Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Γκέρχαρντ Ρίχτερ: Η μεγάλη αποχαιρετιστήρια έκθεση του κορυφαίου εν ζωή ζωγράφου

Η έκθεση του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης με τίτλο “Gerhard Richter: Painting After All” που ξεκίνησε στις 5 Μαρτίου και θα διαρκέσει ως τις 5 Ιουλίου, είναι η τελευταία που θα κάνει ο 88χρονος καλλιτέχνης.

Η μεγάλη έκθεση των έργων του Γκέρχαρντ Ρίχτερ στη Νέα Υόρκη δεν είναι μόνο (κατά πάσα πιθανότητα) η τελευταία που θα κάνει ο 88χρονος Γερμανός ζωγράφος, αλλά και η τελευταία του Μουσείου Metropolitan στο γρανιτένιο φρούριο του Met Breuer στην Λεωφόρο Μάντισον, χώρος ο οποίος νοικιάστηκε από το Μουσείο Whitney το 2015 αλλά θα εγκαταλειφθεί τον ερχόμενο Ιούλιο μετά την έκθεση του Ρίχτερ, λόγω του απαγορευτικού κόστους.

 

Δεν θα μπορούσε να αποχαιρετήσει με πιο συγκλονιστική έκθεση από αυτήν που έχει ως τίτλο "Gerhard Richter: Painting After All" και απλώνεται σε δύο ορόφους με έργα του κορυφαίου εικαστικού – έργα απόλυτης μαεστρίας που συγχρόνως μοιάζουν να αμφισβητούν την ίδια την ιδέα τους ως συγκλονιστικό επίτευγμα.

 

Μια απόκοσμη «θολή» ποιότητα είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική από τις στυλιστικές υπογραφές του Ρίχτερ και στην μεγάλη αυτή έκθεση εμφανίζεται σε θαλασσογραφίες, σε τοπία, σε σκηνές δρόμου.

 

Όπως γράφει ο κριτικός τέχνης των New York Times, Jason Farago στο κείμενό του για μία από τις πιο σημαντικές εκθέσεις των τελευταίων χρόνων, «τα έργα του μεγάλου ζωγράφου υποβάλλονται από τον ίδιο τον δημιουργό τους σε μια ατέλειωτη διαδικασία κριτικής και διερεύνησης. Κάποιοι λένε ότι η ζωγραφική πέθανε στη δεκαετία του '60, κάποιοι άλλοι ότι σήμερα είναι πιο κρίσιμη και ζωτική από ποτέ. Ο Ρίχτερ φαίνεται να πιστεύει ότι ισχύουν και τα δύο και, κάποιες φορές, κανένα από τα δύο».

 

"Αυτοπροσωπογραφία" (1996)
"Αυτοπροσωπογραφία" (1996)

 

Σύμφωνα με δήλωσή του πάντως, κατά πάσα πιθανότητα αυτή η έκθεση – για την οποία σημειώνει ότι δεν αποτελεί ρετροσπεκτίβα της καριέρας του – θα είναι η τελευταία στη ζωή του.

 

Η έκθεση ξεκινά με το έργο του «Σεπτέμβρης», έναν μικρό, θολό πίνακα του 2005 που απεικονίζει ένα αεροπλάνο να χτυπά τους Δίδυμους Πύργους – το πρώτο από τα πολλά έργα που παρατηρούν τη βία και τις αναπαραστάσεις της στα media, πάντα με μια ψυχρή, αναποφάσιστη ματιά.

 

Ο Γκέρχαρντ Ρίχτερ γεννήθηκε το 1932 στην Δρέσδη και ως πολίτης της μεταπολεμικής Ανατολικής Γερμανίας εκπαιδεύτηκε με φόντο την κατεστραμμένη πόλη στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό πριν αυτομολήσει στη Δυτική Γερμανία το 1961, λίγους μήνες πριν από το χτίσιμο του Τοίχους του Βερολίνου. Η εικονογραφία του στη συνέχεια προερχόταν τακτικά από περιοδικά σύγχρονου lifestyle, αεροφωτογραφίες και οικογενειακά λευκώματα, και το απόμακρο ύφος των έργων του έμοιαζε να τοποθετεί έναν καθρέπτη στην καταναλωτική πεζότητα και την ναζιστική κληρονομιά της νέας Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.

 

"Σεπτέμβρης" (2005)
"Σεπτέμβρης" (2005)

 

Στην έκθεση περιλαμβάνονται εννιά από τα «φωτογραφικά πορτραίτα» εκείνης της περιόδου. Αρκετά από αυτά απεικονίζουν Ναζί, όπως το πορτραίτο του «Θείου Ρούντι» του 1965, ένα πορτραίτο του αδελφού της μητέρας του που τον δείχνει να χαμογελά περήφανος φορώντας την στολή της Βέρμαχτ.

 

Μια απόκοσμη «θολή» ποιότητα είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική από τις στυλιστικές υπογραφές του Ρίχτερ και στην μεγάλη αυτή έκθεση εμφανίζεται σε θαλασσογραφίες, σε τοπία, σε σκηνές δρόμου. Υπάρχουν πορτραίτα της κόρης του Μπέτι, με το κεφάλι της γερμένο πάνω στο τραπέζι, της πρώην γυναίκας του, της εικαστικού Isa Genzken, αλλά και της νυν, της Sabine Moritz, να κρατά το νεογέννητό τους σαν Παναγία βρεφοκρατούσα. Επιβλητικά δεσπόζουν επίσης οι μεγάλοι καμβάδες από τις σειρές «Δάσος», «Κλουβί» (Cage) και «Birkenau».

 

Σημειώνει χαρακτηριστικά ο επιφανής τεχνοκριτικός στο άρθρο του για την έκθεση:

 

«Είναι δύσκολο να μη διαπιστώσει κανείς την επίδραση της Ιταλικής Αναγέννησης σ' αυτά τα τοπία, τα πορτραίτα, τις σχεδόν θρησκευτικές παραστάσεις. Δύσκολο επίσης να μην νιώσει κάποιος την απόσταση και την στειρότητα που αποπνέουν. Πάντα, η θολότητα λειτουργεί ως σημάδι πίστης αλλά και αμφιβολίας στην τέχνη... Εδώ και 60 χρόνια, [ο Γκέρχαρντ Ρίχτερ] μεταχειρίζεται την αμφιβολία ως ηθικό καθήκον, δημιουργώντας ένα υπόδειγμα για το πώς μπορεί να δημιουργεί και να συνεχίζει τον αγώνα ένας καλλιτέχνης παρότι δεν είναι σίγουρος για τον εαυτό του».

 

«Αυτό ακριβώς είναι το ανεκτίμητο παράδειγμα που προσφέρει στους νεαρούς καλλιτέχνες του σήμερα που κάθε λάθος ή βιασύνη τους, καυτηριάζεται αγρίως από τους ψηφιακούς Σαβοναρόλες. Επικρατεί τόσος δογματισμός εκεί έξω, τόση κραυγαλέα ηθικολογία. Η φωνή που πρέπει να ακούσουμε είναι η φωνή που λέει: Δεν ξέρω. Δεν είμαι σίγουρος. Ακόμα το σκέφτομαι. Ακόμα το δουλεύω».

 

"Ο Θείος Ρούντι"(1965)
"Ο Θείος Ρούντι"(1965)

 

Λεπτομέρεια από πίνακα της σειράς ''Δάσος'' (2005) .
Λεπτομέρεια από πίνακα της σειράς ''Δάσος'' (2005) .

 

Τέσσερα έργα της σειράς ''Δάσος''.
Τέσσερα έργα της σειράς ''Δάσος''.

 

“Betty,” ένας μικρός πίνακας του 1977, που απιεκονίζει την μικρή τότε κόρη του ζωγράφου
“Betty,” ένας μικρός πίνακας του 1977, που απιεκονίζει την μικρή τότε κόρη του ζωγράφου

 

Τρεις πίνακες από την σειρά “Κλουβί” του 2006 όπως εκτίθενται στο Met Breuer του Μητροπολιτικού της Νέας Υόρκης
Τρεις πίνακες από την σειρά “Κλουβί” του 2006 όπως εκτίθενται στο Met Breuer του Μητροπολιτικού της Νέας Υόρκης

 

Πίνακας από τη σειρά "Birkenau" του 2014.
Πίνακας από τη σειρά "Birkenau" του 2014.

 

Η εντυπωσιακή τοποθέτηση των έργων της σειράς "Birkenau" με τον καθρέπτη στο βάθος να αντικατοπτρίζει τις πηγές του έργου που είναι φωτογραφίες από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Η εντυπωσιακή τοποθέτηση των έργων της σειράς "Birkenau" με τον καθρέπτη στο βάθος να αντικατοπτρίζει τις πηγές του έργου που είναι φωτογραφίες από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης

 

Με στοιχεία από τους New York Times

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μάζεψε σχέδια από τα σκουπίδια του ζωγράφου και καταδικάστηκε για κλοπή 60.000€
Ένας άνδρας πήρε σχέδια από τα σκουπίδια του ζωγράφου Γκέρχατντ Ρίχτερ, στη Γερμανία, και καταδικάστηκε για κλοπή χιλιάδων ευρώ
Φράνσις Μπέικον: ο αιρετικός ζωγράφος με τα ρευστά πορτρέτα
Ο Μπέικον εξηγεί πού οφείλεται το ακαθόριστο σχήμα των μορφών στα πορτρέτα του.
Ένα μεσημέρι με τον εικαστικό Αλέκο Λεβίδη, στο σπίτι του στην Πλάκα
Ζωγράφος, σκηνογράφος, εικαστικός επιμελητής βιβλίων, ο Αλέκος Λεβίδης παρουσιάζει στην Πινακοθήκη Γκίκα του Μουσείου Μπενάκη την έκθεση «Μυθ-ιστορικά», με 24 έργα που ζωγράφισε κατά τη διάρκεια τεσσάρων δεκαετιών.
Η Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι είναι τελικά η δημιουργός του αριστουργηματικού πίνακα «Δαβίδ και Γολιάθ»
Ειδικοί επιβεβαίωσαν πως πίνακας του 1630 δημιουργήθηκε τελικά από την Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι
Μάκης Θεοφυλακτόπουλος: Ανάμεσα στα πάθη της ζωής και της τέχνης
Επτά χρόνια μετά την τελευταία του έκθεση, ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή ζωγράφους μας παρουσιάζει τα νέα του έργα
Πώς το Λος Άντζελες ενέπνευσε τον Ντέιβιντ Χόκνεϊ για τη δημιουργία του «The Splash»
Η ιστορία πίσω από τον πιο αντιπροσωπευτικό πίνακα του Βρετανού ζωγράφου.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

O Έντβαρντ Μουνκ πέρα από την κραυγή του
Πώς η τέχνη του σπουδαίου Νορβηγού εξπρεσιονιστή που πέθανε σαν σήμερα το 1944 επηρέασε και επηρεάστηκε καθοριστικά από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα των αρχών του 20ού αιώνα
Οι εκθέσεις που θα παρουσιάσουν προσεχώς τα αθηναϊκά μουσεία και οι γκαλερί
Μια περιήγηση σε σημαντικές εικαστικές εκθέσεις που θα δούμε μέσα στους τρεις πρώτους μήνες του νέου έτους.
Η παρεξήγηση με τη Μέδουσα του Garbati
Πώς ένα γλυπτό που ξεκίνησε να φιλοτεχνείται το 2008 έφτασε να θεωρείται σύμβολο δικαιοσύνης για θύματα βιασμού και μια αλληγορία για την εποχή του #MeToo
Γιάννης Τσαρούχης: «Είμαι μαθητής του αττικού φωτός»
Αποσπάσματα από τρεις ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του μεγάλου ζωγράφου και σκηνογράφου που γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1910.
Μια έκθεση τέχνης ως βιντεο-αποτύπωμα στο YouTube
Η έκθεση «Αδράνεια» δίνει μια ενδιαφέρουσα εικόνα του τι σημαίνει να μην παραμένεις αδρανής εν μέσω της επιβεβλημένης από τον κορωνοϊό αδράνειας.
Στο κατεχόμενο Βαρώσι, τα έργα ενός καλλιτέχνη για ένα night club αποκαλύπτονται 46 χρόνια μετά
Η φωτογράφος και δημοσιογράφος Ελένη Παπαδοπούλου και η ιστορικός τέχνης Μαρίνα Χριστοδουλίδου φέρνουν στο φως τις τσιμεντογραφίες του επιφανούς Κύπριου καλλιτέχνη Χριστόφορου Σάββα από το εσωτερικό του διάσημου κέντρου διασκέδασης «Perroquet» στο Βαρώσι.
Ένα γιγάντιο τσιμεντένιο γλυπτό αιδοίου διχάζει ολόκληρη τη Βραζιλία
Πώς ένα γλυπτό εντυπωσιακών διαστάσεων γελοιοποίησε την ακροδεξιά φανφάρα των υποστηρικτών του Μπολσονάρου στην Βραζιλία.
Έτος Δάντη: Η Ιταλία ξεκινά τους εορτασμούς για τον μεγάλο δημιουργό της με μία ψηφιακή έκθεση στην Πινακοθήκη Uffizi
Νικόλαος Γύζης: «Λοιπόν ας ελπίζωμεν και ας ζητούμεν να είμεθα εύθυμοι!»
Σαν σήμερα, στις 4 Ιανουαρίου 1901, πεθαίνει στο Μόναχο ο Νικόλαος Γύζης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα και εκπρόσωπος της «Σχολής του Μονάχου».
2 αθηναϊκές γκαλερί, 17 έργα τέχνης που φιλοτεχνήθηκαν μέσα στο 2020, 1 συλλεκτικό τεύχος της LiFO
Δείτε τα 17 έργα με τα οποία οι γκαλερί The Breeder και Kalfayan εικονογράφησαν το τελευταίο τεύχος της LiFO. Δημιουργήθηκαν όλα μέσα στο παράξενο 2020, για το οποίο οι υπεύθυνοι των γκαλερί, Νάντια Γεραζούνη και Αρσέν Καλφαγιάν, κάνουν τον δικό τους απολογισμό.
Η μοναξιά και η απομόνωση του 2020 μέσα από τα έργα του Marcel Alcalá
Η ατομική έκθεση «Solita» του Μεξικανο-αμερικανού καλλιτέχνη στη Night Gallery του Λος Άντζελες περιλαμβάνει έργα που δημιουργήθηκαν τη χρονιά που φεύγει.
10 εικαστικές εκθέσεις θα θυμόμαστε από το 2020
Παρά τη γενική απορρύθμιση που προκάλεσε η πανδημία, το 2020 υπήρξε μία χρονιά πλούσια σε ενδιαφέροντα εικαστικά ερεθίσματα.
Ο Γιάννης Μόραλης πέταγε στα σκουπίδια ό,τι δεν του έβγαινε καλό, κυνηγώντας πάντα την τελειότητα
Αναδρομή στην πορεία του νεότερου ζωγράφου της γενιάς του '30, που πέθανε σαν σήμερα το 2009
Πάουλ Κλέε. Ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες των αρχών του εικοστού αιώνα
Σαν σήμερα γεννήθηκε το 1879 ο Ελβετός ζωγράφος
Ο Ραέντ Γιασίν στη Στέγη με ένα ροκ μιούζικαλ για τη Μεσόγειο
Η ιδιότυπη πολυαισθητηριακή παράσταση του Λιβανέζου εικαστικού καλλιτέχνη, μουσικού και σκηνοθέτη, με τίτλο «The sea between my soul», που ήταν προγραμματισμένη για πρεμιέρα τον Μάρτιο στη Στέγη, κάνει τελικά πρεμιέρα στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή