1888. Στο λιμάνι του Πειραιά ένας άνδρας εντοπίζει ένα μετάλλιο στο μέρος όπου εγείρονται τα θεμέλια του καινούριου αποστακτηρίου του. Επάνω στο μετάλλιο είναι χαραγμένος ο πολεμιστής της Σαλαμίνας, σύμβολο της μάχης του 480 π.χ.

 .

Το όνομα του άνδρα είναι Σπύρος. Εξερευνητής, με ιδιαίτερη αισθητική και γούστο, έχει μόλις αποφασίσει να ιδρύσει τη δική του εταιρεία στον χώρο της ποτοποιίας.

  .

 

Η όμορφη αυτή ιστορία επρόκειτο να γίνει και η αφετηρία μιας διαδρομής που θα έκανε γνωστό ένα ποτό από την Ελλάδα, σε διάφορα μέρη του πλανήτη, μέσα από μια λέξη. METAXA. Όσο για τον Σαλαμινομάχο; Αυτός θα γινόταν μία εικόνα, βαθιά ριζωμένη στην ελληνική παράδοση, η οποία έμελλε να συντροφεύει τις εκλεκτές στιγμές της ζωής μας για χρόνια. Σήμερα πια, μπορείς να γευτείς την ιστορία του σε κάθε γουλιά, τους ανθρώπους που την εκπροσωπούν, σε κάθε ποτήρι που γεμίζεις και τις μεγάλες στιγμές της, κάθε φορά που τσουγκρίζεις στην υγειά των δικών σου.

.

«Η Προετοιμασία»
Η ιστορία ξεκινά με δύο αδέρφια, τον Σπυρίδωνα και τον Ηλία Μεταξά. Οι δυο τους ιδρύουν για πρώτη φορά μια ομόρρυθμη επιχείρηση με την επωνυμία τους, η οποία γρήγορα παρουσιάζει ανοδική πορεία, ενώ το 1893, ο μικρότερος, Αλέξανδρος Μεταξάς, μπαίνει στην ομάδα. Ο Σπύρος, μέσα από τα ταξίδια του, ανακαλύπτει διαφορετικά οινοπνευματώδη και κρασιά από όλο τον κόσμο, όμως το όραμα του είναι να δημιουργήσει ένα μοναδικό ποτό, απαλό και έντονο, αφού τα ποτά τα εποχής στερούνται αρώματος και χαρακτήρα.

.

Υπό τις οδηγίες του, το 1885 η εταιρία, με κεφάλαιο 100.000 δραχμών, ορίζεται ως η μια από τις πιο εξελιγμένες και σημαντικές ομόρρυθμες εταιρίες του είδους.

.

Ο άντρας λοιπόν, με το όνομα Σπυρίδωνας είναι ο πρώτος Έλληνας πίσω απ' τη συγκεκριμένη παραγωγή και τη βιομηχανία. Αυτός που πυροδότησε την ανάπτυξη του κλάδου της κονιακοποιίας μέσα από το καθαρό απόσταγμα από σταφύλι. Λίγο πριν σβήσει ο αιώνας, οι κόποι και η ευφυΐα του, έχουν ήδη κατακτήσει την Ελλάδα. Σειρά έχει το εξωτερικό.

.

«Έξω απ' το βαρέλι»

Η βιομηχανία βρήκε γρήγορα τον δρόμο για «ταξίδια» πέρα από τα σύνορα. Οι ξένες αγορές διαδέχονταν η μία την άλλη, με τους ελληνικούς πληθυσμούς να καθιστούν το ΜΕΤΑΧΑ, κάτι παραπάνω από περιζήτητο, σε διάφορες χώρες. Στο «Πανελλήνιον λεύκωμα εθνικής εκατονταετηρίδος 1821-1921», μπορεί κανείς να αντιληφθεί τον ρόλο που έπαιξε ο ελληνισμός στο εξωτερικό όσον αφορά το πώς «αγκαλιάστηκε» το προϊόν. Εκεί αναφέρεται ότι η Τουρκία και η Αίγυπτος ήταν από τις πιο πρόθυμες χώρες για την αγορά και κατανάλωση των θαυμάσιων Ελληνικών προϊόντων, με τον Ελληνισμό στα μέρη αυτά, να δέχεται το εθνικό προϊόν με χαρά, θεωρώντας το ως σύνδεσμο με τη μητέρα Ελλάδα. Μετά την Αίγυπτο σειρά έχει η Παλαιστίνη και η Συρία, έπειτα η Ρουμανία και τέλος η Ρωσία, που μετά την αλλαγή του αιώνα άρχισε να δέχεται το METAXA, φτάνοντας στο σημείο να αποτελέσει μια από τις σημαντικότερες αγορές. Όμως κορυφαία και σημαντικότερη ήταν η Αμερική. Για την ιστορία, το 1916 στη «χώρα των ευκαιριών» η εισαγωγή ανέρχεται στα 36.000 κιβώτια.

 

Με τη γεύση του ήδη ευρέως διαδομένη, η επόμενη φάση για τον Οίκο Μεταξά, ήρθε ως φυσικό επακόλουθο.

.

.

Τον μόχθο των προηγούμενων έπρεπε να διαδεχθούν επ' άξια οι επόμενοι και να βάλουν το δικό τους στοιχείο στη γεύση του μοναδικού αυτού αποστάγματος. Το 1909 ο ιδρυτής του «Οίκου Μεταξά» πεθαίνει και τη θέση του αναλαμβάνει η χήρα του, Δέσποινα Μεταξά, όπως λίγο αργότερα και ο Αλέξανδρος, ενώ το 1913, ο γιος του Σπυρίδονα Μεταξά, μπαίνει συνέταιρος και μετέπειτα διευθυντής. Υπό την καθοδήγηση του, η εταιρία λαμβάνει διεθνή αναγνώριση, με σημαντικά βραβεία της εποχής, όπως το Μέγα Βραβείο Grand Prix, στη διεθνή έκθεση του Σαν Φρανσίσκο των Η.Π.Α. Τα φώτα της παγκόσμιας ποτοποιίας είναι στραμμένα στην προσπάθεια αυτή, που πριν από περίπου σαράντα χρόνια είχε κάνει τα πρώτα της βήματα, και που σήμερα έχει φτάσει κερδίζει τη μία αναγνώριση μετά την άλλη. Επόμενος σταθμός η Ισπανία. Οι εμπορικοί δεσμοί επιτυγχάνονται. Το METAXA δε σταματά, ακόμη κι όταν στα επόμενα χρόνια, η ιστορία βάλει τα δικά της εμπόδια.

 

Τα χρόνια περνούν και το 1968 κατασκευάζεται το καινούριο εργοστάσιο, στην Κηφισιά. Η κατάσταση της εποχής και η εξέλιξη της αγοράς δείχνουν τον δρόμο για μια ακόμη λαμπρή φάση στις εξαγωγές. Οι εταιρίες του εξωτερικού αναζητούν συνεργασίες, το METAXA φιγουράρει σε μεγάλες διαφημιστικές θέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό και το μοναδικό αυτό ποτό εκτοξεύεται. Μέχρι σήμερα, η πορεία του είναι λαμπρή, όμως τα μυστικά του είναι εκείνα που συνεχίζουν να το κάνουν ξεχωριστό.

 

.

«Σερβίρισμα»

Στα βόρεια της Αθήνας, μέσα στα σκοτεινά κελάρια, το METAXA συνεχίζει να κουβαλάει στη γεύση του, ακόμη και σήμερα, όλη την κληρονομιά του Σπύρου Μεταξά, ενώ στη Σάμο, το μέρος από το οποίο μόνο τα καλύτερα αρωματικά κρασιά επιλέγονται από τους ανθρώπους της εταιρίας, τα σταφύλια Μοσχάτο είναι πολύτιμα. 

 

Εκεί, ο METAXA Master, Κωνσταντίνος Ράπτης, ένας από τους πέντε της ιστορίας από το 1888, κάνει την επιλογή του, και, αφού ωριμάσουν, αποφασίζει ότι είναι έτοιμα να αποθηκευτούν σε δρύινα βαρέλια Λιμουζίν.

.

Κωνσταντίνος Ράπτης

.

Τα μεσογειακά βότανα είναι αυτά που βάζουν την τελευταία πινελιά, σε αυτό που αποτελεί μια από τις πιο εκλεπτυσμένες γεύσεις, ιδανική για μοναδικές στιγμές.

.

Don't drink it, explore it
Με μια αίσθηση από φλούδα πορτοκαλιού, καφέ, σοκολάτα και καβουρδισμένη βελανιδιά, το METAXA 12 Αστέρων αποτελεί ένα ξεχωριστό κομμάτι στα προϊόντα της εταιρίας. Πίνεται σκέτο ή με έναν πάγο, προκειμένου να περάσουν με τον καλύτερο τρόπο στη γεύση του, όλα αυτά που εκπροσωπεί. Με πάνω από 130 χρόνια ιστορίας, με ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους σε ένα όραμα, με ένα σύμβολο το οποίο από τη μέρα που βρέθηκε, στα θεμέλια ενός εργοστασίου κάπου στον Πειραιά, ορίζει τις μεγάλες στιγμές της ζωής μας, το ΜΕΤΑΧΑ είναι κάτι παραπάνω από μια απόλαυση. 

.

 

 

Από την Ελλάδα, σε όλο τον κόσμο, το ταξίδι του στην ιστορία περνάει μέσα στη γεύση του. Εξερευνήστε το.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

..............................