Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Βρυσάκι: Η αθηναϊκή συνοικία που εξαφανίστηκε για την ανακάλυψη της Αρχαίας Αγοράς
Αθήνα

Βρυσάκι: Η αθηναϊκή συνοικία που εξαφανίστηκε για την ανακάλυψη της Αρχαίας Αγοράς

Στο διάστημα μεταξύ 1931 και 1939 το κέντρο της Αθήνας μεταμορφώθηκε, καθώς η συνοικία που βρισκόταν στους πρόποδες της Ακρόπολης, το Βρυσάκι, απαλλοτριώθηκε και κατεδαφίστηκε.

Κάτω από τον λόφο της Ακρόπολης απλώνεται η Αρχαία Αγορά της Αθήνας. Περπατώ στην οδό Αδριανού και στη συνέχεια μπαίνω στον αρχαιολογικό χώρο όπου άνθησε η αθηναϊκή δημοκρατία. Σκοπός της επίσκεψής μου είναι η συνάντηση με τη γραμματέα της ανασκαφής, Sylvie Dumont, και η περιήγησή μου στα αμέτρητα αρχεία της που αφορούν το Βρυσάκι, τη συνοικία που έπαψε να υπάρχει προκειμένου να έρθει στο φως η Αρχαία Αγορά.


Μπαίνοντας στο γραφείο της κ. Dumont στην εμβληματική Στοά του Αττάλου, το βλέμμα χάνεται στις πολυάριθμες κειμενικές πηγές, τις φωτογραφίες, τους χάρτες, τις μαρτυρίες και τα ημερολόγια των ανασκαφών. Στο διάστημα μεταξύ 1931 και 1939 το κέντρο της Αθήνας μεταμορφώθηκε, καθώς η συνοικία που βρισκόταν στους πρόποδες της Ακρόπολης, το Βρυσάκι, απαλλοτριώθηκε και κατεδαφίστηκε.

 

Σε αυτά τα λίγα χρόνια περισσότεροι από 5.000 κάτοικοι εκτοπίστηκαν και χτίστηκαν 348 ιδιοκτησίες, έτσι ώστε η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα (AΣΚΣA) να μπορέσει να ανασκάψει την Αρχαία Αγορά. Η κλίμακα του έργου και ο βαθμός στον οποίο τεκμηριώνεται το κάνουν μοναδικό στην ιστορία της ελληνικής αρχαιολογίας.

 

Μια ολάκερη γειτονιά, η παλιά γειτονιά του Θησείου, χάθηκε για πάντα, σαν την Ατλαντίδα, κάτω από τη σκαπάνη των αρχαιολογικών ανασκαφών.


Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μέλισσα ένας σημαντικός τόμος που φέρει τον τίτλο «Βρυσάκι: Η εξαφάνιση μιας συνοικίας για την ανακάλυψη της Αρχαίας Αγοράς» και είναι αποτέλεσμα δωδεκαετούς έρευνας της Sylvie Dumont.


Με υλικό από το αρχείο της AΣΚΣA και μια μεγάλη συλλογή φωτογραφιών από τη δεκαετία του 1930, στον τόμο περιγράφεται λεπτομερώς η ιστορία των διαπραγματεύσεων, οι απαλλοτριώσεις και, το σημαντικότερο, το ίδιο το Βρυσάκι. Αναπαριστώντας τους δρόμους, τα καταστήματα, τα σπίτια, τα ονόματα και τα πρόσωπά, η συγγραφέας παρέχει μια ζωντανή αναπαράσταση της κοινότητας.


«Όταν ήρθα από τον Καναδά, το 1985, με σκοπό να μείνω μόνιμα στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκα στο Θησείο, στην οδό Ακταίου, σε ένα σπίτι που είχε χτιστεί το 1911. Το σπίτι είχε ψηλά ταβάνια, μεγάλα παράθυρα, πλακάκια στο πάτωμα με πολύχρωμα σχέδια, σαν μωσαϊκό, και ένα ξεχασμένο τζάκι.

 

Όταν κάποια στιγμή ήρθαν δύο φοιτητές από το Πολυτεχνείο για να αποτυπώσουν τους χώρους του σπιτιού ήταν η πρώτη φορά που άκουσα τη λέξη "νεοκλασικό". Επίσης, το 1991 είδα σε ένα βιβλιοπωλείο το βιβλίο του Γιάννη Σιμωνέτη με τίτλο "Θησείο". Ήταν μια καλή ευκαιρία να γνωρίσω τη γειτονιά όπου έμενα.

 

Το ίδιο έτος ξεκίνησα να εργάζομαι στο Αρχείο της Ανασκαφής της Αρχαίας Αγοράς. Θυμάμαι πόσο είχα εντυπωσιαστεί όταν, ανάμεσα στα συρτάρια, βρήκα ένα με τίτλο "Houses before excavations". Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα το βιβλίο του Σιμωνέτη, το οποίο ανέφερε: "Μια ολάκερη γειτονιά, η παλιά γειτονιά του Θησείου, χάθηκε για πάντα, σαν την Ατλαντίδα, κάτω από τη σκαπάνη των αρχαιολογικών ανασκαφών"» απαντά η κ. Dumont όταν τη ρωτώ τι ήταν αυτό που την παρακίνησε να ξεκινήσει την πολυετή έρευνά της.

 

Διάνοιξη της τάφρου της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιάς-Ομόνοια, άποψη προς τα δυτικά, περ. 1892.
Διάνοιξη της τάφρου της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιάς-Ομόνοια, άποψη προς τα δυτικά, περ. 1892.


Στη συνέχεια εξερευνούμε διάφορες πτυχές εκείνης της εποχής. Πάνω στο τραπέζι διαβάζουμε αναλυτικά τα ημερολόγια ανασκαφής και τα στοιχεία που περιλαμβάνουν για τα σπίτια πριν αρχίσει η απαλλοτρίωση. Τι ήταν αυτό που τη συγκίνησε περισσότερο;

 

Η συγγραφέας Sylvie Dumont απαντά: «Κυρίως οι ανθρώπινες ιστορίες. Πού πήγαν αυτοί οι άνθρωποι; Τι απέγιναν; Υπάρχει μέσα στον τόμο η χαρακτηριστική μαρτυρία της κ. Μαρίας Πετράκη, η οποία έγραψε μια συγκινητική επιστολή προς τον Αδοσίδη, τον άνθρωπο που διαχειρίστηκε σε μεγάλο βαθμό τις απαλλοτριώσεις. "Τουλάχιστον να πάρω τα παράθυρα και τις πόρτες, να κάμω μια παράγκα, να καθίσω, διότι σε υποχρεώσεις μου έδωσα τα λεπτά που πήρα και τώρα, σε λίγο καιρό, θα στερηθώ και το ψωμί"» διαβάζουμε σε ενδεικτικό απόσπασμα της επιστολής.


Φυλλομετρώντας το βιβλίο, ο αναγνώστης διαβάζει ένα χρονικό, εμπλουτισμένο με έναν ανεκτίμητο όγκο άγνωστων πληροφοριών που αναδεικνύουν τις διαφορετικές εκδοχές της ταυτότητας μιας γειτονιάς που εξαφανίστηκε. Η ποικιλία των σπιτιών, των καταστημάτων, των εκκλησιών, οι πλατείες, οι οδοί, οι γέφυρες, οι παράγκες των προσφύγων και οι ιστορίες των ανθρώπων είναι μερικά από τα θέματα που πραγματεύεται το βιβλίο.


Έτσι, μαθαίνουμε ότι στην περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Αρχαιολογικός Χώρος της Αρχαίας Αγοράς βρισκόταν παλιότερα μια συνοικία που ονομαζόταν Βρυσάκι ή Βλασσαρού. Η ιστορία της φτάνει ως την άνοιξη του 1931, οπότε πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας συστηματική κατεδάφιση εκατοντάδων σπιτιών προκειμένου να διευκολυνθούν οι αρχαιολογικές ανασκαφές που έφεραν στο φως την Αρχαία Αγορά.


Εκείνη τη χρονιά το Βρυσάκι είχε μονάχα δύο μεγάλες πλατείες, την ευρύχωρη πλατεία Θησείου, η οποία πήρε το όνομά της από τον γειτονικό ναό Θησείον ‒επειδή οι μετόπες ήταν διακοσμημένες με απεικονίσεις του Θησέα‒ και τη μακρόστενη πλατεία της Στοάς των Γιγάντων, που δημιουργήθηκε λόγω των ανασκαφών γύρω από τα κολοσσιαία αγάλματα.

 

Χώρος των ανασκαφών κοντά στην εκκλησία του Σωτήρα Χριστού με τις οδούς Βουλευτηρίου (επάνω δεξιά) και Μητρώου (βάθος), 1910.
Χώρος των ανασκαφών κοντά στην εκκλησία του Σωτήρα Χριστού με τις οδούς Βουλευτηρίου (επάνω δεξιά) και Μητρώου (βάθος), 1910.


Κατά τη διάρκεια των επόμενων οκτώ ετών μια ολόκληρη συνοικία έσβησε από τον χάρτη της πόλης. Παράγκες προσφύγων, μαγαζιά, εργοστάσια, καφενεία, λαϊκά και νεοκλασικά σπίτια και περίπου 5.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν την περιοχή. Μία από τις πιο σημαντικές αλλαγές στον ιστό της παλιάς πόλης έγινε το 1890, όταν διανοίχτηκε μεγάλη τάφρος πλάτους 15 μέτρων για την επέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Θησείου και Ομονοίας.


Στο Βρυσάκι δεν υπήρχε κανένα σπίτι ακατοίκητο. Κατά μέσο όρο μία οικογένεια ζούσε σε ένα ή δύο δωμάτια, συνήθως, δε, ζούσαν μαζί δύο έως οκτώ οικογένειες, αλλά καταγράφονται και περιπτώσεις που τον ίδιο χώρο μοιράζονταν 15 οικογένειες.


Λίγο πριν την αποχαιρετήσω, η κ. Dumont καταλήγει: «Σκοπός της έρευνάς μου ήταν να φέρω στην επιφάνεια μια χαμένη γειτονιά που θυσιάστηκε για την αναβίωση του ένδοξου παρελθόντος. Σε αυτήν συνέβαλαν καθοριστικά και οι επισκέψεις των απογόνων των κατοίκων της περιοχής, που προσπάθησαν να ανιχνεύσουν τις ρίζες των δικών τους και των σπιτιών όπου διέμεναν».


Στον πολυσέλιδο τόμο η Sulvie Dumont χαρτογραφεί το ιστορικό πλαίσιο, τις συνθήκες διαβίωσης αλλά και τις αποφάσεις που οδήγησαν στην εκτεταμένη αλλαγή στο κέντρο της πρωτεύουσας. Ουσιαστικά, το συγκεκριμένο λεύκωμα αποτελεί μια στοχαστική περιήγηση σε ένα χαμένο παρελθόν. Μια σημαντική και ιστορική έκδοση που διαβάζεται και ως ένας διαχρονικός περίπατος στον χώρο, στον χρόνο και στους ανθρώπους μιας συνοικίας που έσβησε οριστικά.


Αναμφίβολα, εκτός από φόρος τιμής στους κατοίκους του Βρυσακίου, αποτελεί και ένα συναρπαστικό ιστορικό αφήγημα που μας βοηθά να κατανοήσουμε βαθιά την ιστορία της Αθήνας.

 

Πλατεία Θησείου από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, άποψη προς τα ανατολικά, Σεπτέμβριος 1931.
Πλατεία Θησείου από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, άποψη προς τα ανατολικά, Σεπτέμβριος 1931.

 

Η συνοικία του Άρειου Πάγου, 1932.
Η συνοικία του Άρειου Πάγου, 1932.

 

Οδός Ευρυσακείου (αριστερά) στη συμβολή με την οδό Ποικίλης (δεξιά), άποψη προς τα νοτιοδυτικά, 29 Δεκεμβρίου 1932.
Οδός Ευρυσακείου (αριστερά) στη συμβολή με την οδό Ποικίλης (δεξιά), άποψη προς τα νοτιοδυτικά, 29 Δεκεμβρίου 1932.

 

Αυλή στην οδό Ποσειδώνος 26, άποψη προς τα ανατολικά, Αύγουστος 1933.
Αυλή στην οδό Ποσειδώνος 26, άποψη προς τα ανατολικά, Αύγουστος 1933.

 

Γαλοπούλες για πούλημα στην Πλατεία Θησείου του Alexander Barkoff, 1934.
Γαλοπούλες για πούλημα στην Πλατεία Θησείου του Alexander Barkoff, 1934.

  

Οικοδομικά υλικά προς πώληση μετά τις κατεδαφίσεις, Ιανουάριος 1934.
Οικοδομικά υλικά προς πώληση μετά τις κατεδαφίσεις, Ιανουάριος 1934.

 

Λαϊκή αγορά στην Πλατεία Θησείου, άποψη προς τα βόρεια, 1930...
Λαϊκή αγορά στην Πλατεία Θησείου, άποψη προς τα βόρεια, 1930...
... ενώ οι ανασκαφές συνεχίζονται στον Τομέα Γ, άποψη προς βορειοδυτικά, 30 Μαρτίου 1935.
... ενώ οι ανασκαφές συνεχίζονται στον Τομέα Γ, άποψη προς βορειοδυτικά, 30 Μαρτίου 1935.

 

Τομέας ΗΗ στην αρχή της ανασκαφής, 1936.
Τομέας ΗΗ στην αρχή της ανασκαφής, 1936.

 

Πανόραμα από τον Άρειο Πάγο, άποψη προς τα βόρεια, Αύγουστος 1938 (ψηφιακή σύνθεση).
Πανόραμα από τον Άρειο Πάγο, άποψη προς τα βόρεια, Αύγουστος 1938 (ψηφιακή σύνθεση).

 

Σπίτι του αρχαιοφύλακα του πάρκου του Άρειου Πάγου, μπροστά από μακρόστενο κτίσμα, άποψη προς τα βόρεια, Ιανουάριος 1939. Ο φύλακας κάθεται στην είσοδο του πάρκου (άκρη αριστερά).
Σπίτι του αρχαιοφύλακα του πάρκου του Άρειου Πάγου, μπροστά από μακρόστενο κτίσμα, άποψη προς τα βόρεια, Ιανουάριος 1939. Ο φύλακας κάθεται στην είσοδο του πάρκου (άκρη αριστερά).

 

Η Αρχαία Αγορά λίγους μήνες πριν από τη διακοπή των ανασκαφών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, άποψη προς τα νοτιοανατολικά, Ιούνιος 1939.
Η Αρχαία Αγορά λίγους μήνες πριν από τη διακοπή των ανασκαφών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, άποψη προς τα νοτιοανατολικά, Ιούνιος 1939.

 

Σπίτι του αρχαιοφύλακα της Ακρόπολης μετά την κατεδάφιση των σπιτιών του Τομέα ΕΕ, άποψη προς νοτιοδυτικά, Φεβρουάριος 1939.
Σπίτι του αρχαιοφύλακα της Ακρόπολης μετά την κατεδάφιση των σπιτιών του Τομέα ΕΕ, άποψη προς νοτιοδυτικά, Φεβρουάριος 1939.

 

Ανατολικό άκρο του Τομέα ΒΔ στην οδό Αδριανού 42, άποψη προς δυτικά, 1960.
Ανατολικό άκρο του Τομέα ΒΔ στην οδό Αδριανού 42, άποψη προς δυτικά, 1960.

 

Δημοσιογράφος. Σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Πάντειου Πανεπιστήμιου (j.pantazopoulos@yahoo.gr)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Μαγική πόλις»: Η ιστορία της συνοικίας Δουργούτι που σήμερα αποτελεί την περιοχή του Νέου Κόσμου
Η αυτοσχέδια προσφυγική γειτονιά που φιλοξενούσε Αρμένιους, Μικρασιάτες και άλλους πληθυσμούς σε σπάνιες φωτογραφίες του 1955.
Ερνέστος Τσίλλερ: Ένα βιβλίο με τις «Αναμνήσεις» του Γερμανού αρχιτέκτονα που άφησε ουσιαστικό αποτύπωμα στην Ελλάδα
Η Μαριλένα Ζ. Κασιμάτη, δρ Ιστορίας της Τέχνης και επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης (1984-2018), μιλά για το βιβλίο της «Αναμνήσεις του Ερνστ Τσίλλερ» με τις χαμένες «Αναμνήσεις» του μεγάλου αρχιτέκτονα που γεννήθηκε σαν σήμερα.
Η βραβευμένη αρχαιολόγος Ντόρα Βασιλικού αφηγείται τη ζωή της στη LiFO
Η αρχαιολόγος που έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με τη ζωή και την τέχνη των Μυκηναίων μιλά για τη μελέτη του ανθρώπινου παρελθόντος και τις αναγωγές στη σύγχρονη εποχή.
Θα δούμε θέατρο σε αρχαιολογικούς χώρους
Το Εθνικό Θέατρο συμμετέχει στον νέο θεσμό του υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός», ο οποίος φιλοδοξεί να δώσει ζωή σε αρχαιολογικούς χώρους στην Αττική και στην υπόλοιπη χώρα με τρεις νέες παραγωγές.
Τμήμα από τη βόρεια ζωφόρο του Παρθενώνα επιστρέφει στο Μουσείο Ακρόπολης
Ένα τμήμα ανδρικής κεφαλής, το οποίο έχει αποδοθεί από τους επιστήμονες στη βόρεια ζωφόρο του Παρθενώνα, θα επανενωθεί με το αυθεντικό τμήμα
Τι μας μαθαίνει σήμερα η κατάρρευση του μυκηναϊκού πολιτισμού;
Οι αιτίες της καταστροφής και οι συγκρίσεις με την εποχή μας εξαιτίας της πανδημίας: Μιλούν στη LiFO η βραβευμένη αρχαιολόγος Ντόρα Βασιλικού και ο αναπληρωτής καθηγητής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Αντώνης Κοτσώνας.
Τα μουσεία της Αθήνας ανοίγουν ξανά
Οι επιμελητές και οι υπεύθυνοι εννέα μεγάλων μουσείων της πόλης, που ανοίγουν ξανά από τη Δευτέρα 15/6, επιλέγουν ένα εμβληματικό έκθεμα από τις μόνιμες συλλογές τους, που αξίζει να ανακαλύψουμε εκ νέου.
Ο αποκρυπτογράφος των τοιχογραφιών στην Αρχαία Θήρα, την Κνωσό και τις Μυκήνες
«Ο αρχαιολόγος είναι απλώς ο “θεσμικός μεσάζων” μιας έρευνας, κάτι σαν τον γαλάζιο πίθηκο των τοιχογραφιών του Ακρωτηρίου» καταλήγει ο αν. καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μιχαήλ Μαρμαρινός: «Η Ελευσίνα είναι ανεξήγητη, γοητευτική, ένα ζωντανό μνημείο που χρειάζεται ανάδειξη»
Στην πρώτη του συνέντευξη από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της διοργάνωσης «Ελευσίνα 2021 - Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2021», ο Μιχαήλ Μαρμαρινός εξηγεί σε ποιους άξονες θα κινηθεί για να σώσει την κατάσταση και ποιον ρόλο θα διαδραματίσει πιθανά ο Γιώργος Λούκος.
The premium summer experience: Υψηλή γαστρονομία και good living δίπλα στη θάλασσα
Υψηλή γαστρονομία, good living δίπλα στη θάλασσα και πολλά ακόμα στα 8 διάσημα spots της παραλιακής.
Τα κλασικά της παραλιακής: Εστιατόρια, μπαρ, ζαχαροπλαστεία και τρία θερινά που δεν τα έχει αγγίξει ο χρόνος
Δοξάζονται από ντόπιους και επισκέπτες για δεκαετίες, παραμένουν το ίδιο νόστιμα και θυμίζουν άλλες εποχές.
Faces of Summer: 16 νέα πρόσωπα φωτογραφίζονται σε κομβικά σημεία της παραλιακής
16 νέα πρόσωπα φωτογραφίζονται σε εμβληματικά σημεία της παραλιακής και θυμούνται ένα αξέχαστο καλοκαίρι τους.
Τα έργα που μεταμορφώνουν τα νότια προάστια
Κατασκευαστικά έργα, αναπλάσεις, αξιοποιήσεις κτιρίων, επενδυτικά σχέδια, συγκοινωνιακές λειτουργίες και νέες επεκτάσεις συνθέτουν την εικόνα που κυριαρχεί στο παραλιακό μέτωπό της Αττικής.
Plant sitting, ταξιθέτες κορωνοϊού, drive in: 10 πράγματα που άλλαξαν το καλοκαίρι του 2020
10 καινούργια πράγματα που βλέπουμε φέτος το καλοκαίρι στην Αθήνα.
AntetokounBros Academy: Το ταξίδι του πρώτου χρόνου ολοκληρώθηκε με μια εντυπωσιακή τελετή
Μία χρονιά γεμάτη χαμόγελα, φιλοδοξίες και όνειρα για 100 παιδιά και 12 junior coaches έκλεισε με τον πιο γιορτινό τρόπο και με εμφάνιση-έκπληξη του Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Ραντεβού στις μπασκέτες της γειτονιάς
Σε ένα γηπεδάκι της Νέας Ιωνίας μια παρέα διαφορετικών ηλικιών στήνει εδώ και χρόνια τα δικά της ματσάκια.
Ο Photoharrie ζωγραφίζει ακουαρέλες και ζει με ένα φίδι στο Μεταξουργείο
Περίεργοι μύκητες που γίνονται εναλλακτική μόδα, σύγχρονοι βοσκοί, νύχτα, μπαρ, καπνοί, γυμνοί άνθρωποι: η λίστα των αναφορών του Photoharrie είναι ατελείωτη.
Χορεύοντας latin στην Αθήνα
Salsa και bachata, rumba και reggeaton: Οι latin ρυθμοί αποδεικνύονται εδώ και χρόνια ιδιαίτερα δημοφιλείς στην Αθήνα. 4 νέα παιδιά που ασχολούνται με τους latin χορούς εξηγούν γιατί.
Χλωροκίνη: Ένα φεστιβάλ δημιουργικής αντίδρασης στα φαινόμενα των ημερών
Tο Bios για πρώτη φορά παρουσιάζει ένα φεστιβάλ και στους τρεις χώρους του (Bios.Πειραιώς 84, «Ρομάντσο» & Latraac).
Καλοκαίρι στην Τεχνόπολη
Ο εμβληματικός χώρος της Αθήνας ανανεώνεται και σε προσκαλεί να τον ανακαλύψεις ξανά. Και ξανά...
Steps: H οργάνωση που στέκεται δίπλα στους ανθρώπους που ζουν σε κατάσταση δρόμου
Στόχος της είναι να δώσει ευκαιρίες σε αυτούς τους ανθρώπους, ώστε να μπορέσουν να σταθούν αυτόνομοι.
Η φύση συναντά τον πολιτισμό στην καρδιά της Αθήνας
Ο Κήπος του Μεγάρου μας παρασύρει σε μια άλλη πραγματικότητα, μακριά από τους γρήγορους ρυθμούς της πόλης.
 Ένα ταξί-κινητό κλαμπ κυκλοφορεί στους δρόμους της Αθήνας
Ντίσκο φωτορρυθμικά, house στη διαπασών, και μια τέλεια ιδέα που γεννήθηκε μέσα στην καραντίνα.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή