Δεν υπάρχει ιδιοκτήτης σκύλου που να μην έχει απολαύσει με λιγότερη ή περισσότερη προθυμία ένα "φιλάκι" από τον σκύλο του. Το γνωστό γλείψιμο στο πρόσωπο, με το οποίο ο τετράποδος φίλος δείχνει την αγάπη και την αφοσίωση του στον άνθρωπο με τον οποίο ζει. Είναι, όμως, αυτό το φιλί αθώο ή κρύβει κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία; Η απάντηση δεν θα ευχαριστήσει τους ιδιοκτήτες σκύλων.
Σύμφωνα με τον John Oxford, καθηγητή επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου, τα βακτήρια που κρύβονται στο στόμα του σκύλου είναι διαφορετικά από τα βακτήρια του ανθρώπινου οργανισμού. Επίσης, οι σκύλοι μας, οικόσιτοι ή μη, περνούν τη μισή τους ζωή έχοντας τη μύτη τους στα πιο βρώμικα σημεία του σπιτιού ή του δρόμου, αναζητώντας ίχνη άλλων σκύλων και όχι μόνο. Αυτή ίσως να ήταν αρκετή ως πληροφορία για να μας αποθαρρύνει από το να δεχόμαστε τη γλώσσα και το πρόσωπο του σκύλου μας στο δικό μας πρόσωπο.
Όπως εξηγεί ο ίδιος καθηγητής, τα περισσότερα από αυτά τα βακτήρια που βρίσκονται στη μύτη, στο στόμα, αλλά και στην επιφάνεια της γλώσσας του ζώου είναι "άγνωστα" προς το δικό μας ανοσοποιητικό σύστημα και γι' αυτό συνήθως δεν αρρωσταίνουμε. Τι σημαίνει "άγνωστα"; Πρόκειται για βακτήρια που ίσως μπορούν να βλάψουν κάποιον σκύλο ή άλλο τετράποδο θηλαστικό, όχι όμως και τον ανθρώπινο οργανισμό.
Δεν είναι σπουδαία υπόθεση να σε γλείψει ο σκύλος στο πρόσωπο ή να γλείψει κάποιο τραύμα. Ωστόσο, καλό θα ήταν να μη συμβαίνει σε ανθρώπους με καταβεβλημένο ανοσοποιητικό σύστημα, δηλαδή, ηλικιωμένους και μικρά παιδιά.
Ωστόσο, υπάρχουν και τα λεγόμενα ζωονοσογόνα βακτήρια στο στόμα σκυλιών -και γατιών- που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ασθένειες στους ανθρώπους. Μεταξύ αυτών το κλωστηρίδιο, το βακτήριο E-coli, και το καμπυλοβακτήριο, υπεύθυνο για τα περισσότερα περιστατικά γαστρεντερίτιδας. Για παράδειγμα, το βακτήριο Pasteurella multocida, ένα βακτήριο που υπό κανονικές συνθήκες βρίσκεται στο στόμα του σκύλου μας, έχει κατηγορηθεί για εμφάνιση μηνιγγίτιδας σε 42 βρέφη και νήπια στη Γαλλία και μεταξύ των ετών 2001-2011. Τα μισά από τα παιδάκια που ασθένησαν αποδείχθηκε ότι βρίσκονταν στον ίδιο χώρο με σκύλους ή γάτες, που εκδήλωναν την αγάπη τους προς το νέο μέλος της οικογένειας, γλείφοντας το. Τέσσερα από αυτά τα παιδάκια πέθαναν και ακριβώς εξαιτίας των θανάτων τους, συντάχθηκε σχετική μελέτη, στην οποία οι επιστήμονες συνιστούσαν δραστικό περιορισμό των επαφών παιδιών και ζώων.
Σύμφωνα με σχετική αναφορά στην Καναδική Κτηνιατρική Επιθεώρηση του 1989 γίνεται μεν σαφές ότι δεν παθαίνει κανείς κακό με το να δέχεται τα φιλιά του σκύλου του, ωστόσο αναφέρεται μία μικρή λίστα με τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε τέτοια φιλιά, κίνδυνοι που όλοι πηγάζουν από τη λεπτή βλεννώδη μεμβράνη που ένα φιλί του σκύλου μας αφήνει στα μάτια, τη μύτη και το στόμα μας, ταυτόχρονα.
Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις σκύλων που μετέδωσαν το βακτήριο Haemophilus aphrophilus σε ανθρώπους, προκαλώντας τους εγκεφαλικά ανευρύσματα και καρδιακές παθήσεις και φυσικά πάντα υπάρχουν αρκετά περιστατικά "ταινίας" (επιστημονικά το βακτήριο Dipylidium caninum), τα οποία εμφανίζουν κυρίως παιδιά που έχουν καταπιεί μολυσμένα υπολείμματα από το στόμα σκύλου, συνεπεία κάποιου τρυφερού γλειψίματος...
Αρκεί, όμως, η περιπτωσιολογία για να βάλουμε φρένο στις εκδηλώσεις αγάπης των τετράποδων φίλων μας; Σύμφωνα με τον Bruno Chomel, καθηγητή κτηνιατρικής υγιεινής στο Πανεπιστήμιο Davis της Καλιφόρνιας, είναι σπάνιο να ασθενήσουμε από ένα σκυλίσιο φιλί.
"Δεν είναι σπουδαία υπόθεση να σε γλείψει ο σκύλος στο πρόσωπο ή να γλείψει κάποιο τραύμα. Ωστόσο, καλό θα ήταν να μη συμβαίνει σε ανθρώπους με καταβεβλημένο ανοσοποιητικό σύστημα, δηλαδή, ηλικιωμένους και μικρά παιδιά. Ίσως, τα γλειψίματα των κατοικιδίων καλό είναι να μένουν κάτω από την περιοχή του λαιμού και σίγουρα μακριά από πληγές που μπορεί να έχει το δέρμα μας", καταλήγει ο ειδικός.
Με στοιχεία από τον Guardian
