Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Όταν η Τζένη Βάνου είχε αφηγηθεί τη ζωή της στη LIFO

Τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στην πλατεία Αττικής το 1939 και πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 2014. Δεν εκτίμησε ποτέ όσο θα έπρεπε «τη χρυσόσκονη που την έλουσε ο Θεός».
Το 80% των τραγουδιών του Πλέσσα τα τραγουδούσα εγώ κι επειδή δεν είχα δισκογραφία, τα έντυπα αναρωτιούνταν ποια είμαι. Ήμουν γνωστή μόνο απ' τη φωνή. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/ LIFO

Γεννήθηκα κάπου κοντά στην πλατεία Αττικής, αλλά μεγάλωσα με τη γιαγιά μου στον Βύρωνα. Είμαι παιδί χωρισμένων γoνιών. Αυτό με επηρέασε πολύ, γιατί από δύο χρόνων μου απαγορευόταν να βλέπω τη μητέρα μου. Είχε βγει το διαζύγιο εις βάρος της και όποτε προσπάθησε να με δει, διαδραματίστηκαν σκηνές βαρβαρότητας και απείρου κάλλους. Αυτή η εικόνα, να την πετάνε έξω, ενώ ερχόταν για μένα, με στιγμάτισε πάρα πολύ.

 

Στα οκτώ μου ο πατέρας μου ξαναπαντρεύτηκε και μετακομίσαμε στο Μοσχάτο. Δεν ήταν η ζωή που ήθελα, αλλά μου επετράπη να βλέπω τη μητέρα μου μια φορά τον μήνα. Μέχρι που στα δεκατέσσερα έκανα απόπειρα αυτοκτονίας. Μετά από αυτό, η στάση του πατέρα μου έγινε λίγο ελαστικότερη και την έβλεπα πιο συχνά.

 

Την πρώτη φορά που διαγωνιζόταν τραγούδι μου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ο Δημήτρης Χορν, που ήταν μέλος της επιτροπής, ψήφισε «Τζένη Βάνου». Όταν η διευθύντρια του μουσικού προγράμματος του είπε «Τάκη, τραγούδια ψηφίζουμε», εκείνος απάντησε «μα, δεν έχετε καταλάβει ακόμα ότι τα επόμενα πενήντα χρόνια θα μας βασανίζει με τη φωνή της;».

 

• Όταν με άκουσε να τραγουδάω ο δημοσιογράφος Γιώργος Κολοκοτρώνης, με πήγε στα ραδιοφωνικά «Κυριακάτικα Πρωινά» που έκανε ο Γιάννης Οικονομίδης με τον Μίμη Πλέσσα και τη Ρένα Ντορ. Ο Πλέσσας, αφού με άκουσε, μου είπε, «αναμφισβήτητα έχεις αξία». Μου πρότεινε να περάσω ακρόαση για να με προσλάβουν στην Κρατική Ραδιοφωνία ως τραγουδίστρια. Έτσι έκανα τα χαρτιά μου με τις πλάτες της μάνας μου, κρυφά απ' τον πατέρα μου, γιατί ακόμα πήγαινα σχολείο και τ' όνειρό του ήταν να μπω στο πανεπιστήμιο.

 

• Στην ακρόαση με συνόδευσε ο Γεράσιμος Λαυράνος. Αυτός ήταν που μου έδωσε και το ψευδώνυμό μου. Πέρασα τις εξετάσεις και για μια δοκιμαστική περίοδο τραγουδούσα με συνοδεία στο πιάνο τον μεγάλο Κώστα Γιαννίδη. Μετά από λίγο μπήκα στη μεγάλη ορχήστρα με τον Πλέσσα, που μου είχε τρομερή αδυναμία και με πίστεψε πολύ. Είπα δικά του τραγούδια αλλά και όλων των αναγνωρισμένων συνθετών, όπως ο Μουζάκης, ο Μωράκης, ο Καπνίσης.

 

Κάθε βδομάδα γινόταν μια νέα εγγραφή με τραγουδιστές που εκείνοι διάλεγαν. Το 80% των τραγουδιών του Πλέσσα τα τραγουδούσα εγώ κι επειδή δεν είχα δισκογραφία, τα έντυπα αναρωτιούνταν ποια είμαι. Ήμουν γνωστή μόνο απ' τη φωνή. Κύλησαν οκτώ μήνες χωρίς να πάρει είδηση ο πατέρας μου. Μέχρι που ένα βράδυ, γυρνώντας απ' το φροντιστήριο, βρήκα την πόρτα κλειδωμένη και μια βαλίτσα με τα πράγματά μου απ' έξω.

 

• Την πρώτη φορά που διαγωνιζόταν τραγούδι μου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ο Δημήτρης Χορν, που ήταν μέλος της επιτροπής, ψήφισε «Τζένη Βάνου». Όταν η διευθύντρια του μουσικού προγράμματος του είπε «Τάκη, τραγούδια ψηφίζουμε», εκείνος απάντησε «μα, δεν έχετε καταλάβει ακόμα ότι τα επόμενα πενήντα χρόνια θα μας βασανίζει με τη φωνή της;».

 

Σ' ένα από τα «Κυριακάτικα Πρωινά» του Rex ήρθε να με δει ο πατέρας μου με την ετεροθαλή αδερφή μου. Ήταν αρχιεργάτης στα πιεστήρια μιας εφημερίδας κι άκουγε απ' τους κουτσομπόληδες -δημοσιογράφους που δεν ήξεραν ότι ήταν μπαμπάς μου- πόσο βράχος ηθικής ήμουν. Μου είπε «όσο μεγάλη και να γίνεις σε δόξα και ηλικία, να μάθεις να ζητάς συγγνώμη. Αυτό ήρθα σήμερα εγώ να ζητήσω, γιατί δεν ήξερα τι παιδί είχα κάνει».

 

Ένα μου προσόν ήταν ότι δεν ήξερα από μουσική, αλλά είχα τρομερή μουσικότητα και μάθαινα πάρα πολύ γρήγορα. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/ LIFO
Ένα μου προσόν ήταν ότι δεν ήξερα από μουσική, αλλά είχα τρομερή μουσικότητα και μάθαινα πάρα πολύ γρήγορα. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/ LIFO

 

• Ένα μου προσόν ήταν ότι δεν ήξερα από μουσική, αλλά είχα τρομερή μουσικότητα και μάθαινα πάρα πολύ γρήγορα. Όταν ορφάνεψε η θέση της Μούσχουρη στο «Τζάκι» της πλατείας Ρηγίλλης, με κάλεσαν να την αντικαταστήσω. Έγινε τέτοιος χαμός, που τελικά έμεινα δυο μήνες. Εκεί ήρθαν και μου πρότειναν συνεργασία ο Μανώλης Χιώτης με τη Μαίρη Λίντα για τη «Σπηλιά του Παρασκευά».

 

Άλλου είδους σούσουρο! Παρέλαυναν όλοι οι καλλιτέχνες, ώσπου μετά από μια ψευτοπαρεξήγηση, πήρα το ένα και μοναδικό μου ρούχο κι έφυγα. Το επόμενο κιόλας βράδυ τραγουδούσα στη «Νεράιδα». Εκεί έμεινα απ' το καλοκαίρι του '61 μέχρι το '69, που έφυγα για την Αμερική. Ήταν το καλύτερο καλοκαιρινό μαγαζί κι έτσι τον χειμώνα εμφανιζόμουν στα αντίστοιχα χειμερινά: «Παλιά Αθήνα», «Βράχος», «Κάστρο«.

 

• Το πρώτο μου σουξέ ήταν το '62-'63, με το «Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου». Το '64, παράλληλα με τη «Νεράιδα», εμφανιζόμουν στο θέατρο με τον Γιώργο Μουζάκη, ο οποίος μου έγραψε τη «Σκλάβα» και το «Θέλω κοντά σου να μείνω». Δεν έκανα κάτι τρανταχτό μέχρι το '69, που με κάλεσε ο Φίνος. Ο Νίκος Μαμαγκάκης αργούσε να του παραδώσει τη μουσική για την ταινία Λεωφόρος του μίσους, γιατί η τραγουδίστριά του δεν μπορούσε να το βγάλει. Πάω εγώ, το μαθαίνω, το ηχογραφώ, παίρνω 350 δραχμές και φεύγω.

 

Βγαίνει η ταινία, γίνεται χαμός κι εγώ δεν έχω πάρει είδηση. Ήμουν τότε στην εταιρεία «Βεντέτα» της Πόλυς Πάνου και με παίρνει ο άντρας της, ο Στέλιος Πελαγίδης, και μου λέει «έχουν σπάσει τα τηλέφωνα, ποιο είναι αυτό που λέει "ο ήλιος βγαίνει μες στα μάτια σου";». Του απαντάω «μπας κι είναι απ' την ταινία;». Είχα ξεχάσει και τα λόγια! Πήρε τη μήτρα απ' τον Φίνο και με ειδική επεξεργασία στο Παρίσι το κυκλοφόρησε.

 

• Με παίρνει μια μέρα ο Τάκης Λαμπρόπουλος της Columbia και μου λέει «κορίτσι μου, έκανες τη ζωή σου, σε θέλει ο Χατζιδάκις». Μόλις το άκουσα, διαλύθηκα. Ο Χατζιδάκις με συγκλόνιζε! Αλλά ήταν σε μόνιμη αντιπαράθεση με τον Πλέσσα. Λέω, «ρε Τάκη, ο Μίμης μ' έβγαλε. Πώς θα του το κάνω αυτό;».

 

Πολλά χρόνια αργότερα τον συνάντησα στην Αμερική. Μου είπε: «Λυπάμαι. Είσαι πολύ ανόητη. Έχασες την ευκαιρία της ζωής σου, γιατί εγώ πια ποτέ δεν θα σου δώσω τραγούδια μου». Κι έμεινα με τη μεγάλη πίκρα ότι δεν τραγούδησα Χατζιδάκι. Αλλά μπορεί να τα είχα πει, να χαλούσε ο κόσμος κι εγώ να μην κοιμόμουν το βράδυ.

 

Οι μόνοι που έχω ζητήσει βοήθεια στη ζωή μου, είναι η μάνα μου κι ο Θεός. Σεβάστηκα κι αγάπησα τον εαυτό μου πάντα ένα σκαλοπάτι πιο κάτω. Δεν εκτίμησα τη χρυσόσκονη που μ' έλουσε ο Θεός. Μετανιώνω που δεν έκανα λεφτά, γιατί στην ηλικία μου η μόνη μου προοπτική πια είναι να κάνω αύριο καλύτερο μουσακά και να ψωνίσω κάτι στο εγγόνι μου. Αλλά και τώρα να ξεκινούσα, πάλι τα ίδια λάθη θα έκανα. Είναι θέμα χαρακτήρα.

 

• Παντρεύτηκα το '64, γιατί όλη μου η έγνοια ήταν να κάνω παιδιά και οικογένεια. Δυστυχώς, ήμουν απ' τις γυναίκες που κακοποιήθηκαν πάρα πολύ στον γάμο τους. Απ' τον φόβο μου δεν έβλεπα τι γινόταν γύρω μου. Έκανα τον γιο μου και φύγαμε οικογενειακώς το '69 για την Αμερική. Εκεί έκανα ένα πενταετές συμβόλαιο με ελληνοαμερικανική δισκογραφική κι εμφανιζόμουν στου «Μολφέτα», το καλύτερο ελληνικό μαγαζί της Νέας Υόρκης.

 

Αλλά τη ζωή της Αμερικής δεν την άντεχα. Έμεινα κι έγκυος στην κόρη μου και είπα, «σκοτώστε με, αλλά δεν γίνεται να μείνω». Με το που επέστρεψα το '71, χώρισα με τον άντρα μου κι έμεινα με δυο παιδιά, χωρίς καμιά βοήθεια. Του πλήρωνα και τα χρέη, για να μην έχουν τα παιδιά μου πατέρα στη φυλακή...

 

• Άνεργη και χωρίς εταιρεία, βλέπω τον Βοσκόπουλο στον δρόμο και του λέω τα χάλια μου. Με παίρνει στη Minos και μου γράφει δυο λαϊκά, το «Αγόρι μου» και το «Σε παρακαλώ, σήκω και φύγε». Εκεί χτύπησα φλέβα χρυσού στην κυριολεξία, παρόλο που προερχόμουν απ' το «ελαφρύ». Τότε είναι που με τον Πλέσσα κάνω το «Σε βλέπω στο ποτήρι μου» και το 1984 παίρνω χρυσό δίσκο με το «Τρένο της ζωής» του Μουσαφίρη.

 

Στη Minos έμεινα από το '72 μέχρι το '88, οπότε σταμάτησα να έχω τη δημοτικότητα που είχα. Άρχισα να εμφανίζομαι σε δεύτερα μαγαζιά, γιατί έπρεπε να βγάλω το μεροκάματο. Στην αγωνία μου να εξασφαλίσω δουλειά, υπέγραφα μ' όποιον ερχόταν πρώτος. Και πάντα με λίγα λεφτά. Μετά έπεφταν άλλες πέντε προτάσεις. Αυτό με πίκραινε, τις νύχτες δεν κοιμόμουν, περπατούσα μέσα στο σπίτι, τρελαινόμουν, αλλά στο τέλος το κατάπια. «Δεν πειράζει», έλεγα μέσα μου, «ξέρεις ποια είσαι».

 

• Οι μόνοι που έχω ζητήσει βοήθεια στη ζωή μου, είναι η μάνα μου κι ο Θεός. Σεβάστηκα κι αγάπησα τον εαυτό μου πάντα ένα σκαλοπάτι πιο κάτω. Δεν εκτίμησα τη χρυσόσκονη που μ' έλουσε ο Θεός. Μετανιώνω που δεν έκανα λεφτά, γιατί στην ηλικία μου η μόνη μου προοπτική πια είναι να κάνω αύριο καλύτερο μουσακά και να ψωνίσω κάτι στο εγγόνι μου. Κι όταν δεν έχω, μουντζώνω τον εαυτό μου. Αλλά και τώρα να ξεκινούσα, πάλι τα ίδια λάθη θα έκανα. Είναι θέμα χαρακτήρα.

 

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα στο Bard College της Νέας Υόρκης θέατρο και κινηματογράφο. Έχω γράψει για τα περιοδικά SL, Πρόσωπα, 01, Εικόνες του Κόσμου, Symbol του Επενδυτή, όπως και για τις σημαντικότερες ελληνικές εφημερίδες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μια κυρία στα μπουζούκια,  ένας μάγκας  στα σαλόνια: έμφυλες αναπαραστάσεις στο ελληνικό σινεμά
Μια σύντομη αναδρομή σε έμφυλες αναπαραστάσεις και queer προσδοκίες στο ελληνικό εμπορικό σινεμά και την τηλεόραση της περιόδου 1950-1980
Όταν η Τζένη Βάνου τραγούδησε Μίκη Θεοδωράκη
Δύο τραγούδια σε δίσκο 45 στροφών από το 1961
Εις μνήμην Τζένης Βάνου
Τέλος μιας ολόκληρης εποχής του ελληνικού τραγουδιού

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Στέφανος Τσιαλής προτείνει 25 συμφωνικά έργα που υμνούν τη χαρά της ζωής
Μια αισιόδοξη playlist κλασικής μουσικής από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.
Παμπίνα Κοντέα: η Κύπρια τραγουδίστρια έχει μία από τις ωραιότερες φωνές στο σύγχρονο έντεχνο τραγούδι
Ένα φωνητικό ταλέντο που μπορεί να αφήσει εποχή και όχι απλώς να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα μέσα στην καραντίνα.
Σιωπή και προσευχή στο άυλο πνεύμα της μουσικής. Μια selfie και μια playlist από τον Γιώργο Κουμεντάκη
Συνεργάτες και φίλοι της LIFO στέλνουν ανταποκρίσεις από το σπίτι τους.
Χέρμπερτ φον Κάραγιαν: Αυτός ήταν ο διασημότερος και πιο περιζήτητος μαέστρος του 20ού αιώνα
Σαν σήμερα, το 1908, γεννιέται ο Αυστριακός τιτάνας του πόντιουμ που έπαιξε θεμελιώδη ρόλο στη διάδοση της κλασικής μουσικής.
Το πρώτο όμορφο πράγμα του Σαββάτου 4 Απριλίου
Είναι η νεκροφόρα του Νηλ Γιανγκ
O Κοσμάς Δεβελέγκας και ο Pepper 96.6 επιλέγουν το soundtrack του Σαββατοκύριακου
Κάθε εβδομάδα ένας παραγωγός του ραδιοφωνικού σταθμού Pepper 96.6 επιλέγει για το LIFO.gr τραγούδια που συνθέτουν ένα ξεχωριστό soundtrack.
Η δική μας σταθερά: Η Δήμητρα Γαλάνη διαλέγει 19 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι - απαράμιλλα
Και γράφει δυο λόγια, όπως θα τα 'λεγε ένας φίλος.
Ο Στέλιος Κερασίδης «μένει σπίτι» και συνθέτει το «βαλς της απομόνωσης»
Ο 6χρονος πιανίστας παρουσιάζει στο LIFO.gr μια νέα δική του σύνθεση, την οποία εμπνεύστηκε αυτές τις δύσκολες μέρες που διανύουμε.
«After Hours»: Ο Weeknd κυκλοφόρησε, εν μέσω πανδημίας, το πιο αναμενόμενο άλμπουμ της χρονιάς
Το «After Hours» λειτουργεί ιδανικά τις άγρυπνες και μουντές μικρές ώρες της νύχτας, όταν τα συναισθήματά σου διογκώνονται και δεν υπάρχει ουσιαστική διαφυγή.
Μια λίστα με τραγουδάρες σε περίπτωση που σου έχει λείψει το μπαρ Αρχάγγελος
100 μοναδικά ελληνικά τραγούδια
Η 24ωρη playlist-μαραθώνιος του Άγγελου Κράλλη aka CHICKN
250 τραγούδια για το «μέσα».
Αν αγαπάς την techno, τότε πρέπει να δεις αυτό το DJ set της Nina Kraviz πάνω στον πύργο του Άιφελ
Πριν από ενάμιση χρόνο, η Ρωσίδα σούπερ σταρ είχε παίξει για μερικούς τυχερούς ένα αποκλειστικό DJ set πάνω στον πύργο του Άιφελ, με φόντο το παριζιάνικο ηλιοβασίλεμα.
Ο Γιώργος Μπακαλάκος aka ΝΤΕΙΒΙΝΤ επιλέγει 10 τραγούδια για την αγάπη και την ελπίδα
Μια tracklist που θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.
Η Ματούλα Κουστένη και ο Pepper 96.6 επιλέγουν το soundtrack του Σαββατοκύριακου
Κάθε εβδομάδα ένας παραγωγός του ραδιοφωνικού σταθμού Pepper 96.6 επιλέγει για το LIFO.gr τραγούδια που συνθέτουν ένα ξεχωριστό soundtrack.
Το τραγούδι μιας γκέισας που δημιούργησε ολόκληρη τάση στο γιαπωνέζικο σινεμά των '30s
Το «Shima no musume» της Kouta Katsutaro είναι ένα από τα πιο δημοφιλή «μελοδράματα» που γράφτηκαν ποτέ.
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar boxer 30.7.2019 | 23:31
Α ρε Χρήστο, το σημαντικότερο δεν σου ειπε.
Την μεγάλη ερωτική απογοήτευση που την κατέτρεχε για χρόνια και τελικά την κατέστρεψε.
Γιατί αυτό ήταν το σπουδαιότερο το γεγονός στη ζωή της και την εκανε αυτό που ήταν. Από εκεί πήγαζε όλος αυτός ο μελωδικός πόνος που ήταν γεμάτα τα τραγούδια της.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή