Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Ο Νικόλας Άσιμος θα γινόταν σήμερα 69 ετών

Ιδανικός αυτόχειρας στην Αθήνα των '80s
Άφησε ποσοτικά πολύ μικρό έργο ο Άσιμος σε σχέση με τα δεινά που πέρασε απ' τον κόσμο των ανθρώπων.

Ήταν 17 Μαρτίου 1988 κι εγώ 14 χρονών έβλεπα, θυμάμαι, την εκπομπή Τρεις στον αέρα με Σεμίνα Διγενή, Γιώργο Παπαδάκη, Νάσο Αθανασίου: Μια είδηση που μόλις μας ήρθε, είπε κάποιος εκ των τριών τους. Απαγχονισμένος βρέθηκε στο σπίτι του ο Νικόλας Άσιμος, γνωστός καλλιτέχνης της πλατείας Εξαρχείων...

 

Το ντεκόρ του στούντιο έφυγε για μερικά δευτερόλεπτα και στη θέση του έπεσε το σκοτεινιασμένο πρόσωπο ενός μεσήλικα που μετά βίας διακρινόταν το χαμηλωμένο βλέμμα του μέσα από τα πυκνά κατάμαυρα γένια και τα μακριά μαλλιά του.

 

Στα επόμενα χρόνια φρόντισα να μάθω ποιος ήταν αυτός ο μυστηριώδης αυτόχειρας που στοίχειωσε τελικά την εφηβεία μου με τον ίδιο τρόπο που τη στοίχειωσαν η Κατερίνα Γώγου, ο Παύλος Σιδηρόπουλος, αλλά και η Φλέρυ Νταντωνάκη.

 

Η Φλέρυ, που μιαν ωραία πρωία τής χτύπησε την πόρτα ο Άσιμος με την κόρη του βρέφος στα χέρια. Την κρατάς για λίγο; Επιστρέφω σε δύο ώρες περίπου... της είπε. Αυτές οι δυο ώρες εν τέλει έγιναν 25 ολόκληρες μέρες! Κι έτσι λέγεται –μάλλον αστικός μύθος θα 'ναι– πως για έναν μήνα σχεδόν η Φλέρυ Νταντωνάκη θήλαζε με το ένα στήθος τη μοναχοκόρη της και με τ' άλλο τη μοναχοκόρη του Νικόλα Άσιμου!

 

Δεν ήταν Frank Zappa για να αναγνωριστεί ως ένας πολύ μεγάλος συνθέτης. Περισσότερο μου φέρνει κάτι σε Moondog, τον τυφλό μουσικοσυνθέτη που έπαιζε στους δρόμους και έδινε εξαιρετικά τραγούδια σε άλλους για ένα κομμάτι ψωμί.
Δεν ήταν Frank Zappa για να αναγνωριστεί ως ένας πολύ μεγάλος συνθέτης. Περισσότερο μου φέρνει κάτι σε Moondog, τον τυφλό μουσικοσυνθέτη που έπαιζε στους δρόμους και έδινε εξαιρετικά τραγούδια σε άλλους για ένα κομμάτι ψωμί.

 

Οι Ιδανικοί Αυτόχειρες του Κώστα Καρυωτάκη στην άσπλαχνη σύγχρονη Αθήνα, οι άνθρωποι που επιχείρησαν μια επιτυχημένη, δυστυχώς, βουτιά στον θάνατο και ο ελληνικός πολιτισμός στερήθηκε τους ίδιους και τη θεραπευτική κραυγή της απόγνωσής τους.

 

Αν ο Άσιμος περιφερόταν ακόμη μεταξύ Πλάκας και Εξαρχείων, πιθανότατα να μην κατάφερνε ποτέ να χτίσει αυτόν το μεταθανάτιο μύθο γύρω απ' τη μορφή του και τη ναΐφ τέχνη του. Δεν σηκώνει ήρωες η σημερινή εποχή. Γι' αυτό και ο Άσιμος από τότε είχε αγαπήσει πολύ το No more heroes των Stranglers. Όποτε δηλαδή έβρισκε χρόνο να κάνει και κάτι άλλο, όταν δεν πουλούσε εκείνες τις φοβερές ερασιτεχνικά ηχογραφημένες κασέτες του στον δρόμο ή όταν δεν έτρωγε ξύλο από τους κνίτες στα Προπύλαια.

 

Νομίζω πως δεν θα ξαναϋπάρξει τέτοιου είδους καλλιτέχνης στη χώρα μας, απ' αυτούς που φτάνουν στα άκρα, παίζοντας μια ζωή με τη φωτιά και τον πόνο στην κορύφωσή του.

 

Άφησε ποσοτικά πολύ μικρό έργο ο Άσιμος σε σχέση με τα δεινά που πέρασε απ' τον κόσμο των ανθρώπων. Το 1975, και ενώ είχε καταφέρει με τα χίλια ζόρια να εκδώσει δύο τραγούδια του σε δισκάκι 45 στροφών, έως και ο ρηξικέλευθος Μάνος Χατζιδάκις τον έκοψε απ' το Τρίτο Πρόγραμμα. Το σκεπτικό ήταν ότι τα τραγούδια του Άσιμου δεν είναι ποίηση...

 

 

 

Λοιδορήθηκε όσο κανένας άλλος καλλιτέχνης στην Ελλάδα, έδωσε στην κόρη του το όνομα της ηθοποιού μητέρας της, φυλακίστηκε από το επίσημο κράτος ως ταραξίας και αναρχικός, κατηγορήθηκε για βιασμό, έσωσε ή, έστω, ανανέωσε την καριέρα άλλων κορυφαίων τραγουδιστών, μπήκε στα γραφεία της MINOS και πήρε στο κυνήγι τους υπαλλήλους, οι οποίοι κρύφτηκαν στις τουαλέτες, διηύθυνε τα τραγούδια του σε στούντιο με... γκλίτσα, μέθυσε πολλές φορές στην Αραχώβης με μακαρονάδα και ούζο, παρέα με τον Κορδέλλα και τη Γώγου, αρρώστησε από ανίατη ψυχική ασθένεια και μια μέρα είπε το αντίο σε όλους και σε όλα.

 

 

Μπαταρία

 

Πρόλαβε όμως να με κομματιάσει με την ψιλοκουβεντούλα που έπιασε με τον θεό στον Μπαγάσα του, με τη φωνή της Χάρις Αλεξίου στο υπερευαίσθητο Παπάκι του και τη συνειδητοποίηση μιας μπουρδελοκοινωνίας που τρώει τα καλύτερα παιδιά της στην Μπαταρία και το Γιουσουρούμ του.

 

Η Λένα Πλάτωνος τον θυμάται μια μέρα του 1985, τότε που έγραφε το Γκάλοπ στο στούντιο του Πάνου Δράκου, να μπαίνει μέσα και να ζητάει από τον Δράκο τα ρετάλια από τις δικές του μαγνητοταινίες όταν έφτιαχνε τον πρώτο του δίσκο στο ίδιο στούντιο, τρία χρόνια πριν: Ένας τρομερά αγχωμένος και αγχωτικός τύπος, απομεινάρι του Woodstock εξ όψεως, που μιλούσε ακατάπαυστα και παραληρηματικά...

 

Νομίζω ότι δεν θα ξαναϋπάρξει τέτοιου είδους καλλιτέχνης στη χώρα μας, απ' αυτούς που φτάνουν στα άκρα, παίζοντας μια ζωή με τη φωτιά και τον πόνο στην κορύφωσή του.

 

Δεν ήταν Frank Zappa για να αναγνωριστεί ως ένας πολύ μεγάλος συνθέτης. Περισσότερο μου φέρνει κάτι σε Moondog, τον τυφλό μουσικοσυνθέτη που έπαιζε στους δρόμους και έδινε εξαιρετικά τραγούδια σε άλλους (το All is loneliness π.χ. που ηχογράφησε η Janis Joplin στο ντεμπούτο άλμπουμ της και πρόσφατα διασκεύασαν και οι Antony & The Johnsons) για ένα κομμάτι ψωμί.

 

Πριν από λίγα χρόνια η φάτσα του Άσιμου κρεμάστηκε στα περίπτερα, έως και διαφημιστικό spot έγινε, με αφορμή εκδόσεις ζωντανών κυρίως ηχογραφήσεών του. Ο φίλος του και φίλος μου, μουσικός και εικαστικός Χρήστος Ζυγομαλάς, αλλοτινό μέλος της Exarchia Square Band, με συνάντησε κάποτε σε café στο Μουσείο.

 

Το σημείωμα του Ζυγομαλά
Το σημείωμα του Ζυγομαλά

 

Πιάσαμε κουβέντα για την εμπορευματοποίηση του Άσιμου κι εκεί έβγαλε ένα χαρτάκι και παράλλαξε μερικούς στίχους του από το τραγούδι του με τίτλο Μηχανισμός: Με κάναν μετά θάνατον ρεβιζιονιστή/ και μου γυρίσαν δίσκο/ αλλά όμως εγώ απ' την άλλη τη ζωή/ τους είπα «δεν τη βρίσκω»!

 

 

Μηχανισμός

 

Υπήρξε αλήτης και χίπης! Το λέει και στο τραγούδι στο βιντεάκι, το ένα από τα δύο που του έκοψε ο Χατζιδάκις: τι να κάνω/ ήτανε γραφτό/ θέλω δεν το θέλω/ ό,τι τραγουδώ/ να το πουλώ να ζήσω... Και έζησε! Τριάντα εννιά χρόνια. Τόσα βάσταξε!

 

Τον Μάρτιο του 1989 ο Μανώλης Ρασούλης, με τον οποίο συνδεόταν με άσπονδη φιλία από τα πρώτα χρόνια του '70 στην Πλάκα, δημοσίευσε στον Τύπο ένα σπάνιο κείμενο όλο ευαισθησία για τον φίλο και ιδεολογικό του σύντροφο που χάθηκε. Σήμερα, πάντως, 20 Αυγούστου του 2018, ο Νικόλας Άσιμος θα γινόταν 69 ετών.

 

Ένα εξαιρετικά σπάνιο κείμενο του Μανώλη Ρασούλη για τον Άσιμο
Ένα εξαιρετικά σπάνιο κείμενο του Μανώλη Ρασούλη για τον Άσιμο

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Όταν η Χάρις Αλεξίου τραγούδησε το συγκλονιστικό ''Παπάκι'' του Νικόλα Άσιμου
Τα τραγούδια κι η ιστορία τους IX
41 πολύ σπάνιες φωτογραφίες του Νικόλα Άσιμου
Ένα φωτογραφικό λεύκωμα με αφορμή την κυκλοφορία της συλλογής του με σπανιο υλικό από την B-Other side Records.
Οι δύο πρώτες κασέτες του Νικόλα Άσιμου από το 1978-79 τώρα σε βινύλιο
Τραγούδια μιας άλλης εποχής, που κινούνται γύρω από τον αριστερισμό και την αναρχία
Μέρες απ' τη ζωή του Παύλου Σιδηρόπουλου, όπως τις θυμάται ο Δημήτρης Πουλικάκος
Μαζί με τη Θέκλα Τσελεπή μιλούν για τον άνθρωπο που σφράγισε το ελληνικό ροκ, πριν φύγει για πάντα στις 6 Δεκεμβρίου του 1990
Ο Νικόλας Άσιμος εμπνέει την εικαστική τέχνη!
Μία έκθεση του Φώτη Καραγεωργίου στην Κοζάνη, εμπνευσμένη από τα λόγια του αναρχικού τραγουδοποιού

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Street Mode Festival: Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη φετινή διοργάνωση
Ο ιδρυτής του δημοφιλούς μουσικού φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης Γιάννης Ευσταθίου εξηγεί πώς οι φετινές αλλαγές θα κάνουν την 11η διοργάνωση τη μεγαλύτερη που έγινε ποτέ
Οι GusGus είναι ένα από τα πολυαναμενόμενα acts του φετινού Reworks
Η μπάντα από την Ισλανδία που κουβαλά πάνω από 20 χρόνια εξερεύνησης σε διαφορετικά μουσικά είδη αποκωδικοποιεί τους λόγους της επιτυχημένης πορείας της.
Η Florence στο Ηρώδειο - Αποκλειστικές φωτογραφίες από την πρώτη βραδιά στην Αθήνα
Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε η πρώτη συναυλία των Florence + The Machine στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού
Kim Gordon: Η τρίτη πράξη της (πρώην) θεότητας των Sonic Youth που έχει ρίξει μαύρη πέτρα στη Νέα Υόρκη
Πάντα αειθαλής και supercool στα 66 της, η πρώην ιέρεια της σκηνής της Νέας Υόρκης φωτογραφίζεται και μιλά για την ζωή της στην Καλιφόρνια, όπου μένει εδώ και μια δεκαετία σχεδόν.
Τελικά δεν έφταιγε η Γιόκο 'Ονο
Πενήντα χρόνια μετά το Abbey Road, μία μαγνητοφώνηση "ανατρέπει σχεδόν όσα πιστεύαμε ότι γνωρίζαμε" για τους Beatles
Ο Γιάννης Αγγελάκας αφηγείται τη ζωή του στη LIFO
Μουσικός. Γεννήθηκε στη Νεάπολη κι εξακολουθεί να ζει στη Θεσσαλονίκη. Αντέχει τον Καζαντζίδη μόνο τις Κυριακές και διακατέχεται από το σύνδρομο του χαμένου φτωχοπαραδείσου.
«Γράμματα στην αγαπημένη»: Το μεταθανάτιο άλμπουμ του Μάνου Λοΐζου που έγινε το ευαγγέλιο μιας γενιάς τραγουδοποιών
Σήμερα συμπληρώνονται 37 χρόνια από τον θάνατό του σε νοσοκομείο της τότε Σοβιετικής Ένωσης
Σαν σήμερα το 1982 πεθαίνει ο Μάνος Λοίζος
«Ο Μάνος ήταν μια πλαγιά πολύχρωμα λουλούδια που έλαμπαν καθώς τα χτυπούσε ο ήλιος. »
Κρίσι Χάιντ: «Γιατί ήταν λίγες γυναίκες στα συγκροτήματα; Επειδή μάλλον φρόντιζαν τους γκόμενούς τους»
Η τραγουδίστρια και ηγέτιδα των Pretenders μίλησε στον Independent με αφορμή το νέο προσωπικό της άλμπουμ και προκάλεσε μια μικρή αναταραχή με τις «αντιφεμινιστικές» δηλώσεις της.
Πώς ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έσωσε, τελικά, την τιμή του ελληνικού ροκ
Υπάρχουν ροκ ασυμβίβαστα; Ή είναι απλά μύθος πως το ροκ πρεσβεύει μόνο αντισυμβατική στάση και επανάσταση;
Ο Tom Yosi ονόμασε το πρώτο του EP «Bondyè» από την ανώτατη ύπαρξη στη θρησκεία των Voodoo
Μια σύντομη κουβέντα με τον κιθαρίστα/τραγουδοποιό, λίγο πριν κυκλοφορήσει το πρώτο του EP
Η Sugahspank αφηγείται τη ζωή της στη LIFO
Μουσικός, τραγουδίστρια. Γεννήθηκε και ζει στον Πειραιά. Χωρίς τη βοήθεια από τους μέντορές της θα τραγουδούσε ακόμα στο μπάνιο της με μια βούρτα αντί για μικρόφωνο.
Μα, τι επιτέλους είναι αυτό το ρεγκετόν;
Πώς ο ρυθμός που ξεπήδησε μέσα από τις φτωχογειτονιές του Πουέρτο Ρίκο στις αρχές των '90s κατάφερε να γίνει αυτήν τη στιγμή το πιο δημοφιλές μουσικό είδος παγκοσμίως
Η Λουκία Σούπουλη και ο Pepper 96.6 επιλέγουν το soundtrack του Σαββατοκύριακου
Κάθε εβδομάδα ένας παραγωγός του ραδιοφωνικού σταθμού Pepper 96.6 επιλέγει για το LIFO.gr τραγούδια που συνθέτουν ένα ξεχωριστό soundtrack.
Γιατί το «1 Ευρώ» του Bloody Hawk είναι o καλύτερος ελληνικός ραπ δίσκος που βγήκε φέτος
Μία αναλυτική ακρόαση του δίσκου του νεαρού ράπερ από την Ξάνθη με στιγμές σύγχρονης ποίησης.
2 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
pedro pedro 20.8.2017 | 14:23
αποκομμένος απ' όλους κι απ' όλα σε μαγεμένη τροχιά,
πήρα το δρόμο να φύγω μα ήρθα τίποτα δε μ' ακουμπά,
στον παράξενο μου χρόνο
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή