Διαβάζω για την απαγόρευση (;) του «Medellin» της Madonna (το πρώτο single που βγάζει από το 2015 και το «Hold Tight») από την playlist του Radio One του BBC, με μια δικαιολογία που η ίδια χαρακτηρίζει «ρατσιστική και απαράδεκτη», επειδή οι υπεύθυνοι του προγράμματος του BBC θεωρούν ότι «το σταθερό κοινό τους δεν θα ήθελε να ακούσει τη μουσική μιας 60χρονης». Ωστόσο, είναι μια απαγόρευση που δεν φαίνεται να ενδιαφέρει και κανέναν, πιο πολύ απασχόλησε τα μέσα η εμφάνιση στα βραβεία του Billboard και η συμμετοχή της στη Eurovision, ίσως επειδή όσο περνούν τα χρόνια η μουσική χάνει τη σημασία που είχε παλιότερα, τουλάχιστον για τους ανθρώπους που είναι πάνω από 50 χρονών.

 

Αυτό το κοινό, που είναι και το πιο δύσκολο σήμερα (έως στριφνό και ανελέητο, ειδικά όσοι είχαν παλιότερα κάποια σχέση με τη μουσική), πρόλαβε και έζησε όλες τις νεανικές εκρήξεις που όριζαν την ποπ κουλτούρα από το '60 μέχρι και τα '00s και δεν βρίσκει σχεδόν κανένα ενδιαφέρον στη σημερινή ποπ. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι η ποπ που γερνάει, ούτε είναι χειρότερη από παλιά, αλλά οι ίδιοι οι μουσικόφιλοι, που μεγαλώνοντας τα βλέπουν όλα μέσα από ένα πρίσμα νοσταλγίας, κάνοντας το πιο μεγάλο λάθος: να τα συγκρίνουν με τα αντίστοιχα της δικιάς τους εφηβείας.

 

«Έχουμε κάνει τόσες πολλές προόδους σε άλλους τομείς –στα δικαιώματα του πολίτη, τα δικαιώματα των gays– αλλά οι διακρίσεις με βάση την ηλικία παραμένουν ένας τομέας που είναι ταμπού, για τον οποίο δεν μιλάμε και δεν ασχολούμαστε ποτέ μαζί του».

  

Αυτό έλαβαν υπόψη τους οι άνθρωποι του BBC πριν από μερικά χρόνια και στην playlist που φτιάχνουν κάθε εβδομάδα αποφάσισαν να δίνουν προτεραιότητα στη νέα μουσική και να βάλουν κάποιους όρους για τα κομμάτια που παίζονται στο Radio One (τον πιο νεανικό και πιο δημοφιλή από τους σταθμούς του), να περιορίζονται οι «γερασμένοι» μουσικοί, όποιοι και αν είναι αυτοί, για να υπάρχει χώρος για τους νέους καλλιτέχνες. Με τη λέξη «γερασμένοι» δεν εννοείται η ηλικία του καλλιτέχνη, αλλά ο ήχος του, που «θα πρέπει να είναι κατάλληλος για το κοινό του Radio One, που η ηλικία του είναι από 15-30.

 

Υπάρχει, άλλωστε, το BBC2 κι άλλοι σταθμοί που παίζουν πιο πολλά νέα κομμάτια και επιτυχίες των προηγούμενων χρόνων. Αυτό που ακούγεται φασιστικό και εξωφρενικό έχει μια λογική, αλλά για μία mega-star όπως η Madonna ο αποκλεισμός από το Radio One «επειδή έχει γερασμένο ήχο» είναι κάτι που οι θαυμαστές της δεν μπορούν να χωνέψουν.

 

Φυσικά, αυτό που έγινε τώρα με τη Madonna δεν είναι κάτι πρωτοφανές, έχουν απαγορευτεί διάφορα κομμάτια από «γερασμένους» σταρ που δεν θεωρούνται κατάλληλοι για το νεανικό κοινό του Radio One. Το 2012 είχαν κόψει από την playlist ως «ακατάλληλο για τους 15χρονους» το «Candy» του Robbie Williams, ενώ το 2015 η Madonna είχε πάλι αποκλειστεί από το airplay (και το top-40) επειδή «δεν ήταν αυτό περίμενε να ακούσει το νεαρής ηλικίας κοινό του σταθμού». Πολύ δικαιολογημένα η Madonna είχε ξεκινήσει ολόκληρη διαμάχη με το BBC αλλά δεν είχε και κανένα αποτέλεσμα, ο προηγούμενος δίσκος της παίχτηκε ελάχιστα και το «Living for Love» αγνοήθηκε εντελώς.

 

 

Madonna και Maluma ερμηνεύουν το Medellin στα Billboard Music Awards

  

«Έχουμε κάνει τόσες πολλές προόδους σε άλλους τομείς –στα δικαιώματα του πολίτη, τα δικαιώματα των gays– αλλά οι διακρίσεις με βάση την ηλικία παραμένουν ένας τομέας που είναι ταμπού, για τον οποίο δεν μιλάμε και δεν ασχολούμαστε ποτέ μαζί του» είπε πρόσφατα, σχολιάζοντας τον αποκλεισμό της από τα τσαρτ, σε μια εποχή που υποτίθεται ότι κερδίζονται μάχες για τα δικαιώματα κάθε είδους. Το να γερνάς είναι κάτι που δεν στο συγχωρεί πλέον η βιομηχανία της ποπ, ειδικά αν περάσεις τα 60.

 

Η απαγόρευση του νέου single της φαίνεται σκανδαλώδης –αν και πρέπει να αναφερθεί ότι ούτε στην Αμερική μπήκε στα τσαρτ το «Medellin» την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του– παρόλο που ο Maluma που τη συνοδεύει στο κομμάτι είναι 25 χρονών και ο ήχος του είναι ακριβώς αυτός που αγαπάει πολύ το Radio One: ρεγκετόν, από έναν σούπερ σταρ μάλιστα του είδους που έχει συνεργαστεί με τη Shakira και τον XXXtentacion. Αν το «Medellin» το τραγουδούσε μόνος του, θα ήταν μια σίγουρη επιτυχία στο top-40.

 

Το «Medellin» είναι αυτό ακριβώς που θα έπρεπε να βγάλει η Madonna σήμερα, είναι ήχος του 2109 και η ίδια συνεχίζει να κάνει αυτό ακριβώς που έκανε πάντα, από τότε που ξεκίνησε, να «κλέβει» τον ήχο της εποχής και να τον κάνει δικό της. Και δεν είναι καθόλου κακό κομμάτι. Φαντάσου τι τύχη θα είχε στα αγγλικά τσαρτ το νέο τραγούδι του Paul Simon, του Cliff Richards, του Paul McCartney ακόμα και του Bruce Springsteen, αν δεν έκαναν guest σε κάποιον ράπερ...

 

Ακριβώς το αντίθετο από αυτό συμβαίνει στη Βρετανία με τους όρους του BBC γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα: το ραδιόφωνο έχει κολλήσει σε άλλες δεκαετίες και ακούγονται ελάχιστα (έως καθόλου) τα κομμάτια που ακούνε οι 15χρονοι. Η «απαγόρευση» του πιο μεγάλου μέρους των καινούργιων επιτυχιών από το ελληνικό ραδιόφωνο είναι το ίδιο σκανδαλώδης με την απαγόρευση της Madonna, μόνο που η νέα μουσική αγνοείται εντελώς και κάνοντας μια γύρα στους σταθμούς νομίζεις ότι ζεις στο 2000. Να μην αναφέρω όχι την πιο δημοφιλή, αλλά τη μοναδική μουσική που ακούνε οι πιτσιρικάδες, η οποία σαρώνει στις ηλικίες 15-30, το ελληνικό ραπ, που αγνοείται εντελώς.

 

Κι ενώ οι πιτσιρικάδες δεν έχουν πλέον ανάγκη το ραδιόφωνο γιατί έχουν άλλους τρόπους να ακούνε μουσική (κάνε μια βόλτα στους δρόμους και θα καταλάβεις), το ελληνικό ραδιόφωνο που τους έχει μεγάλη ανάγκη (γιατί ηλικιακά δεν γερνάει απλώς, αλλά πεθαίνει), δεν κάνει ούτε ένα βήμα για να ανανεώσει κοινό του. Από πού περιμένει να πάρει στο μέλλον ακροατές όταν για τις νεαρές ηλικίες το ραδιόφωνο απλά δεν υπάρχει ως μέσο; Όταν γυρνάς την πλάτη στο κοινό, το έχασες – και καλά να πάθεις.