ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ είναι συνώνυμο με την σύγχρονη ιστορία της μόδας. Η Σίντι Κρόφορντ κατάφερε να σπάσει μερικούς από τους άγραφους κανόνες μιας βιομηχανίας που αντιστέκεται στις μεγάλες αλλαγές και είναι μία από τις λίγες που κατάφεραν να αψηφήσουν με επιτυχία τον ηλικιακό ρατσισμό σε έναν τομέα που συχνά αγνοεί τις γυναίκες καθώς μεγαλώνουν. Στις 20 Φεβρουαρίου η Κρόφορντ γιόρτασε τα 60ά της γενέθλια, ισορροπώντας τη δουλειά της ως μοντέλου με τον ρόλο της ως επιχειρηματία στο τιμόνι της μάρκας καλλυντικών Meaningful Beauty, που απευθύνεται σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας.
Ήταν 16 ετών όταν την ανακάλυψε ένας τοπικός φωτογράφος στη μικρή της κωμόπολη έξω από το Σικάγο. Ποτέ δεν είχε σκεφτεί τη μόδα ως επαγγελματική σταδιοδρομία και κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων έκανε κάθε είδους δουλειά: από καθαρισμό σπιτιών μέχρι δίπλωμα ρούχων σε πολυκατάστημα και μάζεμα καλαμποκιού, όπως αποκάλυψε πρόσφατα στο περιοδικό «Elle». Χάρη στους εξαιρετικούς της βαθμούς στο σχολείο, κέρδισε υποτροφία για να σπουδάσει χημικός μηχανικός στο Northwestern University.
Η Κρόφορντ, το κορίτσι από το Ιλινόις, απέδειξε ότι ήταν δυνατό να είναι κανείς ταυτόχρονα μοντέλο πασαρέλας και μοντέλο διαφημίσεων, κάτι που θεωρούνταν ταμπού στον χώρο εκείνα τα χρόνια.
Ωστόσο, γρήγορα εγκατέλειψε τα εργαστήρια για τις πασαρέλες. Όπως έχει πει σε διάφορες συνεντεύξεις όλα αυτά τα χρόνια, τα πρώτα βήματα δεν ήταν εύκολα και της πήρε αρκετό καιρό να καθιερωθεί ως μοντέλο. Η πρώτη της δουλειά ήταν σε ένα πρακτορείο στο Σικάγο όπου, κατά ειρωνικό τρόπο, της είπαν ότι έπρεπε να αφαιρέσει την ελιά που είχε στη γωνία του χείλους της. Εκείνη αρνήθηκε και αυτή η ελιά έγινε το σήμα κατατεθέν της, ένα προσωπικό «brand» που τη βοηθούσε να εξασφαλίζει προσοδοφόρα συμβόλαια.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το πρακτορείο της εξαγοράστηκε από το περίφημο Elite, ένα από τα πιο ισχυρά ονόματα του χώρου, και τα πάντα άλλαξαν στη δεκαετία του 1990, ξεκινώντας από το εξώφυλλο του τεύχους του Ιανουαρίου 1990 της βρετανικής «Vogue», που είχε φωτογραφίες του Πίτερ Λίντμπεργκ. Ήταν το σημείο εκκίνησης του φαινομένου των σούπερ μόντελ. Στο εξώφυλλο αυτό, η Κρόφορντ εμφανίζεται μαζί με τις Ναόμι Κάμπελ, Κρίστι Τέρλιγκτον, Λίντα Εβαντζελίστα και Τατιάνα Πάτιτζ· λίγο αργότερα, η λαμπερή αυτή πεντάδα συγκεντρώνεται ξανά στο μουσικό βίντεο του George Michael, «Freedom! '90».
Για πρώτη φορά στην ιστορία, τα μοντέλα έπαψαν να είναι γνωστά μόνο στον κόσμο της μόδας και έγιναν πραγματικές διασημότητες, πραγματοποιώντας μια σειρά από συμμετοχές σε διάφορα events παγκόσμιας προβολής. Η Κρόφορντ, το κορίτσι από το Ιλινόις, απέδειξε ότι ήταν δυνατό να είναι κανείς ταυτόχρονα μοντέλο πασαρέλας και μοντέλο διαφημίσεων, κάτι που θεωρούνταν ταμπού στον χώρο εκείνα τα χρόνια. Η Σίντι Κρόφορντ εμφανιζόταν στην πασαρέλα για λογαριασμό θρυλικών σχεδιαστών όπως ο Valentino και ο Versace, και την επόμενη μέρα γύριζε διαφημιστικά για την Pepsi.
Ενίσχυσε περαιτέρω τον «εκδημοκρατισμό» της μόδας αλλά και τη δική της σύνδεσή με ένα ευρύ κοινό χάρη στον ρόλο της ως παρουσιάστριας της εκπομπής «House of Style» του MTV. Το format της εκπομπής, στην οποία ήταν επίσης εκτελεστική παραγωγός, περιλάμβανε συνεντεύξεις με σχεδιαστές και συναδέλφους της και παρουσίαζε εκ των έσω τον παραδοσιακά απρόσιτο και αποκλειστικό κόσμο της υψηλής μόδας. Η εκπομπή άρχισε να μεταδίδεται στο MTV το 1989 και σταμάτησε το 2000, πέντε χρόνια μετά την αποχώρηση της Κρόφορντ. Εκτός από την επιτυχία της ως κορυφαίου μοντέλου, το όνομά της «έπαιζε» διαρκώς στα ταμπλόιντ λόγω της σχέσης της με τον Ρίτσαρντ Γκιρ. Το ζευγάρι γνωρίστηκε όταν εκείνη ήταν μόλις 22 ετών και εκείνος σχεδόν 40, και ο γάμος τους κράτησε από το 1991 έως το 1995.
Με την έλευση του νέου αιώνα, η εποχή των σούπερ μόντελ έφτασε στο τέλος της. Το 2002, η σύμβαση της Κρόφορντ με τη Revlon έληξε, ενώ η ίδια είχε ήδη ξαναχτίσει τη ζωή της με τον επιχειρηματία Ράντι Γκέρμπερ και ήταν μητέρα δύο παιδιών, του Πρέσλεϊ (1998) και της Κάια (2001). Ορισμένα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τον ηλικιακό ρατσισμό ως μία από τις πιθανές αιτίες, αν και η ίδια υποστήριξε ότι η λήξη του συμβολαίου οφειλόταν σε οικονομικές διαφορές.
Από τη δεκαετία του 2000 και μετά, ο ρυθμός των δραστηριοτήτων της επιβραδύνθηκε, αλλά, σε αντίθεση με άλλες συναδέλφους της, όπως η Κλόντια Σίφερ, που επέλεξε να εξαφανιστεί από τη δημόσια ζωή μετά από χρόνια έντονης δημοσιότητας, η Κρόφορντ δεν απομακρύνθηκε ποτέ εντελώς από τη βιομηχανία της μόδας. Είναι τακτική επισκέπτρια των διαφόρων εβδομάδων μόδας, αν και τώρα παρευρίσκεται κυρίως ως θεατής — με λίγες εξαιρέσεις, όπως η εκδήλωση η αφιερωμένη στον Τζιάνι Βερσάτσε Gianni που πραγματοποιήθηκε το 2017 για να σηματοδοτήσει την 20ή επέτειο από το θάνατο του σχεδιαστή. Πρωταγωνιστεί ακόμα σε διαφημιστικές καμπάνιες για πολυτελείς μάρκες όπως η Omega (με την οποία συνεργάζεται από την αρχή της καριέρας της) και μερικές φορές μοιράζεται τις δουλειές της με την κόρη της Κάια Γκέρμπερ, η οποία είναι επίσης μοντέλο. Συνεχίζει επίσης, στα εξήντα της χρόνια, να κοσμεί τα εξώφυλλα περιοδικών.
Στα σαράντα χρόνια της καριέρας της στη βιομηχανία της μόδας, η Κρόφορντ έχει δει πολλές σημαντικές αλλαγές και μία από τις πιο ριζικές, σύμφωνα με την ίδια, ήταν η άνοδος των κοινωνικών μέσων. «Είναι σαν να έχεις δύο δουλειές πλήρους απασχόλησης. Όταν είσαι πολύ νέα, όπως τα περισσότερα μοντέλα όταν ξεκινούν, νιώθεις την επισφάλεια γιατί ακόμα προσπαθείς να βρεις τον εαυτό σου. Αν το κάνεις αυτό σε μια δημόσια πλατφόρμα, μπορεί να είναι διπλά και τριπλά πιεστικό», έλεγε σε μια συνέντευξή της στο περιοδικό «W» το 2024. «Μια άλλη σημαντική αλλαγή», πρόσθεσε, «είναι οι διευθυντές casting. Αυτό δεν υπήρχε στην εποχή μου. Αλλά όταν η κόρη μου άρχισε να δουλεύει ως μοντέλο, είχαν εξελιχθεί στον πιο σημαντικό παράγοντα».
Με στοιχεία από την «El Pais»
