, το φως, το σχήμα. Το να φυλακίσω μια ασύλληπτη, ιδιαίτερη στιγμή όπου τα πράγματα μετά από αυτή δεν θα είναι ξανά τα ίδια, το να τοποθετήσω αυτή τη στιγμή στην αιωνιότητα, αυτός είναι ο στόχος μου.

Ρίχνω την προσοχή μου στους διαφανείς, ξεχασμένους ανθρώπους που ζουν στα αστικά περιβάλλοντα. Οι σκιές, τα εύθραυστα περιβλήματα, οι αντανακλάσεις μέσα στις καθημερινές ζωές που περνούν απαρατήρητες στο πολυσύχναστο και πυκνό αστικό περιβάλλον, και κάποιες φορές συνθλίβονται μέσα σε αυτό, αυτές λατρεύω.

 

Το να φυλακίσω μια ασύλληπτη, ιδιαίτερη στιγμή όπου τα πράγματα μετά από αυτή δεν θα είναι ξανά τα ίδια, το να τοποθετήσω αυτή τη στιγμή στην αιωνιότητα, αυτός είναι ο στόχος μου...
φωτ:Gabi Ben Avraham
Το να φυλακίσω μια ασύλληπτη, ιδιαίτερη στιγμή όπου τα πράγματα μετά από αυτή δεν θα είναι ξανά τα ίδια, το να τοποθετήσω αυτή τη στιγμή στην αιωνιότητα, αυτός είναι ο στόχος μου... φωτ:Gabi Ben Avraham

 

— Τι κάνει το Τελ Αβίβ συναρπαστικό για έναν φωτογράφο δρόμου;

Οι δρόμοι και τα σοκάκια και αρκετές γωνίες του Τελ Αβίβ μου είναι γνώριμα και μου δημιουργούν νοσταλγία με τις αναμνήσεις που μου φέρνουν στο μυαλό. Μου αρέσει η παραλία και τι συμβαίνει σε αυτή, ιδιαίτερα τα απογεύματα, οι άνθρωποι, οι αγορές, μου αρέσει να παίζω με το φως και την σκιά. Η πόλη είναι γεμάτη από μετανάστες, οι περισσότεροι από την Αφρική, οι οποίοι ζουν στο κέντρο, και σου επιτρέπει να ρίξεις μια ματιά σε άλλες κουλτούρες. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο Βόρειο και το Νότιο Τελ Αβίβ σαν να είναι δυο διαφορετικές πόλεις. Προτιμώ να φωτογραφίζω στο Νότο. Προσπαθώ να δείξω ότι το Τελ Αβίβ είναι μια κοσμοπολίτικη, μοντέρνα πόλη, όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο, με απίθανες παραλίες, εστιατόρια, κλαμπ, φεστιβάλ και υπαίθρια παζάρια. Θα ευχόμουν να έρθουν πολλοί να το επισκεφτούν.

 

— Πιστεύεις ότι ένας φωτογράφος έχει κάποια υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία;

Ναι, το πιστεύω, ιδιαίτερα στο είδος φωτογραφίας που υπηρετώ. Ο τρόπος με τον οποίο η φωτογραφία παρουσιάζεται, αντανακλά τη στάση του καλλιτέχνη απέναντι στον κόσμο που τον περικλείει.

 

Ἐνα top5 με του αγαπημένους σου φωτογράφους και ένα σύντομο σχόλιο για τον καθένα;

Εμπνέομαι από τον Henri Cartier Bresson και τα ασπρόμαυρα πορτραίτα του, τον Alex Webb και τη φανταστική δουλειά του με τη σουρεάλ σύνθεση και τα απίθανα χρώματα, τον Harry Gruyaert και την απίθανη έγχρωμη δουλειά του, τον Sebastiao Salgado και τις ασπρόμαυρες «βιβλικές» φωτογραφίες, την Raymond Depardon και την εξαιρετική San Clemente (Venice) δουλειά από την ψυχιατρική κλινική και από πολλούς φωτογράφους του πρακτορείου Magnum.

 

— Η ασπρόμαυρη φωτογραφία του άντρα που κάνει βουτιά την στιγμή που ένα αεροπλάνο πετάει από πάνω είναι μια από τις αγαπημένες μου. Θα μπορούσες να μου πεις την ιστορία πίσω από αυτή και κάποιες λεπτομέρειες για το πώς την τράβηξες;

Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο παλιό λιμάνι του Τελ Αβίβ. Υπάρχει μια γέφυρα ανάμεσα σε αυτό και σε ένα μικρό αεροδρόμιο και ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η σκηνή είναι πραγματική και δεν είναι σκηνοθετημένη. Τα παιδιά παίζουν και βουτάνε στο νερό για πλάκα, ενώ πού και πού ένα αεροπλάνο προσγειώνεται. Σκέφτηκα ότι έπρεπε να προσπαθήσω να συνδυάσω αυτά τα δύο. Περίμενα για μισή ώρα και ξαφνικά συνέβη. Όπως έχει πει κάποτε ο Bresson: «Φυσικά, τα πάντα είναι τύχη».

 

 Περίμενα για μισή ώρα και ξαφνικά συνέβη. Όπως έχει πει κάποτε ο Bresson: «Φυσικά, τα πάντα είναι τύχη»...Tel Aviv 2012 ©Gabi Ben Avraham
Περίμενα για μισή ώρα και ξαφνικά συνέβη. Όπως έχει πει κάποτε ο Bresson: «Φυσικά, τα πάντα είναι τύχη»...Tel Aviv 2012 ©Gabi Ben Avraham

 

— Τι έμαθες από τους ανθρώπους στα ταξίδια σου στην Κούβα, την Αμερική, την Πορτογαλία και τη Γαλλία;

Είναι ενδιαφέρον να βλέπεις ανθρώπους να ζουν σε διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς. Έμαθα ότι η ευτυχία είναι ατομική και δεν εξαρτάται από την οικονομική και την κοινωνική κατάσταση. Έχω δει πολύ φτωχούς ανθρώπους, οι οποίοι χορεύουν και τραγουδούν. Πέρα από αυτά, όλοι είμαστε το ίδιο.

 

— Έχεις ποτέ βρεθεί σε κίνδυνο όταν φωτογραφίζεις στο δρόμο;

Ναι, προσπαθώ να είμαι προσεκτικός και να μην ξεχωρίζω. Σέβομαι τους ανθρώπους που δεν θέλουν να φωτογραφηθούν. Ωστόσο, μου έχουν επιτεθεί, με έχουν ρίξει κάτω σε σημείο να αιμορραγήσω, σε μια σκληρή γειτονιά από φανατικούς Ορθόδοξους Εβραίους.

 

— Σκέψου τον εαυτό σου ως ταξιδιώτη μέσα στο χρόνο που συναντά τον 16χρονο εαυτό του. Τι θα του έλεγες;

Θα έλεγα: «Πήγαινε να γίνεις φωτορεπόρτερ που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και συλλαμβάνει ιστορίες με τον φακό του, μετά μείνε σε ένα μέρος και γίνε προγραμματιστής»

 

— Τι είναι ευτυχία για εσένα;

Θα ευχόμουν να μπορούσα να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου, να απολαύσω φωτογραφικά κατορθώματα, να έχω καλή υγεία, με την οικογένεια μου γύρω μου.

 

— Τα μελλοντικά σχέδια;

Θέλω να ταξιδέψω σε εξωτικά μέρη όπως η Ινδία, η Ιαπωνία, ίσως κάνω ένα μεγάλο ταξίδι και η δουλειά μου συμπεριληφθεί σε ένα λεύκωμα.

 

Tel Aviv  During the Orthodox Jewish ceremony "Tashlich" 2016 ©Gabi Ben Avraham
Tel Aviv During the Orthodox Jewish ceremony "Tashlich" 2016 ©Gabi Ben Avraham

 

Tel Aviv Streets 2016 ©Gabi Ben Avraham
Tel Aviv Streets 2016 ©Gabi Ben Avraham

 

Tel Aviv   During the Orthodox Jewish ceremony "Kaparot" 2016 ©Gabi Ben Avraham
Tel Aviv During the Orthodox Jewish ceremony "Kaparot" 2016 ©Gabi Ben Avraham

 

"Carmel" market in Tel Aviv 2016 ©Gabi Ben Avraham
"Carmel" market in Tel Aviv 2016 ©Gabi Ben Avraham

 

Οld city of Jerusalem During the Orthodox Christians ceremony  "Holly Fire" 2016 ©Gabi Ben Avraham
Οld city of Jerusalem During the Orthodox Christians ceremony "Holly Fire" 2016 ©Gabi Ben Avraham

 

Jerusalem  During the Orthodox Jewish ceremony "Kaparot" 2014 ©Gabi Ben Avraham
Jerusalem During the Orthodox Jewish ceremony "Kaparot" 2014 ©Gabi Ben Avraham

 

Ρίχνω την προσοχή μου στους διαφανείς, ξεχασμένους ανθρώπους, που ζουν στα αστικά περιβάλλοντα... Tel Aviv (Jaffa Port) 2016 ©Gabi Ben Avraham
Ρίχνω την προσοχή μου στους διαφανείς, ξεχασμένους ανθρώπους, που ζουν στα αστικά περιβάλλοντα... Tel Aviv (Jaffa Port) 2016 ©Gabi Ben Avraham

 

Jerusalem  During the Orthodox Jewish holiday "Purim" 2016 ©Gabi Ben Avraham
Jerusalem During the Orthodox Jewish holiday "Purim" 2016 ©Gabi Ben Avraham

 

Baracoa, Cuba 2013 ©Gabi Ben Avraham
Baracoa, Cuba 2013 ©Gabi Ben Avraham

 

Cienfuegos, Cuba 2012 ©Gabi Ben Avraham
Cienfuegos, Cuba 2012 ©Gabi Ben Avraham

 

Santiago de cuba , Cuba 2013 ©Gabi Ben Avraham
Santiago de cuba , Cuba 2013 ©Gabi Ben Avraham

 

Malta 2013 ©Gabi Ben Avraham
Malta 2013 ©Gabi Ben Avraham

 

Tel Aviv  during the Independence Day 2013 ©Gabi Ben Avraham
Tel Aviv during the Independence Day 2013 ©Gabi Ben Avraham

 

Streets of Tel Aviv  - A street dancer resting  2014 ©Gabi Ben Avraham
Streets of Tel Aviv - A street dancer resting 2014 ©Gabi Ben Avraham

 

Όλες οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο το φωτογράφο στο LIFO.gr Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση τους χωρίς την άδεια του


Info

Περισσότερα για την δουλειά του Gabi Ben Avraham στο site του

 

Ξεκίνησε να γράφει στο LIFO.gr από τους πρώτους του μήνες, με το ψευδώνυμο Vam33
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η ποπ, ινσταγκραμική αισθητική της Tabea Mathern
«Still Life«: Η Γερμανίδα φωτογράφος και visual artist παίρνει έμπνευση από την καθημερινότητα και δημιουργεί πολύχρωμα έργα τέχνης
Madame d’Ora: Μια πρωτοπόρος φωτογράφος
Μια μεγάλη έκθεση προς τιμήν της μεγάλης φωτογράφου που ήταν πάντα μπροστά από την εποχή της.
Οι μυστηριώδεις φωτογραφίες του Νικόλα Βεντουράκη για ένα μόνο βράδυ στο Void
Μια κουβέντα με τον εικαστικό που συμμετέχει απόψε με τα έργα του στη βραδιά αυτοσχεδιασμού «Unlikely Outcomes».
Ταξίδι στην Κεντρική Ευρώπη το 1971
Οι διακοπές με αυτοκίνητο μιας ελληνικής οικογένειας
Η μετεμψύχωση της χαμένης γάτας του Μασαχίσα Φουκάσε
Το Afterword του μεγάλου Ιάπωνα φωτογράφου που έγινε διάσημος φωτογραφίζοντας κοράκια, είναι μια ωδή σε ένα αδέσποτο γατάκι που αγαπήθηκε κατά λάθος
Nightmode Challenge: Ο φωτογραφικός διαγωνισμός της Apple που θα αναδείξει τις πιο καλαίσθητες σκοτεινές λήψεις με iPhone
Μια φωτογραφική πρόκληση για τους λάτρεις της φωτογραφίας με ελάχιστο φως
Φωτογραφίζοντας τις ροζ αποχρώσεις της Βολιβίας
Ο Ιταλός φωτογράφος Paolo Pettigiani αποτυπώνει την ομορφιά των τοπίων της φύσης μ' ένα εντελώς εξιδανικευμένο ύφος.
 Όμορφοι θόλοι: Κοιτώντας ψηλά, μέσα στα ωραιότερα τεμένη του Ιράν που ο Τραμπ απειλεί να καταστρέψει
Ο Ιρανός Mohammad Reza Domiri Ganji, φωτογραφίζει τα πιο εντυπωσιακά τεμένη της χώρας του έχοντας τον φακό στραμμένο μόνο προς τα πάνω...
H αρχαία Περσέπολη: Να τι θα χαθεί αν ο Τραμπ βομβαρδίσει τους πολιτιστικούς θησαυρούς του Ιραν
Ένα σπάνιας ομορφιάς οδοιπορικό στο εμβληματικό μνημείο της ιρανικής ερήμου κατ' αποκλειστικότητα στο LIFO.gr
Ξημερώνει και βραδιάζει δίχως ήλιο: Οι πολικές νύχτες του Μούρμανσκ ― σε εικόνες
Η πόλη της Ρωσίας που ζει περισσότερο από ένα μήνα το χρόνο δίχως ήλιο σε μια σειρά εντυπωσιακών φωτογραφιών.
Το ταξίδι ενός Έλληνα ορειβάτη από το Νεπάλ στο Κάλα Πατχάρ
Ο Γιώργος Σπυράκης, αρχηγός της ορειβατικής αποστολής του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, μιλάει στο LiFO.gr για την εμπειρία του στο βασίλειο των αιθέρων, με φόντο την πιο ψηλή οροσειρά του πλανήτη
Οι 4 ιερές εποχές στον γαλήνιο σιντοϊστικό «Ναό με την αιώνια Νεότητα»
24 φωτογραφίες από τις μεταμορφώσεις της φύσης που περιβάλλει τον ναό του Ίσε στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου
Οι ρουκέτες του αγά
Κομοτηνή, 1991.
31 Δεκεμβρίου 1989. Το ροζ άλμπουμ
Από την έκθεση "Η Ελλάδα του '80" στη Στέγη (2017)
Νυχτερινός περίπατος στην χριστουγεννιάτικη Αθήνα
Πολλοί παρομοιάζουν το πλήθος με ποτάμι. Κι έχουν δίκιο. Η Ερμού κι η Πανεπιστημίου είναι ποτάμια. Που μέσα τους μπαίνουμε και ποτέ δεν βγαίνουμε ίδιοι. Είτε συμμετέχουμε στη γιορτή είτε κάτι μάς κρατάει μελαγχολικούς και μόνους. Η πόλη μάς ψιθυρίζει: «Κουράγιο φίλε, κύλα μαζί μας, όλα κυλούν κι αλλάζουν...»
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή