ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΤΩΡΑ!

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery.

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Πορτραίτο του βιομήχανου και συλλέκτη Πάβελ Τρετιάκοφ, Ίλυα Ρέπιν, 1901.
0

Διάσημα πορτραίτα κορυφαίων προσωπικοτήτων της χρυσής εποχής των τεχνών στην Ρωσσία, 1867-1914, θα παρουσιαστούν συγκεντρωμένα για πρώτη φορά στην Βρετανία. Τα εκθέματα προέρχονται από την περίφημη Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόφ όπου την ίδια ακριβώς περίοδο θα εκτίθενται προτραίτα διάσημων Βρετανών από την National Portrait Gallery 

Για τον εορτασμό της 160ης επετείου ίδρυσης αμφότερων των ιδρυμάτων δύο δίδυμες εκθέσεις θα λάβουν χώρα και θα παρουσιάζουν σημαντικά έργα που απεικονίζουν τις προσωπικότητες που σημάδεψαν τις τέχνες και τα γράμματα των δύο μεγάλων εθνών. Η πρώτη είναι Η Ρωσία και οι Τέχνες: Η Εποχή του Τολστόι και του Τσαϊκόφσκι και θα διαρκέσει από τις 17/03 έως τις 26/02/2016 ενώ η δεύτερη έχει τον τίτλο Από την Ελισσάβετ στην Βικτώρια: Πορτραίτα Βρετανών από την Συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης Προσωπογραφιών στην Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόφ, και θα διαρκέσει από 21/04 έως 24/07/2016.

Η έκθεση αποτελεί ουσιαστικά την επισκόπηση της περιόδου άνθησης της πολιτιστικής ζωής της Ρωσίας στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Τα πορτραίτα συγγραφέων, συνθετών, μουσικών και ηθοποιών μαζί με τους πάτρωνες τους αποτελούν την πιο φιλόδοξη έκθεση ρωσικής προσωπογραφίας που έχει φιλοξενηθεί ποτέ σε βρετανικό μουσείο.


Προκειμένου να εορτάσουν με εκδηλώσεις ουσίας την ίδρυση τους, οι δύο σημαντικές πινακοθήκες αποφάσισαν να συγκεντρώσουν και να ανταλλάξουν προσωπογραφίες των σημαντικότερων και επιδραστικών προσωπικοτήτων των δύο χωρών. Η Τρετιάκοφ θα δανείσει στο Λονδίνο 26 από τα πιο ακριβοθώρητα πορτραίτα της, ανάμεσα τους κι εκείνα των Αχμάτοβα, Τσέχωφ, Ντοστογιέφσκι, Μουσσόργκσκι, Ρίμσκι-Κορσακώφ, Ρούμπινστάιν, Τσαϊκόφσκι, Τολστόι και Τουργκένιεφ.
Οι πίνακες είναι έργα των σπουδαιότερων Ρώσων εικαστικών του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου, όπως οι Νικολάι Γκε, Ιβαν Κραμσκόυ, Βασίλυ Πέροφ, Ιλυα Ρέπιν, Βαλεντίν Σέροφ και Μιχαήλ Βρούμπελ. Η πλειονότητα των προσωπογραφιών ήταν απευθείας αγορές ή αναθέσεις στους ζωγράφους από τον βιομήχανο, έμπορο, φιλάνθρωπο και ιδρυτή της συλλογής Πάβελ Τρετιάκοφ, το πορτραίτο του οποίου από τον Ρέπιν είναι ο πρώτος πίνακας της έκθεσης. 

 

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Πορτραίτο του συγγραφέα Λέοντος Τολστόι, Ίλυα Ρέπιν, 1887.

 

Ανάμεσα στα έργα που θα δανείσει η National Portrait Gallery στην Τρετιάκοφ θα είναι και προσωπογραφίες των Ντίκενς, Νεύτωνα, Γουόλστονκραφτ, Ελισσάβετ Α', Κρόμγουελ, Δαρβίνου και ενός εκ των ιδρυτών της, του Τόμας Κάρλαϊλ τον οποίο πιθανά είχε διαβάσει ο Τρετιάκοφ, μαζί με τον πρώτο πίνακα της συλλογής, το πορτραίτο Τσάντος του Σαίξπηρ


Η έκθεση Η Ρωσία και οι Τέχνες: Η Εποχή του Τολστόι και του Τσαϊκόφσκι περιλαμβάνει πίνακες που θεωρούνται κορυφαία κομμάτια της συλλογής Τρετιάκοφ και δεν έχουν σχεδόν ποτέ εγκαταλείψει τους τοίχους της. Σε αυτά τα αριστουργήματα της ρωσικής τέχνης συμπεριλαμβάνεται το πορτραίτο του Ντοστογιέφσκι, ένα έργο αμύθητης ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας καθώς είναι η μοναδική εν ζωή φιλοτεχνημένη προσωπογραφία του. Ο Τολστόι απεικονίζεται στο σπίτι του στην Μόσχα επί τω έργω στο φιλοσοφικό του δοκίμιο "Τι πιστεύω", ενώ το πορτραίτο του Μουσσόργκσκι φιλοτεχνήθηκε λίγες ημέρες πριν τον θάνατο του σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο.

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Πορτραίτο του συγγραφέα Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Βασίλυ Πέροφ, 1872.

Άλλα σημαντικά έργα είναι το μνημειώδες πορτραίτο της Μαρία Ερμόλοβα από τον Σέροφ, το οποίο απαίτησε από την λυρική ηθοποιό να ποζάρει 32 φορές (!) και η προσωπογραφία της ιδιοφυούς και ανεξάρτητης οικοδέσποινας λογοτεχνικού σαλονιού Βαρώνης Ιξκούλ από τον Ίλυα Ρέπιν. Το πορτραίτο του Σέρωφ του Ιβάν Μορόζωφ απεικονίζει τον Ρώσω έμπορο, επιχειρηματία και συλλέκτη μπροστά από τον πίνακα του Ματίς Φρούτα και Χαλκός, τον οποίο ο Μορόζωφ είχε μόλις αποκτήσει και αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της σημαντικής συλλογής του σύγχρονης γαλλικής τέχνης.  

Η έκθεση αποτελεί ουσιαστικά την επισκόπηση της περιόδου άνθησης της πολιτιστικής ζωής της Ρωσίας στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Τα πορτραίτα συγγραφέων, συνθετών, μουσικών και ηθοποιών μαζί με τους πάτρωνες τους αποτελούν την πιο φιλόδοξη έκθεση ρωσικής προσωπογραφίας που έχει φιλοξενηθεί ποτέ σε βρετανικό μουσείο. Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως υπάρχουν σοβαρές ενδειξεις πως ο Τρετιάκοφ, ο οποίος επισκεπτόταν συχνά το Λονδίνο για δουλειές, συνέλαβε την ιδέα για την συλλογή του εμπνεόμενος από την National Portrait Gallery. 

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Πορτραίτο της ηθοποιού Μαρία Ερμόλοβα, Βαλεντίν Σέροφ, 1905.
Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Πορτραίτο της προστάτιδας των τεχνών Βαρώνης Ίξκουλ, Ίλυα Ρέπιν, 1889.


Η Ρωσία και οι Τέχνες: Η Εποχή του Τολστόι και του Τσαϊκόφσκι εξερευνά την Χρυσή Εποχή της ρωσικής ζωγραφικής ανάμεσα στα τέλη του 1860 και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όσο ο Τολστόι κι ο Ντοστογιέφσκι δημοσίευαν μυθιστορήματα όπως η Άννα Καρένινα και Οι Αδελφοί Καραμαζώφ, όσο ο Μουσσόργκσκι, ο Τσαϊκόφσκι κι ο Ρίμσκυ-Κόρσακωφ απογείωναν την ρωσική μουσική και οι εικαστικοί καλλιτέχνες αποκτούσαν μια άλλη αυτοπεποίθηση. Οι επισκέπτες θα αντιληφθούν πως ο διεισδυτικός Ρεαλισμός των δεκαετιών του 1870 και 1880 συμπληρώθηκε από τις πιο φωτεινές αποχρώσεις του ρώσικου Ιμπρεσσιονισμού και τις έντονες, πολυεδρικές μορφές του Συμβολισμού. Αν θεωρήσουμε ως αφετηρία τα 1860, οπότε και αναδύθηκε μια διακριτή σχολή ρωσικής ζωγραφικής, τα πορτραίτα που έχουν επιλεγεί για την έκθεση παρουσιάζουν τις εξελίξεις στο θέατρο και την μουσική, την επινοητικότητα της ρωσικής λογοτεχνίας και την ισχυρή έκφραση των πλούσιων πατρώνων.  


Λαμβάνοντας χώρα λίγο πριν την επέτειο ενός αιώνα από την Ρωσική Επανάσταση, η έκθεση περιλαμβάνει επίσης ένα μεγάλο σύνολο προσωπογραφιών που προμηνύουν την έλευση του ρωσσικού Ιμπρεσσιονισμού και Συμβολισμού, κινήματα που αποτέλεσαν την δημιουργική απάντηση στις πολιτικές ζυμώσεις και κοινωνικές αναταραχέ στις αρχές του 20ου αιώνα, καθώς και το αυξανόμενο στυλιζάρισμα της παραστατικής ζωγραφικής στο λυκόφως του αυτοκρατορικού καθεστώτος.  

 

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Πορτραίτο του φιλόσοφου Βλαδίμηρου Σολόφιοφ, Ιβάν Κραμσκόι, 1885.


Η επιμελήτρια της έκθεσης, Δρ. Ρόζαλιντ Μπλέϊξλυ επισημαίνει πως συγκριτικά με το έργο των αβανγκάρντ Ρώσων ζωγράφων, οι εξαιρετικές καλλιτεχνικές παραδόσεις πρότερων περιόδων παραμένουν σχετικά άγνωστες εκτός της χώρας. Με την έκθεση αυτή προσφέρεται στο κοινό η ευκαιρία να απολαύσει τα αριστουργήματα του ρωσικού Ρεαλισμού, Ιμπρεσσιονισμού και Συμβολισμού μέσω ενός από τα ισχυρότερα είδη της ρωσικής σχολής, την προσωπογραφία, κι εκείνες που έχουν επιλεγεί αποτελούν μια συμπυκνωμένη έκφραση της ιδανικής ρωσικής ταυτότητας της εποχής εκείνης. 

Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Πορτραίτο του Ιβάν Μορόζοφ, Βαλεντίν Σέροφ, 1910
Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Μόδεστος Μούσορσκυ, Ίλυα Ρέπιν, 1881
Ο Ντοστογιέφσκι, ο Τσαϊκόφκσι κι η παρέα τους καταλαμβάνουν την National Portrait Gallery. Facebook Twitter
Η ποιήτρια Άννα Αχμάτοβα, Olga Della-Vos-Kardovskaia, 1914
0

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΤΩΡΑ!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ελένη Βερναδάκη

LIFO Portraits / Ελένη Βερναδάκη: «Όταν τελειώνω μια δουλειά, τελειώνω μ' αυτήν για πάντα»

Η σπουδαία κεραμίστρια υπηρέτησε για δεκαετίες την τέχνη της, εμπνεύστηκε από την παράδοση αλλά και τον μοντερνισμό, και επηρέασε γενικότερα τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρένα Παπασπύρου

LIFO Portraits / Ρένα Παπασπύρου: «Το έργο μου ήταν χειρωνακτικό και πολλοί δεν το αποδέχονταν»

Η καλλιτέχνιδα και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ αμφισβήτησε τους κανόνες των εικαστικών, πειραματίστηκε με τα υλικά και με αυτόν τον τρόπο διένυσε μια σπουδαία πορεία στον χώρο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιάννης Βαρελάς

LIFO Portraits / Γιάννης Βαρελάς: «Όπου κι αν βρίσκομαι, έχω ένα πρότζεκτ και το υλοποιώ»

O Έλληνας εικαστικός έχει αποκτήσει διεθνή φήμη, τα έργα του έχουν εκτεθεί σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί, και ξεχωρίζουν για τις μεγάλες διαστάσεις τους, την ποπ εικονογραφία και την αδιόρατη μελαγχολία τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ Γεωργία Σαγρή

LIFO Portraits / Γεωργία Σαγρή: «Η περφόρμανς δεν ανήκει σε κανέναν, είναι ριζοσπαστική»

H εικαστικός και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, μέσα από την καλλιτεχνική και την εκπαιδευτική της δράση, διερευνά τον ρόλο του σώματος στην τέχνη και τον διάλογο μεταξύ δημιουργού και θεατή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ