Φορμάικα λαντ

 

1994. Xωρίς εξαερισμό και ερ κοντίσιον, σκάμε το καλοκαίρι. Από κάτω η Βαρβάκειος.  Αποφορά από ελιές και σάπια φρoύτα τη μέρα, ιδρώτας, αλλά το απόγευμα όλα αλλάζουν. Το μπαλκόνι στη Σωκράτους φέρνει δροσιά, δειλά βγαίνουν οι πόρνες (Ελληνίδες ακόμη, χωριατοπούλες κάποιες, φίλες πολλές, γερασμένες άλλες, αλλιώτικα αθώες), πίνουμε και δουλεύουμε αδιακρίτως. Ο Σπύρος και η Μ. Το αντίθετο της κοινωνικής απόστασης.
1994. Xωρίς εξαερισμό και ερ κοντίσιον, σκάμε το καλοκαίρι. Από κάτω η Βαρβάκειος. Αποφορά από ελιές και σάπια φρoύτα τη μέρα, ιδρώτας, αλλά το απόγευμα όλα αλλάζουν. Το μπαλκόνι στη Σωκράτους φέρνει δροσιά, δειλά βγαίνουν οι πόρνες (Ελληνίδες ακόμη, χωριατοπούλες κάποιες, φίλες πολλές, γερασμένες άλλες, αλλιώτικα αθώες), πίνουμε και δουλεύουμε αδιακρίτως. Ο Σπύρος και η Μ. Το αντίθετο της κοινωνικής απόστασης.

 

Δεξιά στο μπαλκόνι, βλέπεις την Πλατεία Θεάτρου. Βρωμοχίψτερ δεν έχουν έρθει ακόμα στη περιοχή. Πέντε χρόνια αργότερα θα έρθει το Guru. Eμείς, οι  λαχαναγορίτες κι οι πουτάνες. Ταιριάζουμε μια χαρά. Φορμάικα λαντ, τη λέμε.
Δεξιά στο μπαλκόνι, βλέπεις την Πλατεία Θεάτρου. Βρωμοχίψτερ δεν έχουν έρθει ακόμα στη περιοχή. Πέντε χρόνια αργότερα θα έρθει το Guru. Eμείς, οι λαχαναγορίτες κι οι πουτάνες. Ταιριάζουμε μια χαρά. Φορμάικα λαντ, τη λέμε.