Όταν η Παυλίνα Βουλγαράκη πήγε στην οντισιόν στον Σταυρό του Νότου, δεν περίμενε ποτέ ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η ζωή της θα άλλαζε δραστικά και θα βρισκόταν να τραγουδάει σχεδόν κάθε μέρα, ούτε ότι θα άφηνε την ψυχολογία και θα αφοσιωνόταν ολοκληρωτικά στη μουσική. «Προσαρμόστηκα απότομα. Ήμουν 22 τότε, σπούδαζα ψυχολογία και ήθελα να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη. Έκανα μαθήματα φωνητικής και ορθοφωνίας τότε και η δασκάλα μου μού είπε για την οντισιόν, έτσι πήγα. Περισσότερο για πλάκα το έκανα, είχε πάρα πολύ κόσμο και δεν περίμενα ότι θα περνούσα. Εν τέλει με δέχτηκαν, και μάλιστα μου είπαν ότι θα ξεκινούσα αμέσως. Σε δύο εβδομάδες είχα μπει σε έναν χώρο όπου όλοι ήταν επαγγελματίες, ενώ εγώ δεν ήμουν, οπότε έπρεπε να κινηθώ γρήγορα. Οριακά θα έλεγα ότι είμαι τώρα. Ευτυχώς, με βοήθησαν πολύ τα μέλη της House Band. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα τραγουδούσα μπροστά σε κοινό. Το ένα έφερε το άλλο κι έτσι γνώρισα έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από αυτόν στον οποίο είχα μεγαλώσει. Τότε μου είχε φανεί πιο απελευθερωμένος, πολύ πιο μποέμ, πιο ροκ και με γοήτευσε πάρα πολύ ‒ έπεσα πολύ αγνά και βαθιά σε αυτόν».


Σήμερα έχει κυκλοφορήσει δύο δίσκους με έντεχνο, τους «Λαβύρινθους» και τις «Μωβ Καληνύχτες», ενώ ετοιμάζει την τρίτη της δουλειά σε συνεργασία με τη Δήμητρα Γαλάνη. Έχει, επίσης, συνεργαστεί με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και σε διάφορα σχήματα του Σταυρού του Νότου, ενώ μια συνάντηση με τον Ψαραντώνη με αφορμή το τραγούδι «Φέρ' τα μου όλα πίσω» την έκανε να στέκεται πιο συνειδητά απέναντι σε αυτό που κάνει και παρουσιάζει ως εικόνα. Πλέον ανεβαίνει μόνη της στη σκηνή κάθε Παρασκευή ‒ θα εμφανίζεται στην Πειραιώς 131 μέχρι τις 15 Νοεμβρίου.

 

Μου πήρε χρόνο να επαναπροσδιορίσω ποια είμαι, τι κάνω, σε ποιους απευθύνομαι. Στην αρχή ήταν δύσκολο να το διαχειριστώ αυτό, το ότι οι άνθρωποι δεν προσέγγιζαν εμένα αλλά ένα από τα πράγματα που ήμουν, δηλαδή η κόρη του πατέρα μου.


Παράλληλα, ψάχνεται, θέλει να κάνει πιο ποπ μουσική, όπως μου λέει, γιατί πιστεύει ότι υπάρχει έλλειψη στην Ελλάδα σε τέτοιους τραγουδοποιούς, και έχει αρχίσει να τροποποιεί το παλιότερο υλικό της προς αυτή την κατεύθυνση. Το τελευταίο της τραγούδι, το «Δεν είπες κάτι», έχει έντονο το ποπ στοιχείο, ενώ στις ζωντανές της εμφανίσεις κάνει τον ήχο της πιο σύγχρονο και πιο electro. Η ίδια, βέβαια, δεν θυμίζει παλιότερες εποχές.


«Περίμενα ότι θα επηρέαζε αρνητικά το κοινό που με είχε συνηθίσει διαφορετικά, αλλά είδα ότι ακολούθησαν και τους αρέσει, οπότε, μέχρι στιγμής, πάει καλά. Ένας από τους λόγους που θέλω να γυρίσω στην ποπ είναι επειδή μου λείπει να την ακούω με ελληνικό στίχο. Υπάρχουν, βέβαια, Έλληνες που φτιάχνουν πολύ ωραία ποπ με ξένο στίχο. Για παράδειγμα, μου άρεσε πολύ η δουλειά που έκανε η Nalyssa Green με ελληνικό στίχο. Για να είμαι ειλικρινής όμως, οι επιρροές μου είναι περισσότερο ξένες. Μου αρέσει να παρακολουθώ τι συμβαίνει τώρα και τι μου κάνει κλικ σε σχέση με το σήμερα, οπότε, ενώ μπορεί να μεγάλωσα με ρεμπέτικα ή Χατζιδάκι ή κρητική μουσική, τώρα πιο πολύ θα παρακολουθήσω τη St Vincent ή την Billie Eilish, την Bat for Lashes, τη Florence. Μόνο mainstream δεν ακούω. Aν μου μιλήσεις για χιπ χοπ, μπορεί να γίνω τελείως ρεζίλι, αλλά μου δίνει ελπίδα τo ότι υπάρχουν παιδιά που κάνουν αυτό που θέλουν» αναφέρει.

 

 

Παυλίνα Βουλγαράκη - Δεν Είπες Κάτι


Αναρωτιέμαι αν οι γονείς της είχαν πρόβλημα με την απόφασή της να ασχοληθεί με το τραγούδι και τη μουσική. «Γενικά, είναι πολύ χαλαροί και αφήνουν εμένα και τα αδέρφια μου να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Είναι αυστηροί μόνο όταν νιώθουν ότι δεν αναλαμβάνεις την ευθύνη του εαυτού σου. Κατά τα άλλα, είναι πάρα πολύ ενθαρρυντικοί, οπότε δεν είχαν ποτέ κάποιο θέμα» λέει.


Η Παυλίνα είναι κόρη του πολιτικού Γιώργου Βουλγαράκη, έτσι μεγάλωσε σε μια οικογένεια που συχνά βρισκόταν στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Πόσο διαφορετικό είναι να μεγαλώνει έτσι;


«Για μένα ήταν η καθημερινότητά μου, οπότε δεν μπορώ να τη συγκρίνω με κάτι άλλο. Πράγματα που μπορεί να διηγηθώ σε κάποιον ίσως του φανούν παράξενα, για μένα όμως δεν ήταν. Δεν μπορώ να πω ότι μεγάλωσα πολύ καταπιεσμένα. Επειδή είμαστε από την Κρήτη και πηγαίνουμε πολύ εκεί, νομίζω ότι αυτό με κράταγε μακριά απ' ό,τι συνέβαινε στην Αθήνα. Είχα μια ζωή παράλληλη που με απομάκρυνε κάπως. Μικρή εκνευριζόμουν όταν έβλεπα φωτογραφίες μου κάπου. Όταν άρχισα να ασχολούμαι με τη μουσική, όποιος με προσέγγιζε ή μου έπαιρνε συνέντευξη, ήταν επειδή ήμουν η κόρη του μπαμπά μου. Εγώ ήμουν τόσο χαζή τότε, που δεν το καταλάβαινα αυτό. Νόμιζα ότι ήταν το πιο αυτονόητο πράγμα του κόσμου, πίστευα ότι μόλις αρχίσεις να ασχολείσαι με τη μουσική και είσαι σε δισκογραφική, σου κάνουν συνεντεύξεις. Μου πήρε χρόνο να επαναπροσδιορίσω ποια είμαι, τι κάνω, σε ποιους απευθύνομαι. Στην αρχή ήταν δύσκολο να το διαχειριστώ αυτό, το ότι οι άνθρωποι δεν προσέγγιζαν εμένα αλλά ένα από τα πράγματα που ήμουν, δηλαδή η κόρη του πατέρα μου».

 

Η μουσική είναι η καλύτερή μου φίλη. Είναι μέσα στη ζωή μου και κάθε φορά που ανακαλύπτω κάτι είναι σαν να ανακαλύπτω θησαυρό.
Η μουσική είναι η καλύτερή μου φίλη. Είναι μέσα στη ζωή μου και κάθε φορά που ανακαλύπτω κάτι είναι σαν να ανακαλύπτω θησαυρό.


Η κουβέντα πάει προς το περιβάλλον, μου λέει την άποψή της για την Γκρέτα και μου αφηγείται την εμπειρία της απ' όταν συνόδευσε την αδερφή της στη διαδήλωση για το περιβάλλον που έκαναν τα σχολεία.


«Δεν την άφηναν οι γονείς μου να πάει μόνη της, επειδή είναι ανήλικη, είναι 16 χρονών. Έτσι, μου ζήτησε να τη συνοδεύσω. Είδα τον κακό χαμό που έγινε με την Γκρέτα και διάβασα αυτά που έλεγαν ότι εξυπηρετεί συμφέροντα, αλλά είναι κάτι που κανείς από μας δεν μπορεί να ξέρει. Το μόνο που μπορούμε να δούμε είναι τον αντίκτυπο που έχει στους νέους. Όσοι ήταν στη διαδήλωση, κανένας δεν ήταν για την Γκρέτα, όλοι ήταν για το περιβάλλον κυρίως. Επομένως, καταλαβαίνω όσους λένε ότι είναι κατευθυνόμενη και ότι έχει μια ψεύτικη εικόνα, αλλά, για να το πω λίγο κυνικά, είναι καλύτερο να έχει η αδερφή μου πρότυπο την Γκρέτα παρά την Καρντάσιαν».


Για να επιστρέψουμε όμως στη μουσική, τη ρωτάω τι σημαίνει η μουσική για την ίδια.


«Η μουσική είναι η καλύτερή μου φίλη. Είναι μέσα στη ζωή μου και κάθε φορά που ανακαλύπτω κάτι είναι σαν να ανακαλύπτω θησαυρό. Μου αρέσουν οι καλλιτέχνες που κάνουν κάτι δικό τους και αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ. Δεν ξέρω αν θα έχει εμπορική επιτυχία ‒το ελπίζω‒, αλλά πλέον νιώθω πετυχημένη όταν κάτι που έχω φτιάξει με κάνει περήφανη».

 

Info

Πειραιώς 131

Tηλ.: 2103450922

Προπώληση: viva.gr και 210-3450922

Τιμές εισιτηρίων: Ορθίων : 10 ευρώ,

Καθήμενων: Α' ζώνη 20 ευρώ, Β' ζώνη 15 ευρώ