Μπήκαμε στη χρονιά του δράκου

Οι Κινέζοι είναι από τους λαούς που έχουν κάνει το street food επιστήμη – συγνώμη για την αγγλική έκφραση αλλά δυσκολεύομαι να βρω τόσο περιεκτική στα ελληνικά. Πρόκειται για τον καλύτερο τρόπο για να καταλάβει κανείς το φαγητό αυτής της χώρας, αν κα μάλλον απευθύνεται σε θαρραλέους, αφού είναι σχεδόν αδύνατον να ερμηνεύσουμε γευστικά τις εικόνες. Μερικά από τα κλασικά είναι τα κεφτεδάκια από ψάρι, (ή κεφτεδάκια από σχεδόν οτιδήποτε, μαζί με σάλτσα τσίλι), πορτοκαλί καλαμάρι, τόφου, κοιλιά αγελάδας περασμένη σε ξυλάκι, εντόσθια ψαριού τυλιγμένα σε μαρούλι, κρέπες με αβγό, κρεμμύδι και κόλιανδρο, αρνίσια κεμπάπ με κύμινο, πίτα με γλυκό χοιρινό, μπάλες αχνιστές γεμιστές με κρέας, νουντλς, αλλά και εντελώς τολμηρά για μας όπως κρέας σκύλου, αμελέτητα προβάτου, ακόμα και πέος προβάτου, σκορπιοί, σκαθάρια, ακρίδες, τηγανητά σε φριτέζα.