Κι όμως! Ο ψυχολόγος Simon Reeve, από το Πανεπιστήμιο του Oakland στο Michigan, πιστεύει πως ναι! Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα αλλά και ο μυστηριώδης τρόπος με τον οποίο τελικά επιλέγουμε τους συντρόφους μας έχει επανειλημμένως αποτελέσει επίκεντρο μελέτης.

 

Σύμφωνα λοιπόν με τις έρευνες, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε έναν 'τύπο' ο οποίος μπορεί να αλλάξει ανάλογα με τις περιστάσεις της ζωής. Έχει, παραδείγματος χάρη, αποδειχτεί πως όταν μια γυναίκα βρίσκεται στη φάση της ωορρηξίας, νιώθει έλξη για πιο αρρενωπούς, με γωνίες, άντρες ενώ όταν βρίσκεται στην περίοδό της έλκεται από πιο γλυκούς άντρες, με λεπτά χαρακτηριστικά.

 

Σύμφωνα λοιπόν με τις έρευνες, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε έναν 'τύπο' ο οποίος μπορεί να αλλάξει ανάλογα με τις περιστάσεις της ζωής. Έχει, παραδείγματος χάρη, αποδειχτεί πως όταν μια γυναίκα βρίσκεται στη φάση της ωορρηξίας, νιώθει έλξη για πιο αρρενωπούς, με γωνίες, άντρες ενώ όταν βρίσκεται στην περίοδό της έλκεται από πιο γλυκούς άντρες, με λεπτά χαρακτηριστικά.

 

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, μια ακόμα παράμετρος που επηρεάζει τις προτιμήσεις μας είναι η αίσθηση της απειλής. Οι εθελοντές που συμμετείχαν, κλήθηκαν να φανταστούν το ιδανικό τους ταίρι στο πλαίσιο μίας απειλητικής και γεμάτης ανασφάλεια κοινωνίας και έπειτα να κάνουν το ίδιο με μία διαφορετική κοινωνία στο μυαλό, ειρηνική, ουτοπική και γεμάτη αφθονία. Αν θέσεις στον εαυτό σου τα ίδια ερωτήματα θα φτάσεις και εσύ στη διαπίστωση των ερευνητών: αλλιώς είναι ο τέλειος σύντροφος στην 'κόλαση' και αλλιώς στον 'παράδεισο'. 

 

Αυτή ακριβώς τη θεωρία περί κινδύνου και έρωτος θέλησε να εξετάσει σε πραγματικές συνθήκες ο Simon Reeve και το κατάφερε αγοράζοντας ένα ιδιαίτερο κατοικίδιο: έναν πύθωνα μήκους 3 μέτρων! Στον αντίποδα του νέου απειλητικού του συγκατοίκου, ο Reeve υιοθέτησε και ένα... κουνέλι!

 

Ο Reeve διεξήγαγε την έρευνα καλώντας 2 ομάδες εθελοντών στο εργαστήριό του και ανακοινώνοντάς τους πως σύντομα θα έρχονταν σε επαφή είτε με το κουνέλι, είτε με τον πύθωνα. Τη στιγμή που έγινε η ανακοίνωση ένα μονάχα ζώο ήταν μέσα στο δωμάτιο: Ο πύθωνας στη μία ομάδα και το κουνέλι στην άλλη. Μετά από λίγο, και χωρίς να έρθουν άμεσα σε επαφή με τα ζωάκια, οι εθελοντές κλήθηκαν να κοιτάξουν πολλές φωτογραφίες από πρόσωπα και σώματα και να επιλέξουν αυτά που θεωρούν πιο ελκυστικά. Και, για την ιστορία, όλοι οι εθελοντές ήταν straight ή bisexual.

 

Τα αποτελέσματα της έρευνας απέδειξαν πως οι γυναίκες που είχαν εκτεθεί στη θέα του πύθωνα, έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση στους μυώδεις άντρες με περισσότερο αρρενωπά χαρακτηριστικά. Και παρ'όλο που παραδοσιακά οι άντρες δεν προτιμούν τις μυώδεις γυναίκες, εκείνοι της ομάδας που είχε δει τον πύθωνα, έδειξε να προτιμά τις πιο γυμνασμένες και μυώδεις φιγούρες, σε σχέση με την ομάδα που είχε δει το κουνέλι. Συνδυαστικά και με προηγούμενες έρευνες, ο Reeve διαπίστωσε πως τα πιο αρρενωπά χαρακτηριστικά σε γυναίκες αλλά και άντρες είναι ψηλά στις προτιμήσεις όταν επικρατεί μια σκληρή ή γεμάτη κινδύνους ατμόσφαιρα. Και είναι πολύ λογικό να επιθυμούμε έναν σύντροφο που δείχνει ικανός να μας 'προστατέψει' σε περίπτωση κινδύνου.

 

Ένα ακόμα συμπέρασμα που έβγαλε ο Reeve είναι πως οι άντρες που είχαν δει τον πύθωνα, έδειξαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μια εφήμερη σχέση. Γιατί; Ίσως επειδή όταν ζει κανείς με μια μόνιμη απειλή, η αναπαραγωγή (και άρα η επιβίωση του είδους) είναι πιο επείγουσα ανάγκη από την επιβίωση της μονάδας! Αντίστοιχες αντιδράσεις παρουσιάζουν ποικίλα είδη στο ζωικό βασίλειο: και γιατί να βολευτείς με ένα μονάχα σύντροφο και να επενδύσεις τα πάντα σε ένα μόνο απόγονο εφόσον η επιβίωση του θα είναι μάλλον δύσκολη; Καλύτερα να σπείρεις το σπόρο σου όσο πιο πολύ μπορείς για να έχεις καλύτερες πιθανότητες της επιβίωσης του είδους (έστω!)

 

Η ομάδα του Reeve διαπίστωσε ακόμα πως στη θέα του φιδιού οι άντρες ένιωσαν λιγότερο θαρραλέοι και κυρίαρχοι από πριν ενώ η ίδια επαφή με το φίδι έκανε τις γυναίκες να νιώσουν λιγότερο επιθυμητές, σε σχέση με εκείνες που είδαν το άκακο και χνουδωτό κουνέλι!

 

Το απαύγασμα; Δείξε μου τον σκύλο σου να σου πω ποιον... θέλεις! 

 

Με πληροφορίες από το psychologytoday.com