Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO
34

Φτάνοντας στη Σαμοθράκη θα πρέπει να έχεις δει τους συνεπιβάτες σου να κουβαλούν τεράστια σακίδια απ' τα οποία κρέμονται κουβέρτες, κατσαρόλες και μπρίκια. Να κρατάνε ξύλινα όργανα μουσικής και ποιητικές συλλογές. Να περνάνε από μπροστά σου και να ακούς τους ήχους από τα κρεμαστά στο λαιμό τους και να έχεις δει το βρακί τους αφού έχουν την συνήθεια να ξαπλώνουν σε όποιο σημείο βρουν εύκαιρο. Αν όχι, είσαι σε λάθος νησί. Με το που θα δεις την Καμαριώτισσα, το λιμάνι του νησιού, θα απογοητευτείς. Χαμογέλα και προχώρα, δεν είναι αυτό η Σαμοθράκη.

Στην αρχή ψάχναμε να αγοράσουμε την τοπική εφημερίδα αλλά μάθαμε πως δεν υπάρχει. Όταν αργότερα συναντήσαμε τον Παναγιώτη Τσίπο και την κόρη του Μυρσίνη που είναι οι ιδιοκτήτες του μοναδικού ραδιοφωνικού σταθμού εδώ, μας είπαν πως για 27 χρόνια αποτελούν τον μοναδικό τρόπο για να μαθαίνει ο κόσμος τι γίνεται στο νησί. Ραδιόφωνο και καφενείο, από εκεί κυκλοφορούν τα νέα. Γι' αυτό διαλέξαμε ένα καφενείο και καθίσαμε.

Η σκέψη του Ηράκλειτου μοιάζει με την ψυχή του Άμλετ: όλοι την καταλαβαίνουν, αλλά ο καθένας διαφορετικά. Το ίδιο ισχύει και για τη Σαμοθράκη

Μέχρι να πιούμε τον καφέ μας είχαμε μάθει πως στις βάθρες χάθηκαν δυο τουρίστριες και τις ψάχνουν, πως στο κέντρο υγείας του νησιού δεν υπάρχουν γιατροί και οι κάτοικοι αναγκάζονται να πηγαίνουν Αλεξανδρούπολη και πως στα εκδοτήρια εισιτηρίων πηγαίνουν καθημερινά δεκάδες άτομα για να αλλάξουν την ημερομηνία που θα φύγουν. Κάθε φορά που ακυρώνεις το εισιτήριό σου, πληρώνεις το μισό αντίτιμο. Εμείς ευτυχώς το ακυρώσαμε μόνο δυο φορές. «Είναι νόμος εδώ στο νησί, έρχεσαι για τουρισμό και ξεχνιέσαι», λέει ο κύριος Στέλιος που παράλληλα κάνει τσιγάρο, πίνει τσίπουρο και έχει το εγγόνι να του τραβάει το χέρι φωνάζοντας «Το Σάος φεύγει, πάμε να χαιρετήσουμε το Σάος».

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO


Πήραμε τον δρόμο για το κάμπινγκ. Στο δρόμο ρίχναμε κλεφτές ματιές στα μέρη που προσπερνούσαμε και βάζαμε σημάδι σε αυτά που θέλαμε να ξανά δούμε ενδελεχώς. Παρατηρώντας από μακριά το λιμάνι στα Θέρμα κι όσο πλησιάζεις πιο κοντά ξεθολώνουν τα γράμματα και εμφανίζεται η φράση που είναι γραμμένη στον τοίχο: «Τα πάντα ρει». Σε εκείνο το σημείο είναι σαν να εφαρμόζεται η αφηγηματική τεχνική της προοικονομίας και να σε προετοιμάζει για ό,τι πρόκειται να επακολουθήσει. «Και γιατί Ηράκλειτος;», θα ρωτήσω αργότερα έναν κύριο στο λιμάνι, «γιατί ο Ηράκλειτος είναι και γαμώ» θα μού πει. Έπειτα την ερώτησή μου έρχεται να την απαντήσει ο Spengler με μια φράση του: «Η σκέψη του Ηράκλειτου μοιάζει με την ψυχή του Άμλετ: όλοι την καταλαβαίνουν, αλλά ο καθένας διαφορετικά». Το ίδιο ισχύει και για τη Σαμοθράκη και το ταξίδι ξεκίνησε με αυτό κατά νου.

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι πηγαίνουν στο νησί... Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Για την διαμονή τους, οι περισσότεροι διαλέγουν το κάμπινγκ, είτε ελεύθερο, είτε σε ένα από τα δυο οργανωμένα...Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO


Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι πηγαίνουν στο νησί. Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται με το Sola luna, ένα φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής που έφερνε χιλιάδες τουρίστες οι οποίοι νυχθημερόν χόρευαν με τις μουσικές επιλογές των καλύτερων DJs. Οι ντόπιοι λένε πως εκείνες τις ημέρες το νησί βούλιαζε: δεν έβρισκες θέση για να φας, μύριζε παντού τσιγαριλίκι και μονίμως είχες κάποιον δίπλα σου. Όταν το φεστιβάλ σταμάτησε, είχε γίνει ήδη η αρχή για να επιλέγουν μερικοί κάθε χρόνο να κάνουν τις διακοπές τους στο νησί. Ωστόσο έμεινε η φήμη πως στη Σαμοθράκη έρχονται για ναρκωτουρισμό. Ναρκωτικά υπάρχουν παντού, στην Σαμοθράκη μπορείς να βρεις εύκολα, αλλά δεν έρχεσαι αποκλειστικά γι' αυτόν τον λόγο εδώ.

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Για την διαμονή τους, οι περισσότεροι διαλέγουν το κάμπινγκ, είτε ελεύθερο, είτε σε ένα από τα δυο οργανωμένα. Το ένα είναι ελεύθερης διαβίωσης. Είναι ένα περιφραγμένο δάσος, το νερό είναι κάτι παραπάνω από παγωμένο και πληρώνεις περισσότερα χρήματα απ' ότι στο άλλο που έχεις νερό, ρεύμα και περισσότερες ευκολίες. Παρόλα αυτά το πρώτο μαζεύει περισσότερο κόσμο. «Εδώ είσαι πιο κοντά στην φύση έχει παραπάνω ενδιαφέρον, στο άλλο πηγαίνουν οικογένειες. Εγώ επί χρόνια στήνω την σκηνή μου μαζί με μια αιώρα στο συγκρότημα Παοκ και δεν το αλλάζω ούτε με το καλύτερο κρεβάτι», μας λέει ένας καμπίστας που έρχεται κάθε χρόνο εδώ. Χρειάστηκαν μερικές μέρες για να καταλάβουμε τι είναι το «συγκρότημα Παοκ» μέχρι που πέσαμε πάνω σε μια μηχανή ζωγραφισμένη με τον δικέφαλο αετό και έναν κύριο να την καβαλά φορώντας –τι άλλο;- μπλούζα του Παοκ. Στην σκηνή σημαία με τον δικέφαλο να ανεμίζει και όλα σε ασπρόμαυρο. Στήνοντας κάθε χρόνο την σκηνή του στο ίδιο σημείο δημιούργησε κάτι σαν οδό, την οδό Παοκ.

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO


Κάτι ενδιαφέρον στην Σαμοθράκη, είναι το πώς διασκεδάζει ο κόσμος. Όταν στα υπόλοιπα νησιά η καθιερωμένη διασκέδαση είναι τα μπαρ και τα club και η εναλλακτική διασκέδαση είναι το καφενείο και η μπύρα στο πεζούλι, στην Σαμοθράκη συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Εναλλακτικό είναι το να πας σε beach bar αντί να είσαι με μια χύμα πετσέτα στην Παχιά Άμμο και το να φορέσεις τακούνια την ώρα που όλοι περπατάνε με σανδάλια ή ξυπόλυτοι. Το Saoki είναι το πρώτο beach bar που λειτούργησε στην Σαμοθράκη και όπως μας λέει ο Παναγιώτης, ο ιδιοκτήτης του «όταν το άνοιξα το 1997, οι ντόπιοι το αντιμετώπισαν ως ξενόφερτο. «Καλά beach bar στην Σαμοθράκη;» μού είπαν. Δε με ένοιαξε και γι' αυτό συνέχισα. Θεωρώ πως πάντα πρέπει να δίνεις εναλλακτικές στους ανθρώπους που πηγαίνουν να κάνουν διακοπές. Ασχολούμαι σοβαρά με το παραδοσιακό κομμάτι του νησιού, με τη γη και την καλλιέργειά της και ξέρω τι μπορεί να αντέξει το νησί μας. Το πολύ γκλάμουρ πιστεύω δεν θα το άντεχε και θα το ξερνούσε, αντέχει όμως σε νέες ιδέες. Εμείς εφόσον η σεζόν είναι πολύ μικρή και διαρκεί σαράντα μέρες, βασιζόμαστε στην καλή μουσική. Φέρνουμε συγκροτήματα από την Θράκη και ο κόσμος μαζεύεται για τα καθημερινά live».

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Στη Σαμοθράκη τα νέα κυκλοφορούν από ραδιόφωνο και καφενείο. Γι' αυτό διαλέξαμε ένα καφενείο και καθίσαμε.Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Όνειρό του Νταούτ είναι να ζήσει όλη του τη ζωή χωρίς ρεύμα και να μην χάσει την επαφή του με το έδαφος. Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO


Όσο γυρνάς το νησί καταλαβαίνεις πως με ωτοστόπ μπορείς να πας παντού. Σε κάθε δρόμο –εκτός από τα κατσίκια που κρύβονται σε κάθε βράχο- υπάρχει ένα μόνιμα σηκωμένο χέρι που κάπου θέλει να το πας, το άλλο χέρι κρατά συνήθως ένα παγούρι με νερό. Βρισκόμαστε στις χαλαρές ημέρες, μπορείς ακόμα να βρεις μέρη που θα κάνεις μπάνιο μόνος σου ή μαζί με το σκύλο σου -αν αντέχει στο παγωμένο νερό. Αφήσαμε τις βάθρες και πήγαμε στον Ξηροπόταμο, το ένα από τα λιγότερο γνωστά φαράγγια του νησιού. Ακολουθώντας το μονοπάτι για να φτάσει κανείς στον καταρράκτη, περνάει από βράχια, σκαρφαλώνει όπου παρεμβαίνουν κορμοί δέντρων, βουτάει τα πόδια του στο νερό και έχει για παρέα λιβελούλες. Όταν φτάσαμε είδαμε νεραϊδάκια να κολυμπούν γυμνά και να βάζουν το κεφάλι τους κάτω από τον καταρράκτη σαν να θέλουν να πάρουν ευλογία. Βάθρες, λιμνοθάλασσες και καταρράκτες, θαρρείς πως το νερό δεν έχει τέλος σε αυτό το νησί.


Όταν πέφτει ο ήλιος και έρχεται το απόγευμα κινούνται όλοι προς μια κατεύθυνση. Τα Θέρμα εκτός από θειούχες πηγές είναι και το hotspot του νησιού. Όλοι σιγά σιγά περνούν και κάθονται στο κεντρικό καφενείο «Τα Θέρμα» για να πιουν καφέ, μπύρα, τσίπουρο –βέβαια το τσίπουρο θα έπρεπε να έχει 1.60 με μεζέ. Εκεί μπορεί να δεις από το να βουρτσίζουν τα δόντια τους και να μακιγιάρονται μέχρι και επιστήμονες να συζητούν για τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού και με το wifi του μαγαζιού να στέλνουν σε πανεπιστήμια τα ερευνητικά τους αποτελέσματα. Εμείς καθίσαμε για λίγο με τον Ηρακλή ο οποίος ασχολείται με τα αρωματικά φυτά και μας μίλησε για τη ρίγανη. «Είναι ίσως η καλύτερη ρίγανη στον κόσμο και η μόνη που δεν πικρίζει στο φαγητό, τουμπανέιρο ολέ η ρίγανή μας». Παρέα με μια ομάδα ανθρώπων έχει φτιάξει ένα παιχνίδι με κάρτες. Περιλαμβάνει φράσεις του Ηράκλειτου. Τραβάς μια κάρτα τυχαία και έρχεται το μήνυμα της ημέρας από το νησί. «Η καθημερινή σύνδεση με το νησί», όπως μας λέει, «κρατά ζωντανή την επαφή». Αυτή που τραβήξαμε εμείς έλεγε πως «Η φύση αρέσκεται να κρύβεται».

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Ο Νταούτ -με την Μπέλα, το σκυλί του. Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO


Μέσα σε κλίμα μυστηρίου για όσα μας έχουν πει για τελετές και για ιέρειες και έχοντας στο νου το απόσπασμα από το βιβλίο του Ίωνα Δραγούμη που αναφέρει για τη Σαμοθράκη πως «γέννησε τ' αγριοκάτσικα, τους ανθρώπους και τους Καβείρους, που παίζανε μυστικά με τις φωτιές και τις θαλασσοφουρτούνες και έπλασαν μια θρησκεία», πήγαμε να περπατήσουμε μέσα στο ιερό των μεγάλων θεών και να φανταστούμε τον Σαμπουαζό να ανακαλύπτει τη φτερωτή Νίκη της Σαμοθράκης. Φτάνοντας στην είσοδο βρήκαμε ένα τουρίστα να προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα με το τσιμπιδάκι από τα μαλλιά της γυναίκας του. «It' s closed», λέει κουνώντας το κεφάλι. Εν μέσω τουριστικής περιόδου που διαρκεί μόνο έναν μήνα, το μουσείο είναι μέχρι τις τρεις ανοιχτό. Δέκα άτομα που είχαν πάρει λεωφορείο για να έρθουν και να το δουν κατέληξαν να περιμένουν ώρες στη στάση για να γυρίσουν πίσω, κάποιοι άλλοι πήδηξαν και μπήκαν. Την επόμενη μέρα που ξανά πήγαμε έκαναν έργα συντήρησης και δεν είχαμε πρόσβαση σε όλα τα σημεία. Η μύηση στα μυστήρια των μεγάλων θεών μπορεί να πει κανείς πως δεν έγινε ποτέ, ίσως την επόμενη φορά.

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς Facebook Twitter
Φωτο: Αλέξανδρος Παρωτίδης/ LIFO

Στις τέσσερις είχαμε ραντεβού με ένα βοσκό που θα μας μιλούσε για την πανίδα του νησιού. Φτάσαμε στην Καμαριώτισσα όπου μας περίμενε ο Νταούτ -με την Μπέλα, το σκυλί του- για να μας πάει στη στάνη. Με μητέρα από την Λευκορωσία και πατέρα από την Παλαιστίνη, ο Νταούτ άρχισε να ψάχνει το μέρος που θα τον κάνει να ριζώσει. Ερχόμενος για διακοπές στο νησί, ενώ ακόμα ήταν στο καράβι, αποφάσισε πως θα μείνει. «Μού άρεσε που το μέρος έχει μια αγνότητα, το περιβάλλον είναι καθαρό και οι άνθρωποι είναι άγριοι με την έννοια της ελευθερίας. Ήρθα με τη γυναίκα μου και πολύ γρήγορα μπερδευτήκαμε με τον πληθυσμό. Εκείνη είναι φυσικοθεραπεύτρια και δουλεύει με τους «μεγάλους» του νησιού». Με εκτενείς σπουδές στη Βιογενετική, στη φυσική εκτροφή και στην οικολογική καλλιέργεια, ο Νταούτ πέρασε από Αγγλία, Δαμασκό, Σαχάρα και Κύπρο. Στη Σαμοθράκη θέλει να εφαρμόσει εναλλακτικές μορφές καλλιέργειας με χαμηλό κόστος και να διαχωρίσει τα ζώα: άλλα ζώα να είναι για άρμεγμα και άλλα να τα χρησιμοποιούμε για το κρέας τους. Όνειρό του, να ζήσει όλη του τη ζωή χωρίς ρεύμα και να μην χάσει την επαφή του με το έδαφος. Χωρίς να το καταλάβουμε είχε φτάσει κιόλας η ώρα για το άρμεγμα.


Η συνάντηση με τη Marina Fischer-Kowalski, διευθύντρια του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας στην Βιέννη ήταν μια έκπληξη για μας. Έρχεται κάθε χρόνο στη Σαμοθράκη με ομάδες φοιτητών και πραγματοποιούν έρευνες για το πώς θα επιτευχθεί η βιωσιμότητα της χλωρίδας και της πανίδας. Ανεβήκαμε στη Χώρα για να παρακολουθήσουμε μια διάλεξη επιστημόνων πάνω στο θέμα. Σύμφωνα με την έρευνα ο αριθμός των αιγοπροβάτων θα πρέπει να μειωθεί κατά 50% καθώς με την υπερβόσκηση αποτρέπεται η αναγέννηση των δασών ενώ τα αιγοπρόβατα έχουν αρχίσει να τρώνε ελιές και αρωματικά φυτά. Τονίστηκε πως στόχος της έρευνας είναι να συνάδει η ακαδημαϊκή προσέγγιση με την πραγματικότητα του νησιού και να μη στραφούν οι άνθρωποι στην βιομηχανική κτηνοτροφία. «Το κατσικάκι της Σαμοθράκης είναι συνυφασμένο με την ελευθερία των ζώων και έτσι πρέπει να παραμείνει». Πολλοί σπουδαστές επιλέγουν το νησί ως πεδίο έρευνας και δραστηριοποίησης, αφήνουν τα πανεπιστήμια του εξωτερικού και δουλεύουν με σοβαρότητα και με στόχο την ανάδειξη της Σαμοθράκης. Νέοι άνθρωποι, με διαφορετικούς κλάδους, ερχόμενοι από Ελλάδα και εξωτερικό πιστεύουν πως η διεπιστημονικότητα μπορεί να κάνει θαύματα σε έναν τόσο ευλογημένο τόπο.


Την τελευταία μέρα θέλαμε να δούμε το νησί και από την πλευρά της θάλασσας. Πρώτα καταδυθήκαμε για να δούμε το κουφάρι ενός ρουμανικού πλοίου του 1935 που κουβαλούσε ξύλα. Αυτό που δε ελάχιστοι γνωρίζουν, είναι πως από τα ξύλα που ξέβρασε η θάλασσα, οι κάτοικοι της Χώρας έχτισαν πολλά από τα σπίτια. Έπειτα σταματήσαμε στον Βάτο. Πλησιάζοντας τον Βάτο κατάλαβα πως δεν αξίζει να μιλήσω γι' αυτό το μέρος, γιατί πρέπει να το δει κανείς. Θα πω μόνο για τον Βήτα, ένα αλαφροΐσκιωτο αγόρι που το συνάντησα εκεί να πατάει με ακρίβεια πάνω στις πέτρες, σα γάτος που θέλει να ζεσταθεί. Μιλούσε αργά και με παύσεις και σε έκανε να κοιτάζεις τα χείλη του μήπως και προφτάσεις τον ήχο και κερδίσεις χρόνο μαντεύοντας τι θέλει να πει. «Στην Αθήνα δεν μπορώ να δω τον ήλιο, εδώ μπορώ και αναπνέω». Με ένα sleeping bag και ένα απενεργοποιημένο κινητό, είχε στα χεριά του ένα ξύλο κέδρου και ενώ είναι άοσμο, έλεγε πως μυρίζει βανίλια. O Βήτα ήταν όλη η Σαμοθράκη και βγήκε ολόσωστο αυτό που μου πρωτοείπαν μόλις ήρθα στο νησί:

«Στη Σαμοθράκη θα χάσεις τα πράγματά σου, θα γεμίσεις μελανιές στα πόδια και θα ερωτευτείς –δεν είναι απαραίτητο να είναι άνθρωπος, μπορεί να είναι ένα κατσίκι-».

Ή ένα πνεύμα συμπληρώνω εγώ.

 

34

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Μάγδα ταξιδεύει solo σε όλο τον κόσμο με ελάχιστα χρήματα

Άννα Κ. / Η Μάγδα ταξιδεύει solo σε όλο τον κόσμο με ελάχιστα χρήματα

Η Μάγδα Γεωργίου μιλάει στην Άννα Κόκορη για την αγάπη της για τα ταξίδια, τις χώρες που έχει επισκεφτεί, τις εμπειρίες που έχει ζήσει και την ανάγκη της να φεύγει συχνά για έναν διαφορετικό προορισμό.
ΑΝΝΑ ΚΟΚΟΡΗ
CHECK ΤΕΤΑΡΤΗ Μια βόλτα στον μεσαιωνικό οικισμό της Άνω Σύρου

Ταξίδια / Μια βόλτα στον γοητευτικό μεσαιωνικό οικισμό της Άνω Σύρου

Ο μεσαιωνικός οικισμός της Άνω Σύρου είναι ένας γοητευτικός τόπος σε ένα ξεχωριστό νησί, με πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία και σημεία: Μεγάλη ιστορία, δυναμικό παρόν, μοναδική θέα, αναπάντεχα μαγαζιά, ατελείωτα σκαλοπάτια, έντονη καθολική αύρα, πολλές εκκλησίες, μπόλικες γάτες και Αirbnb. Είναι ο τόπος όπου μεγάλωσε ο Μάρκος Βαμβακάρης αλλά και ο λόφος που έσωσε χιλιάδες Συριανούς από τις πειρατικές επιδρομές. Είναι το θεωρείο της Ερμούπολης και μέχρι πριν από λίγα χρόνια ένας από τους παλαιότερους δήμους του νέου ελληνικού κράτους με έτος ίδρυσης το 1834.
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΛΑΣΑΚΗΣ / ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΟΛΗΣ (SUB.URBAN IMAGES)
Τα νερά που γιατρεύουν

22 λόγοι που αγαπάμε την καλοκαιρινή Ελλάδα / Θερμές πηγές και ιαματικά λουτρά: Τα νερά της Ελλάδας που γιατρεύουν

Υπάρχουν λουτρά σε ολόκληρη τη Στερεά Ελλάδα που είναι από μόνα τους λόγος για να κάνεις εκδρομή στη Λαμία, όπου η χλιδή του παρελθόντος συναντάει τους σύγχρονους περιηγητές με πούλμαν και τροχόσπιτα.
M. HULOT
Έλλαδα για nature lovers

22 λόγοι που αγαπάμε την καλοκαιρινή Ελλάδα / Η σαλαμάνδρα, ο κρητικός βάτραχος και άλλα μοναδικά είδη της ελληνικής πανίδας

Στη λίμνη Πλαστήρα έχει άπειρους ξένους περιπατητές που παρατηρούν τρίτωνες και σπάνια ελληνικά αμφίβια, στην Πύλο παρατηρούν τον ελληνικό χαμαιλέοντα και η Παραλίμνη έχει τρία ψάρια που υπάρχουν μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο.
M. HULOT

σχόλια

18 σχόλια
Το να βάζετε δύο όμορφα γυμνά μοντέλα ως αντιπρόσωπους των επισκεπτών της Σαμοθράκης ωραιοποιεί μια άσχημη κατάσταση, οι "εναλλακτικοί" είναι μια μάστιγα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται ν θέλουμε να σεβαστούμε το περιβάλλον και το νησί.
Ακούω πολλά σχόλια για σκουπίδια παρατημένα στις βάθρες και στην φύση γενικότερα.. Φέτος που πήγα πρώτη μου φορά το πρώτο πράγμα που παρατηρήσαμε ήταν ότι δεν υπήρχε ΙΧΝΟΣ σκουπιδιού πουθενά, ακόμα και εκεί που δεν υπήρχαν κάδοι (δεν μιλάω για το camping). Ήταν τόσο καθαρά που απλά δεν σου πήγαινε καρδιά να πετάξεις σκουπίδι είτε ήσουν οικολόγος είτε όχι.
Επισκέφθηκα τη Σαμοθράκη για πρώτη φορά το 2004 και έκτοτε πήγαινα κάθε καλοκαίρι έως το 2010. Προφανώς μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και για αυτό αποφάσισα να περνώ εκεί επί 7 συνεχόμενα έτη τις καλοκαιρινές μου διακοπές. Δυστυχώς όμως, από ενα σημείο και μετά άρχισε να χαλάει. Η αποκορύφωση για 'μένα έφτασε το 2010, που ερχόμενη από ένα 10ήμερο γαλήνης στον Βάτο, αντίκρυσα στα Θέρμα μια λαοθάλασσα από δήθεν ψαγμένα άτομα που δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να ρυπαίνουν και να χαλούν την ηρεμία του νησιού. Όσο γελοίο και αν ακουστεί, η σκηνή μου θύμισε τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο που φεύγει από την Παραλία και πηγαίνει πίσω στην Ταυλάνδη.Αυτό που με μάγεψε στο νησί ήταν η μοναδική του φύση σε συνδυασμό με την απίστευτη ηρεμία που σου έβγαζε. Χάθηκε μεγάλο κομμάτι και από τα δύο.Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι πως κανένας δεν ανέφερε τα τεράστια κουνούπια-ελικόπτερα που σε τρυπούν μέσα από το παντελόνι ενώ είσαι ξαπλωμένος στην αιώρα.
Η Σαμοθρακη ειναι πανεμορφη, καταγομαι απο εκει. Αλλα δυστυχως καθε καλοκαιρι και χειροτερα απο κοσμο.. πηγαινουν και βρωμιζουν τα παντα. Υπαρχουν οι συνειδητοποιημενοι που θα μαζεψουν τα σκουπιδια που θα κανουνε, αλλα ενα μεγαλο μερος του κοσμου που παει, τα αφηνει εκει.Τελοσπαντων, αυτοι που ψαχνουν επιστροφη σ'αυτο που ηταν η Σαμοθρακη, σιγουρα θα εχουν ακουστα την Αναφη. Ελπιζω να μη γινει κι εκει το ιδιο ομως...
Για την Σαμθράκη μπορώ να γράψω βιβλίο, και κάποτε μπορεί να έρθει ο καιρός. Πήγα ως "μαλλιάς", όπως αποκαλούνται οι του ελεύθερου κάμπινγκ, και έμεινα για πέντε-έξι θαυμάσια χρόνια με διαφορετικούς ρόλους: απο φαντάρος, σερβιτόρος, βοσκός, φωτογράφος, μέχρι να κάνω την εκπομπή μου στο ραδιόφωνο και να φτιάξω/διαχειριστώ μια ταβέρνα. Στο τέλος ήμουν πλήρως ισότιμο μέλος της δύσκολης και ενδιαφέρουσας κοινωνίας και πολλοί νόμιζαν οτι ήμουν ντόπιος. Το γιατί αποφάσισα σε ένα βράδυ να φύγω για τον Ειρηνικό είναι άλλο θέμα. Όσο αναφορά τους επισκέπτες του νησιού λοιπόν, δεν είναι μόνο αυτοί που κάνουν κάμπινγκ αλλά και οι οικογένειες, τα ζευγάρια απο το εξωτερικό, οι ηλικιωμένοι που πάνε στα ιαματικά. Δυστυχώς η πλειοψηφία αυτών που κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ περισσότερο ζημιά κάνει παρά καλό. Απο την μια οικονομικά δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στο νησί και απο την άλλη η εικόνα των και καλά εναλλακτικών, συχνά άπλυτων και μεθυσμένων, κρατάει μακριά οικογένειες και άλλους που επιλέγουν να ζουν διαφορετικά. Όσο αναφορά τα σκουπίδια επίσης το βάρος του ελεύθερου κάμπινγκ είναι μεγάλο. Μια βόλτα στα ρυάκια και στην παραλία του Φονιά το Φθινόπωρο μετά τις πρώτες καλές βροχές θα σας πείσει μιας και όλο το σκουπιδαριό κατεβαίνει. Ότι δεν μπορεί να κατέβει θα το δείτε με μια βόλτα στο βουνό, απο προκατ σπιτάκια μέχρι graffiti "Original 21" στα πλατάνια. Για μένα η λύση σε αυτό είναι να δημιουργηθεί ακόμα ένα μεγάλο κάμπινγκ του Δήμου, με όλες τις άδειες και βιολογικό καθαρισμό, ώστε όσοι θέλουν κάμπινγκ να μπορούν να πάνε μόνο εκεί και να πληρώνουν τον Δήμο.Όσο αναφορά το άρθρο είναι καλό αλλά επιφανειακό. Δε μπορείς να μιλάς για Σαμοθράκη χωρίς να κάνεις αναφορά στους ντόπιους και στο φαγητό. Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο και αρχίζεις να πίνεις λίγο απο το νέκταρ. Μετά θα πρέπει να επισκευτείς τα ίδια μέρη και άλλες εποχές για να δεις πως αλλάζουν τα συναισθήματα και αν το αντέχεις. Πάντα έλεγα πως το νησί είναι ένας μεγάλος καθρέφτης, βλέπεις τον εαυτό σου και ή τρέχεις μακριά ή ξαναέρχεσαι για να μπεις πιο βαθιά σε αυτή την εικόνα. Χαιρετισμούς
Ωραιο το κειμενο σου και ενδιαφερουσα 'εικονογραφηση"των εμπειριων σου σε σχεση με την Σαμοθρακη.Επιτερεψε μου μονον μια υποδειξη,σχετικα με κατι το οποιο επαναλαμβανεις συνεχως στο κειμενο σου και "βγαζει ματι".Δεν υπαρχει εκφραση ""Οσο αναφορα"" στην ελληνικη.Το σωστο ειναι ""Οσον αφορα"".Προσεξε το γιατι αδικεις και το ωραιο σου κειμενο.
Το νησί είναι καταπληκτικό, φυσικά δεν θα περάσει κανένας καλά που είναι λάτρης της γκλαμουριας και φαν τον ανεσεων που προσφέρουν Σαντορίνη, Πάρος και Μύκονος. Φυσικά ούτε και κόσμος αυτού του στιλ υπάρχει στο νησί της ΣαμοθράκηςΕκεί υπάρχουν φυσιολάτρες, άνθρωποι που αγαπούν την ελευθερία στις διακοπές και που σέβονται το μέρος σαν το σπίτι τους Θα πίστευε κάποιος ότι οι κάτοικοι έχουν παραδώσει το νησί στους ρασταμαν για να το προστατεύουν, όπως και άλλωστε το κάνουν σαν να είναι και οι ίδιοι κομμάτι του Το νησί με τους θαμώνες του το κάνουν το καλύτερο του κόσμου
Το φρι καμπινγ είναι ιδέα δεν έχει να κάνει με την έλλειψη χρημάτων. Ευτυχώς η δυστυχώς όμως είναι μία μόδα πλέον και γιαυτό και θα δεις ένα σωρό "είδη" καμπερς και γιαυτό δεν πρέπει να βάζουμε ταμπέλες... Τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργεί είναι αρκετά, τα οποία όλα όμως μπορούμε να τα λύσουμε. Η λύση σίγουρα ΔΕΝ είναι να κράζουμε τους καινούργιους τους δήθεν και τους ναρκωμανείς... Άμα θέλει να κάνει ναρκωτικά ο άλλος θα του πω εγώ όχι? Είναι το λιγότερο από όλα τα προβλήματα μας. Η καθαριότητα φυσικά είναι το βασικότερο. Είναι πρώτα απόλα θέμα κουλτούρας... Όσο περισσότερο κάμπινγκ κάνεις τόσο περισσότερο σέβεσαι το χώρο γύρω σου. Δυστυχώς η πλειοψηφία είμαστε παιδιά της πόλης και η αλλαγή σε κάτι καινούργιο (διαμονή στη φύση χωρίς ανέσεις) φέρνει και αδιαφορία... Αλλά πάλι η σωστή λύση είναι να διδαχτούμε απτους παλιούς και να διδάξουμε τους νέους... Μαλάκες θα υπάρχουν, αλλά οι πολλοί αν τους το εξηγήσεις 1-2-10 φορές θα μπουν στο τρυπάκι να μην μολύνουν. Επειδή όμως η λαοθάλασσα φέρνει και σκουπίδια που όση κουλτούρα και να έχουμε δεν αποφεύγεται, βάλε σαν κοινότητα 2 υπάλληλους να μαζέυουν σε κεντρικά σημεία στις βάθρες τα σκουπίδια!! Βάλες 10 ευγενικές πινακίδες που να το αποτρέπουν!Τώρα οι τύποι και οι παρέες που το παίζουν και πάντα θα μας ενοχλούν είτε με το θόρυβο είτε με την σταρχιδοσύνη τους, υπομονή και είτε θα βαρεθούν είτε θα προσαρμοστούν! Αλλά πραγματικά λυπάμαι να βλέπω κλασσικούς κάμπερς να αποτρέπουν τους καινούργιους να αρχίσουν ή "να μάθουν τις καβάτζες τους" ή "έμαθαν όλοι από κάμπινγκ" κτλ
μερικές παρατηρήσεις για την αποκατάσταση της αλήθειας, εάν μπορώ φυσικά. καταρχάς τη Σαμοθράκη δεν την ανακάλυψαν μετά το Sola Luna. Το συγκεκριμένο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής ήταν το πρώτο που έγινε στο νησί, τουλάχιστον επίσημα, αλλά η Σαμοθράκη πάντα θεωρούνταν "φρικονήσι". Με εξαίρεση τους ντόπιους, οι μόνοι που πήγαιναν ήταν οι συγγενείς τους τα καλοκαίρια και κάποια "φρικιά". Βάζω την λέξη σε εισαγωγικά διότι είναι προσδιορισμός που χρησιμοποιούν άλλοι όχι εγώ. Για να ξέρουμε τι λέμε, η Σαμοθράκη "γνώριζε" τέτοιες παρέες από τη δεκαετία του 80. Πολύ πριν δηλαδή το Sola Luna κλπ κλπ. Είναι γενικά απομονωμένο νησί και ευνοούσε τέτοιες καταστάσεις. Δεύτερον, το νησί έχει ή είχε για κάποιους και μία...μεταφυσική ενέργεια. Γι αυτό από το 80 αλλά και το 90 το επισκέπτονταν, όπως τουλάχιστον μαθαίναμε, αρκετοί "παγανιστές". Προσωπικά είχα βρει στο δάσος δύο φορές "ίχνη τους". Επομένως τα ναρκωτικά δεν είναι κάτι που ήριθε με τα φεστιβάλ. Τι έγινε όμως τότε;Ενώ το πρώτο φεστιβάλ δεν ενόχλησε κανέναν, το δεύτερο το οργάνωσε συγκεκριμένη εταιρεία γνωστών συμφερόντων. Υπήρξε διαφήμιση και προβολή και αυτό δεν ήταν καλό. Μαζεύτηκε πολλή...μπλεμπάγια και πολλή πιτσιρικαρία με σκοπό έναν:ναρκωτικά! Το τρίτο, αν και από πλευράς μουσικής ήταν το καλύτερο, από κόσμο άστα να πάνε!Τα ΜΜΕ είχαν δώσει έμφαση από την αρχή στα ναρκωτικά με γνωστό τηλεαστέρα να...μεγαλουργεί. Καταλαβαίνετε, ναρκωτικά, όργια και ρέιβ! Ο κόσμος ήταν ένα απίστευτοτουρλουμπούκι, τσακωνόντουσαν, ήταν έτοιμοι ν αρπαχτούν με το παραμικρό, υπερβολική αρνητική ενέργεια και συναισθήματα. ΑΥτό έκανε τη μεγάλη ζημιά και κόλλησε στη Σαμοθράκη την κακή φήμη. Αλλά φταίνε και οι κάτοικοι. Το γιατί είναι άλλο και μεγάλο θέμα και όχι για να συζητηθεί σε αυτό το ποστ.
Πράγματι τη Σαμοθράκη δεν την ανακάλυψαν μετά το Sola Luna, αλλά την έμαθαν σίγουρα μετά το Sola Luna. Ειδικά στο Λαύριο, που έφτανε το SAOS ξημερώματα, και με το που ερχόταν το πρώτο λεωφορείο για Αθήνα, πεταγόντουσαν οι επιβάτες του από τους θάμνους του μικρού πάρκου που παίζουν τα παιδιά της γειτονιάς, που είχαν καταφύγει για να κατουρήσουν/χέσουν αφήνοντας πίσω βρώμα και δυσωδία, δώρο για τα παιδάκια.Εξίσου, καλά το έμαθαν και οι επιβάτες του πρωινού αυτού λεωφορείου, που επί μιάμιση ώρα, μέχρι να φτάσει Μαυροματαίων, έπρεπε να κάθονται κάτω από τη μασχάλη του κάθε, επί δέκα μέρες στην καλύτερη, εκ πεποιθήσεως άπλυτου, θαμώνα του Sola Luna.
Ωραίο νησί η Σαμοθράκη,καταπράσινο,γεμάτο ποτάμια,βάθρες και καταρράκτες,και φανταστικό το ημιοργανωμένο κάμπινγκ με τα τεράστια πλατάνια. Μια παραλία χωρίς κοτρόνες να είχε εκεί κοντά,και δεν θες κάτι άλλο.Α,και η τοπική κουζίνα πεντανόστιμη!
Γύρισα την περασμένη βδομάδα από τη Σαμοθράκη. Πηγαίνω εκεί τα τελευταία 10 χρόνια. Κάθε χρόνο και χειρότερα. Οι δήθεν εναλλακτικοί δεν πηγαίνουν εκεί γιατί αγαπούν τη φύση - δεν την αγαπούν και το αποδεικνύουν καθημερινά - αλλά γιατί είναι απένταροι και μπορούν να τη βγάλουν με ελάχιστα χρήματα. Θα εξαιρέσω κάποια φοιτητάκια που όντως δεν εργάζονται και δικαιούνται και λίγες μέρες διακοπών. Οι υπόλοιποι όμως, άστα να πάνε.Στα Θέρμα μια ασχήμια ολκής: Δεκάδες πρεζόνια ξαπλωμένα στα πλακόστρωτα μπροστά στο καφενείο. Ένα βρωμερό χιπιδαριό, στοκ της δεκαετίας του 70, που από το πρωί ως το βράδυ είναι βυθισμένο στη ρέχλα και στο άραγμα, ούτε στη θάλασσα δεν πάει. Όλοι κάνουν φιλοσοφικές συζητήσεις και είναι ντυμένοι με ένα τρόπο που ούτε στα Εξάρχεια δεν βλέπεις. Σε όλο το νησί το καφενείο έχει ένα κωδικό όνομα: "Το Συνέδριο της Ψείρας".Οι βάθρες? ας μη το συζητάμε καλύτερα: Χαρτιά υγείας παντού να ανεμίζουν στους θάμνους. Πεταμένα κουτάκια μπύρας, αντηλιακά, χαρτομάντηλα, σερβιέτες(!) και όλα τα συναφή του δυτικού πολιτισμού που με βδελυγμία απορρίπτουν οι "εναλλακτικοί". Το "ελεύθερο" κάμπινγκ που ο δήμος χρεώνει πανάκριβα: μια φαντασμαγορία βιασμού της φύσης: Καρφωμένα νοβοπάν στα δέντρα, σχοινιά και σύρματα από κλαδί σε κλαδί, παρατημένα στρώματα, παλιά έπιπλα από φορμάϊκα, αλλά και τελάρα που παίζουν το ρόλο τραπεζιών και καθισμάτων, θηριώδη αντίσκηνα και τροχόσπιτα που καβατζάρουν τα καλύτερα σημεία για μήνες, τοιχία από τσιμεντόλιθους που ορίζουν το χώρο του κάθε πονεμένου. Ένα κάμπινγκ που συνεχώς σφραγίζεται από τον ΕΟΤ γιατί δεν έχει άδεια, δεν έχει βιολογικό καθαρισμό, δεν έχει σχεδιασμό ασφάλειας. Ενώ ο δήμαρχος και όλο το δημοτικό συμβούλιο θα έπρεπε να είναι φυλακή για το συνεχιζόμενο έγκλημα, αυτοί κερδοσκοπούν σε βάρος των φρικιών και των άλλων που νομίζουν ότι ζουν φυσική ζωή σε ένα υποβαθμισμένο περιβάλλον. Και παντού πολιτιστικές εκδηλώσεις γ΄και δ' διαλογής: Τι"σεμινάρια" γιόγκα, τι μαθήματα αυτοελέγχου μέσω εναλλακτικής σκηνοθεσίας, τι θεατρικές παντομίμες από σχήματα της Κάτω Κολοπετεινίτσας, τι εικαστικές παρεμβάσεις του χειρίστου είδους από ανίδεους που νομίζουν ότι ανακάλυψαν την Αμερική. Θα μπορούσα να γράφω ώρες για το σημερινό χάλι του νησιού και το πόσο το υποβαθμίζουν όλοι αυτοί που οι άλλοι τους θαυμάζουν σαν πρωτοπόρους και σαν ιδεολόγους. Τίποτα δεν είναι! Αποτυχημένοι είναι, losers, που δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα αλλού και κατέφυγαν στη Σαμοθράκη που απαιτεί τα ελάχιστα για να ζεις.Αρκετά λοιπόν με αυτά τα γελοία καρναβάλια που σέρνονται σαν τα ζόμπι κάθε καλοκαίρι στο μαγικότερο νησί του Αιγαίου. Αρκετά με τη δηθενιά και τη φτήνια.Ο κάθε αποτυχημένος, ο κάθε τεμπέλης πάει στη Σαμοθράκη και το παίζει επαναστάτης, εναλλακτικός, διαφορετικός και ότι άλλο του κατέβει στο κεφάλι. Ζει όμως παρασιτικά σε βάρος της τοπικής κοινωνίας και σε βάρος των επισκεπτών που θέλουν να ζήσουν τη μαγεία του νησιού, τον υπόγειο παγανισμό του, τα θεϊκά του τοπία και είναι διατεθειμένοι να αφήσουν και χρήματα. Η Σαμοθράκη είναι ένα μέρος μαγικό, μοναδικό, ενεργειακό και δεν της αξίζει όλος αυτός ο συρφετός βανδάλων που τη μαγαρίζουν κάθε καλοκαίρι.
Μα εσείς έχετε αλλάξει την ταυτότητα του νησιού. Το νησί πάντα ήταν εναλλακτικό και "ψαγμένο" από παλιά. Και πάνω απ'όλα έβγαζε μια ηρεμία. Τώρα έχει γίνει του κουτρούλη το πανηγύρι. Και αυτό το "ή θα ανεχτείτε τη βρωμιά μας και τα τσαντίρια μας ή θα πάτε στη Μύκονο", πόσο πασέ πια!!!
1. Το debate ποιος ειναι εναλλακτικος η οχι ειναι απο μονο του γελοιο. Ας το θεσουμε σε ανθρωπους με σεβασμο στη φυση και στους ντοπιους vs "καγκουρες". 2. Για να τελειωνουμε με τα του εξωτερικου, στη Γκοα πανε τα ιδια ατομα που πανε στο Φαληρακι. Και εχεις δικιο, δεν ειναι δηθεν. Πανε για να παρουν να παρουν ναρκωτικα, να διασκεδασουνε, αυτο που λεμε να τα κανουν ολα που...να. Και αυτο κανουν οι ανθρωποι. Τιποτα ποιο πολυ η ποιο λιγο. Οι πιο πολυ απο αυτους ειναι καγκουρες...3. Κατμαντου...Συναντας τα ιδια ατομα της Σαμοθρακης-σε αλλη εθνικοτητα. Η Γκοα ειναι πολυ ευκολος προορισμος για αυτους (Μυκονου στυλ). Αμπελοφιλοσοφιες, ναρκωτικα, ολα παιζουνε. Εδω θα βρεις και καγκουρο, θα βρεις και λογικους ανθρωπους.4. Οσο για το νησι της Σαμοθρακης, δυστυχως η πολυκοσμια το καταστρεφει σιγα-σιγα. Η αποψη μου ειναι οτι ο mainstream τουρισμος καταστρεφει ενα μερος πιο γρηγορα απο τον "εναλλακτικους".5. Το θεμα ειναι να βρεις το επομενο μυστικο... πριν το παρουν πρεφα εναλλακτικοι, καγκουρες και καγκουρες που νομιζουν οτι ειναι εναλλακτικοι...Cheers
Θα διαφωνήσω μαζί σου, γιατί στο Κατμαντού και στη Γκόα, δεν κοιμούνται στους δρόμους, ούτε στήνουν τσαντιρ-μαχαλάδες, ούτε χέζουν δεξιά και αριστερά, πίσω από μάντρες και θάμνους. Πάνε στα καφέ τους, πίνουν τα ποτάκια τους, καπνίζουν το χασισάκι τους και γυρνάνε σαν κύριοι στους ξενώνες τους. Δεν είναι αυτό το γυφταριό της Σαμοθράκης (και της Ικαρίας ενδεχομένως, έχω να πάω στην Ικαρία πολλά χρόνια).
κατι που παρατηρησα στο αρθρο ελαφρα ανακριβες, ειναι οτι το sola luna ηταν φεστιβαλ... ηλεκτρονικης μουσικης.χμμμ: οχι.δεν ηταν το λιγο αποστειρωμενο φεστιβαλ ηλεκτρονικης που βρισκεις στο synch ή στο reworks, ήταν full psychedelic trance με τον αντιστοιχο κοσμο, αισθητικη, συμπεριφορα κλπ κλπ που βρισκεις σε αυτη την απομονωμενη απο το mainstream κοινοτητα. Και οχι δεν ειναι για ολους και κυριους για τους ενναλακτικους αυτη η σκηνη... Δεν ειναι τυχαιο που σε τοσο φεστιβαλ ηλεκτρονικης που γινονται αντε να ακουσουμε κανενα trance σκετο, τιγκα σε οποιοδηποτε αλλο ειδος ηλεκτρονικης ΕΚΤΟΣ απο psychedelic. Τι να κανουμε αυτος ο κοσμος ειναι διαφορετικος, ωστοσο η σκηνη κρυβει απιστευτα διαμαντια.
Συγγνωμη, αλλα εχω την απορια, γιατι πρεπει να πατε και να χαλασετε και αυτο το νησι με το φρι καμπιγκ σας και τα ναρκωτικα και ολα τα παρελκομενα;Πρεπει να υπαρχει παντα η επιλογη μεταξη εναλλακτικης κουλτουρας και μπιτς μπαρ με ξαπλωστρα; Κατι αλλο ενδιαμεσο δεν υπαρχει; Δεν μπορεις να κανεις τουρισμο με αλλο τροπο, παρα μονο μεσα στο στερεοτυπο του και καλα εναλλακτικου με το παγουρι και την σκηνη παραμασχαλα; Εναν τουρισμο που μονο βρωμια αφηνει στην τοπικη κοινωνια και τιποτα αλλο;
Επειδη ειμαι πολλα χρονια καλοκαιρινος θαμωνας του νησιου μπορω να σε διαβεβαιωσω οτι ολοι οι καμπιστες σεβονται απολυτα τη φυση και την αγρια ομορφια του μερους. Ουτε αποτσιγαρο δεν πετιεται κατω και ο κοσμος που κανει μπανιο στις βαθρες δε φοραει ουτε αντιηλιακο για να μη μολυνει τα νερα. Ο μεσος τουριστας στη Σαμοθρακη ειναι οντως εναλλακτικος, οχι και καλα. Και δε θα μπορουσε να ειναι διαφορετικα, γιατι μονο καποιος που αγαπαει πραγματικα τη φυση θα πηγαινε φρι καμπινγκ σε ενα μερος που δε θα βρει ουτε στοιχειωδεις ανεσεις και που πρεπει να κανει κοπιαστικες και συχνα επικινδυνες αναβασεις στο βουνο για να παει στους καλυτερους καταρρακτες. Πιο πολλη βρωμα αφηνουν πισω τους οι "μη δηθεν" που συρρεουν στις οργανωμενες και μη παραλιες στην Αττικη καθε καλοκαιρι, οπου ειναι αδυνατον να βρεις θαλασσα χωρις αφρους και παραλια χωρις γοπες και παμπερς.
Καλά για να μην ακούμε και "ό, τι να 'ναι", σε όποιο μέρος γίνεται ελεύθερο καμπινγκ τα ίδια έχουμε. Χαρτιά υγείας ανεμίζουν από τα δέντρα, πεταμένα σκουπίδια κτλ. Εγώ δεν λέω πως το κάνουν όλοι ούτε τσουβαλιάζω, απλά βλέπω πως έχουν καταντήσει πανέμορφες παραλίες μετά την επέλαση των "εναλλακτικών", π.χ. Κεδρόδασος-Χανιά, Καβουρότρυπες-Σιθωνία κτλ.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια στο νησί μαζεύονται ένα κάρο νεοχίπιδες και ψευτοαλτερνατιβάδες, ψυχές της πόλης που δε προσαρμόζονται καλά στο νησί.Μπορεί να μη πετάνε πολλά πολλά σκουπίδια, αλλά δε ξέρουν και δημιουργουν προβλήματα.Δυστυχώς επίσης ουτε free camping κάνει μόνο αυτός που αγαπάει την φύση.
Επειδή μάλλον δεν έχεις πατήσει το πόδι σου στη Σαμοθράκη,άκου 2 πράγματα. Η πλειοψηφία των τουριστών προτιμάει τα 2 κάμπινγκ του νησιού,από τα οποία το ένα είναι κανονικό οργανωμένο,και το άλλο ημιοργανωμένο,δηλαδή έχει τουαλέτες και νερό,αλλά δεν έχει ρεύμα και καθορισμένες θέσεις για σκηνές.Σκουπίδια δεν αφήνει κανένα από τα 2,έχουν υπηρεσίες καθαριότητας.Αν δεν σου αρέσει το κάμπινγκ,έχει και δωμάτια.Γενικά πάντως το νησί είναι πεντακάθαρο,σε αντίθεση π.χ. με το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής,το οποίο είναι φουλ οργανωμένο και μες στη μπίχλα (αποτσίγαρα,κουτάκια και ότι άλλο βρίσκεις στις περισσότερες ελληνικές παραλίες).
Πες μου ένα ξενοδοχείο στη Σαμοθράκη - ένα - που να είναι χτισμένο μισό μέτρο από την παραλία. Ή μια ταβέρνα αντίστοιχα. Μη γράφεις ότι θέλεις για εντυπωσιασμό.
Καταρχήν τι θα πει να χαλάσουμε το νησί με το free camping.Για μένα το νησί χαλάει από τα ντουβάρια που βλέπω να χτίζονται από δω και από κει, όχι με τους free campers που σε γενικές γραμμές είναι πολύ προσεκτικοί.Φαντάσου ότι τα ελεύθερα κάμπινγκ στη Σαμοθράκη είναι ψιλοσυγκεκριμένα, εκεί κάθε καλοκαίρι δημιουργούνται μικρές κοινότητες που έχουν τους δικούς τους άγραφους κανόνες και αυτός που δε τους σέβεται αναγκάζετε με το καλό ή το κακό να συμμορφωθεί.Ένας από τους πιο βασικούς κανόνες είναι ο σεβασμός προς την φύση.Για τα ναρκωτικά κτλ δε θα το συζητήσω καν..όλη η Ελλάδα είναι γεμάτη με ανθρώπους που πίνουν, είτε είσαι στη Σαμοθράκη είτε είσαι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης..για πιο βαριά ναρκωτικά δε το συζητάμε..χωρίς τα μεγάλα πάρτυ το νησί έχει πολύ χαμηλά ποσοστά σε σχέση με άλλα νησιά ή γενικά άλλα μέρη στην Ελλάδα.Πραγματικά στο μήνημα σου το μόνο που βλέπω είναι μια αδικαιολόγητη και αβάσιμη γκρίνια για τα πάντα.
Ρώτα στο Κέντρο Υγείας της Χώρας να σου πουν αν το νησί έχει χαμηλά ποσοστά ναρκομανών. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που εγκαθίστανται στο νησί γιατί "τους τραβάει η αύρα του τόπου", ή "θέλουν να κάνουν μια νέα αρχή στο νησί των Καβείρων", ή "ψάχνουν ένα νησί να ριζώσουν" είναι βαριάς μορφής ναρκομανείς. Και ακολουθούν όλοι οι άλλοι "οι καλοκαιρινοί" που πάνε στα πλατάνια, τη Ξένια και το Περιβόλι και φαντασιώνονται ότι ζουν καταστάσεις στο Νεπάλ. Υπάρχουν και άλλα εναλλακτικά μέρη στον κόσμο - πραγματικά εναλλακτικά όχι δήθεν: Κατμαντού, Νταραμσάλα, Μανάλι, Γκόα, Σαν Πέντρο ντε Ατακάμα, Mιχμορέτ. Εκεί όμως όσοι πάνε είναι όντως εναλλακτικοί και δεν βασιλεύει η νεοελληνική δηθενιά της Σαμοθράκης.
Το νησι χαλαει με το φρι καμπιγκ γιατι οι περισσοτεροι που το κανουν επιβαρυνουν με τον τροπο τους το νησι και διωχνουν τους πολιτισμενους ανθρωπους που θελουν να το ανακαλυψουν και να το χαρουν. Και αυτο χωρις να προσφερουν στην τοπικη κοινωνια τιποτα εκτος απο σκουπιδια. Ενα μπουκαλι νερο, μια χωριατικη και μια πατατες 4 ατομα καταναλωση. Και βρωμια και καβατζωμα των καλυτερων θεσεων, που θα παει ο αλλος να κανει το μπανιο του; Και αφηστε το διπολο η φρι καμπιγκ η καγκουρες στη Μυκονο, γιατι υπαρχουν και πολλοι αλλοι ανθρωποι, οικολογοι φυσιολατρες που ομως εχουν σεβασμο στον συνανθρωπο και δεν γουσταρουν τη φαση μαλλιαδες, μπυρα στο πεζουλι και αμπελοφιλοσοφια της μπουρδας. Αυτο που κανετε, και συγγνωμη που θα το πω χοντρα, ειναι φασισμος. Ειτε πρεπει καποιος να το ανεχτει και να το φαει στη μαπα, η να παει αλλου. Σκεφτειτε το.

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ