Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Το εκστατικό πανηγύρι του Άη-Συμιού στο Μεσολόγγι το τετραήμερο του Αγίου Πνεύματος
Ελλάδα

Το εκστατικό πανηγύρι του Άη-Συμιού στο Μεσολόγγι το τετραήμερο του Αγίου Πνεύματος

Νταούλια και ζουρνάδες, έκσταση και μεγαλοπρέπεια, σ’ ένα γλέντι από άλλη εποχή

Το πανηγύρι του Άη-Συμιού στο Μεσολόγγι είναι ένα από τα σημαντικότερα και πιο ιστορικά που οργανώνονται το καλοκαίρι στη χώρα. Επειδή το έχω παρακολουθήσει, πριν κάμποσα χρόνια, κι επειδή έχω συμμετάσχει κατά καιρούς σε πανηγύρια σε πολλά διαφορετικά γεωγραφικά διαμερίσματα, τόσο στην ηπειρωτική χώρα όσο και στα νησιά, λέω πως... τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί. Δεν είναι μόνο η πολυήμερη διάρκειά του και τα ποικίλα δρώμενα, είναι και η όσο το δυνατόν πιο πιστή μεταφορά του μέσα στα χρόνια και βεβαίως η πάνδημη συμμετοχή, που ενώνει Μεσολογγίτες και επισκέπτες μ’ έναν πρωτόφαντο τρόπο. Το πανηγύρι που έχει παραδοσιακό-ιστορικό και θρησκευτικό χαρακτήρα γιορτάζεται από τους Μεσολογγίτες δύο φορές το χρόνο. Το χειμώνα, 2-3 Φεβρουαρίου και το καλοκαίρι στις ημέρες του Αγίου Πνεύματος. Η φετινή γιορτή –βάσει του δημοσιευμένου προγράμματος– ξεκίνησε το Σάββατο (18/6) με τον σημαιοστολισμό, τη φωταγώγηση της πόλης και τα πρώτα γλεντοκόπια αρματωμένων και καβαλαραίων, για να συνεχιστεί την Κυριακή της Πεντηκοστής (σήμερα δηλαδή) στο ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Συμεών, σ’ ένα γλέντι με νταούλια και ζουρνάδες, το οποίο θα εξελίσσεται μέχρι και τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος (άμα τη επιστροφή πλέον στην πόλη του Μεσολογγίου), για να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα την Τρίτη (21/6) της Αγίας Τριάδος με το τελικό γλέντι στο νησάκι της Κλείσοβας (ακριβώς απέναντι από το Μεσολόγγι).

 

 

Ο Θωμάς Γκόρπας
Ο Θωμάς Γκόρπας
Το εξωφυλλο του βιβλίου
Το εξωφυλλο του βιβλίου

 

 

Υπάρχει ένα δυσεύρετο βιβλίο τού γνωστού ποιητή και συγγραφέα Θωμά Γκόρπα και του αδελφού του Βησσαρίωνος Γκόρπα, που τυπώθηκε από τις εκδόσεις Ζυγός, στην Αθήνα το 1972 κι έχει τίτλο «Το Πανηγύρι Τ’ Άη Συμιού (μια μεσολογγίτικη λαογραφία)». Το βιβλίο αυτό είναι πολύτιμο για την ιστορία του πανηγυριού και από ’κει μεταφέρω μερικά αποσπάσματα (με μικρές δικές μου ενοποιητικές παρεμβάσεις). Τα αδέλφια Γκόρπα, Μεσολογγίτες αμφότεροι, δένουν το πανηγύρι με το παρελθόν του, περιγράφοντας λεπτομέρειες και γεγονότα, ερευνώντας ταυτοχρόνως το πώς εμφανίστηκε αυτό (το πανηγύρι) μέσα στην ποίηση και τη λογοτεχνία...

 

 

Το Μοναστήρι

 

 

 

Τα αδέλφια Γκόρπα, Μεσολογγίτες αμφότεροι, δένουν το πανηγύρι με το παρελθόν του, περιγράφοντας λεπτομέρειες και γεγονότα, ερευνώντας ταυτοχρόνως το πώς εμφανίστηκε αυτό (το πανηγύρι) μέσα στην ποίηση και τη λογοτεχνία...

 

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

 

Στους πρόποδες (ύψος 140 μέτρα) του Αρακύνθου, του ξακουστού Ζυγού, και 7 χιλιόμετρα περίπου βορειοδυτικά του Μεσολογγίου βρίσκεται το ταπεινό, αλλά ένδοξο μοναστήρι. Η μονή του Αγίου Συμεώνος του Θεοδόχου που ιδρύθηκε το 1740 (…) Ο Άη Συμιός δεν έμεινε έξω από τους αγώνες για το ξεσκλάβωμα της χώρας πριν το 1821… όπως και μετά, αφού… όσοι σώθηκαν κατά την Έξοδο της Φρουράς του Μεσολογγίου τη νύχτα, Σάββατο του Λαζάρου προς Κυριακή των Βαΐων, της 10 Απριλίου 1826 πήραν το δρόμο προς τον Άη Συμιό. Στ’ αμπέλι του Κότσικα ενσωματώθηκαν με τα άλλα λείψανα της Φρουράς της Κλείσοβας κι από κει τράβηξαν κατά το Μοναστήρι που το είχε πιασμένο και τους περίμενε ο Μουστάμπεης με 500 Αλβανούς ιππείς.

 

Για τ’ απομεινάρια της Φρουράς εδώ πάνω στον Άη Συμιό η Έξοδος συνεχίζεται. Περισσότεροι από 200 σκοτώνονται και αιχμαλωτίζονται. Οι υπόλοιποι κυνηγημένοι φθάνουν έως τα μισά του Ζυγού, όπου συναντιούνται με 300 απ’ τα σώματα των «όξω οπλαρχηγών», που έφθασαν καθυστερημένοι, και με την υποστήριξή τους περνούν στην άλλη πλευρά του Ζυγού και τραβάν για τη Δερβέκιστα. Στο έρημο χωριό φθάνουν μετά τρεις μέρες εξαντλημένοι και πεινασμένοι και φεύγουν αμέσως συνεχίζοντας τον τραγικό δρόμο προς τη σωτηρία, από την πείνα πια, για τα Σάλωνα…

 

Το Πανηγύρι

 

Αν το Πανηγύρι του Άη Συμιού είναι εξουθενωτικό για τους πανηγυριστάς, για τους οργανοπαίχτες είναι αληθινό ξεθέωμα. Γι’ αυτό φυσικό είναι να… κολλάνε τα χαρτονομίσματα της χαρτούρας στα ιδρωμένα μέτωπά τους.(…)
Αν το Πανηγύρι του Άη Συμιού είναι εξουθενωτικό για τους πανηγυριστάς, για τους οργανοπαίχτες είναι αληθινό ξεθέωμα. Γι’ αυτό φυσικό είναι να… κολλάνε τα χαρτονομίσματα της χαρτούρας στα ιδρωμένα μέτωπά τους.(…)

 

 Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ

 

Το πανηγύρι των αρματωμένων, πέρα από μια συνάντηση με τους προγόνους, πέρα από μια γιορτή ελευθερίας και ειρήνης, στο πιο βαθύ της νόημα, είναι και γιορτή του καλοκαιριού, της χαράς, της ζωής, του γλεντιού και του ξεφαντώματος. Οι Μεσολογγίτες πανηγυρισταί δεν ανεβαίνουν στον Άη Συμιό μόνο για να προσκυνήσουν τον Άγιο και να τιμήσουν τη μνήμη του τού Αγίου Πνεύματος, αλλά και να θυμηθούν τα μεγαλεία και τις θυσίες τού Αγώνα και να κάνουν μνημόσυνο των πεσόντων, στις Πολιορκίες και την Έξοδο των συμπατριωτών τους.

 

Όταν έφυγαν από τη ζωή και οι τελευταίοι που σώθηκαν απ’ το «Χαλασμό» οι νεώτεροι σκέφτηκαν ότι άξιζε να τιμούν τους ηρωικούς προγόνους με πλατύτερες και επιβλητικώτερες εκδηλώσεις, διατηρώντας, φυσικά, σαν πυρήνα αυτών των εκδηλώσεων το μνημόσυνο των Εξοδιτών στον Άη Συμιό.

 

Το Πανηγύρι τ’ Άη Συμιού επί δύο αιώνες τώρα παραμένει εκατό τοις εκατό λαϊκό σαν οργάνωση και σαν εκτέλεση. Ίσως είναι το μόνο από τα μεγάλα Πανηγύρια της Χώρας που διατηρείται ανόθευτο, μακριά από «εκσυγχρονισμούς», χωρίς να χάσει τίποτε από τον «πρωτογονισμό», την αφέλεια και την εγκάρδια ατμόσφαιρα των παλιών χρόνων. Μέσα στον διονυσιασμό του, που συνοδεύει ασταμάτητος ο ήχος των ζουρνάδων και των νταουλιών, κρατάει άθικτα τα αρχικά του στοιχεία τής μυσταγωγίας και της επιβλητικότητας, εν μέσω κραιπάλης, φαγοποτιού και κρασοκατανύξεως, χορού και τραγουδιού.(…)

 

 

Οι αρματωμένοι και οι καβαλαραίοι φημίζονται τόσο για τη χορευτική τους δεινότητα όσο και για την αγάπη τους στο τραγούδι, φυσική συνέπεια του λεβέντικου και γλεντζέδικου ταμπεραμέντου τους.
Οι αρματωμένοι και οι καβαλαραίοι φημίζονται τόσο για τη χορευτική τους δεινότητα όσο και για την αγάπη τους στο τραγούδι, φυσική συνέπεια του λεβέντικου και γλεντζέδικου ταμπεραμέντου τους.

 

ΑΡΜΑΤΩΜΕΝΟΙ – ΚΑΒΑΛΑΡΑΙΟΙ 

Ψυχή του Πανηγυριού είναι οι αρματωμένοι και οι καβαλαραίοι. Οι Μεσολογγίτες λένε: για τους πρώτους ότι πάνε «ντυμένοι» και για τους δεύτερους «πάνε μ’ άλογα». Δέκα ως δεκαπέντε απ’ αυτούς αποτελούν μια ομάδα, την «παρέα», η οποία έχει τον αρχηγό της, τον «καπετάνιο», τον πρώτο μεταξύ ίσων. Ο καπετάνιος διαλέγεται μεταξύ των πιο πεπειραμένων, των πιο μπασμένων στην εθιμοτυπία του Πανηγυριού. Το παλιό έθιμο, σύμφωνα με το οποίο οι παρέες των αρματωμένων έχουν ένα ή και περισσότερα παιδιά ντυμένα με φουστανέλλα, συνεχίζεται και στις μέρες μας.(…)

 

 

 

 ΟΙ ΓΥΦΤΟΙ ΟΡΓΑΝΟΠΑΙΧΤΕΣ

Αν η ψυχή του Πανηγυριού είναι οι αρματωμένοι και οι καβαλαραίοι, τότε τα «όργανα» είναι εκείνα που με τους λεβέντικους ήχους τους ταξιδεύουν αυτή την ψυχή στα ηρωικά περασμένα. Οι γύφτοι οργανοπαίκτες (λέγονται και «γυφταίοι» στο Μεσολόγγι), που επί τρεις μέρες και νύχτες ασταμάτητα λαλούν τον «ζουρνά» και βαράν το «νταούλι» είναι αδερφικά δεμένοι με τους αησιμιώτες πανηγυριστάς, γενιά με γενιά. Οι ίδιοι ομολογούν ότι πουθενά στην Ελλάδα δεν έχουν συναντήσει ωραιότερο Πανηγύρι, ούτε πιο κουβαρντάδες γλεντζέδες απ’ τους Μεσολογγίτες.(…)

 

Η έλλειψη πεπειραμένων οργανοπαικτών στην Αιτωλοακαρνανία τα τελευταία χρόνια αναγκάζει τις παρέες να τους αναζητούν σ’ άλλες περιοχές.

 

Η κάθε παρέα έχει τέσσερις οργανοπαίχτες: ένα πρίμο ζουρνατζή, τον «πριμαδόρο», που είναι ο μάστορας της ορχήστρας, ένα δεύτερο, τον «μπασσαδόρο», ένα «νταουλιέρη» και ένα τέταρτο, που ξεκουράζει τους τρεις βασικούς. Αν το Πανηγύρι του Άη Συμιού είναι εξουθενωτικό για τους πανηγυριστάς, για τους οργανοπαίχτες είναι αληθινό ξεθέωμα. Γι’ αυτό φυσικό είναι να… κολλάνε τα χαρτονομίσματα της χαρτούρας στα ιδρωμένα μέτωπά τους.(…)

 

Εκτός απ’ τα παλιά ρουμελιώτικα δημοτικά τραγούδια, του τραπεζιού, κλέφτικα και λιανοτράγουδα οι Αησυμιώτες τραγουδούν τα φημισμένα μεσολογγίτικα μοιρολόγια και τ’ αησυμιώτικα.
Εκτός απ’ τα παλιά ρουμελιώτικα δημοτικά τραγούδια, του τραπεζιού, κλέφτικα και λιανοτράγουδα οι Αησυμιώτες τραγουδούν τα φημισμένα μεσολογγίτικα μοιρολόγια και τ’ αησυμιώτικα.

 

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ 

Οι αρματωμένοι και οι καβαλαραίοι φημίζονται τόσο για τη χορευτική τους δεινότητα όσο και για την αγάπη τους στο τραγούδι, φυσική συνέπεια του λεβέντικου και γλεντζέδικου ταμπεραμέντου τους. Στο Μεσολόγγι, άλλωστε, έζησαν, έπαιξαν και τραγούδησαν μεγάλοι λαϊκοί καλλιτέχνες, που δημιούργησαν παράδοση, οι μεγάλες δόξες των καφέ σαντάν της παλιάς εποχής, ο Θανάσης ο Μπαταριάς, ο Νικολός ο Σουλεϊμάνης, ο Χαράλαμπος Μαργέλης.

 

Εκτός απ’ τα παλιά ρουμελιώτικα δημοτικά τραγούδια, του τραπεζιού, κλέφτικα και λιανοτράγουδα οι Αησυμιώτες τραγουδούν τα φημισμένα μεσολογγίτικα μοιρολόγια και τ’ αησυμιώτικα. Μόνο συρτά και τσάμικα χορεύουν οι πανηγυρισταί, πλουτισμένα με τις περίτεχνες αησυμιώτικες φιγούρες. Επίσης οι γύφτοι λαϊκοί οργανοπαίκτες παίζουν τα καταπληκτικά σε εκτέλεση οργανικά κομμάτια, όπως η Μπαντονάδα ή Μυρολόι τ’ Αλή Πασά.

 

Θεαματικώτατες είναι οι χορευτικές αναπαραστάσεις (είδος λαϊκού θεάτρου), όπου ζωντανεύονται η ζωή και οι θυσίες των Μεσολογγιτών Αγωνιστών, υπό τους ηρωικούς ήχους ζουρνάδων και νταουλιών, που οι ρίζες τους φτάνουν ως τον αρχαίο πυρρίχιο. Τα θέματα είναι η σφαγή των παιδιών απ’ τις μανάδες, η πάλη του Μεσολογγίτη με τον Τουρκαλβανό, πατέρας και γιός κ.ά.(…)

 

 

 

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ

Ντόπιοι ποιηταί έγραψαν τραγούδια στα οποία αναφέρεται το Πανηγύρι και ο Άγιος. Τα κείμενα αυτά είναι λαογραφικού ενδιαφέροντος. Δίνουν πληροφορίες για το Πανηγύρι, τους Μεσολογγίτες και το Μεσολόγγι, που καλύπτουν ένα μεγάλο διάστημα που ξεκινάει απ’ το 1880 περίπου και φτάνει ως τις μέρες μας.(…)

 

 

Από τα διάφορα στιχουργήματα που σταχυολογούν οι Θωμάς και Βησσαρίων Γκόρπας να μεταφέρουμε, κατ’ αρχάς, το ποίημα του Κωστή Παλαμά «Το Πανηγύρι του Ψαρά» από τη συλλογή «Οι Καημοί της Λιμνοθάλασσας» (1912)…

 

 

Το Πανηγύρι του Ψαρά

 

Στον Άη Συμιό στον πλάτανο, στο κρύο το πηγαδάκι
που πάνε τα κλεφτόπουλα και πίνουνε νερό,
στο πανηγύρι τ' άη Συμιού, ψαράς για το καμάκι,
το δρόμο δεν τον έμαθα που πάει προς το βουνό.

Δεν είμαι για το μακρινό λεβεντοπανηγύρι,
με φουστανέλλα, με άρματα, με φέρμελη χρυσή,
πάντα ξερμάτωτο, ψαρά, γυμνό, καραβοκύρη,
με ξέρει σκόλη και δουλειά στο ξερονήσι εκεί.

Δεν είναι για χαροκοπιές και για τα πανηγύρια
οι φουστανέλλες, τ' άρματα, η φέρμελη η χρυσή.
Τ' άγιασε το αίμα κ' η φωτιά· φέρτε λιβανιστήρια,
τάχτε τα στα κονίσματα κι ανάφτε τους κερί.

Μα όταν κοντά της Κλείσοβας το πανηγύρι βράζει
μεσ' στην αγιά Τριάδα της το χρόνο μια φορά,
μεσ' απ' το γλυκοχάραμα μιαν έγνοια τινάζει
προς της γιορτής το βούισμα στην ακροθαλασσιά.

Και μέσα στο πρυάρι μου το καλοσκαρωμένο
γοργά ως τη νύχτα το λαό περνώ το γιορταστή,
ψάρι αργυρό τής χάρης της και μια λαμπάδα πααίνω
κ' ύστερα κάνω ολονυχτιά με το θιακό κρασί.

 

Και για το τέλος δύο σονέτα ενός ξεχασμένου ποιητή, του Χρηστάκη Παλαμά (μεγαλύτερος αδελφός του Κωστή Παλαμά) από την ακόμη(;) ανέκδοτη συλλογή «Τα γεροντικά σονέττα» (1924)…

 

 

Τ’ Άη Συμιού

 

Απλώνεται το σύννεφο παχύ στα περασμένα
Μιανής ζωής πολύδαρτης... η μνήμη σκοτισμένη
Γυρίζει νάβρει ξάναση σε κάτι ξεχασμένα
Κι όσο τα χρόνια φεύγουνε, τόσο κι αυτή μακραίνει.

Και ξάφνου μια οχλοβοή χαρούμενη του κόσμου
Το τούμπανο και ο ζουρνάς, λαλούμενα, αντάρα
Σαν αστραπή το σύννεφο σκίζουνε... και το φως μου
Ξανοίγεται στη θύμηση της νιότης μου με μάρα

Κι ενώ η ματιά μου άπλερη στης πόρτας το καρτέρι
Και η καρδιά τρεμουλιαστή ζητάει άλλα χνάρια
Ο νους μου φεύγει πιο ψηλά... Σ' απάτητο λημέρι,

Στου Άη-Συμιού το ρίζωμα... και φερν' η φαντασία
Μ' αρματωσιές περίβαλτες εκειά τα παλληκάρια
Να ροβολούνε στο Ζυγό σ' αληθινή θυσία...

 

 

Της Αγιά Τριάδος

 

Γυρίζει πάλι η θύμηση μ' άλλους αχούς κι αντάρες
Κάτου στις θαλασσόνυχτες φυκιές της Χωροπούλας
Στριμώνονται γυροβολιά οι όμορφες κ' οι χάρες
Πεζοβολάνε οι ματιές του νιου και της παιδούλας.

Βαριοί πηδάν με τ' άρματα εις το νερό οι Ζυγιώτες
Και φτερακάνε στο νησί γεμάτα τα πριάρια
Το πήραν άλλη μια φορά – χου – οι πανηγυριώτες
Η λίμνη παραδέρνεται μανιώνουνε τα ψάρια...

Και στρέφεται ο λογισμός σε κειό το πανηγύρι
Του πόλεμου και της φωτιάς... στη χούφτα των ανδρείων
Που ξέρας μιαν αδρασκελιά μ' ακράτητο αργοπύρι

Της δόξας και της λευτεριάς εστήσαν το βωμό
Και τα ρηχιά της Κλείσοβας μνημούρι των θερίων
Σημείο για την Έξοδο το μέγα χαλασμό.

 

 

Οι φωτογραφίες προέρχονται από τα sites filmellon.gr, onairnews.gr, thebest.gr και messolonghi-press.blogspot.com

 

 

Κάποτε τελείωσα το Πολυτεχνείο. Δημοσιεύω κείμενα (για τη μουσική κυρίως) από τα τέλη του ’80. Το 1996 έγραψα ένα βιβλίο για το Ελληνικό Ροκ. Για 17 χρόνια (1996-2013) ήμουν αρχισυντάκτης στο περιοδικό Jazz & Τζαζ. Από το 2009 τρέχω το on line Δισκορυχείον και από το 2014 γράφω για το LiFO.gr…

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πριν 12 χρόνια, μια συντάκτρια της LifO είχε κυκλοφορήσει με μπούρκα στο Κολωνάκι. Καταλαβαίνετε...
Το 2006, πριν το μεγάλο προσφυγικό κύμα, είχαμε αναρωτηθεί τι θα γινόταν αν μια συντάκτριά μας κυκλοφορούσε ως μουσουλμάνα στους δρόμους της Αθήνας για ένα απόγευμα. Τα δείγματα ρατσισμού ήταν σαφή από τότε.
ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ: Είσαι 17; Έχεις 10 πολύ καλούς λόγους να ψηφίσεις
Αν είσαι 17, έχεις το δικαίωμα να ψηφίσεις στις εκλογές της Κυριακής - και μερικούς πολύ καλούς λόγους επίσης
Πεζοπορία στα μονοπάτια της Τήνου: κάτι σαν μαγεία
To Τinos Trails αναδεικνύει όλα τα μυστικά του όμορφου τόπου των Κυκλάδων.
Εκλογικά περίπτερα στην Αθήνα: Σχεδόν κανείς δεν σέβεται τον εκλογικό νόμο
Τι συμβαίνει με τις διαστάσεις που πρέπει να έχουν τα εκλογικά κέντρα στην Αθήνα και για ποιον λόγο αυτό το θέμα δεν φαίνεται να αγγίζει τους υποψηφίους - ειδικά των μεγάλων κομμάτων;
Ο Δημήτρης Χατζής είναι ο τελευταίος σιδεράς της Τήνου
Τον συναντήσαμε στον Πύργο, την κοιτίδα της μαρμαροτεχνίας, και μας μιλά για την τέχνη του σιδηρουργού που χάνεται στο πέρασμα του χρόνου.
Έτσι ήταν οι οδικοί σταθμοί του ΕΟΤ τη δεκαετία του '60
Μια εποχή πολύ πριν τους σημερινούς ΣΕΑ.
«Ομάδα Προσφοράς ΟΠΑΠ»: Τρεις ευχές για τα παιδιά του Make-A-Wish και τρία συλλεκτικά αντικείμενα για εμάς
Πώς θα μπούμε δωρεάν στην ομάδα που παίζει για καλό σκοπό
Η ζωή και το έργο της «Μάννας του Στρατιώτου»
Η αδελφή του Παύλου Μελά, Άννα Μελά - Παπαδοπούλου υπήρξε μια σημαντική γυναίκα με μεγάλη προσφορά.
Μινωϊκά
Σύγχρονες επιρροές από την μινωϊκή αρχιτεκτονική
Ποια ήταν η Κυρά της Ρω και γιατί υπήρξε τόσο σπουδαία στη μοναξιά της;
Η ιστορία της γυναίκας-σύμβολο που πέθανε σαν σήμερα και ολόκληρη η θρυλική εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού για τη θρυλική προστάτρια της ακριτικής νήσου
Λουκάνικα, κρεμμύδια και παρά λίγο ξύλο - Το φαγητό των γηπέδων
Όσα τρώνε οι φίλαθλοι κάθε αρχή και τέλος ενός ποδοσφαιρικού αγώνα
«Ασεβή Τροπάρια» σε ήχο ρεμπέτικο και 15ο Legalize Protestival δίνουν τον παλμό σήμερα στην Αθήνα
Δύο σημαντικές εκδηλώσεις στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας για την Ελεύθερη Κάνναβη
To Γκάζι, η πλ. Κουμουνδούρου και το ΦΙΞ στα 80's
(Ι)στορία και ιστορίες "από τα κάτω", από τον ιστορικό Κώστα Κατσάπη
Αποκλειστική συγκλονιστική μαρτυρία από το τελευταίο push-back στον Έβρο
Το χρονικό μιας βίαιης επαναπροώθησης
Σταυρούλα Κουράκου-Δραγώνα: Η μεγάλη κυρία του ελληνικού κρασιού αφηγείται τη ζωή της
Δρ. χημικός, οινολόγος, συγγραφέας, αντεπιστέλλον μέλος της Γεωργικής Ακαδημίας της Γαλλίας: αυτή είναι η γυναίκα που αγάπησε το ελληνικό κρασί όσο λίγοι
2 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar anion_chloriou 21.6.2016 | 11:43
Μα είναι τώρα αυτά ευρωπαϊκά πράγματα...άντε μέχρι "άιρις σπιρίτσουαλ" επιτρέπεται απ'ότι μου λένε οι φίλοι μου οι μενουμευρωπάδες!
avatar atman 21.6.2016 | 18:13
Εχει πλακα που κατι τυποι, οπως ο Θανασης Παπακ., ενω υποτιθεται προωθουν και υπερασπιζονται το αισθητικο μερος της παραδοσης ταυτοχρονα αντιτιθενται σε οτιδηποτε την κανει ζωντανη και ζωσα.
Την αντιμετωπιζουν ακριβως σαν επισκεπτες απο μια ξενη χωρα, την Ολλανδια πχ.

Βαθυτατο κομπλεξ με το θρησκευτικο, εθνοτικο και λαικο χαρακτηρα των πανυγηριων εχει λοιπον το Οχι των μεταμοντερνων, βαθυτατα παγκοσμιοποιημενων, εξαρχειωτων.
Αυτο που τσουβαλιαζεις ως μενουμευρωπηδες, πολιτικα συμπεριλαμβανει το μοναδικο σκεπτομενο κομματι της ελληνικης διανοησης.
Διαβασε το Ξεκουμπειστειτε οχι παραιτηθειτε του πλεον νονμενουμευρωπη Καραμπελια για τα επιπλεον.

Ειναι ενδεικτικο οτι οι ελληνικες ψευτοελιτ του οχι ειναι τοσο αποκειοκρατουμενες που για την ιδια τους την χωρα προτιμουσαν την τυχη που απεφευγονται για μια απο τις πολιτικες τους πατριδες (πολιτικες: εκει που εχεις περιουσια οικογενεια δεσμους): ναι στο grexit οχι στο brexit
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή